Morgunblaðið - 20.08.1978, Blaðsíða 15

Morgunblaðið - 20.08.1978, Blaðsíða 15
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 20. ÁGÚST 1978 43 Rœtt við S- OlafÞorstein Jónsson óperusöngvara, sem starfar í Sviss ólafur Þorsteinn í nokkrum þeirra hlutverka sem hann hefur farið með. T.d. Danilo í Kátu ekkjunni ok Tamino í Töfraflautunni. sinn sem þessi bálkur er fluttur á íslensku og það er mjög gaman að fást við þetta.“ „En enda þótt ég hafi mikinn áhuga á íslenskum sönglögum, er starf mitt fyrst og fremst „leikhús-söngur". Það er allt óráðið með framtíðina, nema hvað við verðum í Luzern næsta leikár. Það er ekkert á döfinni að koma heim, þar sem þá yrði ég jafnframt að hætta þessu starfi, þar sem það er ekki tfl hér sem fullt starf. Við bjuggumst reyndar ekki við því upphaflega að við yrðum svona lengi erlendis, en af því þetta hefur gengið vel, þá er maður ekkert að flýta sér héim.“ - SIB Ólafur Þorsteinn og Jóhanna í sólinni í Fógctagarðinum um daginn. (Ljósm. Ól. K. M.) „Maður er ekkert að flýta sér heim” Undanfarin fimmtán ár hcfur íslenskur óperu- söngvari starfað við ýmis evrópsk söngleikahús sem einn af aðalsöngvurum. Sá maður er Ólafur Þorsteinn Jónsson cða Olafur Thorsten. eins og evrópskir óperuáhorfendur þekkja hann. Ólafur Þorsteinn var fyrir nokkru staddur hér á landi í sumarleyfi ásamt konu sinni Jóhönnu Sigursveinsdótt- ur og þá ræddi blaðamaður Morgunblaðsins við hann. — „Ég fór að taka söngtímá hér heima þegar ég var sautján ára og útskrifaðist úr leikskóla Þjóðleikhússins árið 1956. Þá var ég svo heppinn að komast strax á byrjunarsamning hjá Þjóðleikhúsinu og starfaði sem leikari í tvö ár, eða þangað til ég hélt út til söngnáms. Söngur- inn stóð alltaf næst hjarta mínu, en starf mitt sem leikari var mikill og góður undir- búningur fyrir það sem ég hafði mestan áhuga á, þ.e/ að verða I leiksviðs söngvari eða óperu- söngvari." „Ég lærði söng í Salzburg og Vínarborg í alls fimm ár og á námsárunum hélt ég minn fyrsta konsert, hér heima árið 1962 og lék Rögnvaldur Sigur- jónssön þá undir fyrir mig. — Nú eftir þetta fimm ára nám, taldi kennari minn að tímabært væri fyrir mig að reyna fyrir mér sem atvinnusöngvari. Það var nú ekki sérlega árennilegt, sakir þess hve mikil samkeppni er um starf við óperuhúsin, en þetta tókst vonum framar og ég komst strax á það sem kallað er „fyrsti samningur" við óperuna í Heidelberg, en í þessum „fyrsta samningi" felst það, að maður fer nær eingöngu með aðalhlutverk. Ég var sem sagt ráðinn sem fyrsti lýrískur tenór." „Frá Heidelberg lá leiðin til Hamborgar, þar sem ég vann í eitt ár við óperettuhúsið, þar aflaði ég mér mikillar sviðs- reynslu þar sem ég lék þá hlutverk Rossillons í Kátu ekkjunni alls 125 sinnum á u.þ.b. fjórum og hálfum mánuði. Eftir þetta fékk ég tilboð frá óperunni í Lúbeck og þar starfaði ég næstu sex árin. Þá söng maður mjög margvísleg hlutverk, allt frá léttum óperettum og upp í Wagner óperur. Síðustu árin sem við bjuggum í Lúbeck var Vibach leikhússtjóri þar, en hann kom hingað til lands og setti upp leikrit og söngleiki. Ég man að það var svolítið erfitt að sannfæra hann um að til væri almennilegt leikhús á íslandi, en hann fór og varð stórhrifinn." „Ég réð mig til Mainz eftir dvölina í Lúbeck og vann þar í fimm ár. Þar lék ég yfirleitt aðeins þrjú hlutverk á ári og gat sungið sem gestur annars stað- ar. A þessum árum fór ég mjög víða og söng t.d. í Hollandi, Luxembourg, Sviss og svo náttúrulega um allt Þýskaland. Síðustu tvö árin höfum við hjónin svo búið í Luzern í Sviss, þar sem ég er ráðinn við óperuna. Óperuhúsið er ekki stórt en það er mjög gaman að vinna þarna og við kunnum vel við okkur í Luzern, enda afskap- lega falleg borg.“ „Okkur þykir samt alltaf jafn gaman að koma hingað heim og höfum yfirleitt gert það annað hvert ár. Ég hef tekið þátt í flutningi á tveimur óperum hér á landi. Sú fyrri var Brosandi land árið 1968 og svo Þryms- kviða árið 1974. Það var sérstak- lega gaman að flytja Þryms- kviðu, þar sem hún er fyrsta íslenska óperan. Þegar ég er hér heima, geri ég mikið af því að syngja íslensk sönglög fyrir útvarpið og nú að undanförnu hef ég verið að syngja ljóða- flokkinn Malarastúlkan fagra eftir Schubert í íslenskri þýðingu Daníels Á. Daníelsson- ar, við undirleik Ólafs Vignis Albertssonar. Þetta er í fyrsta

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.