Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš

						r.
DAGBLAÐIÐ. MÁNUDAGUR6. APRÍL 1981.
33
Saara Tikka, fædd i Finnlandi 1942, málar i nokkrum ævintýrastil. Á haustföl-
um ökrum dansa skógarbirnir við mannfólkið og fuglar svifa i lofti léttum
vængjum.
Borghildur Óskarsdóttir og
Björg Þorsteinsdóttir.
Blaðaskrif á Norðurlönd-
um hafa verið mikil bæði um
kosti og galla sýningarinnar.
Gallar sýningarinnar hafa
einkum þótt að hún væri
sundurleit þar sem svo
margar og ólíkar listakonur
taka þátt í henni, og fylgja
engri sérstakri stefnu. En
einnig hefur verið sagt, að
þetta sé ein merkasta sýning
ársins, kveiki nýjar hugmynd-
ir og muni leiða af sér margt
gott.
Það er skemmtilegt að hlut-
ur íslenzkra kvenna kemur
mörgum á óvart og þær
hljóta mjög lofsamleg
ummæli.
„Aðstæður fyrir íslenzkar
myndlistarkonur   hafa  gjör-
breytzt á mjög stuttum tíma,
jafnvel aðeins þrerh fjórum
árum," sagði Edda Jónsdótt-
ir, en myndir hennar af tveim
samanreyrðum koddum sem
allt að einu gætu verið í faðm-
lögum eða slagsmálum birtust
með itarlegum dómi um
sýninguna í danska blaðinu
Information. ,,Það er ekki
svo langt síðan að okkar
beztu myndlistarkonur þurftu
flestar að setjast að erlendis
en nú eru konur í meirihluta í
stjórn FÍM og bera uppi tvö
öflug myndlistarfélög önnur,
Grafíkfélagið og Textílfélag-
ið."
Það verður spennandi að
sjá hvernig undirtektir þessi
stóra kvennasýning fær. Hún
verður opin til 26. apríl.
¦IHH.
Benedicte Bergmann, ssensk, fædd 1931, lýsir gleði sinni yfir þvi kraftaverki að
hafa eignazt dóttur, dóttur sem fyrst er litil og ósjálfbjarga en vex upp og likist
helzt stjörnu á himni.
La Boheme   segir fra    ungum listamönnum í París, málara, Ijóðskáldi, heimspekingi og tónlistarmanni og hér skála
þeir — væntanlega fyrir heimsfrægð hver annars.                                                                         DB-mynd: Bj. Bj.
LA BOHÉME
Sýning Þjódleikhússins é óperunni La Bohéme
oftir Giacomo Puccinl, vlð texta G. Qlacosa og
L. Illica.
Hljómsveitarstjófi: Jean-Pierre Jocquillot.
Leikmynd: Stelnþór Skjurðsson.
Lýsing: Ingvsr Björnsson.
Aostoðarloikstjóri: Þurfflur Pálsdóttir.
Lelkstiori: Svolnn Elnarsson.
Hlutverkaskrá: RudoHo: Garðar Cortas; Mimi:
Úlöf Kolbrún Horoardóttir, Murcollo: Halldór
Vilholmsson;  Musstta:  Ingvektur  Hjoltostod;
Schaunard:   John   Spokjht;   Colllno:    Eiftur
Gunnarsson; Alcindoro: Guömundur Jónsson;
Benolt; Krlstinn Hallsson.
Þ/óðlolkhúskorinn;                 Sinfónfuhljómsvoit
Islands. Korropotition: Tom Glrgoroff, Corl
Billich og Agnes Lövo.     '
Safngripir
þar og hér
Þrjátíu ár eru ekki langur tífni (
sögu þjóðar, en óperusaga Íslands er
ekki lengri. í stuttu máli má segja að
óperusaga hafi átt sér fagra bernsku,
gelgjuskeið, með öllum þess
umbrotum og leiðindum, en síðan
virðist ætla að rætast úr þegar fram á
manndómsárin kemur. ) Það gerist
víst heldur hvergi nema á islandi, að
söngvarar, sem sungu við upphaf
óperualdar, skuli í nútímanum
tilheyra harðasta kjarna óperuliðsins.
Með flestum öðrum þjóðum væru
slíkir menn í besta falli ljósmyndir á
safni nema hvað verið gæti að
tóbakspontur og lonníettur fylgdu
með inni í litlum glerskáp við hliðina.
En úr því að minnst er á safngripi, þá
væri það ekki svo fráleitt ef
Þjóðleikhúsið yrði sér úti um
einhverja minjagripi frá bernsku
óperunnar á islandi, til að mynda
tónsprota fyrstu stjórnendanna,
Victors Urbancic • og Róberts
Abrahams Ottóssonar; Rétt si svona
til að koma sér upp örlitlu óperu-
safni.
Og með einungis þrjátíu ára hefð
að baki er hún á fjölunum, La
Bohéme. Ekki verður annað sagt en
að fjölbreytni gæti í óperuvali Þjóð-
leikhússins, með Orfeif og Evridís í
fyrra og svo stokkið yfir á La
Bohéme í ár.
Einhvers staðar
hef öi blóm-
vöndur f logið
Sýningin á La Bohéme er gegnum-
sneitt firna góð. Hjálpast þar allt að,
söngvaralið, hljómsveit, kór,
umbúnaðarlið og stjórnendur.
Þá skal fyrsta telja einsöngvarana.
