Heimskringla - 12. nóvember 1903
18. árg. 1903-1904, 5. tölublað, Blaðsíða 2
Því þó kona hans Og bfirn séu f ongu meðsek honum, þá fer einatt, svo að aluienniiig8 litið varpar sfnnm dóini á [>au með tilliti til framforð- is föðursins
Heimskringla - 04. september 1913
27. árg. 1912-1913, 49. tölublað, Blaðsíða 2
— LeiSbeina langferðamanni Ljósin í föðursins ranni ( Myrkur þó grúfi’ yfir geim. S. L.
Heimskringla - 10. júlí 1913
27. árg. 1912-1913, 41. tölublað, Blaðsíða 4
Vera má, að hann lifi tdl elliára ; en konan hans get- tir fengið þessa voðalegu sýki af honum, pg börn þeirra fá all-oft að gjalda synda föðursins, / og verða
Heimskringla - 15. desember 1926
41. árg. 1926-1927, 11. tölublað, Blaðsíða 4
en að votta ungfrú Jackson. fyllstu virðingu og þökk fyrir að hafa tekist fram- kvæmdina á hendttr, og þannig, mef dótturlegri ræktarsemi við minningt föðursins
Heimskringla - 09. júlí 1924
38. árg. 1923-1924, 41. tölublað, Blaðsíða 6
Darrel kraup á kné, og höfuðið seig niður á handlegg föðursins. Mínúturnar liðu hver af ann- ari eins og þær væru heilir tímar.
Heimskringla - 01. október 1924
39. árg. 1924-1925, 1. tölublað, Blaðsíða 6
I stað föðursins var það Sampson sem átti að sjá um alt, en til þess var hann ekki vel lagirm, og á uppboðinu höfðu þeir feðgar komið sér út úr húsi við fjölda
Lögberg - 17. október 1935
48. árgangur 1935, 42. tölublað, Blaðsíða 2
En saga safn- aðarins er að minni hyggju mjög heiðarleg saga, um störf, sem stöð- ugt hafa bent og léitt í áttina til Föðursins og Frelsarans.
Lögberg - 26. apríl 1951
64. árgangur 1951, 17. tölublað, Blaðsíða 6
slíku litla eftirtekt — sæi aðeins veglyndi mannsins, sem hreif stúlkuna frá eymd og svívirðing, en gerði lítið í huga sín- um úr harðneskju og síngirni föðursins
Lögberg - 13. desember 1951
64. árgangur 1951, 50. tölublað, Blaðsíða 6
síns — að hún skyldi ekki hafa hug til þess að neita að láta nota sig til friðar- fórnar í fjölskyldu, sem þegar var sundurþykk, og til að bjarga við eignum föðursins
Heimskringla - 15. nóvember 1922
37. árg. 1922-1923, 7. tölublað, Blaðsíða 6
Gamli herforinginn stóð upp og fylgdi barni sínu til grafar með hermannlegri framkomu, þó að hugttr hans væri þvingaðttr sorg föðursins.