Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 82. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Laugardaginn íl. apríl 1981.
oramtMafód
a
Nýkomið:
Fyrir bakara:
Hveiti „Cream of Manitoba".
Rúgmjöl ,,Blegdamsmöllen".
Hálfsigtimjöl.
Sultutau blandað.
Svínafeíti.
Þingtiðindi
Lokin íslandsbanka.
Þorir sfjórnin enki að láta rannsaka
tiidrög laknnarinnar?
Erlingur Friðjónsson ljet útbýta
fyrir nokkru svohljóðandi þings-
ályktunartillögu:
„Efri deild Alþingis ályktar að
skora á ríkisstjórnina að leggja
fram fyrir þingið helstu skjöl þau,
er sýna tildrög að lokun íslands-
banka".
Pjetur Magnússon bar fram svo-
hljóðandi breytingartill.:
„Efri deild Alþingis ályktar að
skipa þriggja; manna nefnd samkv.
35. gr. stjórnarskrárinnar til að
rannsaka tildrög að lokun Islands-
banka''.
Eftir það, að brtt. þessi kom
fram, spurðist ekki til málsins
lengi. Var sem stungið hefði verið
völu í kok stjórnarliðinu. Málið
kom loks til umræðu í fyrradag.
Erlingur Friðjónsson hóf um-
ræður. Sagðist hann vera mjög
ófróður í þessu máli. En þótt hahn
hefði leitað upplýsinga hjá ríkis-
stjórninni og stjórn Útvegsbank-
ans, mundi sjer eflaust hafa verið
neitað um allar upplýsingar.
Þrátt fyrir þessar þrengingar,
vildi hann þó fylgja tillögunni úr
hlaði. Skaut hann undir hana kvik
trjám nokkrum. Voru kefli þau
tínd úr rógburðargreinum Tímans
um ýmsa nafngreinda viðskifta-
menn íslandsbanka.
Ekki varð þess vart að hann
skildi aS neinu leyti þá örðug-
leika, sem atvinnurekendur áttu
'við að stríða á kreppuárunum, nje
þá þýðingu sem það hafði fyrir
atvinnulíf þjóSarinnar, að bankinn
ekki hætti að styðja atvinnuveg-
ina, þótt markaðsverS afurðanna
ekki svaraSi til framleiðslukostn-
aðar. Ekki hafSi hann heldur hug-
leitt þaS, aS fje það, sem bankinn
hafði tapað á atvinnurekstrinum,
hafði farið til landsmanna sjálfra,
ekki síst þeirrar stjettar, er hann
bykist vera fulltrúi fyrir. — Hafði
hann ekkert afgangs þeirri smá-
mannlegu en lítt göfugmannlegu
hvöt og viðleitni, að hælbíta þá
menn, sem verðsveiflur og aðrir
örðugleikar höfðu áður leikið svo
grátt að þeir fengu ekki undir
risið.
Pjetur Magnússon tók næstur
til máls. Sagði hann að lokun ís-
landsbanka hefði verið svo afleið-
ingaríkur atburður, að ekki mætti
teljast óþarft að tildrögin yrðu
rannsökuð. SagSi hann aS afleiSing
arnar yrðu * ekki raktar í stuttu
máli,   en   benda   mœtti   rjett   til
dæinis á það, aS lokunin hefði orð-
ið þess valdandi, að hið mikla lán,
sem ríkisstjórnin hefði tekið á önd
verðum vetri hefði hún orðið að
taka með stórum óhagstæðari kjör-
um, en aðrir lántakendur hefðu
sætt á sama tíma. Erlend íirmu
hefðu kippt að sjer hendinni um
viðskifti við ísland. Hefðu menn
litið svo á, að aðfarirnar við ís-
landsbanka bæru þess vott, að hjer
sæti að völdum stjórn með slíkt
bolsivíkka stjórnarmið, að hjer
væri best sem fæstu að treysta. Að
sönnu hefði stjórnin að einu leyti
gefið tilefni til slíkrar ályktunar,
þar sem hún hefði ætlað aS losast
við erlendar kröfur með því að
láta þær falla ófullnægðar eins
og Rússar, gerðu. Mönnum hætti
íi. að líta svo á, að stjórn eins
lands væri spegilmynd af þ.ióðinni.
En hjer liefði sú ályktun reynst
röng. Þjóðin og þingið hefðu
reynst að standa á alt öðru og
hærra þroskastígi en ríkisstjórnin.
Ræðumaður sagði, að ef stjórn
bankans væri vítaverð, væri rjett
mætt og þarflegt að það kæmi í
ljós. En það væri 'fleira en hennar
gerðir, sem rannsaka þyrfti í sam-
bandi við lokun íslandsbanka. Það,
sem mest hula hvíldi yfir, væri
afskifti ríkisstjórnarinnar af lokun
bankans.
Ræðumaður kvaðst gera ráð fyr-
r, að allir deildarmenn hefðu
leyrt þann kvitt, að ríkisstjórnin
•íefði alt frá láti Magnúsar ráðh.
