Embla - 01.01.1946, Síða 59

Embla - 01.01.1946, Síða 59
og hrakin. Samt sást aldrei votta fyrir æðru eða kvörtun í augna- ráði hennar. Þegar ég kom út úr kirkjunni og gekk niður götuna, var eins og ég kæmi í annan heim. Hingað og þangað voru festir upp flugmiðar. Sumir höfðu verið þarna um morguninn, þegar ég fór að heiman, aðrir höfðu verið festir upp, á rneðan á messunni stóð. Fólkið á götunni leit til beggja Iianda, áður en það fór að lesa flugmiðana. Það var bezt að vera var um sig, ef einhvers staðar skyldi vera Hipomaður á ferli. Svo flýtti maður sér að lesa og hafði yfir nreð sjálfum sér helztu fréttirnar til þess að festa þær betur í minni. Hún leit aldrei við þessum miðum. Það var eins og hún yrði lotnari og auðnuleysislegri, þegar hún kom út á götuna. Stund- um var ég svo ókurteis að standa kyrr og horfa á eftir henni, þangað til hún hvarf fyrir hornið. Hún liafði svo einkennilegt göngulag, rétt eins og hún væri vönust að ganga á eggjagrjóti og kenndi til í hverju spori. Hugur minn fylgdi henni, eftir að hún var horfin sýnum. Ég vissi, hvert hún fór. Hún var flóttamaður og svaf á hálmi á gólfinu í einhverjum skólanum. Þó var aldrei hálmur á fötunum liennar, en ég kannaðist við þefinn af flótta- fólkinu, ég hafði svo oft andað lionunr að mér, þegar ég sat við hliðina á því í kirkjunni. Vorið færðist nær. Veðrið varð snrátt og snrátt blíðara og lrætti kenjum sínum og duttlungum. Borgarbúar fóru að klæðast léttari og ljósari búningi. Börnin gengu berfætt í skónum. Biðraðirnar fyrir utan búðirnar með notuðum fötunr jukust daglega. Sumir voru komnir á vettvang unr átta leytið, jró að ekki væri opnað fyrr en klukkan níu. En lrún var alltaf eins. Klúturinn lrennar varð aðeins fölari á litinn, eftir Jrví senr sólin varð lreitari og skein lengur. Nú sást aðeins örla á fölbláan lit, Jrar senr fellingarnar voru dýpstar. Ég var lrér um bil viss um, að skórnir lrennar væru gersamlega botnlausir, og Jrað gat varla lreitið, að kápan hennar héngi saman á bótunum og staginu. En hún kraup jafn þolinnróð- lega við lrlið mér lrvern nrorgun og bað. Og perlur rósabandsins urðu að ilmandi rósunr milli fingra hennar, rósunr, sem hún las handa móður Guðs. embla 57
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122

x

Embla

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Embla
https://timarit.is/publication/759

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.