Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						DV ÞRIÐJUDAGUR 28. FEBRUAR1984
19
Menning
Menning
Menning
Menríing
UKINGAR OG TAKNMYNDIR
Jón Óskar.
Sýning að Kjarvalsstöðum.
Það hafa orðiö breytingar á náms-
venjum ungra íslenskra myndlistar-
manna hin síðari ár. Fyrir tæpum
áratug héldu' þeir í hópum til
Hollands, e.t.v. meö stuttumstans í
Þýskalandi, en á undanförnum 3—4
árum hafa æ fleiri myndlistarmenn
haldið til Bandaríkjanna, einkum til
New York, til framhaldsnáms. Nýir
straumar hafa þar með blandast
þeim sem fyrir voru, sem er allt af
hinu góða. Nú þegar er t.d. hægt að
tala um bæði ameríska „Mnu" og
evrópska í málverki yngri manna, en
væntanlega gefst tækifærí til spjalls
um þann greinarmun síðar.
Bandarískt svipmót
"~Jón Öskar ' (néi, ekki höfundur
„Kynslóðar kalda stríðsins") er
bráöefnilegur ungur myndlistar-
maður í framhaldsnámi í New York,
en sýnir nú einn síns liðs að Kjarvals-
stöðum fyrsta sinni.
Ofugt við marga aðra af sömu
kynslóð er hann ekki upptekinn af
hinu „nýja" málverki, þótt ekki sé
loku fyrir það skotið að það hafi ýtt
undir óþvingað handbragð hans,
heldur af möguleikum ljósmynd-
arinnar, einni og sér, eða í samfloti
með öðrum myndrænum þáttum.
I heild er sterkt „amerískt" svip-
mót með myndum Jóns Oskars, og
það í besta skilningi. Þær eru miklar
um sig og metnaðarfullar, hressilega
uppbyggðar og lausar við allar mála-
Sýning Jóns Óskars að Kjarvalsstöðum
Jón Úskar—„Clarification".
miölanir. Og einhvers staðar út við
ystu sjónarrönd er sá ættbálkur
ameriskra myndlistarmanna sem
leitt hefur í notkun ljósmynda í
myndlist, allt frá Rauschenberg,
gegnum Warhol, til Roberts Longo.
I verkum þessara listamanna er
ljósmyndin hvorki notuð til beinnar
skrásetningar né sem ljóðrænn
minnispunktur, eins og tíðkaðist
meðal margra konsept listamanna.
Hegðunarmynstur      ,
í samfélagi
Hún    er    þeim    hráefni    með
Myndlist
Aðalsteinn Ingólf sson
innbyggðri skírskotun til þjóðfélags-
hátta og menningarlegra viðhorfa.
Fyrir Warhol er ljósmynd af Jackie
Onassis ekki aöeins skrásetning á
vissu augnabliki, eða portrett af
þessari umdeildu konu, heldur fyrst
og fremst eitt af mörgum nútima
„íkonum", boðberi og tákn
amerískra yfirstéttarviðhorfa, og
vaki margvíslegra tilfinninga með
amerískum almenningi.
I gríðarstórum ljósmyndum sín-
um, stökum eða í syrpum, ósnertum
eða yfirmáluöum og breyttum, er
Jón Oskar einnig aö f jalla um viðhorf
í nútímasamfélagi, hegðunar-
mynstur í sama félagi, fremur en
einkanlega reynslu. Syrpan „Boys"
(19—38) gæti þó verið undanskUin,
svo mjög sem hún vegur salt mílli
hins einkanlega og opinbera. Sú
syrpa virðist einnig sú eina á
sýningunni sem byggð er á fundnu
ljósmyndaefni. Aðrar syrpur Jóns
Oskars virðast hafa sérstaklega
tekið og kompónerað rjósmyndaefni
að uppistöðu, og þá fyrst og fremst
myndþrennan „Clarification".
Andstæður og inntak
Hún sýnir þrjú höfuð sem hafa
verið förðuð og smurð svo þau
virðast af einum og sama manni, en
nánari skoöun leiðir í ljós að þau eru
mismunandi. Er þetta fyrsti angi
„fótó-installasjón" tækninnar í
íslenskri myndlist? Sú tækni gengur
einmitt út á sviðsetningu og gagn-
vandaða ljósmyndun atvika eða
hluta. Ljósmyndin varðveitir síðan
þessa sviðsetningu og er listaverkið.
Andstæðurnar eiga að draga fram
inntak verka Jóns Oskars. Aðeins
með því að bera andlit nr. 1 saman
við andlit nr. 2 og 3, fær andlit nr. 1
merkingu.
Skýrustu andstæðurnar er að
finna í syrpunni „New Gold Dream
no. 3", en þar standa ímyndir
karlmanna i fullri stærð, ljósmynd-
aðar og endurunnar, við hlið, eða
réttara sagt, undir merki, tákna úr
norrænni pg keltneskri goðafræði.
Sambandsleysi
Eg hef orð listamannsins sjálfs
fyrir því að hér sé fjallað um sam-
bandsleysi nútímamannsins við for-
tíö sína, og jafnframt um hugsunar-
lausa notkun nútíma valdsmanna á
fornumtáknum.
Sé þetta mergurinn málsins verður
sá mergur hvorki auölæsilegur úr
samhenginu né sérstaklega
frumlegur. Táknmyndir nútíma-
mannsins, bæði í þeirri syrpu og
„New Gold Dream" (10—15), verða í
höndum Jóns Oskars of almenns
eðlis, og geta þar með þýtt allt og
ekkert. Sama má eiginlega segja um
hin fomu tákn, þau sveigjast tæplega
í átt til þeirrar sértæku merkingar
sem listamaöurínn vill gefa þeim,
heldur visa í allt aðrar áttir, aöallega
til fortíðar.
