Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 219. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						10
MORGUNBI.ADIÐ — SUNNUDAGUR 30. SEPTEMBER 1973
skrifar um
úm^i MYNDUST
A HAUSTSÝNINGU
ÞAÐ á vel við að hafa árlega
yfirlitssýningu Félags íslenzkra
myndlistarmanna að haustnótt-
um. Upprunalega var hugmynd-
in sú að gera þá úttekt á starfi
féiagsmanna á næstliðnu ári eða
árum, enda er aðalregla sýniing-
ariranar sú, að sýna einungiis verk
sem ekki hafa verið sýnd á höfuð
borgarsvæðinu áður, eranfremur
sem gerð yrði nokkurs konar
liðskönnun varðandi hugsan-
lega nýja félagsmenn. Fyrirtæk-
tO hefur þó í dag vaxið út fyrir
þeranan upprunalega ramma sinm
og er þannig ekki einasta félags-
sýning, heldur er hún farin að
fa svip af einni allsherjar út-
tekt á þvi, sem gert hefur ver-
og kemur þannig mörgum í sýn
ingarnefnd á óvart. Ef tíl vill er
hún að nokkru leyti afleiðing
þess, að sú stefna var tekin á
fyrri sýningu að velja einungis úr
laðsendum myndum og leitast
þaranig ekki við að auka gœðin
með því að fara bónarveg að
þekktum myndldstarmönnum um
góð verk, svo sem venjan hafði
verið áður. Dekurbörn skyldu
ekki hafa sérstök fríðindi eða
áskrift á allar sýningar, — í
ljósi þess, að það er ekki síður
vandi að skipta við þá sem
hafa ofmetnazt en hina, sem
gengið hefur verið framhjá. Þessi
þróun er í samrœmi við hlið-
stæðar  sýnimgar  á  Norðurlönd-
. éíi
Höjrgrmynd, eir, eftir Guð mund Benediktsson.
ið í myndl'st árin á undan, al-
mennt séð. Ölium er heimilt að
senda verk sín til dómnefndar,
og þátttaka þeirra er standa ut-
an félagsins og senda inn mynd
iir, verður meiri með ári hverju,
þó að slíkt sé gert upp á von og
óvon um J^rangur. Þanndg bár-
ust sýningarnefnd liðlega hundr-
að fleiri verk en á síðustu sýn-
ingu, sern var í Norræna hús-
imu fyrir tveimur árum, og tala
þeiirra, sem nú sýna í fyrsta
skipti á haustsýniragu í ár, er
19 á móti 9 síðast. Haustsýning-
in féll niður á síðasta ári vegna
seinkunar byggingar myndlistar-
hússins. Áðurnefnd þróun er at-
hyglisverð, því að hún gerist rök-
rétt og 6háð, er ekki skipulögð
um, en fekir einmiig í sér vissar
hættur í okkar litla þjóðfélagl.
Áviraningurinn er þó sá, að fjöl-
breytnin verður meiri og sýn-
ingin verður áhugaverðari fyrir
almenning. Hér verður síður um
endurtekningar að ræða eða sömu
andlitin ár eftir ár. Hins veg-
ar ber þvi ekki að neita, að sýn-
imigarnar í heild verða trúlega
rislægri. En við skuVum vona,
að hér sé einungis um vaxtar-
verki að ræða vegna breyttra
vlðhorfa, eins konar millii'bils-
astand. Þessari nýskipan fylgir
jafnframt sú nauðsyn, að oftar
og rækilegar verði stokkað upp
í sýningarnefnd, til að viðhorf-
in verði sem breytilegust, en eng
in stöðnun né logramolíla nái taki.
— Haustsýningarnar geta þann-
ig að óbreyttu eksi orðið betri
en sá efniviður, er sýnimigarraefnd
berst upp í hendur hverju sinni,
en til að gera þær áhugaverð-
ari og gefa þeim lit væri athug-
andi að bjóða einum eða fleiri
að vera sérstakir gestir ár
hvert, en þó aldrei fleiri
en þremur hverju sinni, t.d. ein-
um af eldri kynslóð, einum af
miðkynslóð og eimum a.2 þeim
yngstu, og jafnvel leita út fyrir
lanidsteinana.
