Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšólfur

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšólfur

						i7i

ekki í ljóðum? Var þér ekki heitt um

hjartaræturnar á eptir ? Eg vildi bara, að

eg hefði séð þig innan um alla þessa em-

bættismenn og burgeisa! Ja, sei, sei, —

Þeir hefðu átt að vita, í hvaða ástandi

eg hef stundum séð þig! Ef þá hefði

grunað —

Elskan mín góða, gerðu það fyrir mig,

að hætta meðan tíð er til við þennan sjón-

arleik! Farðu að mínum ráðum og hættu

hið bráðasta!

Satt að segja, minn háttvirti, ertu að

ekki að eins dóni; þú ert þar á ofan sauð-

heimskur. Mig langaði að segja þér þetta

og nú skal eg sanna þér, að svo er. —

Einu sínni hélstu að eg elskaði þlg; stend-

ur það ekki heima? Og þú varst svo

sannfærður um það, að síðasta kvöldið,

sem þú varst hjá mér og raukst út i fússi

og þóttist vera vondur, þá var þ&ð hrein

og klár uppgerð; þá snerir þér við og

hélzt að eg færi að dekstra þig! Þú var-

aðir þig ekki á því, greyið, að sá, sem þú

varst hræddur við, stóð þá á hurðarbaki

og heyrði allt saman ! En þú heyrðir ekki

.til okkar á eptir! Eg'get sagt þér eins

og er : við dönsuðum af kætinni, hlógum—

eg  ætlaði jafnvel að fá krampa   af hlátri I

En hvað eg var búinn að gabba þig

lengi! Hver hræða í allri Parísarborg

vissi það og talaði um það: menn bara

skemmtu sér við það! Þú varst sá eini.

sem ekkert sást og ekkert skildir; bæði

blindur og heyrnarlaus.....1

Heyrðu nú: Eg hef aldrei kært mig

minnstu vitund um þig sjálfan — en um

gjafirnar frá þér. Eg elska. Jón, eg tilbið

hann og eg dæi af sorg, ef eg kæmist að

því, að hann héldi við aðrar.

— Sérðu ekki hvað þú ert vitlaus?

Kannastu nú við það! Eg ræð þér fast-

lega til þess að koma hvergi fram sem

landsins faðir. Þér fer það svo illa. Og

ef eg á að segja þér eins og er, mundirðu

verða hálfu hlægilegri í þeirri rollu en í

ástarollunni sælu.

Svo óska eg þérog þínum alls hins bezta

og að æfi þín    megi   líða í baráttu   fyrir

fósturjörðina (!).   Berðu þig samt   að sofa

rólega og hafa   stillingu á geðsmununum.

Farðu svo norður og niður!

Klóthildur Dupont.

Þri ðj a b r éf.

fíjartkæri Artúr!

Bréf þitt meðtekið 1 þessu augnabliki,

Sömuleiðis póstávísunin. Hjartans þakkir

fyrir! Þú ert inndæll. Þú kemur þá á

þriðjudaginn. Blessaður komdu! Kærðu

þig ekki um bullið úr mér í síðasta

bréfi. Þú ert. konungurinn og enginn

kemst í hálfkvisti við þig. Svo kyssi eg

þig hundrað kossa, dengsi minn! Þúsund

sinnum þegar við hittumst.

Þín einlæg Klóthildur.

Hval

40 álna langan rak nýlega á Tvískerja-

fjöru í Öræfum.

Slysför.

Aðfaranóttina 4. þ. m. fyrirfór sér gipt

kona frá Hvammi í Lóni Bergljót

J ó n s d ó 11 i r (frá Hofi f Öræfum Þorláks-

sonar). Hafði hún verið nokkra daga til

lækninga á Reynivöllum í Suðursveit, en

gisti á Stapa 1 Nesjum á leiðinni heim til

sfn laugardagskveldið 3. þ. m. Var horf-

in úr rúminu um morguninn og fannst

dauð í Þveitinni, vatni fyrir innan Bjarna-

neshverfið. Hún hafði verið þunglynd

um hríð og heilsubiluð, en myndarkona.

Var komin hátt á fertugsaldur.

hamri Magnússonar á Bakka á Kjalarnesi

(-j- i8i5)Hallgrímssonar áBakka Þorleifs-

sonar Jónssonar Indriðasonar, en móðir

Hallgríms var Guðrún Eyjólfsdóttir Hall-

grímssonar sálmaskálds i Saurbæ Péturs-

sonar. Af börnum Halldóru heit. og

manns hennar lifir að eins eitt: Árni verzl-

unarmaður í Rvík. Annar sonþeirraAs-

mundur að nafni dó í latínuskólanum,

mesti efnispiltur.

