18. árgangur 1926, 1. Tölublað, Blaðsíða 2

9 SKINFAXI pað var hin iorna og nýja harmsaga alls lífs, er kom hjarta herkonungsins til að titra, svo aS hann gat ekki tára bundist.

18. árgangur 1926, 1. Tölublað, Blaðsíða 3

SKINFAXI 3 beita kröftum sínum til að ná, en náði þó ef lil vill aldrei.

18. árgangur 1926, 1. Tölublað, Blaðsíða 8

8 SKINFAXI skera þar úr.

18. árgangur 1926, 1. Tölublað, Blaðsíða 15

SKINFAXI 15 l)lásið í lúðra „Eldgamla Isafold,“ þvi næst var gengið i skrúðgöngu, skamt upp fyrir bæinn.

18. árgangur 1926, 1. Tölublað, Blaðsíða 19

SKINFAXI 19 þarna fjöldi í'ólks. Skemti fólk sér liiö i)esta við það að horfa á glímuna. pennan sama dag fórum vér til Leirvikur á Stord.

18. árgangur 1926, 1. Tölublað, Blaðsíða 20

20 SKINFAXI Haralds tengisí öfluglega upphaf íslensku þjóðarinn- ar. Á sjálfum haugnum er reist 18 m. há súla, bygð úr granit.

18. árgangur 1926, 1. Tölublað, Blaðsíða 21

SKINFAXI 21 llrðmn vér að glíina þarna á^segldúk, sem Var breidd- ur ot'an á sandmölina, þótti oss ilt að glíma á því.

18. árgangur 1926, 1. Tölublað, Blaðsíða 25

SKINFAXI 25 þeir fundu ekki hellinn og hefir hann aldrei fundist síðan.

18. árgangur 1926, 1. Tölublað, Blaðsíða 28

28 SKINFAXI hyldjúpan næturhiminn lieltan fullan af myrkri.“ Já, dauðanum hefir oft verið líkt við hið ægileg- asta myrkur, en siðustu lí) aldirnar liefir

18. árgangur 1926, 1. Tölublað, Blaðsíða 30

30 SKINFAXI ur mannsins, sem nútíma dulvísindi eru að gera að höfuðþætti mannlifsins, og sem trúarbrögð okkar kenna, að sé það eina aleina, sem ekki sé hégómi