Svo að vikið sé að nokkru að
þeim fjölda, er afskiptur verður
hverju sinni, vegna þess að mynd
ir hans faila ekki inn í he'ld-
armyndina eða hljóta ekki náð
fyrir augum dómraefndar, þá
verður það að segjast að slikt
er óhjákvæmileg fylgja sMkra
sýnimga, og þá er bara að hamra
betur fyrir næstu sýningu. Á
haustsýrairagunni í Osló á síðasta
ári voru það t.d. ekki fænri en
667, er urðu að bíta i það súra
epli að vera hafraað, og i ár
murau þeir vafalaust enn fleiri,
en um það hef ég ekki tölur. —
Það eru svo mörg atriði, sem
eíiga þátt í þvi að myndum er
hafnað, að sjáltfsagt er að reyna
aftur og vafalaust kemur það
fyrir, að sýniingarnefnd skjátl-
ast. Slíkt getur hent, og hafa hin
ir beztu lisitamenn orðið fyrir
viðlíka reynslu erlendis, jafnvel
starfandí listaprófessorar, og því
ber einuragis að herða upp hug-
aran. Þeir sem hafa metraað, gef-
ast aldrei upp, hvað sem á reyn-
ir og slikir marka veginn til
gildra afreka.
Varðandi þá áleitnu spurningu,
hvort sýningin í ár spegli stöðu
islenzkrar nútímaliisitar í dag,
verður að svara á þá leið, að
sliku muni ekki til að dreifa,
enda var ekki búizt við þvi. Siíkt
var fyrirfram vonlaus óskhyggja
vegraa naums undirbúnimgstíma,
en eiinniig vegna þess, að það virð
ast samantekin ráð þeirra, er
fylgja SÚM-hópnum að málum,
að sýna ekki á haustsýniragum
F.I.M., og þá virtust fæstir hinna
yngri, er náð hafa umtalsverðum
árangri og utan félagssamtaka
standa, eiiga nýleg verk. Svo
kemur það einnig til, að skammt
er liðið frá Sumarsýningurani í
sama husi, og þeir sem sýndu,
voru ekki allir tilbúnir til að sýna
aftur á samsýningu.
Þróumn í sýningamálum höf-
uðborgarinnar gæti hugsanlega
orðið sú, að æ fleiri myndi smá-
listhópa (grúbbur), sem sýni svo
Málverkið „Úr Eyjum" eftir Einar Þorláksson.
nokkuð reglulega. Slíkt myndi
vissulega auka mjög fjölbreytni
myndlistarlífsins í Reykjavík, og
er það ekki einmitt það, sem all-
ir framsæknir myndlistarmenn
vilja stefna að? Það eru aðeinis
fá ár, síðan F.l.M. einskorðað-
ist við fámennan, starfandi hóp,
iítinn kjarna Septembersýning-
armanna, sem hélt saman irman-
lands og utan og sýndi ár eftir
ár á haustsýningum ásamt ör-
fáum útvöldum utarafélagsmönn
um. — Myndlistarmenn verða
ekki aðeins að aðlaga sig breytt-
um tímum, stórauknum mögu-
leikum og nýjum viðhorfum í
sýniingarmáium heldur og einn-
ig í félagsmálum, en þair ríður á
að stokka upp spilin, því að ella
fer allt í sjálfheidu innan
skamms og liðið tvístrast.
— Ég hef gerzt hér nokkuð marg
orður um sýningarmál almennt,
vegna þess að það hlýtur margt
að lieiita á bugaran um þau mál
við tilkomu hins nýja sýningar-
húsinæðis. Þessi mál eru emn í
deiglunni, því að svo er sem
myndlistarmeran hafi ekki með
ölilu áttað sdg á þeim miklu breyt
ingum sem orðið hafa á aðstöðu
þeirra hin alira síðustu ár og öli-
um þeim möguleikum, sem þeir
hafa þar með skyndilega fengið
upp i heradurnar. Annað er, að
sem eiran af nefndarmönmum sýn
iragarinnar á ég óhægt um vik
til gagnrýni að þessu sinini, þótt
ég sé á engan veg sammála um
allt á sýmiingunni. MeirihJuti dóm
nefradar hlaut hér að ráða. List-
rýnirinn getur aldrei orðið eins
fersikur og frjór, þegar haran sjáif
ur hefur tekið þátt í því að velja
og hafna, og þá er hann kemur
fyrst á fuUimótaða sýndngu. En
ég treysti því, að aðrir verði til
að gagnrýna þessa sýningu þeim
mun rækiliegar, því að slikar sýn
ingar ber að gagnrýna og stuðla
að frjálslegum skoðanaskiptum
um hvernig tekizt hafi.
Ég vil þó víkja að framlagi
nokkurra einstakliniga, og fara
hratt yfiir. Er þá fyrst að geta
félagsmanna F.l.M. Þykir mér
hlutur þeirra ekki sem skyldi á
þessari sýndngu. 111 þess vant-
ar of marga, og ýmsir þeir, sem
sýna, eru ekki nægilega kynnt-
ir með eiirani mynd, þó að þeir
standi  fyrir sírau að  öðru leyti,
Vegna fráfalls KJARTANS  GUÐMUIMDSSONAR,
kaupmanns lokar
Verzlunin Bjormalund,
Laugamesvegi 82, frá og með 1. október '73.
