IV. árgangur 1949, 6-7. hefti, Blaðsíða 58

Og á heimil- inu lenti allt í háa rifrildi milli móðurs og föðurs, en þetta var lítið gleðiefni fyrir börnin. Þetta var ríkt í hug þessa fimm ára drengs.

20. árgangur 1967, 3. tölublað, Blaðsíða 30

Ég giftist ekkjunni. en skömmu síðar giftist faðir minn stjúpdóttur minni, en við það varð konan mín tengdamóðir tengda- föðurs síns.

6. árgangur 1938, 1.-5. tölublað, Blaðsíða 26

í öndverðu af komnir, og i faðm hverrar vér aftur falla hljótum, því duftið hverfur tíl jarðarinnar aftur, hvaðan það kora, enn and- inn fer tii andanna föðurs

59. árgangur 1944, 6. tölublað, Blaðsíða 96

Og að hann muni leiða sál mína lítalaust fyrir hásæti míns himneska föðurs.

47. árgangur 2023, Nr.53, Blaðsíða 18

föðursins.“ Í Málfars banka Árnastofnunar segir aftur á móti: „Eignarfall eintölu er t.d. ekki „föðurs“, með greini „föðursins“, eins og halda mætti út frá algengustu

23. árgangur 2001, 1. tölublað, Blaðsíða 86

Aðeins lítill hluti málfarsvillna felst í því að notaðar séu orðmyndir sem ekki eiga að koma fyrir í málinu (t. d. föðurs í stað föður).

1. árgangur 1868, Viðauki við no. 16, 17., Blaðsíða 2

F i 1 i p p u s a r Hann þótt sje maka arfa J ó n s harmdauði vorðinn íturmennis. og sorgfull dóttir sakni föðurs, Hann var lipurleik drjúpa þó fleiri lífs og

6. árgangur 1911, 11. Tölublað, Blaðsíða 130

Hann er vegurinn, sannleikurinn og lífið, án hans get eg ekki komið til föðurs- ins; hann er vínviðurinn og vér greinarnar, og í lifssamfélag- inu við hann berum

Háskólaárið 1923-1924, Fylgirit, Blaðsíða 49

Altíðar i ritum þess- ara daga eru aftur þessar orðmyndir: föðurs (5,i og viðar), meyja (4,3 og viðar), þar í frá (í frá, í hjá) 182,3, þjón (f.

11. árgangur 1910, 17. tölublað, Blaðsíða 129

Hann er í hæsta skilningi hinn miskunnsami Samverji, sem frelsar oss úr raunum vorum og leiðir aumar, þjakaðar sálir vorar í faðm föðurs- ins, inn í hin eilífu