Hinn 18. þ. m. andaðist hér í bænum

eptir þunga og langa legu Armann

J ó n s s o n , sonur Jóns Arasonar og Ingi-

bjargar Sigurðardóttur, er lengi var í Skál-

holtskoti. Hann var rúmlega fimmtugur

að aldri. Kvæntur var hann eitt ár Á-

gústu Eiríksdóttur, systur frú Guðrlðar

Thorsteinsson. Hún dó mislingasumarið

1882 af barnsförum. Ármann heit. var

stillingarmaður og að öllu hinn vandaðasti

og bezti drengur. Hann var mállauseða

þv( sem næst frá unga aldri, en kunnugir

menn gátu skilið hann furðanlega vel án

fingramáls.

Sumarið

sem er að kveðja í dag hefur verið svo

einmuna gott hér á Suðurlandi frá upphafi

.til enda, að lengi mun í minnum haft,

hver dagurinn svo að segja öðrum betri

til sumarloka. I hinum fjórðungunum hef-

ur þetta sumar apt'ur á móti verið eitt-

hvert hið lakasta, og í sumlim héruðum

svo, að naumast nokkur heytugga hefur

náðst óskemmd. Einna lakast er látið af

ástandinu í Strandasýslu norðanverðri. I

Trékyllisvík er t. d. sagt, að bændurhafi

borið töðuna af túnunum í sjóinn, svo ger-

skemmd var hún orðin. En bót er það

mikil í máli, að kaupfélag Strandamanna,

er á töluverðan sjóð, og er eitthvert hið

bezt stadda kaupfélag landsins, mun hafa

allmiklar kornbirgðir aflögu til fóðrunar

búpenings þar f sýslu í vetur.

Réttdæmis-mælivog bæjarfóget-

ans   hérna   reyndist með sömu annmörk-

unum   sem   áður   við yfirréttinn   nýja   á

mánudaginn var í »títuprjónamáli« Krist-

jáns Jónssonar   assessors gegn   útgefanda

þessa blaðs, — sektin færð niður um helm-

ing (niður í 50  kr.). — Heyrzt hefur, að

einhverjar umleitanir séu í hinum yfirrétt-

ardómaranum, Landvarnar-sendiherranum

nafnkunna, að láta títuprjónana sína sigla

og láta skoða þá í hæstarétti(!). En hann

kvað ekki vilja kosta neitttil þess úrsfn-

um vasa, og er því allhætt við, að hann

fái hryggbrot,   og verði sagt, að hann sé

ekki   ofgóður  að kosta þetta   sjálfur,   ef

hann langar til að halda þessu barnaspili

lengur áfram.    Reykvíkingar hafa líka ver-

ið svo hugulsamir,  að hvíla manninn frá

þingstörfum   sjálfsagt  fyrir   fullt   og allt,

svo að hann getur haft því betra næði til

að þjóna sinni eigin lund.    En hvað sem

þessum vísu herrum J. J. og Kr. J. þókn-

ast að gera frekar í þessu hlægilega mála-

vastri   þeirra,  munu fiestir álíta, að   lítið

hafi orðið úr því högginu, er svo háttvar

reitt hjá   þeim,   og að orðstír þeirra hafi

lítt aukizt við þetta vesaldarlega þakkará-

varp(!) til Þjóðólfs fyrir athugasemdirhans

um   pólitiska starfsemi þessara herra, því

að ekki   er mála-hégómi   þessi   af   öðru

sprottinn.

Mannalát.

Hinn 7. þ. m. andaðist hér 1 bænum

Halldóra Á r na dót ti r ekkja Eiríks

Ásmundssonar, er lengi bjó í Grjóta hér

í bænum. Hún var dóttir Árna, sem bjó

í   Brautarholti   Magnússonar   á   Útskála-

SilfurbrúOkaups

landshöfðingjansogfrúarhansvarminnst

hér í bænum 18. þ. m. með veifum á

hverri stöng. Nokkrir bæjarbúar færðu

þeim hjónum að gjöf standskál úr silfri,

hinn bezta grip, er kostað hafði 800 kr.

Um morguninn snemma lék lúðrafélagið

nokkur lög á horn úti fyrir landshöfð-

ingjahúsinu, og um daginn færðu ýmsir

bæjarbúar þeim *hjónum heillaóskir.

henni kom frá ísafirði Hannes Hafstein

sýslum. og bæjarfógeti, Lárus Snorrason

kaupm. o. fl. »Laura« brá sér til Kefia-

víkur á leiðinni hingað og selti þar á

land nýja Útskálaprestinn, séra Kristinn

Daníelsson frá Söndum, með skylduliði

sfnu öllu og öðrum flutningi.

