19. júní


19. júní - 19.06.1960, Síða 23

19. júní - 19.06.1960, Síða 23
var fædd 18. september 1879, dáin 29. marz 1960 Hún var ein af stofnendum Kvenréttindafélags- ins og ritari þess mörg ár. Heiðursfélagi var húrí kjörin á 50 ára afmæli félagsins árið 1957. Ung lauk liún námi við Kvennaskólann í Reykja- vik og kenndi við þann skóla tvö ár, en fór síðan á kennaraháskóla í Danmörku. Teikni- og handa- vinnunám stundaði hún í Englandi og Svíþjóð. Árið 1900 gerðist hún kennari við bamaskólann í Reykjavik og starfaði þar 14 ár. Með lestrarkennslu frú Laufeyjar hófst nýtt timabil íslenzkrar bamafræðslu, nýr andi, nýjar hugmyndir. Þeir, sem lærðu að lesa hjá henni, minnast þeirra kennslustunda, sem þeirra skemmtilegustu, er þeim hafi hlotnazt á ævinni. Hún var sæmd riddarakrossi Fálkaorðunnar fyrir brautryðjanda- starf í kennslumálum. Það yrði oflangt mál að telja upp allar þær nefndir og félög, sem Laufey átti sæti í, því að á tímabili má segja, að hún hafi lagt lið flestum þeim félagsstofnunum, sem til menningar og fram- fara horfðu hér í Reykjavík. En hennar verður ekki minnzt án þess að nefna þær tvær stofnanir, sem hún tók mestu ástfóstri við: Lestrarfélag kvenna Reykjavíkur og kvenna- heimilið ILallveigarstaði. Lestrarfélagið stofnaði hún árið 1911, en vísir að þeirri starfsemi hafði þróazt innan kvenrétt- indafélagsins. Formaður Lestrarfélagsins var hún frá byrjun til dauðadags, og taldi aldrei eftir sér fóm eða fyrirhöfn, þegar það átti í hlut. Fyrstu árin voru fundir haldnir mánaðarlega og lesið þar upp úr riti félagsins. Þar birtist í fyrsta sinn skáldskapur og ritgerðir eftir konur, er síðan hafa orðið þjóðkunnir rithöfundar, eins og t. d. systurnar Herdísi og Ólínu, og frænku þeirra Theódóru Thoroddsen. Hún sagði mér, að hún efaðist um, að hún hefði látið prenta neitt eftir sig, ef Laufey hefði ekki fengið sig til að skrifa i mánaðarritið. Vænst þótti Laufeyju þó um bamalesstofuna, sem félagið starfrækti nokkur ár. Ég man, hvernig augu hennar leiftruðu, þegar hún spurði mig, hvort ég hefði séð, hvað einn af fyrstu gestum barnalesstofunnar hefði skrifað í bók, sem þá var nýútkomin eftir hann. En hann sagði frá því, að ásamt fleiri strákum hefði hann ákveðið að stofna bófafélag. Hvaða óknytti þeir ætluðu að fremja, var víst aldrei ákveðið, því að þegar hann frétti, að Lestrarfélagið væri búið að opna lesstofu fyrir böm, skildi hann strax, að betra væri að eyða tímanum þar en i bófafélagi. „Það er ánægjulegt að finna, að ekki er alltaf unnið fyrir gýg,“ sagði Laufey. Með önnu Ásmundsdóttur stofnaði hún fyrir- tækið „íslenzk ull“. Tókst þeim á skömmum tíma að gerbreyta til batnaðar söluvarningi úr íslenzkri ull og hefja hann til vegs og virðingar. Naut hug- kvæmni Laufeyjar sín vel þar, bæði við að finna upp nýjar gerðir og þá ekki síður að kynna forn- ar þjóðlegar gerðir. Gáfu þær út mynzturbók með gömlum uppdráttum, þ. á m. höfðaletri. Laufey var ein af þeim konum, er stofnuðu til kvennaheimilisins Hallveigarstaða, var formaður byggingarnefndar mörg ár, stjómaði sýningum, kaffisölu og hverju því, er reynt var í fjáröflunar- skyni. Ekkert hygg ég, að hafi gengið henni nær siðustu árin en sú raunasaga, hvernig tókst ár eftir ár að hindra þær byggingarframkvæmdir. Alveg fram í andlátið var hún að spyrja, hvort ekki væri eitthvað að þokast í áttina. Laufey giftist 8. maí 1914 dr. Guðmundi Finn- bogasyni landsbókaverði, sem studdi hana með ráð- um og dáð í félagsmálastarfi hennar. Þau áttu 6 börn. Hjónaband þeirra og heimili var sönn fyrir- mynd. Þar rikti andi þjóðlegra fræða og menn- ingar. Sigríður J. Magnússon. 19. JtJNl 21

x

19. júní

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: 19. júní
https://timarit.is/publication/671

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.