Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						32 ÞRIÐJUDAGUR 5. OKTÓBER 2004 MORGUNBLAÐIÐ

MINNINGAR

Man eftir honum

frá fyrstu tíð. Ógurleg

gat rödd hans verið,

svipurinn þungur og

ákveðinn, og þá var ég

hræddur við hann.

Þegar hann sá það, kímdi hann,

svipurinn mildaðist, honum var

bersýnilega skemmt. Þetta lék

hann oft hérna áður fyrr. Þeir voru

kvæntir systrum, faðir minn og

hann, dætrum Jóhönnu Sigríðar

Jónsdóttur frá Viðvík við Stykk-

ishólm, og einhvern veginn fannst

mér, að hann væri með þessu að fá

fram vissu sína fyrir því, að börn

mágkonunnar og svila væru ekkert

sérstaklega hugrökk, að þau væru

öll alin upp til þess að verða bóka-

béusar, sem síðan yrðu þægindum

að bráð.

Pétur var af öðru bergi brotinn.

Fæddur á Nýlendugötunni, sonur

sjómannshjóna, ólst upp frá

þriggja ára aldri á Laugavegi 103

(áður 97), við Rauðarána. Sextán

ára fór hann á sjóinn, kyndari á

gamla Hermóði, svo í smiðjur,

kominn á samning í rennismíði hjá

Gröndal í Hamri 1933, lauk Iðn-

skólanum 1936 og Vélstjóraskól-

anum tveimur árum seinna með

vélstjóraprófi hinu meira, þá í nýju

rafmagnsdeildina, en á síld á sumr-

in, kyndari á línuveiðaranum

Sverri frá Akureyri.

Það var komið stríð, og haustið

1939 var Pétur orðinn annar vél-

stjóri á togaranum Sviða frá Hafn-

arfirði, snemma næsta ár kominn á

flutningaskipið Heklu í millilanda-

siglingum, og þar var hann fram á

vor 1941, fór þá á Garðar, alltaf

vélstjóri. Þegar Heklu var sökkt,

þremur mánuðum eftir að Pétur

hafði farið af skipinu, fannst Drop-

laugu, verðandi mágkonu hans, nóg

komið, en þau Pétur höfðu oft

þjarkað um það í eldhúsinu uppi á

efstu hæð í Gretti (Grettisgötu 46),

að hann hætti á sjónum og storkaði

ekki forlögunum framar. Pétur fór

í land, Sviði fórst með allri áhöfn í

desember þetta sama ár og tog-

arinn Garðar í maí 1943; flestir af

PÉTUR KR. 

SVEINSSON 

?

Pétur Kristján

Vilhelm Sveins-

son fæddist í Reykja-

vík 28. febrúar 1914.

Hann lést á Land-

spítalanum í Foss-

vogi 1. ágúst síðast-

liðinn og fór útför

hans fram í kyrrþey

að ósk hins látna. 

áhöfn Garðars björg-

uðust, þó ekki vél-

stjórinn á vakt. Ekki

hafði Pétur verið

nema ár í landi, þegar

hann þurfti að leysa

vélstjóra af á Fjall-

fossi (Eddu) í Amer-

íkusiglingum. Bara

einn túr, ... Pétur var

að byggja og þurfti

ýmislegt til hússins,

sem ekki fékkst hér

heima, en hann fékk

að taka með sér frá

Ameríku.

Pétur var renni-

smiður hjá Agli Vilhjálmssyni,

renndi varahluti í bíla, innflutn-

ingshöft voru og ekkert fékkst;

