Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķslenzkar raddir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķslenzkar raddir

						Laugardagur 29. apríl 1961

„Bandaríkin skuldbinda

sig til aff hverfa burtu af

íslandi meS allan herafla

sinn á landi, í lofti og á

sjó, undir eins og núver-

andi ófriði er lokið."

„Þær ráðstafanir, sem

þannig eru gerðar af hálfu

ríkisstjórnar Bandaríkjanna,

eru gerðar með fullri við-

urkenningu á fullveldi og

sjálfstæði Islands og með

þeim fulla skilningi, að

amerískt herlið eða sjóher,

sem sendur er til fslands,

skuli ekki á nokkurn hinn

minnsta hátt hlutast til um

innanlandsmálefni íslenzku

þjóðarinnar, og ennfremur

með þeim skilningi, að strax

og núverandi hættuástandi

í milliríkjaviðskiptum er lok-

ið, skuli allur slíkur herafli

og sjóher hverfa á brott

þaðan, svo að íslenzka

þjóðin og ríkisstjórn henn-

ar ráði algerlega yfir síriu

eigin landi."

Úr orðsendingu Bandarlkja-

forseta til ríkisstjórnar fs-

lands 7. iúlí 1941.

Landvarnir fslendinga

Vér eigum nú aö gjalda

þakkarskuldina þeim, sem

björguðu þjóðinni, bæði

þeim, sem vér vitum deili á

og öllum hinum, sem ekki

fara sérstakar sögur af.

Og vér vitum, að vér get-

um ekki minnzt þessara

manna nema á einn veg, svo

að verðugt sé: Með því að

starfa þannig að málum

hins nýja þjóðveldis, að

draumar þeirra rætist um

framtið íslands og íslend-

inga — með því að sýna í

verki á glæsilegri hátt en

nokkru sinni fyrr, að þeir,

sem trúðu á landið og kyn-

stofninn, höfðu rétt fyrir sér.

En nú kynni einhver að

spyrja:

Fáum vér starfsfrið og

tækifæri til þess að sýna,

hverju lítil, frjáls þjóð fær

áorkað? Getur 125 þúsund

manna  þjóð  stofnað raun-

verulega frjálst lýðveldi á

þessum tímum, þegar marg-

falt stærri þjóðir hafa verið

lagðar undir.okið og er hald-

ið í áþján?

Vér svörum þessu þannig:

Stofnun þessa fámenna lýð-

veldis verður prófsteinn á

það, sem koma skal eftir þá

heljaröld, sem nú er.

Það er stofnað í trausti

£ sigur frelsisins.

Það er fætt í von um ó-

sigur ofbeldis og yfirgangs.

Það er stofnað í trausti

þess, að sambúð þjóða verði

sett það markmið, að engin

verði annarri undirgefin,

en allar vinni saman.

Vér íslendingar munum

kappkosta að koma þannig

fram við aðrar þjóðir, að vér

öðlumst vináttu þeirra og

traust. Vér munum unna

öðrum réttar og sannmælis,

en halda á rétti vorum.

Slíkar verða landvarnir

þjóðarinnar og aðrar eigi.

Eysteinn Jónsson í ræöu á ilti-

hátíð í Reykjavík 18. júni 1944.

Hervernd væri verri en engin vernd

Þegar stórveldi býöur smá-

þjóð hervernd sína, þá er

eðlilegt, að spurt sé: ,;Hvaða

vernd getið þér veitt?" Eins

og nú er komið verður þeirri

spurningu eigi svarað hrein-

skilnislega á annan veg en

þann, að í rauninni geti það

enga vernd veitt, ef til al-

vörunnar kemur. Hversu

öflugt herlið og hversu mik-

inn vígbúnað annán, sem

það hefði, myndi það þó

ekki geta varnað því, að

kjarnorkusprengjum yrði

skotið eða varpað á hið

verndaða land, og það

myndi eigi kunna nein ráð

til þess að eyða eyðilegging-

armætti þessara vítisvéla,

eða draga úr honum. Her-

verndin myndi reynast

hinni vernduðu þjóö harla

fánýt.

