Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 38. tölublaš 
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						32  Viðtal 30. mars?1. apríl 2012  Helgarblað 
É
g saknaði þess að vera ekki 
nær fólkinu mínu og ég vildi 
ekki að börnin mín misstu af 
því að þekkja ömmu sína og 
afa. Þetta var heldur aldrei 
einhver æviráðning,? segir fjöl-
miðlakonan Þóra Sigurðardóttir 
sem er flutt heim frá Bahamaeyjum 
eftir tæplega sex ára dvöl á eyjunum 
fögru í Karíbahafinu. 
Alkomin heim
Eiginmaður Þóru, kokkurinn og 
veitingahúsaeigandinn Völundur 
Snær Völundarson, hefur dvalið á 
Bahamaeyjum í tólf ár en hann er 
einnig væntanlegur heim með vor-
inu. Þóra segir ákvörðunina um að 
flytja heim hafa verið tekna í góðu 
tómi. ?Það var engin dramatík 
eða sársauki sem leiddi að þessari 
ákvörðun. Við vorum bara komin 
með leiða. Það er rosalega gaman 
að búa þarna þegar maður er ný-
giftur og hefur ekkert að gera nema 
að hugsa um sjálfan sig. En ég mæli 
ekki með því fyrir fólk sem á börn og 
fjölskyldur.? 
Þóra og Völundur eiga tvö börn, 
Baldvin Snæ, sem verður fjögurra 
ára í sumar, og Móeyju Mjöll, eins 
og hálfs árs. Eftir töluvert flakk á 
milli Bahamaeyja og Íslands er 
Þóra alkomin heim. ?Ég hafði ein-
hvern veginn aldrei skilgreint hvort 
ég byggi hér eða þar ? hef bara 
verið þar sem ég hef verið hverju 
sinni. Enda höfum við alltaf verið 
með íbúð hérna heima líka,? seg-
ir Þóra sem flaug heim til að fæða 
börnin þar sem heilbrigðiskerfið á 
Bahamaeyjum er ekki upp á marga 
fiska. 
Paradís fyrir sterkefnaða
Hún segir dvölina úti hafa kennt sér 
margt. ?Það er hollt að fá að kynn-
ast erfiðum aðstæðum og átta sig í 
leiðinni á því í hvað peningarnir fara 
hér heima. Bahamaeyjar eru virki-
lega fallegar og hafa oft verið nefnd-
ar Feneyjar Karíbahafsins. Þarna er 
yndislegt að vera enda hefur gríðar-
lega mikið af sterkefnuðu fólki kom-
ið sér þarna fyrir með bátana sína. 
Þetta er skattaparadís og fyrir þá ríku 
skiptir ekki máli þó að heilbrigðis-
kerfið sé í molum. Þeir stíga bara 
upp í einkaflugvélar sínar og fljúga til 
Bandaríkjanna ef eitthvað amar að. 
Hinir sitja eftir.? 
Hún segist hafa farið að líta ástand-
ið í landinu öðrum augum þegar hún 
varð móðir. ?Ég áttaði mig ekki al-
mennilega á því fyrr en ég eignaðist 
sjálf barn. Þegar ég var ófrísk að Bald-
vin kynntist ég fjórum konum sem 
höfðu allar missti börn í fæðingu. Oft 
er um hjartagalla að ræða eða annað 
sem er vel hægt að laga hér heima en 
þarna eru engin úrræði,? segir hún og 
bætir við að börnin séu alsæl með að 
vera komin heim. 
?Á Bahamaeyjum byrja börnin að 
læra eins árs. Þá eru þau strax látin 
sitja við borð og eru flest orðin læs 
fyrir þriggja ára aldur. Baldvin var 
ekki orðinn tveggja ára þegar hann 
kunni allt stafrófið. Hann er hins veg-
ar orkumikill drengur sem þarf að fá 
sína útrás og átti mjög erfitt með að 
vera lokaður inni allan daginn. 
Hlutunum er allt öðruvísi háttað 
þarna. Þótt veðrið sé gott eru börn-
in ekki höfð úti. Sólin er líka svo 
sterk, hann myndi skaðbrenna eftir 
klukkutíma. Ég saknaði þess að geta 
ekki leyft honum að fara út að leika 
og hann var farinn að gráta á morgn-
ana af því að hann vildi ekki fara í 
skólann. Hér heima er miklu meira 
frjálsræði. Hann fær að leika sér all-
an daginn og vera barn.?  