hann leysti það verk vel af hendi,

nákvæmnismaður, millimetramað-

ur. Þá var hann í Ofnasmiðjunni,

olíufíring var að taka við af kola-

kyndingu, og smíða þurfti tæki í

það. Sumrin 1946 og 1947 var Pét-

ur norður í Ingólfsfirði að setja

upp vélar í síldarverksmiðjunni og

vélstjóri þar. Á þessum árum hik-

aði hann ekki við að skipta um

starf, ef annað fékkst betur borgað

og þótt meiri púlsvinna væri. Af

fullum krafti tók hann þátt í upp-

byggingunni, bjartsýninni, sem

ríkti eftir stríð, lítið markaður af

kreppu millistríðsáranna, hvorki

bugaður né forhertur. Í mörg ár

vann Pétur hjá BP við uppsetningu

á olíutönkum og dælum (gasolíu-

dælum og benzíndælum, Avery

Hardoll), mest úti á landi; ekkert

þýðir þó að fletta honum upp í ný-

legu afmælisriti þess fyrirtækis.

Um tíma var Pétur í vélsmiðju Sig-

urðar Sveinbjörnssonar. Það var

góð vélsmiðja. Þegar kom fram á

miðjan aldur og fór að hægjast um,

varð hann starfsmaður Löggilding-

arstofunnar við eftirlit á vogum og

öðrum mælitækjum. Um tíma var

hann á Veðurstofunni við áhalda-

smíði og tækjauppsetningu, og síð-

ast vann hann lengi hjá Verðlags-

skrifstofunni. Nú var heyrnardeyfa

farin að há honum, eflaust afleiðing

af hávaðanum í járnsmiðjunum

forðum.

Þeir voru ólíkir tengdasynir Jó-

hönnu Sigríðar frá Viðvík. Há-

skólamaðurinn, Björn Sigfússon,

virtist alltaf vera með nefið niðri í

bók, afreksmaður í námi og einnig

sagður líklegur til vísindaafreka, ef

hann fengi aðstöðu til. En Jóhanna

var viss um, að hann kæmist aldrei

í fast starf, svo utangarðs væri

hann. Aðstæður urðu þó einu sinni

til þess, að hann slapp inn, en þar

sat hann líka fastur, það sem eftir

var. Mikið nám var ekki mikils

metið þá í þjóðfélaginu eða eft-

irsóknarvert frekar en nú. Pétur

átti hins vegar afar auðvelt með að

skipta um starf; járnsmíða- og vél-

stjóramenntun hans var eftirsótt.

Ekki man ég eftir neinu, sem þeir

áttu sameiginlegt, nema áhuga á

ættfræði. En ólíkt fóru þeir að.

Annar var hamhleypa við að ná

upp fljótteknum fróðleik, þar

stóðst enginn honum snúning.

Hinn var hægfara, sat langtímum

saman á söfnum, nákvæmur,

treysti sér ekki um of, en var fast-

ur fyrir, þegar kom að niðurstöðu.

Þannig var Pétur.

Ekki var hann bindindismaður,

aldrei hætti að vera gaman að fá

sér vindil og gott glas, en Björn

var nánast fanatískur gegn þessum

hlutum. Þannig greindi flest þá að.

Margoft sótti ég ættfræðifróðleik

til Péturs síðustu árin vegna rita í

smíðum. Þegar ég loks ætlaði að

tala við hann um annað, sagðist

hann ekki vita það, hann hefði allt-

af verið á sjónum, og ég hafði ekki

vit á að tala við hann nánar, vissi

varla, að hann hefði verið vélstjóri

til sjós, svo fámáll hafði hann verið

um þetta. Pétur hafði siglt á stríðs-

árunum, og skipin, sem hann var á,

fórust. Var þar komin skýringin?

Hvers vegna þeir, en ekki ég? Ég

veit, að honum var þetta ofarlega í

huga, þessar hugsanir sóttu á hann

síðustu árin. Í júní í sumar á ferð

norður í Skagafirði hafði hann orð

á því, að undarlegt væri þetta líf,

hann orðinn svona gamall, en fé-

lagar hans, sem létu lífið á stríðs-

árunum, voru flestir á tvítugs- og

þrítugsaldri. Hann hafði þekkt alla

á Heklu og marga á Sviða og

Garðari. ?Ég gæti ekkert niðri í

þessum nýju skipum núna, öllu

stjórnað með tölvum,? sagði hann,

en vélarrúmin í skipunum, sem

sukku, mundi hann eins og hann

hefði verið þar í gær.

