Vaka - 01.01.1927, Síða 89

Vaka - 01.01.1927, Síða 89
[vaka] (JENGI. 83 izt. Það tjáir ekki að lofa auknu fjárniagni, því lakinark- aður gjaldeyrir og lítil kaupgeta er skilyrðið fyrir þvi, að takmarkinu verði náð. Það sómir illa að setja sér mark og mið, og vilja svo ekki beita þeim meðölum, sem til þess þarf að ná því. En fátt er algengara í þessu máli en það, að menn teljast fylgja hækkun krónunnar, en eru mót- snúnir öllum þeim ráðstöfunum, sem nauðsynlegar eru til að ná því marki. Hvorum endanum á að trúa, þegar hundurinn geltir og dinglar rófunni í senn? Kemur þetta af undarlegri fál'ræði, því reynsla Hollands, Sviss, Banda- ríkjanna, Englands og Svíþjóðar frá árunum 1920 til 1923 er til aíspurnar. Það er engin dyggð að loka augun- um fyrir örðugleikunum, enda ætti það ekki að vera unnt lengur, því nú getum vér byggt á eigin reynslu á síðasta ári. Eldra sparifé. — Það er ein sterkasta taug hækk- unarstefnunnar, að ekki sé réttlætinu borgið, nema krónan nái aftur sínu gamla gullgildi. Er það byggt á því, að þeir, sem peninga eiga á innstæðu eða í útlánum, hafi kröfu til að fá þá greidda í gulli eða fullu gullgildi. Það er að vísu rétt, að þeir sem enn eiga eldri kröfur en frá 1914, er verðlagsbreytingarnar hófust, verða fyrir órétti, er þeir fá þær greiddar í verðföllnum gjaldeyri. En þessir menn eru i'áir og má með sama rétti gjöra kröfu til, að gengið sé l'ellt í verði vegna hinna, sem skuld- bundu sig, ineðan kaupmáttur gjaldeyrisins var minnst- ur. 1914 voru bankainnstæður og sparisjóðsinneignir manna hér á landi um 11,7 milljónir. En livað margir skyldu ennþá eiga svo gamalt fé óhreyft? Viðskifta- hraðinn er ör, og flestir munu þeir hafa hagnýtt sér peninga sina á lággengistimum. Þeim, sem það hafa gert, verður ekki bættur skaðinn, þó nú væri hækkað til fulls, og því færri verða þess réttlætis aðnjótandi sem lengur dregst framkvæmdin. Hin hægfara hækkun er ekki óðfús að bæta þeim skaðann. En nú mun þessi hægfara ást á réttlætinu almennust. Og þó að gjaldeyr-
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152

x

Vaka

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Vaka
https://timarit.is/publication/363

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.