Við þökkum  viðskiptavinum  vorum  öil  þau  ánægjulegu
viðskipti, sem verzlunin hefur átt á undanförnum árum.
Aðstandendur.
Efnalaug
Til sölu er gamalgróin efnalaug í fullum rekstri.
Má greiðast með 2ja til 3ja ára fasteignabréfi.
FASTEIGNAÞJÓNUSTAN,
Austurstræti 17.
„Portrett" eftir Braga Þór Gíslason.
ég er aradstæður því að einstakl-
ingur evgi lærri en tvær mynd-
ir af meoalstærð á slíkri sýnimgu .
eða þá eina stóra. Eimna mesta
athygli vekur Hrólfur Sigfurðsson
með tveim ágætum landslags-
myndum. Minniist ég þess ekki
að hafa séð þemnan málara sfcerk
ari á félagssýningu áður. HiS
sama má segja um myndir Ágrústs
Petersen og: Elnars Þorláks-
sonar. Mynd Ágústs „Borg" er
sérkenmileg og safarik í lit, og
mynd Einars, „Úr Eyjum", er
vafaMtið beztá framlag haras til
samsýningar fram að þessu, sá
mynd er eimföld og mögnuð. Það
er þokki yfir myndum Eyborgar
Guðmundsdóttur, þessi þrenna
henmair felur vel saman. Myndir
Harðar Ágrústssonar er gerðaraf
mikilli formrærani kunnáttu, en
njóta sín ekki sem skyldi í upp-
hengingu. Hafsteinn Austmann
virðist á vegamótum, og það
gustar hressilega frá myndum
hans. Mynd Jóhanns Briem ,,Kött
ur", er máluð af sannfærandi
karlimannlegum exxpressjónistisk
um þrótti. Aðrir félagsmeran gera
hvorki betur né verr í málverkinu
en      þeir      hafa      áður      gert.
Af utanfélagsmönnum vekur
Björg Þorsteinsdóttir mesta at-
hygli fyrir hinar tvær stóru
myndir sinar. Einkum er sú hin
mirand máluð af malerískri til-
fimrairagu og mjög nútimaleg.
Bagnheiður Jónsdóttir Beam er
andstæða Jóharans Briem í ex-
pressjóraismaraum með síraar ljóð
rænu og meraniiragarlegu myndiir
málaðar af kvenlegum yndis-
þokka. Súrrealiistísk gerjun kem
ur fram í myndum Sigríðar
Björnsdóttur, og hún virðist
sækja á i lit. Félagarnir Sig"urð-
ur Örlyg-sson og Magnús Kjart-
ansson standa fyritr sínu í þess-
um   hópi,    og    mynd    Sigurðar
„Rauð ský", er með því bezta,
sem ég hefi séð frá hans hendi.
Bargi Þór Gísiason virðist mikið
efni í nýrealista, hanm veldur
góðri tækni, og það er einhver
sérstæður neisti I myndum haras.
Nýldðinn Margrét Reykdal á vel
samræmda mynd : biáum tónum,
og framlag Akureyriragsinis Arn-
ar Inga er vi'rðingarvert. Mynd-
vefnaðurinn á sýniragunni er fág
aður og sómir sér vel, en þar
sakna ég þó nýsköpunar í bland
við tiLraunagerð nútimaras. Vatns
litamyndirnar á sýningunni ein-
kennast einnig af menningu og
fágun. Af teikning-um á sýning-
unnl eru það einkum myndir
Haralds Guðlierg-ssonar, sem
vekja athygld. Virðist hann búa
yfir sérkennikgum, mögnuðum
hæfiileikum. Jóhanna Bogadóttir
er eini sýnandinn, sem heldur
uppi sóma grafík-listaritnnar og
ferst það vel. Er hér um mjög
ánægjulega og athyglisverða
framför hjá hinni uragu liistakonu
tað ræða, sem einkum kemur
fram í myndinnd „Hvert" Af
myndhögg-vurum f iinnsit mér Guð
mundur Bcnediktsson bæta einna
mest vlð sig frá fyrri sýningu,
og h'ran kornungi Þorsteinn Úlf-
ar Björnsson hasJar sér völl með
ágætum grásteiinsmyndum. Gler-
myndir L,eifs Breiðfjörðs eru
skemmtilegt framlag tii sýning-
ari'raraar.
1 heild er sýningin rislægri en
skyldi og bíður aðstandenda
hiennar mikið verkefni að Iyfta
henni í framtíðinni. Undirbún-
ingur næstu sýningar í stórum
dráttum þarf að hef jast strax að
lokinni þessari sýningu.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32