Morgunblaðið - 12.05.1971, Side 18

Morgunblaðið - 12.05.1971, Side 18
18 MOR.GUNB3LAÍEVI Ð, MTBVIKUDAGUR 12. MAl 1971 Ásta Guðjónsdóttir frá Hólmsbæ-Minning Fædd 23. des. 1897 Dáin 4. maí 1971 t>AT) er sanmmæli að ellinnd íyigix sá ókostux, að virór hverfa því fleiri af srviði lífsina, aem árum fjölgar að baki mönm- um. En þessu lögmáli verða allir Maðurirvn minn, Þorbjörn Bjarnason, Langavegi 140, andaðíst 9. þ. m. í Borgar- sjúkrahúsinu. Helga Signrðardóttir. að lúta og gera það ílestir bánir eldri með stakri ró, en samt er það svo, að þegair vinur deyr, er sem strengwr slitni f brjósti mianns. Svo fór mér hinn 4. þ.m. er ég frétti lát Ástu frá Hólmigbæ, sem gift var Gunnari náfrænida mínum. t dag er útför heranar gerð frá Fríkirkjunmi. Ásta var fædd að Hólmsbæ á Eyrarbabka hínn 23. des. 1897. Foreldrar heranar voru hjónin Guðjón Ólafsson, bókhaldari og sparísjóðsstjóri á Eyrarbakíka og Margrét Teitsdóttir, bórada í Vallarhjáleigu, Jónssonar bómda á Hamri, Árnasonar, prests í Steinsholti, Högnasomar, presta- föður á Breiðabólsstað í Fljóts- hlíð. Var Margrét af hinm al- kuranu Bergsætt, sem er mjög fjölmeran á SuðurlandL Guðjón, faðir Ástu, var Rangvellingur að ætt. ólafur, faðir Guðjóns var t Eiginkona mín, t Unnur M. Magnúsdóttir, Helga Haraldsdóttir, Alfhcinmm 31, Vesturgötu 32, Akranesi, verður jarðsungin frá Dóm- lézt aðfaranótt 11. maí. kirkjunni fimmtudaginn 13. mai kl. 1,30 e.h. Fyrir mína hönd og sona okkar, F.h. aðstandenda, HaHgrímtir Björnsson. Kristín Vilbjálmsson. Guðrún Vernharðsdóttir, Háteigsvegi 22, andaðist að Elli- og hjúkrun- arheimilinu Grund miðviku- daginn 5. þ.m. Jarðsett verður frá Fossvogskirkju fimmtu- daginn 13. maí kl. 3 síðdegis. Þeim, sem vildu minnast hinnar látnu er vinsamlegast bent á að láta Blindrafé- lagið njóta þess. Fyrir hönd vina og vanda- manna, Eárus Stefánsson. t Kveðjuathöín um móður okk- ar, tengdamóður og ömmu, Gu&finnn Stefánsdóttur, frá Sléttabóll, V estmannaey jum, fer fram í Eyrarbakkakirkju fimmtudaginn 13. maí kl. 5. Jarðsungið verður frá Landa- kirkju í Vestmannaeyjum laugardaginn 15. mai kL 2. Fyrir hönd okkar systkin- anna og annarra ættingja, Minningarathöfn um móður okkar, tengdamóður og ömmu Kristínu Jóhönnu Jónasdóttur, frá Hellissandi, fer fram frá Fossvogskirkju fimmtudagínn 13. maí ki. 10,30. Jarðsett verður að Ingjaldshóli föstudaginn 14. mai kl. 3. Börn, tengdaláirn og barnabörn. t Eiginmaður minn, faðir, stjúpfaðir, tengdafaðir og afi, Óskar Jónsson, f ramkvæmdast jór i, Herjólfsgötu 34, Hafnarfirði, verður jarðsunginn frá Þjóð- kirkjunni í . Hafnarfirði fimmtudaginn 13. maí kl. 2 e. h. Þeir, sem vildu minnast hins látna, eru vinsamlegast beðn- ir að láta Hjartavernd njéta þess. Mikkalína Sturludóttir, Anna J. Óskarsdóttir, Margrét J. Óskarsdóttir, Ölafía V. Guðnadóttir, Þórður V. Guðnason, tengdabörn og bama- börn. bóradi í Snotru í Landeyjum, Jónissonar bónda í Miðey, Jóras- soraar bónda á Ljótarstöðum, Þorkelssonar. Móðir Guðjóns var Jóruran Þorgilsdóttir, bórada 4 Rauðnefsstöðum, en systkini herunar voru Sigriður, móðir Magnúsar Kjarans, heildsala og Ánníi bóradi á Hurðarbaíksá í Flóa. Móðir Margrétar var Krist- rún Magnúsdóttir bónda í Mið- íelli, Hruniamanraahreppi, Einars- sonar bónda í Núpstúni. Bræð- ur Margrétair voru Magnús á Stokkseyrí, þjóðlkuinfnur hagyrð- ingur og Kristján, þeklktur borg- ari hér í Rvík. Læt ég hér stað- ar numið um ættfærslu ein vísa til hinmar stórmerku bókar dr. Gúðna Jónssonar um Bergsætt. Þau Hólmsbæjarfijóm eignuð- ust 15 böm, hvar af 4 dóu í bernsku, en 11 náðu fullorðims- aldri, þrjár systur eru látnar: Áslaug, Þuríður og