Kristjánssonar unnið að því skipu-
lagsbundið, að grafa undan ís-
íandsbanka. Ef kvittur þessi væri
rakalaus, yrði hann, vegna sóma
landsins, að kveðast niður, því það
væri þjóðarskömm, ef ríkisstjórn-
in væri sönn að þeim glæp, að
hafa reynt að grafa undan atvinnu
vegum landsins og veikja trausf
þess út á við.
Enn væri það óupplýst í þessu
máli, hvers vegna komið hefðu frá
útlöndum fyrirspumir um lokun
bankans, áður en nokkur hjer vissi
til þess, að lokun stæði til. Einnig
það að menn hlupu til og tóku út
inneignir sínar, t. d. í útbúinu á
Seyðisfirði, áður en almenningur
hjer hafði hugboð um lokun bank-
ans.
Sagði ræðum. aS alt þetta væri
fullkomlega rannsóknar vert, er
þaS snerti ríkisstjórnina of mjö"
til þess, aS til mála gæti komið að
fela henni rannsóknina.
Af þessum ástæðum»kvaðst ræðu
maður hafa borið fram brtt. á
þingsk. 297, um skipun nefndar
með rannsóknarvaldi, til að rann-
saka þetta mál. Stjórnin þyrfti
ekki að ótta.st að sú nefnd yrði
hlutdræg henni í óvil, þar fyglis-
menn hennar væru í meiri hluta í
þingdeildinni og yrðu því me'
hhitfallskosningu einnig í meiri
hluta í nefndinni.' Kvaðst hann
og gera ráð fyrir að flutnings
maður aðaltillögunnar, Erlingu
Friðjónsson, yrði þessari brtt. sam
þykkur, því væri honum alvai
með að fá fram gagnlega rannsóki;
á þessu máli, sem ekki væri a*
svo komnu ástæða til að efa, mætt:
honum vera það kærkomið að fð
stuðning til þess, að gera rannsókn
þessa sem fullkomnasta.
Fjármálaráðheirra   tók  næst   ti
máls.  Sagðist hann alls ekki vera
mótfallinn brtt.  Sjer lægi í ljettn
rúmi  hver rannsóknaraðferð  væri
við höfð. Annars var hann allreið-
ur yfir ræðu P. M. og virtist al1
ekki jafn óhræddur og hann 1'
Sagði hann að  ræða  P.  M.  hefði
verið,    stóryrði,    fullyrðingar    og
gróusögur.
P. M. svaraði því, að framferði
stjórnarinnar væri ekki unt að
lýsa rjett, nema með stórum orð-
um. En um gróusögur hæfði ekki
að talað væri úr ráðherrastólunum,
eins og þeir nú væru setnir. Það
jiætti ekki vel til fallið að nefna
snöru í hengds manns húsi.
Dómsmálaráðheaira hjelt tvær
alllangar ræður. Er ekki unt rúms
ins vgena að birta útdrátt úr þeim
V-ar og efni þeirra allsundurlaust.
Hafa lesendur Tímans kynst því
flestu í dálkum hans.
Ráðh. deildi fast á P. M, fyrir
það, að hann skyldi láta sjer Ktetta
í hug að rannsaka hag Islands-
banka á einum degi og eins það.
hve fjarri hans niðurstaða (og
bankaeftirlitsmannsins         Jakobs
Möller) hefði verið niðurstöðu síð-
ari nefndarinnar. P. M. svaraði
því. að rannsóknina hefði hann
framkvæmt fyrir þrábeiðni forsæt-
isráðh., en að slík skyndirannsókn
væri mjög< algeng erlendis, þó
ráðh. kannske ekki væri kunnugt
nm það. Nefndunum hefði líka
borið næsta vel saman, þegar alt
væri atlmgað. Fyrri rannsóknin
hefði t. d. ekki náS til vitbúanna.
og hefSi hagur þeirra veriS talinn
eins og síðasta athugun hefði talið
hann vera, en hagur þeirra hefí
við síSari rannsóknina sýnt sig aö
vera 700 þús. kr. lakari. Á seSlun-
um hefði og síðari rannsókn sagt
að hagur væri, en ekki tekið hann
með. Sá munur hefði veriS 400 til
500 þús. kr. Þá. hefSi þaS veriS
skýrt ffam tekiS, að skyndimatið
væri miðað viS aS bankanum yrSi
alls ekki lokaS og aS harin starf-
aði áfram á eðlilegan hátt. En síð
ara matið hefði verið miðað við
gjaldþrotameðferð. Þrátt fyrir alt
þetta hefði þó ekki munað nema
um 10% á fyrra og síðara matinu.
DómsmálaráSh. sagSi í lok ræðu
sinnar,' að hann mundi greiða at-
kv. móti tillögu P. M. og mun það
eiga að skiljast svo, að stjórnin
vilji ekki hætta á neina athugun á
forleik sínum fyrir bankalokun-
inni.
Jón Þorláksson talaSi alllangt
erindi. Vítti hann þá firru fjár-
málaráðh. að till. P. M. væri flutt
;il þess að draga athygli frá raun-
verul. orsök bankalokunarinnar.
