Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Nżtt kirkjublaš

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Nżtt kirkjublaš

						78   ^^^^^^JÍÝTT^KIEXJÖBLAÐ^
AÖ þýða gamla testamentið úr frummálinu og setja drott-
inn alstaðar í stað Jahve, væri í raun og veru að falsa text-
ann. Með því að halda eiginnafninu á guði Gyðinga, fáum
vér og sannari hugmynd um trú þeirra. Upphaflega hugsuðu
þeir sér Jahve aðeins guð sinnar þ]óðar, guð Israels. Það
kemur glögglega fram viða í gamla testamentinu. Þeir héldu
að hver þjóð ætti sinn guð. Því til sönnunar má nefna þessi
ummæli Jefta í Dóm. 11, 24. Hann mælir þar til konungs
Ammoníta á þessa leið: „Hvort tekur þú ekki til eignar það sem
Kamos, guð þinn, gefur þér til eignar? Svotökum vér ogtileignar
land allra þeirra, sem Jahve, guð vor, stökkvir burt undan oss".
Þá er trúin sú hjá ísraelsþjóðinni, að Jahve sé þeirra guð og
hann einan eigi þeir að dýrka; en jafnvíst sé það og, að
Kamos sé guð Ammoníta og hann eigi þeir að dýrka. Það
eru spámennirnir sem síðar hefja ísraelsmenn til fullkominn-
ar eingyðistrúar og kenna þjóðinni að líta á Jahve sem skap-
ara alheimsins.
Jahve-nafnið sjálft getur því — eins og Jehóva-nafnið
áður — orðið til að minna oss á, hver munur er á guðshug-
myndinni í gamla og nýja testamentinu. Því að sumir tala
svo og rita sem engin framför hefði orðið í guðsþekkingunni
með Kristi. Það er afleiðing af því, að steypa öllum ritum
biblíunnar saman í eina heild og telja þau öll jafnmikilvæg.
Þeim til frekari skilnings, sem amast hafa við Jahve-
nafninu, má geta þess, að Biblíufélagið brezka sendi oss,
skömmu áður en byrjað var að prenta biblíuna, prentaðar
reglur um útgáfur þess á biblíunni í ýmsum löndum. Þar
var það tekið fram berum orðnm, að mönnum væri það al-
gerlega í sjfílfs vald sett hér á landi, eins og annarstaðar, hvort
þeir vildu heldur halda Jahve-nafninu óbreyttu úr hebresk-
unni, eða hafa Jehóva-myndina eða setja drottinn í staðinn.
Þegar þessi heimild kom frá félaginu, samþyktum vér
að taka Jahve-heitið. Því að það töldum vér réttast og það
gera beztu þýðingar, sem gefnar eru út með öðrum þjóðum
á síðustu áruth. Hversu illa það kemur við, að setja drott-
inn í stað Jahve, sést bezt á þeim stöðum, þar sem drottinn
stendur með Jahve-nafninu, t. d. 1 Mós. 15, 2: „Drottinn
Jahve". Það yrði þá að vera: Drottinn drottinn, eins og
víða er haít í ensku  biblíunni,   Raunar hefir stundum verið
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80
Blašsķša 81
Blašsķša 81
Blašsķša 82
Blašsķša 82
Blašsķša 83
Blašsķša 83
Blašsķša 84
Blašsķša 84
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88