Ásta, en á lifi eru Súsanma, Guðríður og Hóhnfríður ásamt bræðrunum Ásgrímí, fv. tollverðí, Alexand- er, bílstjóra, Sigþórí, verkstjóra, Konráðí vélstjóra og Kristni tollgæzlumanini Öll eru systkim- in nú búsett hér í bæ, skipa sitt rúm með prýðí, hvert á sírnu sviði og njóta álits samborgara sinna, bæði Iífs og Iiðin. Þau femgu líka gott veganesi í heim- aramund frá bemskuheimilí sínu, því að Hólmsbæjarheimilið var orðlagt myndarheimai, þar sem iðjusemi, reglusemi og trúrækmi skipuðu háan sess. Mér er það minnisstætt síðan ég stóð á söng- palli Eyrarbakkakirk j u árin 1921—’29, að Margrét í Hólmsbæ var tíður kirkjugestur ásamt mörgum bömum sínum og sátu þau alltaf á sama bekknum. Guðjóm var dáinn, þegar ég dvaldi á Eyrarbakka og elztu systkinin farin að heiman en ég kynmtist vel þeim systkinunum, sem heima voru. Þau voru meðal hinna dugmestu starfskrafta í félagslífi Eyrarbakka, vel gefin, starfsfús og ágætiir félagar. Ég heyrði talað um föður þeirra sem mjög vel gefinn og reglu- saman maran og móðirira var orð- Iögð dugraaðarkona, sem veitti heimilínu forstöðu með skör- ungsskap eftir lát maims síns. t Útíör móðursystúr minnar, Guðfinnu Vernharðsdóttur fer fram frá Fossvogskirkju föstudaginn 14. maí kl. 3. Verna Jóhannsdóttir. t Hjartans þakkir til allra sem sýndu samúð og vinarhug við andiát og Jaröarför, Páls S. Jónssonar, fyrrv. kaupmanns. I.ovísa Þorláksdúttír, Svavar Berg Pálsson, Kolbrún Amgrimsdóttir, Rögnvaldur Þór Þórðarson. Hanra andaðtot þegar yngsta bamlíð vair 12 ára. Er, systkiraiai hafa saranarlega fetað í spor for- eldra airana og alla tið raekt 4. boðoarðið betur en flestir aðrir, sem ég þe&ki til. Þau koma sam- an árlega á afmælisdegi föður síns tH þess að mininast berrasku riraraar og foreldra, og tíðír gestir eru þaú á fundum átt- hagafélags sínts, Eyrbekkiragafé- lagskus og sýraa ættbyggð ámnd mikla tryggð. í þessu uamhverfi ólst Ásta upp og tilemkaði sér þær dyggð- ir, sem hverjmn miaraini hafa vel reynzt: íðjusemi, trúræksii skyldurækrai og áhuga á því að láta gott af sér leíða og trú- menrasku í hvfvetraa. Húra var vel gefín og auðgaði arada siran með lestri góðra bóka. Um laragskóla- göngu .var ekki að ræða á upp- vaxtarártim heraraar, en góður barnaskóK vax á Eyrarbakka og oft unglingaskóli, þar sem öll ungmenni rautu fræðslu. Ung fór Ásta að heiman til þess að vinna fyrír sér sem sem þá var títt, og hún notaði hvert tækifærí til þess að fullkomnast í kvenlegum fræðum og varð þvi snemma vel að sér til munns og handa, eins og sagt er og framúrskarandi verkfagin og fjölhæf til allra verka. Árið 1924 giftist Ásta Gunraari Þoökelssyní búfræðingí og siðar bílstjóra hjá AÍIiancefélagirau hér í Reykjavík. Foreldrar hans voru hjónin Þorkell bóradi Guð- mundsson að Þúfum í Vatns- firði og Petrfna Bjarraadóttir. Föðurætt Gunmars er vestfírzk. Föðursystkiní hans voru mörg, eitt þeirra var Jóhannes faðir mdnn, Þorkell var sá eini af al- systkínum föður mírus, sem ég kynntist. Hann var minmdsstæð- ur mjög, greíndur karl og skemmtilegur. Guðmimdur bóndi Halgrímssotn, faðir ÞorkeTs var í föðurætt kominn af séra Ólafi Jónissyni á Söndum í Dýrafirði, en í móðurætt þremenningur að frændsemi við Berg Thorberg, landshöfðingja og dóttursonur Sigríðar Þóroddsdóttur, beykis á Vatneyri, sem fyrstur tók upp ættarnafnið Thoroddsen. Læt ég svo ættfærslu lokið. Guranar og Ásta hófu búskap hér í borg og hafa Iengst af búið á Seljavegi 7. Þrjú eru börn þeirra, sem upp komust og öll hafa gengið í skóla, svo sem nú er títt og mannazt vel. Þau eru þessi: Þorkell, símviirki, 'kværatur Guðlaugu Ottesen, Mar- grét, gift Magnúsi Magnússyni, verfcstjóra