Hugur - 01.01.1994, Page 70

Hugur - 01.01.1994, Page 70
68 Þorsteinn Gylfason HUGUR mannfélagsmálefni en efnahagsmál og stjórnmál.5 í stjórnmálum voru háðir, þegar öllu er á botninn hvolft, einhvers konar stjórnleysingjar; og mér leyfist kannski að kannast við að þar er sannfæring sem ég hef afskaplega ríka samúð með. Um ágreining þeirra um efnahagsmál er það eitt að segja að hann skiptir okkur engu. ÖIl hagfræði beggja er öldungis úrelt, svo sem vonlegt er vegna breyttra aðstæðna eftir meira en heila öld linnulausra og stórfelldra umbyltinga: það er vanþekking ein sem veldur því að sumir telja þessa hagfræði eiga eitthvert erindi við samtímann. Svolítið öðru máli gegnir um stjórnmálaskoðanir þeirra félaga: ágreiningur félagshyggjumanna og frjálshyggjumanna um þau efni er sómasamlega raunhæfur enn í dag, enda er lítið sem ekkert um hann hugsað. Þar vill hins vegar svo til, eins og fram er komið, að Marx er á sama báti og Mill, og mundi ef hann lifði hella úr skálum reiði sinnar yfir lélagshyggjumenn samtímans. Þessir félagshyggjumenn samtímans eru stjórnmálamenn, hvar í flokki sem þeir standa og hvort sem þeir leggja stund á landsmál eða nefndastörf í háskóla og vilja kaupa stóra tölvu. Stjórnmálamenn eru, eins og sænski hagfræðingurinn Assar Lindbeck segir í einni bóka sinna,6 auglýsendur fyrir samneyzlu; alveg eins og listamenn, segir hann, eru frá efnahagssjónarmiði auglýsendur fyrir menningu. Og hér má enginn láta það rugla sig í ríminu að auðvitað látast þessir menn vera ósammála um flesta hluli, líka um félagshyggju og frjálshyggju. En á dögunum sá ég það haft eftir Ásgeiri Bjarnasyni í Ásgarði að eiginlega væri enginn ágreiningur milli íslenzkra stjórnmálaflokka. Mér þykir Ásgeir bóndi nokkuð trúverðugur um þetta efni: hann kemst jú ekki hjá því að heyra sitt af hverju af stóli sínum á Alþingi. Og ef einhverjum þykir þetta reyfaraleg kenning hjá okkur Ásgeiri, þá bið ég hann um að velta því fyrir sér til dæmis hvort hann hefur nokkurn tfma haft spurnir af presti sem er þó ekki sé nema hótinu kristi legri í daglegri breytni sinni en til að mynda andkristinn trú- leysingi eins og ég. Eitt er að stíga í stólinn eða skrifa forustugrein. Annað að vera til. 5 Sbr. t.d. Karl R. Popper, The Open Society and Its Enemies (New York, 1963), II, s. 81-88. 6 Assar Lindbeck, Den nya vansterns politiska ekonomi (Stokkhólmi, 1971).
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Hugur

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Hugur
https://timarit.is/publication/603

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.