7. árg., 1909, Megintexti, Blaðsíða 67

Ársrit Rœktunarfélags Norðurlands. 67 jarðvegurinn sé stunginn upp og allir kögglar vel muldir f sundur.

7. árg., 1909, Megintexti, Blaðsíða 68

68 Ársrit Rœktunarfélags Norðurlands. þynna mosalagið eða lynglagið sem yfir fræbeðinu liggur.

7. árg., 1909, Megintexti, Blaðsíða 69

Ársrit Rœktunarfélags Norðurlands. 69 minst, því ella er lífi þeirra hætta búin.

8. árg., 1910, Megintexti, Blaðsíða 40

40 Ársrit Ræktunarfélags Norðurlands. um félagið, og ég álít að það hafi, eftir kringumstæðum, mikið gert.

8. árg., 1910, Megintexti, Blaðsíða 41

Ársrit Ræktunarfélags Norðurlands. 41 traustari í lund; af ræktarhug þeim, sem hjá honum hef- ir þróast til jarðarinnar, sprettur einatt ræktarhugur til sveitarinnar

8. árg., 1910, Megintexti, Blaðsíða 42

42 Arsrit Ræktunarfélags Norðurlands.

8. árg., 1910, Megintexti, Blaðsíða 48

48 Ársrit Ræktunarfélags Norðurlands. Fæðistegund. Efnasamsetning í %. . , O •22! si “ E C _ E uí ^ 'C .2 Eggja- hvíta. Feiti.

8. árg., 1910, Megintexti, Blaðsíða 53

Árstit Ræktunarfjelags Norðurlands. 53 minst sje á það, því þó landsfólki fjölgi, þá fer öll sú fjölgun í kaupstaðina; sveitafólkið stendur í stað.

8. árg., 1910, Megintexti, Blaðsíða 54

54 Ársrit Ræktunarfjelags Norðurlands. líka að vinna. Pá á að láta sjá að orf og hrífur gangi, en ekki að það sje í höndunum á sofandi mönnum.

9. árg., 1911-1912, Megintexti, Blaðsíða 60

60 Ársrit Rækturiarfjelags Norðurlands.