17. árgangur 1903, 45. tölublað, Blaðsíða 177

Rússar hafa aptur og aptur lofað, að kalla heim herlið sitt úr Mandsjúríinu, og fá Kín- verjum hérað þetta aptur til umráða, en jafnan hafa efndirnar farizt

17. árgangur 1903, 51. tölublað, Blaðsíða 202

austan rnjög ófriðleqar, með því að Jap- anar munu þegar gengnir úr skugga um það, að loforð Rússa er ekkert að marka, og að þeir ætla sér aldrei að sleppa Mandsjúríinu

18. árgangur 1904, 4. tölublað, Blaðsíða 15

und- irtektir þeirra, látast þar vilja unna Jap- ansmönnum svipaðra umráða í Koreu, sem Bretar liafi á Egyptalandi, en aftaka að sleppa tökum sinum á Mandsjúríinu

26. árgangur 1912, 27.-28. tölublað, Blaðsíða 107

Kína — Yuan Shi Kai — hefir nýlega gefið út boðskap þar sem numið er úr gildi bannið gegn því, að Mongóli megi t. d. giptast öðrum j en Mongóla, maður úr Mandsjúriinu

26. árgangur 1912, 16.-17. tölublað, Blaðsíða 62

Japanar hafa notað sér óeyrðirnar, sem nú eru í Kína, til þess að gera sig sem allra heimakomnasta í Mandsjúrium.. Hafa þeir þar, í Sen Tieng héraðinu,.

24. árgangur 1910, 4.-5. tölublað, Blaðsíða 14

Um 50 þús. riddaraliðs kvað stjórn Rússa nýskeð hafa sent til Mandsjúríis- ins, og eru sumir að gizka á það, að þetta sé uDdirbúningur undir ófrið að nýju milli

23. árgangur 1909, 40. tölublað, Blaðsíða 158

skyld- ir séu til þess eptir samningi, er gerður var 1905, eru hræddir um að vald Jap- ana muni, er þeir fái ráð yfir slíkum fyrir- tækjum, vaxa um of í Mandsjúríinu

24. árgangur 1910, 36.-37. tölublað, Blaðsíða 141

samning, að annast í samemingu um það, að ríki i Austur-Asíu haldist ó- breytt, sem og um það, að sjá um að tryggt sé, að senda vörur með járnbraut- inni í Mandsjúríinu

22. árgangur 1908, 25. tölublað, Blaðsíða 98

f Látina er ný skeð Lenewitsch hers- höfðingi, er var yfirhersböfðingi rússDeska hersins í Mandsjúríinu, er Rússar áttu i ófríðinum við Japana.

22. árgangur 1908, 29. tölublað, Blaðsíða 114

Rússar hafa nú seit Jap- ansmönnum járnbraut þá, er þeir áttu í Mandsjúriinu, og þykir það gefa visbend- ingu um það, að þeir muni eigi hyggja á nein yfirráð