Ofbeldi daglegt brauð
Þóra segir þjóðarvitund-
ina á Bahamaeyjum mjög 
skrítna. Það sé erfitt að fá 
gott starfsfólk og þjófnað-
ur sé landlægt vandamál. 
?Eftir einn fellibylinn lán-
aði Völli konu sem vann 
hjá honum íbúðina sína. 
Hún og fjölskylda henn-
ar dvöldu í íbúðinni í sex 
vikur en þegar þau fóru 
tóku þau megnið af inn-
búinu með sér. Það þyk-
ir ekkert tiltökumál. Ég 
gleymi líka aldrei fyrsta 
matarboðinu því þá 
missti ég helminginn af 
Tupperware-vörunum 
mínum og alla mataraf-
gangana,? segir hún og bætir við að 
ofbeldi sé einnig daglegt brauð. 
?Ofbeldið er alltaf að aukast og 
til þess er gripið út af smávægileg-
um hlutum. Við vorum ofboðslega 
varkár. Við bjuggum á afgirtri land-
areign við sjóinn og vorum með sex 
hunda sem voru okkar þjófavörn. 
Mælikvarði okkar var að þegar okkur 
var hætt að blöskra vorum við kom-
in með eyjasóttina og þá þurftum við 
að komast burt. Þetta var nefnilega 
oft svo súrrealískt. 
Bókarinn minn, frábær kona, 
skaut manninn sinn sex sinnum og 
sonur hennar drap annan mann. 
Hann var sendur í fangelsi sem er 
eitt það alræmdasta í heimi. Mamma 
hans eyddi jólunum þar því kokkur-
inn í fangelsinu tók sér frí og fang-
arnir hefðu soltið í hel ef hún eða 
einhver önnur mamma hefði ekki 
komið og eldað,? segir hún og bæt-
ir við að Völundur hafi gert mik-
ið fyrir veitingahúsamenninguna á 
Bahamaeyjum. 
?Þarna voru engir menntaðir 
kokkar en Völli hefur verið að senda 
sína kokka út um allt, bæði til Ís-
lands, Frakklands og Bandaríkjanna. 
Ein kona sem fór í slíka vettvangsferð 
til Íslands kom til baka í hálfgerðu 
menningarsjokki. Það merkilegasta 
við Ísland, að hennar mati, var að 
hér væru allir að vinna í vinnunni. 
Þeir sem hlustuðu á þessa frásögn 
voru mjög hissa enda er slíkt afar 
ólíkt starfsandanum á Bahamaeyj-
um. Konurnar eru gjarnan að lakka 
á sér neglurnar í vinnunni og það 
er mjög algengt að þurfa að bíða allt 
upp í korter eftir afgreiðslu á meðan 
afgreiðslumanneskjan er að spjalla í 
símann. Það þykir mjög eðlilegt. En, 
eins og ég segi, ef manni var hætt 
að blöskra var maður kominn með 
eyjasóttina.?  
Nýgift á tímamótum
Þrátt fyrir allt segist hún ekki hafa 
orðið fyrir menningarsjokki þeg-
ar hún fyrst kom til eyjanna. ?Ég er 
rosalega ?ligeglad? í eðli mínu. Ég 
er ýmsu vön, hef búið hér og þar og 
fór til að mynda sem skiptinemi til 
Bólivíu á sínum tíma. Það þarf mjög 
mikið til að raska ró minni,? segir hún 
og bætir við að þrátt fyrir frumstæð-
ar aðstæður hafi síðustu sex ár verið 
yndislegur tími. 
?Þegar ég flutti út stóð ég á tíma-
mótum. Ég var nýgift og hætt í Stund-
inni okkar og langaði að fara að gera 
eitthvað allt annað. Ég hafði kviðið 
því hvað tæki við eftir Stundina og 
það var yndislegt að fá að prófa eitt-
hvað algjörlega nýtt,? segir hún en 
bætir við að eftir þessa lífsreynslu 
hafi hún lært að meta Ísland betur 
og þann kraft sem býr í Íslendingum. 
?Hér eru allir að gera eitthvað en fólk-
inu úti fannst ég mjög skrítin. Ég var 
alltaf eitthvað að bauka,? segir Þóra 
sem skrifaði Foreldrahandbókina að 
mestu úti en bókin kom út árið 2010. 
