Lögberg - 21. maí 1892
5. árgangur 1892-1893, 32. tölublað, Blaðsíða 3
Hin' fyr*ta kona er og hin löglega kona og um börn hannar er svo sagt, að pau sjeu „af liúsi föðursins.“ Börn hinna eru af húsum hinna sjerstöku mæðra p»irra.
Lögberg - 13. maí 1891
4. árgangur 1891-1892, 18. tölublað, Blaðsíða 6
a. m. að sonurinn sje föðurnum ó- æðri, eilíf sköpun og viðreisn allra hluta. í byrjun 4. aldar hófust deilur miklar um eðlissambandið milli föðursins og sonarins
Heimskringla - 06. maí 1953
67. árg.1952-1953, 32. tölublað, Blaðsíða 3
og hún tekur eftir því með fegin- leik, að hin saklausu eyru dætra hennar, hafa ekki heyrt þetta grófa tal föðursins, þegar glað- legur hlátur heyrist utan úr
Heimskringla - 30. mars 1955
69. árg. 1954-1955, 26. tölublað, Blaðsíða 1
kemur heim úr framandi landi til föðurhúsanna, og virt- ist tilsvarandi gleði og ánægju ríkja í hugum alls þessa fólks, sem hreyfði sér í hjarta og sinni föðursins
Lögberg - 26. júlí 1923
36. árgangur 1923, 29. tölublað, Blaðsíða 8
pið sem þekkið af eigin reynzla þýðing bænarinnar til himneska föðursins í nafni Jesú I^gists, komið þið og aðstoðið þá veikari.
Heimskringla - 22. desember 1910
25. árg. 1910-1911, 12. tölublað, Blaðsíða 6
Og föðursins hjarta nú harmurinn sker með hnífseggjum birtasta kvíða er hjartkærust aðstoð og hjálpin nú þver, og höndin er stirðnuð hin blíða.
Heimskringla - 26. júlí 1950
64. árg. 1949-1950, 43. tölublað, Blaðsíða 3
Heldurðu að það séu ekki marg- ir hér í salnum sem vildu skifta við hann, en hann hefur verið nógu hygginn til að tryggja sér vináttu föðursins og svo unnið prísin
Heimskringla - 16. febrúar 1944
58. árg. 1943-1944, 20. tölublað, Blaðsíða 2
Sökum hennar hneigir hann höf- uðið að tálræðum freistarans fremur en aðvörunum föðursins.
Heimskringla - 31. október 1928
43. árg. 1928-1929, 5. tölublað, Blaðsíða 6
Hann var að sönnu af hermanna- ætt, en í þetta skifti fór hann sem sjálfboða- liði þrátt fyrir bann föðursins.
Heimskringla - 31. maí 1933
47. árg. 1932-1933, 35. tölublað, Blaðsíða 3
Fáum konum hefi eg bóli föðursins. mætt, sem taka henni fram — I Að minnast samferðamanna ef nokkrum.