Hlín


Hlín - 01.01.1927, Side 163

Hlín - 01.01.1927, Side 163
Hlín 161 mamma hans — en hnífurinn — en mamma eggjanna. — Þetta var mesta vandamálið, sem enn hafði komið fyrir Steina litla. Ósjálfrátt krepti Steini hendina um eggið. Kurr! Skurnið á egg- inu brast, Steini fann volgan ungann í lófa sjer. Guð komi til! — Hafði hann brotið eggiðl Hann leit í lófa sjer. Nef og langir fætur. — Unginn var alfiðraður, kominn að þvi að skríða úr egg- inu. Hann hafði drepið hann. — Spóinn rak upp sárt vein, eða það fanst Steina litla, sem drepið hafði barnið hans. Aumingja litli unginn, aldrei fengi hann að sjá mömmu sína, sólina og blómin. Tárin fóru að renna niður vanga Steina litla. Óttalega var hann vondur strákur. Hann rölti nokkurn spöl frá hreiðrinu, settist þar á þúfu með dauða ungann í hendinni og grjet. Fyrir utan túnið í Holtakoti voru móar með viðarkjarri. Steini fór ekki götuna, heldur þvei*t yfir móinn til að stytta sjer leið. Sko, þarna flaug rjúpa úr runnanum. Ætli hún hafi flogið af eggjum. Já, þarna var hreiðrið hennar í skjóli við fjalldrapa- brúsk, eitt, tvö, þrjú, fjögur, en hvað þau voru mörg, tólf. — Tólf í einu hreiðri. Lifandi skelfing voru þau falleg. Steini litli horfði á þau með aðdáun, og nú tók hann ekki af sjer húfuna. Þessi egg ætlaði hann ekki að taka. En rjúpan, hvað ætli hafi orðið af henni? Hún hafði flúið, auðvitað hugsað, að þessi strák- ur væri vondur og mundi taka eggin hennar. En hvað hún hlyti að verða glöð, þegar hún kæmi aftur og fyndi eggin sín öll kyr, svona falleg og mörg. Hvað þau voru falleg í laginu og skurnið \jljctt, þeim smckklega raðað og fiður kring um þau, sem aum- ingja mamma þeirra hafði reitt af sjer til að skýla litlu börn- unum sínum, Steini mundi ekki eftir, að sjer hefði nokkurntíma þótt falleg þau þreiður, sem hann fann, en það var ef til vill fyr- ir það, að hann hafði bara hugsað um það eitt að taka eggin. En aldrei framar ætlaði hann að taka egg, aldrei. Steini stóð upp, og honum fanst ekki laust við að hann hækkaði við þessa ákvörð- un. Svo bældi hann sig í runni skamt frá. Hann ætlaði að vita hvort rjúpan kæmi ekki aftur. Hann varð að bíða lengi, loks sá hann hvar hún kom tritlandi, liún stansaði annað slagið, eins og 11
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148
Side 149
Side 150
Side 151
Side 152
Side 153
Side 154
Side 155
Side 156
Side 157
Side 158
Side 159
Side 160
Side 161
Side 162
Side 163
Side 164
Side 165
Side 166
Side 167
Side 168
Side 169
Side 170
Side 171
Side 172

x

Hlín

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Hlín
https://timarit.is/publication/610

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.