og Þórhildur gift Þór Jakobssyni. Tvö börn misstu þau í bernsku. Eitt dótturbarn sdtt Ástu Þórsdóttur ólu þau hjón upp. Hún er enn á æakuskeiði og verður nú stoð og stytta afa síras. Barnabörn þeixra hjóna eru 7 að tölu, en afkomendur Hólmsbæjarihjóna eru nú yfir eitt hundrað. Það er vandi að skrifa marun- Iýsingu um nákomið fólk og orð Fapddur 7. okt. 1899 Dáínn L maí 1971 Kveðja frá Rauða krossi Islands Nú þegar Ketill Þórðarson er allur vill Rauði kross fslartds minnast hans og þakka fyrir stuðning hans um árabil við mál stað og hugsjón félagsins. Það væri sennilega ekki úr mörgu vöndu að ráða í heimin- um ef allir sýndu mannúðarmál um jafn míkla vínsemd í verki t Innilegar þakkir fyrír auð- sýnda samúð og vináttu við fráfall og jarðarför eigin- manns mins og fósturföður, Árna Guðmundssonar, verziunarmanns. Margrét E. Schram, Margrét B. Sehram. veirða fátækleg. En það hygg ég að ekiki sé ofmæít að frú ÁSta var ágætlega greind kona, myndarleg í sjóra og raum, hæg- lát og prúð í framkomu og vildi hverj um manrai vel. Kuranugir segja mér, að lyndiseinlkuiani heranar hafi verið svo farið, að hún hafi aldrei sézt stkipta skapi, etn var þó fastlynd og hélt vel á imálí sánu, hver sem í hlut átti. Hún var fyrst og fremat ágæt eiginikona og móðrr, eiakuð og dáð afía tíð. Heimilið var hemra- ara hehraur. Fyrir það fórnaði hán ötlum kroftum sínum, en gaf síg lítt að félagsmálúm utan þesis. Barnabörniin vorú yndi hemniar og áttu míkið skjól og vemd þar sem amma vstr. Kunnugt var mér það og að frú Ásta reyndiist heflteulátilli ter.gdam-óðir sinini hin mesta stoð og stytta síðustu æviárin, enða elskuð og virt af henni, svo og tengdaföður sénum sem oft dvaídist á Seljavegi 7. Gott var að vera gestur á heimíli þeírra Ástu og Guniniars. Þaú voru bæði mjög vel látin og vinsæl. Frændur og vkiijr irú Ástu dáðu hama mjög og fyrr er lýst frábærri tryggð og sam- heldni systkina hennair og skyldu liðs þess alls. En nú er þessu lokið í loáh. Hið mikla tjald mtlli heimanina er fallið. En ekki síkal hér æðruorð mæla. Það væri ástvinum Utt að skapi. Þetr munu reyna að festa hugaran við hið liðna og þakka af hjarta fyrir að hafa átt svo góðan ást- vin, sem írú Ástu Guðjónsdótt- ur. Frænida mínum Gunnairi, böm- um hans og skyldultði öllu votta ég dýpstu samúð mína og minma frænda. Ingimar H. Jóhannesson. ELSKU tengdamamma. f dag, þegar við fylgjum þér síðasta spölínra, læt ég hugann reika og margs er að minnast. Ég horfi til baka og allar eru minníngamar bjartar. Ég flutti inn á heimíli ykkar, þar sem við hjónin bjuggum í 6 ár, en þrátt fyrir æsku mína og aldursmun okkar, gaztu allt af sýnt mér skílning. Ég á eng Ín orð til að þakka þér eins og vert væri fyrir viðmót þitt og hjartahlýju við mig og bömin mín, og slíkt er ekki öllum gef ið. Svo Iiðu árin, við hjónin og börn okkar fluttum í annan bæj arhluta, samt vorum við aíltaf jafnnálægar hvor annarri. Fjar lægðin slítur ekki þau bönd, sem bundin eru trausti og vænt umþykju. Og þótt okkur, sem eftír stöndum á krossgötunum miklu, þyki dimmt yfir, vitum víð, að sól er skýjum ofar. Far þú í fríði, friður guðs þig blessi. Hafðu þökk fyrir allt og aflt. Guð blessi þig. Tengdadóttír. og Ketill Þórðarson hefur gert. Stjóm Rauða krosa íslands hafði samþykkt að veita honum heiðurspening en gerð hans var ekki lokið þegar Ketill féll frá. Minning Ketils Þórðarsonar mun lifa í sögu Rauða kross ís lands. Sigríður Þórðardóttir. Hjartkær móðir okkar ÞURÍÐUR KRISTÍIM HALLDÓRSDÓTTiR Halakoti, Vatnsleysuströnd. lézt að heimdi s’mu 11. maí. Bömtn. Ketill Þórðarson

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.