Þegar flett er embættismanna-

tölum kynslóðar Péturs Sveinsson-

ar, blasa þar við listar af heið-

urstitlum og orðum, allskyns

vegtyllum, sem hlóðust á þá menn

með aldrinum, og sumir þeirra

náðu háum aldri og á margföldum

eftirlaunum. Í ellinni hljóta þeir að

hafa koðnað niður með tignarbrag.

Pétur kom sér aldrei að því að

skrá sig í vélstjóratalið, hvorki það,

sem kom út 1974, eða þetta nýja

frá 1996?1997 í 5 bindum. Til þess

fannst honum, að hann hefði ekki

verið nógu lengi vélstjóri á sjónum.

Ellilífeyririnn, þessi eini frá ríkinu,

nægði honum líka. 

Ólafur Grímur Björnsson.

Elsku Óskar minn.

Elsku ástin mín. Til

hamingju með afmælið

í dag. Þú hefðir orðið 25

ára í dag og við hefðum

nú haldið stóra veislu.

Ég get ekki komið því niður á blað

hversu mikið ég sakna þín. Núna er

hún Andrea Ósk okkar orðin 5 mán-

aða og hefur aldrei séð pabba sinn.

Ég horfi oft á hana og sé þig í aug-

unum á henni, hún er svo lík þér. Líf-

ið hefur breyst svo mikið síðan þú

fórst, en samt vakna ég stundum á

morgnana og held að þú sért við hlið-

ina á mér, og verð svo fyrir von-

brigðum.

Eins og þú veist þá eiga tveir vinir

þínir mjög erfitt núna og ég bið þig

að gefa þeim styrk og vilja til að

vinna í sínum málum. Ég bið þig að

ÓSKAR ANDRI 

SIGMUNDSSON 

?

Óskar Andri Sig-

mundsson fædd-

ist á Ísafirði 5. októ-

ber 1979. Hann lést

af slysförum laugar-

daginn 10. janúar

síðastliðinn og var

útför hans gerð frá

Ísafjarðarkirkju 17.

janúar.

gefa okkur Andreu

Ósk líka styrk til að lifa

án þín.

Við sjáumst þegar

minn tími kemur, ástin

mín, og verðum saman

á ný. Þú verður ávallt í

hjarta mínu. 

Þín 

Hulda.

Jæja minn kæri

bróðir, loksins finnst

mér ég getað skrifað

eitthvað um þig og hér

kemur það.

Þú hefðir átt afmæli í dag ef þú

værir hér og orðinn faðir þessarar

yndislegu dömu hennar Andreu

Óskar.

Og ég get ekki byrjað að lýsa því

hvað ég sakna þín mikið.

En ég hélt að þú værir ekkert á

leiðinni burt og ég hefði breytt svo

mörgu ef ég bara hefði vitað, en svo

allt í einu varst þú tekinn burt og það

var ekkert sem ég gat gert í því, þó

veit ég að ég hefði gefið þér af mín-

um tíma ef mér hefði bara staðið það

til boða, mig langaði líka að hafa

meira samband.

Ég meira að segja hringdi í þig

eftir að ég fékk fréttirnar og vonaði

svo innilega að þær væru rangar og

þú myndir svara bara einu sinni enn,

en þú svaraðir ekki, þú gast það

ekki.

Ég á með þér fullt af minningum

og þær mun ég varðveita um

ókomna tíð og með söknuði mun ég

hugsa til þín.

Þú varst mér ekki bara góður

bróðir heldur minn besti vinur, ég

mun gera það sem ég get til að

hjálpa mömmu og hún verður örugg-

lega óspör á að hjálpa mér.

Þessi dagur mun brenna í minni mér

sá dagur er ég frétti af þér

þú sviptur varst lífi á sviplegan hátt

og draumunum svipt ykkur frá.

