Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķminn

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķminn

						TÍMINN
Þriðjudagur 3. jiili 1973.
Baldvin hefur ávarp sitt — áhorfendur og Þorvarður Helgason, leikdómari Morgunblaösins iáttu sér
ekki annars von en venjulegrar þakkarræðu...(Þorvarður lengst t.h. þá Edda Þórarinsdóttir og Herdis
Þorvaldsdóttir á milli hans og Baldvins.)
en þegar sýnt var. að Baldvin hafnaöi lampanum gdða,þyngdist brúnin á Þorvaröi.
SAMVIZKU
MINNAR
VEGNA
SEGI ÉG
NEI TAKK
— sagði Baldvin Halldórsson
og þá slokknaði á kolunni
HHJ-Ryik. Á sunnudagskvöld
var scngíeikurinn Kabarett sýnd-
ur i sfðasta sinn á leikárinu. Þjóð-
leikhúsið var fullsetið og leikend-
um óspart klappað lof i lófa.
Að leiknum loknum steig Þor-
varður Heigason formaður i Fé-
lagi islenzkra leikdómenda og
leikdómandi Morgunblaðsins,
fram á sviðið og tilkynnti, að leik-
listarverðlaun Félags Islenzkra
leikdómenda — Siifurlampinn —
hefðu að þessu sinni fallið Bald-
vini    Halldórssyni i skaut.
Þá steig Baldvin fram úr hópi
leikenda og tdk til máls. Þegar
nokkuð var liðið á ræð-i Baldvins,
varð ljóst, að til tiðinda mundi
draga, enda lauk hann máli sinu
með þvi að afþakka verðlaunin.
Baldvin sagði:
Nei takk . . .
Baldvini fórust svo orð:
Virðulegu leikhusgestir, leik-
listargagnrýnendur!
Frá alda öMi hefur leikhúsið
verið snar þáttur i menningu og
lífi þjóðanna i gleði og harmi. Það
hófst með þvi, að einn maður tók
sig út ur hópnum og hóf andsvar
við hrópum hópsins. Þannig varð
leikhúsið til, og það varð eins og
Shakespeare orðar það i Hamlet,
i þýðingu snillingsins Helga Hálf-
dánarsonar, „ágrip aldarinnar og
spegill dagsins".
A seinni timum kemur svo gagn
rýnandinn til sögunnar og gagn-
rýnir eða dæmir það, sem fram
fer i leikhúsinu.
Það eru mörg dæmi um það, að
gagnrýnandinn hafi haft mikil á-
hrif á framvindu leikhússins og
þroska áhorfendatina, en ég held,
að það hafi ekki getað gerzt,
nema hann hafi borið viröingu
fyrir og þótti vænt um leikhúsið
og unnið starf sitt af alúð og al-
vöru.
Hin dæmin eru fleiri, að gagn-
rýnandinn hafi engin áhrif haft,
nema kannski til tjóns.
Flest okkar.sem höfum valið
okkur lifsstarf innan veggja leik-
hússins, gerðum það, af þvi að
okkur þótti vænt um starfið og við
viljum, að leikhúsið sé og haldi á-
fram aö vera „spegill dagsins",
og við reynum að vinna starf okk-
ar eftir beztu getu.
Það hefur lengi verið skoðun
min, að islenzkir leiklistargagn-
cnendur hafi á undanförnum ár-
um skrifað af miklu ábyrgðar-
leysi og oft af litlum rökum um is-
lenzkt leikhus. Og þó sérstaklega
þessa stofnun, sem ég hef starfað
við I 23 ár. Þess vegna get ég
hvorki né vil, verið svo ósam-
kvæmur sjálfum mér að taka við
þessari viðurkenningu ykkar.
Ég tek það fram, að ég geri
þetta algerlega á eigin ábyrgð, ó-
háður öllum umræðum og sam-
þykktum um leiklist og leiklistar-
gagnrýni.
Þorvarður minn Helgason, mér
þykir það leitt, en samvizku
minnar vegna segi ég nei takk".
. . . og Silfurlampinn
var allur.
Ekki hafði Baldvin fyrr lokið
máli sinu en feiknamikið lófa-
klapp og fagnaðaróp kváðu við i
leikhúsinu, svo að ekki fór milli
mála, hver hugur áhorfenda og
leikenda var, þótt ræða Baldvins
kæmi mönnum sýnilega á óvart.
Þá tók Þorvarður til máls á
nýjan leik og sagði, að nú væri
saga Silfurlampans öll — hann
yrði ekki veittur oftar.
Blaðamaður Timans kom að
máli við þá Þorvarð Helgason og
Halldór Þorsteinsson leiklistar-
gagnrýnendur að sýningunni lok-
inni og spurði, hvernig þeim hefði
orðið við. Þeir sögðu, að I raun-
inni hefði mátt buast við ein-
hverju af þessu tagi — ekki slzt
eftir þá ályktun Félags islenzkra
leikara   um   leikgagnrýni,   sem
Það er mikið meyjaval I Kabarett! Eftir sýninguna kepptust þær um að fá að kyssa Baldvin, svo að það
er ekki nema von að hann sé hýr á svip.                                                                    (Tlmamynd Gunnar)
Haraldur Björnsson hlaut Silfurlampann fyrstur manna árið 1954.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20