Stjórnarflokkurinn ætti kost á a'ð
skipa meiri hluta nefndarinnar o
þar með að ráða því, að starf
hennar j^rði ekki einhliða nje and-
stæðingum hennar í vil. En nefnil
arskipunin væri frá sínu sjónar-
miði alveg • nauðsynleg, því eftir
kunnugleika sínum sem fyrv.
bankaráðsmanns á framferði
fitjórnarinnar í þessu máli, væri
henni alls ekki treystandi til að
leggja fram af sjálfsdáðum öll
gogn í malmu.
Ræðum. lagði áherslu á, að end-
urreisn   bankans  hefði   verið   eina
leiðin til   að  bjarga að svo miklu
'eyti, sem unt var. lánstrausti lands
ins, sem ella hefði verið farið. Eng-
inn,   sem  vitað  hefði  um  öll  þan
viðvörunarskeyti,  sem rignt hefð
frá útlöndum gegn lokun bankan
gæti verið í vafa um að  erlend
fjármálamenn   og stofnanir  hefð
talið bankalokunina stórlega lánt
traustsspillandi fyrir landið. Þ«ss'
'im mönnum hefði verið það ljós'
ið það var ríkisstjórnin sem Bt'
með brugSinn brand yfir bankan
um.   Lánstraustið  hefði  og  fengi
sín áföll af þeim fleiri ára són, sem
verið hefði í stjórnarblóðunum um
það, að ekki skifti máli, hvernií-
færi um Islandsbanka, því í honum
stæði útlent fje. Slíkt fjármálasiS-
ferði  gagnvart  útlendingum  væri
ekki fallið til þess að ajika láns-
traust landsins.
TJmræðum var frestað til næsta
dags.
Umræður   hjeldu   áfram   í   gær.
Tóku   til   máls:   Jón   Þorlákssor
fjármálaráðherra,       dómsmálar'.
herra,   Pjetur   Magnússon   og   Ki
Hngur.
Að   umræðum   loknuni   var   a
kvæðagreiðslu frestað.
Ekki er hægt að fullyrða neit
uni  það,  hvernig  atkvæðagreiðsla
fer  um   þessa   tillögu,   en   frestur
atkvræðagreiðslunnar mun þó stafa
af því, að stjórnin sje að reyna að
tryggja sjer það, að nefndin verð;
ekki skipuð. Og fari svo, að tillag
an um það A'erði feld, mun enginn
vera í vafa um að það stafi af því
að stjórnin þori ekki að láta rann-
saka, hvern þátt hún átti í undir-
búningi lokunarinnar. Það verður
skoðað sem  fullkomin sektar.iátii'
ing.
Stjórnin ræður að sjálfsögðu við
alla Framsóknarmenn, og talið er
að Erlingur þori hvorki að sitja
nje standa öðru vísi en stjórnin
vill. FramsóknaratkvæSin á Akur-
eyri sjeu bundin því skilyrSi.
Stœkkun Reykiavíkur.
Neðxi deild.
Frv. um stækkun lögsagnarum
dæmis Reykjavíkur — aS jarðirn-
ar Þormóðsstaðir og Skildinganes
skuli lagðar undir lögsagnarum-
ilæmi Reykjavíkur — hafði verið
til meðferðar í allshn. Nd. Nefnd
in klofnaði; þrír nefndarm., M. T.,
H. V. og J. ÓL, lögðu til að frv.
yrði samþ., en M. G. vildi fella
bað; L. H. hafði óbundið atkv.
um málið, en snerist gegn frv. þeg-
ar til atkvæða kom. Frv. þetta var
til 2. umr. á fimtudag, en at-
kvæðagreiðslu frestað þangað til í
gær. Urðu úrslitin þau, að frv.
var samþ. með 13:12 atkv.
þessir, eru besta og ódýra.-t
krycid?íldin.
Tilreiddir bjer, úr íslensi-;
síld.
Pást í flestum vérslunum
9t
Sími 249.
¦ i — i in ¦  K.^r-^ia»BPCJ!; ^uiruMknA
Hressingarskálinn,
Pósthússtræti 7.
ís, margar tegundir. Einnig'
í krúsum sem taka má með
sjer heim.
V*-~t-A  i iiWJW • JVitó»-jr» r-tjtt*
^TLaumá
r™K%HL4*&
Sportv rahus Sayxfavikar
Fyrir kve,túik:
Peysufatafrakkar frá 55.00. -
vi'olfti'eyjur, ull og siiki. Slopp;.;-
(hvítir og mislitir). — Náttkjólai.
Skyrtur, Bolir, Buxur og ftlis
konar álnavara, — Ljereft fr;'i
70   aur.   Ullarkjólatau   frá   3.00.
Og margt fleira.
John Oakey & Sons Ltd.
London.
m
HREINSAR SSST
GLJÁÍI! SISST
WK&JH
¦attjCTWa^-^tjWfiaúttwrí'-
m\
Sími  1511
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6