En hún væri verri en fá-

nýt, verri en engin. Vernd-

arþjóðin myndi hafa her-

stöðvar á hinu verndaða

landi. Ef hún lenti i ófriði

yrði landið ófriðarsvæði og

herstöðvar verndaranna

skotmark óvinanna. Hin

verndaða þjóð yrði að taka

afleiðingum þess, og þær

gætu orðið henni harla

þungbærar. Hugsum oss, að

erlent ríki hefði herstöðvar,


t. d. í Fossvogi, og að ríki

þetta lenti í ófriði. Ein lítil

kjarnorkusprengja, 1—2 kg.,

eins og þær, er varpað var á

Japan, sem beint væri að

þessari herstöð, myndi

leggja hvert einasta hús í

Reykjavík og Hafnarfirði í

rústir og drepa allar lifandi

verur, sem þar væru stadd-

ar. Hvað yrði um íslenzku

þjóðina eftir slíkt áfall,

jafnvel þótt hún yrði eigi

fyrir neinum öðrum ófarn-

aði í styrjöldinni? Myndi

henni þykja mikið til vernd-

arinnar koma?

Það hafa þráfaldlega kom-

ið fram raddir um það, að

vér fslendingar værum svo

vanmáttugir, að vér yrðum

að halla oss að einhverju

stórveldi og leita verndar

þess. Vér gætum eigi varið

oss sjálfir í ófriði. Það er

satt, að vér getum eigi var-

ið land vort, en nú er svo

komið, að engin önnur þjóð

er   þess   megnug   að verja

land sitt. Engin þjóð getur

komið í veg fyrir það, að

flugsprengjum sé skotið á

land hennar eða að óvina-

flugvélar fljúgi yfir það og

varpi niður sprengjum. ...

Þeir menn, sem predika um

gagnsemi herverndar fyrir

oss, fara með staðleysu stafi.

Verndin yrði oss gagnslaus,

en slíkt samband við ófrið-

arþjóð myndi óhjákvæmi-

lega gera oss aö ófriðarþjóð

og draga yfir oss allt það böl

sem því er samfara.

Ólafur Lárusson í Stúdenta-

blaðinu 1. desember 1945.

Djöflatæki stórveldanna

Það má öllum vera ljóst,

að þó fslendingar leigðu

þessu útlenda stórveldi ekki

nema útsker eitt, væru ráð

þeirra yfir landi sínu skert.

En ... ekki (er) um slíkt að

ræða, heldur stöðvar sem

næst og jafnvel í hjarta-

stað landsins. Hvert manns-

barn skilur, að raunveru-

lega væri frelsi og fullveldi

þjóðarinnar úr sögunni, ef

gengið væri að þessu. Við

komu friðarins inngengi

hún ekki í neitt frelsi, held-

ur í nýja tegund hernáms,

sem væri frábrugðið hinu

gamla að því leyti, að það

tæki engan enda.

Ekki getur öðruvísi verið

en hjá þeim mönnum, sem

treyst hafa loforðum Banda-

ríkjaforseta, veki tilmæli

þessi furðu. Friður er nú á

kominn í heiminum með

fullum   sigri   bandamanna

alstaðar þar sem barizt var.

En þessi sigur er enn með

þeim hætti, að Bandarikja-

menn hafa i höndum vopn

svo öflug, að þeir elga alls

kostar við hvert það. riki,

sem ætlar sér að hefja styrj-

öld við þá.

Menn tala þó og skrifa,

sumir hverjir, um nýja

heimsstyrjöld. En vita þeir

menn, sem hæst tala um

þetta og lægst hvísla, meira

en við hinir? Ekki hef ég

heyrt þá halda því fram,

að Bandaríkin mundu hefja

árásarstyrjöld á gamlan

bandamann sinn. En ef til

vill þykir þeim líklegt, að

Rússar hafi sérstaka löngun

til að fremja sjálfsmorð með

því að ráða á þann eina^

her veraldarinnar, sem bú-'

inn er kj arnorkusprengj -

um.

En síðar meir, þegar öll

stórveldin hafa fundið ráð

til að búa til þessi djöfla-

tæki, þá er komin önnur

öld. En þá er ekki lengur

traust að neinni hervernd,

heldur háski.

Ég býst varla við, að

nokkur muni treysta sér til

að tala kinnroðalaust um

fjárhagslegan hagnað af

því að leigja öðrum þjóðum

íslenzkt land, því að það

væri, með leyfi að segja,

sami hagnaðurinn og skækj-

an hefur af að selja sig. Um

hagnað einstakra manna

skal ég ekki tala; einstakir

menn, jafnvel heilar stétt-

ir, höfðu hag af -hernámi

Danmerkur, en sá maður

þykir lélegur föðurlandsvin-

ur þar í landi, sem ekki

metur alþjóðarheill meira.

Einar Ólafur Sveinsson um

herstöSvabeiðni Bandaríkja-

stjómar 1945.

LAÍIDS'SuKASAI (i

24615d

ÍSLANDS

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8