110. árgangur 2022, 264. tölublað, Blaðsíða 52

Það þótti mér alltaf sérstak- lega vænt um.

110. árgangur 2022, 237. tölublað, Blaðsíða 18

Þetta var á þeim ár- um sem Óðinn og Hulda bjuggu í Heiðargerði 32 og við Magga dóttir þeirra áttum skjól hjá þeim um eins árs skeið ásamt ný- fæddri dóttur

109. árgangur 2021, 208. tölublað, Blaðsíða 20

. ágúst um- vafinn ástvinum sínum sem voru honum svo kærir.

110. árgangur 2022, 57. tölublað, Blaðsíða 18

Sálarstyrkur Guðrúnar í þeim raunum varð okkur ástvin- um hennar að vopni.

110. árgangur 2022, 35. tölublað, Blaðsíða 21

Vildi vita um barnabörnin og hvernig þeim vegnaði, svo ég tali nú ekki um litlu langömmubörnin sem báru af í flestu.

110. árgangur 2022, 35. tölublað, Blaðsíða 25

Ég sat í stól við höfðalagið og strauk henni um höfuðið, Eva hélt um hendurnar á henni og Árni las róandi röddu upp úr bók.

110. árgangur 2022, 55. tölublað, Blaðsíða 21

Þeir sem hafa hitt ömmu Auði vita hvað ég er að tala um.

110. árgangur 2022, 17. tölublað, Blaðsíða 19

Fimm mínútur í sýningu og álfkonan sveif inn á hæstu hæl- um Íslandsögunnar. Flott og eleg- ant.

109. árgangur 2021, 236. tölublað, Blaðsíða 17

End- urminningar um afa munu ylja okkur um ókomna tíð.

109. árgangur 2021, 230. tölublað, Blaðsíða 21

Jón sagði alltaf: „Láttu okkur um þetta, mig og Gísla frænda þinn, og vertu þér ekki til skammar með því að segja eitt- hvað neikvætt opinberlega um þessa samgöngubót