10. árg., 1913, Megintexti, Blaðsíða 74

74 Ársrit Ræktunarfjelags Norðurlands. 5. Uppskeruaukinn er fólginn í því, að jarðeplin verða stærri, en eigi fleiri en vanalega. 6.

10. árg., 1913, Megintexti, Blaðsíða 76

76 Ársrit Ræktunarfjelags Norðurlands. jarðeplin fyrir áhrifum frosts, ef þess er kostur.

10. árg., 1913, Megintexti, Blaðsíða 78

78 Arsrit Ræktunarfjelegs Norðurlands. þess, að margir hafa gefist upp við jarðepiarækt, þar sem næturfrost eru tíð.

10. árg., 1913, Megintexti, Blaðsíða 80

80 Arsrit Ræktunarfjelags Norðurlands. af blásteini (koparvitríól), og er helt á hann um tveimur pottum af sjóðandi vatni.

10. árg., 1913, Megintexti, Blaðsíða 81

Arsrit Ræktunarfjelags Norðurlands. 81 inum eitt ár. Síðan verður að sjá um, að útsæðið sje vel trygt.

10. árg., 1913, Megintexti, Blaðsíða 82

82 Ársrit Ræktunarfjelags Norðurlands.

10. árg., 1913, Megintexti, Blaðsíða 85

Ársrit Ræktunarfjélags Norðurlands. 85 kartöflurnar eru soðnar með hýðinu, að láta þær kólna sem minst, meðan á flysjuninni stendur.

10. árg., 1913, Megintexti, Blaðsíða 86

86 Ársrit Ræktunarfjelags Norðurlands. s (spikpylsur). F’eir eiga líka einn þjóðarrjett, sem þeir kalla »kroppkakor«.

10. árg., 1913, Megintexti, Blaðsíða 98

Q8 Ársrit RæktufjjBelags Norðurlands. ur lítill og veiklegur; blómin hvít.

10. árg., 1913, Megintexti, Blaðsíða 101

Arsrit Ræktunarfjelags Norðurlands. 101 í röðinni, en er nú hjer komin ofan í 10. sæti. Ástæðan til þess er að nokkru skýrð hjer að framan.