Málarlnn Ásgrimup Jónsson

úr Arnesssýslu, er styrk fékk af þinginu

í sumar, er nýkominn hingað til bæjar-

ins, en siglir til Hafhar með »Laura« á

morgun. Hann hefur í sumar dvalið lengst

í Hreppunum í Arnessýslu, óg ferðast

austur á Rangárvöllu. Hann hefur og

verið uppi í Borgarfirði. Hefurhannmeð

sér allmörg málverk af ýmsum stöðum,

þar sem hann hefur verið í sumar, og

eru flest þeirra ágætlega vel gerð. Sum-

ar myndirnar eru ekki fullbúnar, að eins

frumdrættir (skitser). Hann hefur og

málað andlitsmynd af séra Valdimar Briem

mjög góða. Málverk þessi voru til sýnis

í gær, og eru það einnig í dag 1 Melsteðs-

húsi (húsi Kristilegs unglingafélags). Með-

al þeirra |ru mörg frá Vestmannaeyjum,

er Asgrímur málaði þar í vor. Virðist

hann vera mjög gott efni í listamann, og

fé því vera vel varið, sem honum hefur

veitt verið til að æfa sig frekar í málara-

listinni, enda heyrðust engin mótmæli frá

nokkrum þingmanni gegn þeirri fjárveit-

ingu, og er það þó sjaldgæft, er um styrk-

veitingar til einstakra manna er að ræða.

Ásgrimur gerir ráð fyrir að koma hingað

aptur að sumri.

Ávarp til konungs vors

á 40 ára ríkisstjórnarafmæli hans 15.

nóv. næstk., hefur verið samið af nefnd

mannaúr bæjarstjórninni (J. Magn., Þórh.

Bj. og Kr. J.) og verður sent héðan nú

með »Laura«. Það liggur frammi til undir-

skripta í landsbankanum í dag og fyrri

hluta dags á morgun.

„Laura"

kom af Vesttjörðum í fyrra kvöld. Með

Eptirmœli.

Hinn 28. f. m. andaðist Hannes Magnús-

son bóndi í Deildartungu;  hann var fæddur

að   Vllmundarstöðum    í   Reykholtsdal,    17.