?Það var alveg dásamlegt og 
vinnufriðurinn algjör. Heimili mitt 
var alveg við sjóinn og pálmatrén í 
kring. Á hverjum morgni veifaði ég til 
höfrungaþjálfaranna sem létu höfr-
ungana hoppa upp úr sjónum fyrir 
mig á meðan ég gæddi mér á tóm-
atauppskerunni. Þetta er náttúrulega 
alveg stórkostlegt landsvæði.? 
Giftu sig eftir korter
Þau Völundur höfðu ekki verið lengi 
saman þegar þau giftu sig. ?Við 
kynntumst og giftum okkur kort-
eri seinna,? segir hún hlæjandi en 
bætir við að hún mæli ekkert sérstak-
lega með því að fólk giftist án þess að 
þekkjast almennilega. 
?En þetta blessaðist allt hjá okkur. 
Og gott betur. Ég man samt svipinn á 
fólki þegar ég tilkynnti því að ég væri 
að fara að gifta mig. Enda var ég oft 
spurð: Giftast hverjum? 
Athöfnin var í Fríkirkjunni og 
veislan var haldin á Hótel Borg. 
Svona höfum við gert hlutina ? bara 
látið vaða. Ef maður er að velta hlut-
unum of mikið fyrir sér verða þeir 
bara erfiðari,? segir hún og grín-
ast með að það hafi verið skortur á 
sjálfsbjargarviðleitni sem hafi orðið 
til þess að hún féll fyrir Völundi þar 
sem hún sé sjálf vita vonlaus kokkur. 
?Völli er frábær og stórkostlega 
skemmtilegur. Það er alltaf mikil 
orka í kringum hann. Hann er alls 
óhræddur og hefur hjálpað mér mik-
ið. Þegar hann gerir hlutina verða 
þeir 100%. Hann getur að vísu orðið 
óþolandi á meðan en lokaniðurstað-
an er alltaf frábær. Hann slær aldrei 
af,? segir hún og bætir við að þau séu 
miklir vinir. 
?Ég held að við séum bæði mjög 
heppin. Það er erfitt að hafa hann 
svona lengi í burtu en það venst, eins 
og allt. Við köllum hann tölvupabba 
og hann talar við krakkana í gegn-
um tölvuna í hverjum matartíma 
svo hann er með okkur eins mikið og 
hann getur. Ég veit samt að honum 
finnst ekki létt að vera svona langt í 
burtu frá okkur.? 
Sérfræðingur í egglosi
Þótt þau hafi gift sig fljótt urðu þau 
að bíða eftir fyrsta barninu. ?Það 
gerðist ekki neitt en við enduðum á 
að fara í glasameðferð. Það var virki-
lega erfitt ferli sem fór meira á sálina 
á mér en honum. Þetta er svakalegur 
pakki sem gekk upp í fyrstu tilraun. 
Ég get ekki ímyndað mér líðan fólks 
sem reynir aftur og aftur án árangurs, 
það hlýtur að vera versta tilfinning í 
heimi.? 
Fjölmiðlakonan Þóra Sigurðardóttir er flutt heim 
frá Bahamaeyjum með fjölskylduna. Þóra segist 
hafa gifst eiginmanninum, kokkinum Völundi Snæ, 
eftir aðeins korters samband. Þrátt fyrir tilraunir 
urðu hjónin að bíða eftir börnunum en Þóra segir 
lífið hafa gjörbreyst eftir að hún varð móðir. Indíana 
Ása Hreinsdóttir ræddi við Þóru um lífið í skatta­
paradísinni, baráttuna við ófrjósemina, ástina og 
börnin sem skipta hana mestu máli í lífinu.
Varð 
óvænt 
ófrísk
?Pabbi 
vildi allt­
af hafa okkur öll 
nálægt sér og 
ég eyðilagði það 
plan þegar ég 
fór á flandur.
?Þegar ég var ófrísk 
að Baldvin kynnt­
ist ég fjórum konum sem 
höfðu allar missti börn í 
fæðingu.
Indíana Ása Hreinsdóttir
indiana@dv.is
Viðtal
Paradís Þóra ásamt Baldvin Snæ á ströndinni á Bahamaeyjum.
Varðhundar Mikið er um ofbeldi og þjófnað á e
yjunum en Þóra og 
Völundur voru með nokkra hunda sem vörð
u húsið.
Feðgar Völundur Snær og Baldvin í sólinni.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64