40. árgangur 1949, 1. Tölublað, Blaðsíða 25

SKINFAXI 25 Oft var dansað með vopnum eða grímum, einnig mál- uðu menn líkama sína.

40. árgangur 1949, 1. Tölublað, Blaðsíða 27

SKINFAXI 27 t»reylni í dansi og bönnuðu liann jafnvel alveg.

40. árgangur 1949, 1. Tölublað, Blaðsíða 28

28 SKINFAXI ingum þeirra. Það er iiægt að grafa upp þýðingu sumra þjóðdansa frá vísbendingu úr dönsunum sjálf- um.

40. árgangur 1949, 1. Tölublað, Blaðsíða 51

SKINFAXI 51 ■i'innst. Hlauparinn beygir því vinstra lmé og lyftir þvi út á við.

40. árgangur 1949, 2. Tölublað, Blaðsíða 69

SKINFAXI 69 eins fengju aukið frelsi og sjálfsforræði, þá myndu þeir fullkomlega þess umkomnir að standa á eigin fótum atvinnulega, fjárhagslega og menningarlega

40. árgangur 1949, 2. Tölublað, Blaðsíða 77

SKINFAXI 77 og til innstu heiða, ljós er hafa lýst um þrjár aldir og munu lýsa um öll ókomin ár. Sá kraftur varð ó- þrotleg heilsulind.

43. árgangur 1952, 2. Tölublað, Blaðsíða 50

50 SKINFAXI yrði auðveldast að hagnýta sér þá merlcilegu starf- semi, sem þar fer fram og læra af henni.

43. árgangur 1952, 2. Tölublað, Blaðsíða 51

SKINFAXI 51 Jónsson kennari, Reykjavík, fari til Noregs á kom- andi sumri og kynni sér framkvæmd starfskeppninn- ar hjá Noregs Bygdeungdomslag.

43. árgangur 1952, 2. Tölublað, Blaðsíða 54

54 SKINFAXI í þeim, því að mér færai'i menn gengu þar fram fyrir skjöldu og vörðu mitt mál.

43. árgangur 1952, 2. Tölublað, Blaðsíða 55

SKINFAXI 55 nefnd, sem skyldi standa fyrir fjársöfnun og bera veg og vanda af heimboðinu. — Hugsjónin varð að veru- leika. Skáldið þá boðið.