nóv.  1839.    Faðir   hans var hinn nafnkunni

merkisbóndi Magnús  Jónsson á Vilmundar-

stöðum,   en   faðir  Magnúsar var Jón bóndi

á Þorvaldsstöðum   í Hvítársíðu,   hreppstjóri

Síðumanna, sonur Auðuns  bónda í Hrísum

í Flókadal, Þorleifssonar hins auðga, bónda

á  Hofsstöðum f Hálsasveit, Ásmundarsonar

á   Bjarnastöðum   (   Hvítársíðu,    Ólafssonar

bónda á   Bjarnastöðum,   sonar Jökla-Helga,

Ólafssonar, Sveinssonar.     Það   er göfug og

fjölmenn bóndaætt í Hvítársíðu og víða um

Borgarfjörð.     Móðir   Hannesar   bónda var

Ástríður dóttir Hannesar á Steinþórsstöðum,

Jónssonar    frá   Höfða,  Jónssonar (    Kvíum

Brandssonar.     Þau   Magnús  bóndi og Ást-

ríður giptust 23. júlí 1838.     Móðir Hannes-

ar á Steinþórsstöðum   var  Sigríður Hjálms-

dóttir bónda í Norðtungu (d. c. 1745), Guð-

mundssonar    á    Hafþórsstöðum    (d.   1707),

Hjálmssonar    (Hamra-Hjálms)    á     Skarðs-

hömrum   (d.   eptir   1681),    Guðmundssonar

bónda   á   Merkigili   í   Skagafirði,    lögréttu-

manns í Hegranesþingi (d.  1681), Kolbeins-

sonar   á    Merkigili    (bartskera    Guðbrands

biskups,   1594—d.  1616),   Hjálmssonar [lög-

réttumanns í Eyjafirði (d. eptir 1579) Sveins-

sonar].    Þegar Hannes Magnússon kvæntist,

reisti   hann   bú ( Deildartungu,   og  gerðist

brátt hreppstjóri Reykdæla.     Því starfi hélt

hann til dauðadags, og var það eigi öðrum

betur fengið.    Hannes var jafhan stoð sveit-

ar sinnar og sannnefndur.     Hann bjó hinu

. bezta búi, og lagði þó ærið í kostnað, bæði

við   uppeldi    hinna   mörgu barna sinna og

fósturbarna,    og    eigi   síður   vegna   hinnar

miklu gestrisni, er heimili hans sýndi hverj-

um,  sem   þar  bar að garði.      Hannes   var

gætinn maður og vitur,   fáskiptinn um ann-

ara mál,   en   ráðdrjúgur   og ráðheppinn, ef

hans   var   leitað,   sem   opt þurfti við.    Má

segja   að   hann  væri maður bæði djúpvitur

og góðgjarn í ráðum,   og öll var framkoma

hans    svo   prúð,   að   fá dæmi finnast slíks

heimilisföður, sem hann var. Og þótt hann

sýndist fremur fáskiptinn hversdagslega, var

hann þó síglaðúr og skemmtandi, hver sem

við hann mælti, svo að allir, er hann þekktu,

hlutu að líta hann með virðingu og vinar-

hug. Hann var sístarfandi á heimili sínu,

og hélt þar öllu í reglu með frábærri elju

og stillingu. Mun jörðin Deildartunga lengi

bera menjar þessa merkismanns. Hannes

var kvæntur Vigdísi Jónsdóttur bónda í

Deildartungu (Jónssonar, Þorvaldssonar). Þau

hjón voru mjög samvalin, og mátti það sjá á

heimili þeirra, sem jafhan var fyrir flestum

öðrum, að rausn og reglusemi. Þau hjón

eignuðust 7 börn, er til aldurs komust, en

eitt barna sinna misstu þau á þroskaskeiði,

það var sonur, er Magnús hét, hið líklegasta

mannsetni. Sex börn þeirra ,eru á lífi, og

þegar komin úr æsku: Jón, Ástrfður, Guð-

rún, Helga, Vigdís og Hallfríður. Öll eru

þau vel mennt. Auk barna sinna tóku þau

hjón mörg fósturbörn og ólu önn fyrir þeim,

eigi síður en eigin börnum sínum.

Allir, sem þekktu Hannes, sakna hans á

margan hátt, því að hann var hið mesta

göfugmenni í hvívetna, og væri óskandi að

víða fyndust hans jafningjar. Jarðarför hans

fór fram að Reykholti, miðvikudaginn 7.

þessa mánaðar, og var þar mikill fjöldi

manna til kominn, sem sýndi maklega vin-

sæld hins látna merkismanns, er margur

vildi úr helju heimt hafa.           (J).

Peningabudda hefurtapaztáLauga-

vegi. Skilvís finnandi skili henni á afgr.-

stofu Þjóðólfs gegn  fundarlaunum.

Frá hinu konunglega

sjókortasafni í Kaupm.höfn

hef eg nú til sölu mikið af

,parta-kortum'

yfir strendur landsins.

Kort þessi, sem eru ómissandi fyrir

fiskiskip, eru þau allra nýjustu endur-

bættu og flest á lérefti.

Sigf. Eymundsson.

Alþýðufræðsla Stúdentafélagsins.

10 fyrirlestrar

um líf og heilbrigði

heldur Guðm. Bjórnsson ( barnaskól-

anum, á miðvikudögum   og laugardögum

kl. 8^/2—91/2 e- h-> f fysta sinni miðviku-

daginn 4. nóvember.

Aðgöngumiðar  á 1 kr.  fást   hjá  Sigf.

Eymundssyni, meðan rúm vinnst.

Vel skotna fálka

kaupir   Július   Jörgensen   Hotel

ísland.    -

Ljósmyndir

stækkaðar betur en víða

erlendis hjá

Sigf, Eymundssyni.

Landbúnaðarblaðið

,Plógur'

ritstj.:    Sig. Þórólfsson,

kostar   að   eins   1   krönu   árgangur-

inn 12   tölubl.     Flytur margar góðar

og þarflegar bendingar.    Ætti að vera

á hverju sveitaheimili.

Borgun   fyrir   blaðið sendist  undir-

rituðum, er annast útsendingu þess.

Allar eldri skuldir  blaðsins greiðist

og mér einum.

Rvík 22.   okt.   1903.

Hannes Þorsteinsson.

Eigandi  og ábyrgðarmaður:

Hannes Þorsteinsson, cand. theel.

Prentsmiðja Þjóðólfs.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 169
Blašsķša 169
Blašsķša 170
Blašsķša 170
Blašsķša 171
Blašsķša 171
Blašsķša 172
Blašsķša 172