Hér haldast sem sagt ekki alveg í
hendur hið myndræna og hið hug-
myndalega. En enginn frýr Jóni
Oskaríáræðis.
-AI.
Norrænn músíkalsk-
ur samnefnari—
ekkitil
Tönleikar   fslensku   hljómsveitarinnar   f   Bú-
staöakirkju 23. f ebrúar.
Stjórnandi: Guðmundur Emilsson.
Einleikari: Hlrf Sigurjónsdóttir.
Einsöngvari: Sigríður  Ella Magnúsdóttir,  við
pianóið Anna Guðný Guðmundsdóttir.
Efnisskrá: Johan Helmich Roman: Fiðlukon-
sert   í   d-moll;   Albert   Kranz/Edward   Grieg:
Norsk svfta;  Carl  Nielsen: Til Asali,  Irmelin
Rose; Jean Sibelius: Sp&net pð vattnet, Saf,
saf susa, Flickan kom if rðn sin álskníngs möte;
Haukur Tómasson: Torrek.
Yf irskrif t tónleika Islensku hljón>
sveitarinnar var að þessu sinni Frá
Norðurlöndum. ÖU verkin sem leik
in voru á tónleikunum voru eftir tón-
Tónlist
EyjótfurMelsted
skáld borin óg barnfædd á Norðurlönd-
um. Annað er þeim ekki sameiginlegt.
Sett upp eftir tímaröö byrjaöi efnis-
skráin á fiðlukonsert eftir Johan
Helmich Roman. Svíum er smám sam-
an að skiljast að þeír áttu áður fyri
gjaldgeng tónskáld, Roman Crusell og
fleiri, en þeir voru ekkert tiltakanlega
sænskir, heldur skálduðu upp á alþjóð-
lega vísu samkvæmt forskrift og stíl
síns tíina. Leikur Hlífar Sigurjónsdótt-
ur var frábær, sem og hinnar fáliðuðu
en vel skipuðu strengjasveitar.
Smávegis þjóðlegheit
Það er í sjálfu sér skiljanleg árátta
að leita aö öllu þjóðlegu, einkum hjá
skáldum rómantíkurinnar. Svo vill til
að Edward Grieg heyjaði sér stundum
efnivið meðal sveitamanna í Noregi.
Þeim verkum sem hann á því byggði
hampa norskir óspart og kalla Grieg
þjóðlegan fyrir. Afar heppilegt þjóö-
legum tilfinningamönnum til að fá breitt
yfir það, aö í tónskðpun sinni var þjóð-
hetjan að flestu leyti hrein-þýsk.
Annars var þessi hálfgrautarlega svita
(eða á kannski að segja „patriotiske
hyggemusikk") á margan hátt vel
leikin, hljómaði vel en hefði þolað
meiri nákvæmni í leik.
Meiriháttar Ijóðaflutningur
Að loknu hléi hófst þáttur þeirra
Sigríðar Ellu Magnúsdóttur og Önnu
Guðnýjar Guðmundsdóttur. Var. sam-
vinna þeirra með miklum ágætum.
Fyrst komu lög Nielsens, Til Asali og
Irmelin Rose, dönsk vegna þess að þau
eru sungin viö danskan kveðskap.
Síðan komu þrír af ljóðsöngvum
Sibeliusar. Varla hefur nokkurt annað
tónskáld koinist i spor Sibeliusar —
það sem hann skáldaði var finnsk
músík, viðtekin og löggilt sem slík. Sig-
ríöur Ella f ór frábærlega með bæði lög
og texta. Þroskuð rödd hennar fyllti
kirkjuna, svo að manni fannst að
glymdi i veggjum hennar. Sem fyrr
segir — frábær samvinna söngvara og
píanista — sem sé meiriháttar ljóða-
flutningur.
Fámennt en góðmennt
Torrek heitir nýtt verk eftir Hauk
Tómasson, sem frumflutt var á tón-
leikum þessum. Mér sem f leirum hefur
þótt Haukur efnilegur og bráðþroska.
Nú brá svo við aö hvorki fann ég haus
ná sporð á tónsmíð Hauks. Helst fannst
mér það samansafn af effektum eins
og menn notuðu gjarnan í tilraunum
sínum til að ganga fram af fólki fyrir
löngu siðan. En þær eggjar sem þá bitu
eru farnar að sljóvgast nú. Ég fann við
þessa fyrstu áheyrn lítið annaö í verk-
inu en heldur kvikindislega samsett
tónbil og línur handa spilurunum.
Viðkvæmnisleg fiðlusóló undir lokin
myndaði þó einhver tengsl við fyrri
verk Hauks. Vera má hins vegar að
þegar maður hefur hlustað á upptök-
una f rá tónleikunum nokkrum sinnum
fái maður annan skilning á verkinu, en
svona verkaði það við fyrstu kynni.
Hljómsveitin held ég að hafi skilað
Torreki óaðfinnanlega. Þar má segja
að við eigi máltækið gamla —
„Fámennt en góðmennt".
Titill tónleikanna, Frá Norðurlönd-
um, kann að hafa verið fundinn upp til
að finna einhvern músíkaiskan
norrænan samnefnara. Hafi svo verið,
er öruggt aö það mistókst, enda slikur
samnefnari ekki til, sem betur fer. EM
Frá tónleikum tslensku hljómsveitarinnar í Bústaðakirkju.
Fyrirliggjandi í birgðastöð
Heéldregnar
pípur
Sverleikar: 1"-10"
Din 2448/1629/3 ST35
oOO°00ooo^0°
SINDRA
STALHR
Borgartúni 31 sími 27222
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
20-21
20-21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40