Eiðakveðja - 1928
2. árgangur 1928, 1. tölublað, Blaðsíða 27
Þeir urðu varir við a'fl i lifi sinu, sem Þeir nefndu kraftinn frá hæðum, og sem Þeir voru sannfærðir um að væri kraftur himneska föðursins, kraftur anda hans
Eiðakveðja - 1928
2. árgangur 1928, 1. tölublað, Blaðsíða 54
Þessa æðra heims leifr-- að fram úr skýjum villu, vonleysis og dimmu Þess- arar jarðar. pað var daginn Þann, sem Jesús var uppvakinn frá dauðum fyrir dýrð föðursins
Sameiningin - 1903
18. árgangur 1903/1904, 4. tölublað, Blaðsíða 61
og yfirnáttúrlegt, getr að eins veitzt þeim lærdómsmanni, sem andlegt heimili sitt hefir byggt á Golgata og hefir fyrir yfirkennara sinn hinn heilaga anda föðursins
Sameiningin - 1903
18. árgangur 1903/1904, 10. tölublað, Blaðsíða 148
til þess að gjöra börnum duftsins það mögulegt að nálgast sig,— að guðs eingetinn sonr vitjaði vor, íklæddr mannlegu holdi, til þess að greiða oss götu til föðursins
Sameiningin - 1902
17. árgangur 1902/1903, 2. tölublað, Blaðsíða 19
Jesús segir: ,,Komið til mín, allir þér, sem erviðið og þunga eruð hlaðnir; eg vil gefa yðr hvíld. “ ,,Eg em vegrinn, sannleikrinn og lífið; enginn kemr til föðursins
Sameiningin - 1916
31. árgangur 1916/1917, 10. tölublað, Blaðsíða 296
Frelsarinn Jesús Kristur er jólagjöf föðursins á himnum til syndugra manna, — hann er jólagjöfin, sem Guð gefur þér.
Sameiningin - 1917
31. árgangur 1916/1917, 11. tölublað, Blaðsíða 327
Það stefnir að fjallinu, ]>ar sem Kristur kennir, að einungis þeir gangi inn í himnaríki, er gjöra vilja föðursins á liimnum.
Sameiningin - 1913
28. árgangur 1913/1914, 5. tölublað, Blaðsíða 141
Hvað gæti verið lotningarfyllra en bœnir frelsarans til föðursins?
Sameiningin - 1915
30. árgangur 1915/1916, 4. tölublað, Blaðsíða 114
menn að því liliði lotningar- innar fyrir öllu, sem er guðlegt, eins og liann sagði sjálf- ur: “Eg er vegurinn, sannleikurinn og lífið; enginn kemur til föðursins
Sameiningin - 1911
26. árgangur 1911/1912, 1. tölublað, Blaðsíða 8
Tölum um hann svo sem sé hann einstakleg persóna, œðsta opinberan föðursins, og því um líkt, en ávallt með einhverjum efasemdarstraumi undir niðri í hugsan vorri