— Stjarna sýningarinnar er Ólöf
Kolbrún Harðardóttir í hlutverki
Mimi. Hún glansar í gegnum hlut-
verkið frá upphafi til enda. Hún er
hin sanna óperudiva og einhvers
staðar, einhvern tíma hefði blóm-
vöndur flogið ef svölum, eða úr
stúku, niður á svið til söngkonu, sem
slíka frammistöðu sýndi. En slíkt
gerist víst aðeins í ævintýrunum í
óperuhúsunum suður í heitu
löndurium.
Islenskur her
Ingveidur Hjaltested var einnig
frábær í hlutverki Musette.
Prakkaraskapurinn sauð í henni svo
að ég sá ekki betur en að hún hossaði
sér í örmum herramannanna þegar
þeir báru hana á gullstóli á eftir her-
hljómsveitinni, sem var svo íslensk að
hún gat ekki gengið í takt. En hún
sýndi líka á sér alvarlegri hliðar í
rifrildinu við Marcello og eins í loka-
atriðinu.
Kúnstnerarnir fjórir, bóhemarnir,
voru   í  öruggum   höndum   þeirra
Garðars, Halldórs, Johns og Eiðs.
Garðar söng aríur sínar eins og
„Che gelida manina" með glæsibrag
og í dúettunum með Mimi var hann
prýðilegur. — Halldór fór létt með
hlutverk Marcellos, lipur á sviðinu og
traustur í samsöng. — John Speight
kom glaðlynda Schaunard vel til skila
og leikur hans var líflegur. — Eiður
fór vel með Colline. Hann nýtur þess
að sjálfsögðu umfram vinnufélaga
sína að hafa óperusviðið fyrir aðal
vinnustað og áberandi var hversu
minna hann virtist þurfa fyrir hlut-
verki sínu að hafa en þeir. Gaman
væri að heyra oftar i þessum ágæta
bassa hérheima.
Góðending
Þeir     kumpánar     Guðmundur
Tónlist
Jónsson og Kristinn Hallsson héldu
upp á óperuafmæli með sama talna-
gildi og óperusaga þjóðarinnar.
Báðir endast þeir býsna vel og gæti ég
trúað að þá munaði lítið um að
syngja Colline og Schaunard ef á
þyrfti að halda, þótt þeir, eins og
sannir heiðursmenn, hafi nú vikið
fyrir yngri mönnum, sem betur passa
í hlutverkin.
Kórinn kom vel út í sýningunni,
óþvingaður og eðUlegur í hreyfingum
og staðsetningum. Hann hefur vaxið
mjög í seinni tíð og er laus við þann
kauðahátt, sem gjarnan einkenndi
hann áður.
Úr hatti töf ramannsins
Hljómsveitina hef ég aldrei heyrt
betri niðri í kramarhúsgryfjunni
sinni. Ég hélt sannast sagna að svo
þykkur strengjahljómur gæti ekki
borist upp úr hljómsveitargreninu og
jafnvægi með blásurum var upp á
það besta. Monsier Jacquillat hlýtur
því að teljast töframaður. Hann hélt
sýningunni liprum höndum svo að
hún rann snurðulaust áfram með
eðlilegri hrynjandi.
Leikstjórn var vel unnin og tók
mið af, og sneiddi hjá vanköntum
hússins. Þannig voru einsöngvarar
jafnan staðsettir fremst á senu þar
sem þeir nutu sín best. Makalaust
góð leikmynd hjálpaði þar líka
sannarlega til.
Nú má vera, að þegar boðið er
upp á vel heppnaða óperusýningu
hérlendis, fái maður glýju í augun og
ofmetnist fyrir hönd aðstandenda
sýningarinnar. Ég held samt, að
borið saman við þær óperusýningar,
sem ég hef séð erlendis megum við vel
við una. Okkar Mimi og Musetta
eiga vissulega heima i óperuhúsum
fyrir ofan alþjóðtegt meðallag og af
sýningunni í heild gæti hvaða
miðlungsópera sem er verið drjúg-
montin.
-EM.
Bíl stoliö af stæði:
Fannst gjörónýtur við Vatnsenda
Kona í efra Breiðholti í Reykjavík
situr nú með sárt ennið og veit ekki
alveg hvað hún á til bragðs að taka.
Þegar hún var á leið til vinnu laust
fyrir klukkan níu á laugardagsmorg-
uninn kom í ljós að bíll hennar, Fiat
127 árg. 1974, var horfinn af stæðinu
viðMöðrufellll.
Hún fékk þó far á vinnustað með
nágranna sínum og tilkynnti þegar til
lögreglu að trúlegast hefði bílnum
verið stolið. Skömmu síðar fékk hún
upphringingu frá lögreglunni sem til-
kynnti að bíllinn væri fundinn.
„Hánn er að vísu á hjólunum en það
er ekki mikið meira," sagði lögreglu-
maðurinn.
Það var upp við Vatnsenda sem
bíllinn fannst. Hafði hann oltið
a.m.k. heila veltu og var svo illa
skemmdur að hann er nú talinn ónýt-
ur. Þykir vist að bílþjófurinn — eða
þjófarnir — hafi ekið á mikilli ferð
en síðan misst stjórn á bilnum. Gætu
þeir jafnvel hafa meiðzt eitthvað í
veltunni.
Konan stendur nú mjög illa að vígi
því þegar síðast fréttist voru þjóf-
arnir ófundnir og ef þeir ekki finnast
verður hún ein að bera skaðann.
Hver sá sem getur einhverjar upplýs-
ingar veitt um bílþjófnaðinn er vin-
samlegast beðinn að láta lögregluna
vita.
-ÓV
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
18-19
18-19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36