Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķminn Sunnudagsblaš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Tķminn


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķminn Sunnudagsblaš

						Siðumúli í Borgarfirði.
ÞORSTEINN FRÁ HAMRI:
Hofmenn höggva
Fáir munu þeir á voru landi,
sem ekki kannast við hverinn
Skriflu, sem frá fornu fari hefur
séð laug Snorra Sturlusonar fyrir
heitu vatni og nú á síðustu áratug-
um yljað upp hvert hús í Reyk-
holti. En hverinn er merk']<-<*ur fyr-
ir ýmislegt fleira, hann er og tölu-
vert sögufrægur. Og fyrir hundr-
að árum var hann í vitund mar<;ra
Borgfirðinga alls merkastur fyrir
sérkennilegt hátterni siu í dulinni
fortíð. Hefur Kristleifur Þorsteins-
son gert þvi ágæt skil í þætti um
jaröhita í Borgarlirði, sem prent-
aður er í II. bindi Héraðssögunn-
ar.
Hann segir sv.o frá, að í bernsku
hafi hann heyrt þá sögu, að Skrifla
hafi fyrst verið í GeiLandi, hinni
fornu byggð, sem níi er löngu úr
sögunni sem slík. Höfuðbólið í
Geitlandi hét    Reykholt    og þar
var Skrifla. Eitt sinn bar svo til,
að blóðföt manns nokkurj, er sak-
laus var myrtur, voru þvegin í
hvernum, en sú var trú manna, að
hverir þyldu ekki blóð saklausra
og flyttu sig úr stað við slik:ir
kringumstæðar. Skrifla stak'i sér
því í jörð niður og leitaði niður
í sveitir. Hvíldi hún sig á þrem-
ur stöðum, og eru á 'peim öllum
volgar laugar síðan til marks um
þarkomu hennar — í Teitsgiii við
Húsafell, Laugarbrekkum skammt
frá Húsafelli og austan við bæmn
í Stóra-Ási. Þaðan hélt Skrifla til
Reykholts, þar sem enn er hún.
Til sannindamerkis um sógn
þessa sýnd-u gamlir menn staðinn
í Geitlandinu við Reykholt hið
forna: Hleðslu um vatnslind,
reyndar kalda, en með ljósieitu
grjóti umhverfis, líkt og siá mátti
á steinum nærri hvernum.
í lok   spjalls  síns   um Skriflu
Liósmynd:   Páll  Jónsson.
getur Kristleifur þess, að það
fylgdi sögunni, að næst þegar
Skrifla tæki sig upp, flytti hún
heim í bæ í Reykholti og kæmi
upp undir hjónarúminu. „Nú hef-
ur þessi spá rætzt. Skrifla er Kom-
in heim, en ekki með þeim gusu-
gangi, sem börn hugsuðu sér fyr-
ir sjó'tíu árum, heldur hlý og hóg-
Iát og hvers manns eftirlæti. Hún
vermir nú upp hverja vistarveru í
öðrum stærsta héraðsskóla lands
ins, svo og kirkju staðarins". seg-
ir Kristleifur.
2.
í Þjóðsögum Jóns Árnasonar er
getið þessa ferðalags Skriflu, en
orsakarinnar efcki.
Jón Árnason hefur þó i safni
sínu sögu um annan hver, sem vék
úr stað fyrir blóði saklauss manns.
Hún er skráð af Magnúsi Gríms-
syni „eftir vanalegri sögn manna
í Borgarfirði". Hún er úr sama
byggðarlagi og Skrifla, og eiga
báðar sögurnar vafalaust rætur
sínar að rekja til einflar. Kristleif-
ur drepur stuttlega á þessa þjóð-
sögu, en til að nálgast kiarna þessa
máls, skal nú þjóðsagan birt hér
orðrétt samkvæmt handriti Magn-
úsar Grímssonar:
508
T í M I N N — SUNNUDAGSBLAÐ
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 505
Blašsķša 505
Blašsķša 506
Blašsķša 506
Blašsķša 507
Blašsķša 507
Blašsķša 508
Blašsķša 508
Blašsķša 509
Blašsķša 509
Blašsķša 510
Blašsķša 510
Blašsķša 511
Blašsķša 511
Blašsķša 512
Blašsķša 512
Blašsķša 513
Blašsķša 513
Blašsķša 514
Blašsķša 514
Blašsķša 515
Blašsķša 515
Blašsķša 516
Blašsķša 516
Blašsķša 517
Blašsķša 517
Blašsķša 518
Blašsķša 518
Blašsķša 519
Blašsķša 519
Blašsķša 520
Blašsķša 520
Blašsķša 521
Blašsķša 521
Blašsķša 522
Blašsķša 522
Blašsķša 523
Blašsķša 523
Blašsķša 524
Blašsķša 524
Blašsķša 525
Blašsķša 525
Blašsķša 526
Blašsķša 526
Blašsķša 527
Blašsķša 527
Blašsķša 528
Blašsķša 528