Ég harma það ávallt svo lengi ég get

að þinni fallegu Andreu þú haldir ei á

en vaktu henni yfir 

og passaðu þá

Þínir vinir voru margir eins og allir hér sjá

og vinir þeir eru þó þú fallinn sért frá

með söknuði allir þeir hugsa til þín

svo þú ástina finnur sem fallinn ert frá.

En það máttu vita ég hreykinn mjög er

af öllum þeim tíma sem fékk ég með þér

ég bíð þess með ró og lifa mun hér 

og vona við hittumst þegar kemur að mér.

Takk fyrir allt.

Þinn bróðir að eilífu. 

Bergmann Þór Kristjánsson.

Minningarathöfn um ástkæran eiginmann

minn, föður okkar, son, bróður og tengdason,

SVEIN KJARTANSSON

pípulagningameistara,

Logafold 165,

Reykjavík,

fer fram frá Grafarvogskirkju miðvikudaginn

6.  október kl. 13.30.

Blóm og kransar afþakkaðir.

Þeim, sem vilja minnast hins látna, er bent á Slysavarnafélagið Lands-

björgu eða aðrar björgunarsveitir. 

Halldóra Lydía Þórðardóttir,

Þuríður Ósk Sveinsdóttir,

Kjaran Sveinsson,

Benedikt Sveinsson,

Kristín Árnadóttir,

Þórdís Vilhjálmsdóttir,

Þórarinn Kjartansson, Ingibjörg Tómasdóttir,

Þórður Guðmundsson, Ruth Erla Ármannsdóttir.

Ástkær móðir okkar, tengdamamma, amma

og langamma,

GUÐRÍÐUR BJÖRG GUNNARSDÓTTIR

(Gugga),

áður til heimilis í Ásgarði 47,

lést á elli- og hjúkrunarheimilinu Grund,

Hringbraut 50, föstudaginn 24. september sl.

Útför hefur þegar farið fram í kyrrþey.

Hjartans þakkir fyrir auðsýnda samúð.

Sérstakar þakkir eru færðar starfsfólki á elli- og hjúkrunarheimilinu

Grund, deild 2A.

Auðbjörg Pétursdóttir, Gunnar Kristjánsson,

Petrína Ragna Pétursdóttir,

Guðrún Hafdís Pétursdóttir, Jóngeir Magnússon,

Guðmundur Gunnar Pétursson, Margrét Benediktsdóttir,

  barnabörn og barnabarnabörn.

Kveðjuathöfn um

ÖNNU ÓLÖFU HELGADÓTTUR,

sem lést á Hrafnistu miðvikudaginn 29. sept-

ember síðastliðinn, fer fram í Fossvogskapellu

miðvikudaginn 6. október kl. 15.00.

Jarðsett verður á Ísafirði.

Aðstandendur.

Okkar elskulegi,

ÁSGEIR EINARSSON,

Smáratúni 35,

Keflavík,

verður jarðsunginn frá Keflavíkurkirkju fimmtu-

daginn 7. október kl. 11.00.

Pálína Gunnarsdóttir,

Svandís og Grétar,

Heiða, Bjarki og Brynjar,

Einar Þór Arason, Kolbrún Gunnlaugsdóttir,

Guðrún Stefánsdóttir,

Stefán G. Einarsson, Eydís Eyjólfsdóttir,

Ari Einarsson, Ása Guðmundsdóttir

og bræðrabörn.

Ástkær faðir okkar, afi og langafi,

VALDIMAR HILDIBRANDSSON,

Dunhaga 17,

Reykjavík,

andaðist á Landakotsspítala þriðjudaginn

28. september.

Útför hans fer fram frá Fossvogskirkju föstu-

daginn 8. október kl. 13.30.

Guðjón Már Valdimarsson,

Páll Bjarni Vídalín Valdimarsson,

Íris Guðjónsdóttir,

Helena Björk Pálsdóttir,

Anna Valdís Pálsdóttir

og barnabarnabörn.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52