Vísir - 17.12.1914, Side 2

V í S I R
Skrifið ekki á bak víð eyrun,
þaö þvæst af, en hafið h u g f a s t, að langbest kaup á allri matvöru jjT
gerast fyrir jól sem aðra tíma
í verzluninni „Von“, Laug-aveg- 55.
Þar fæst: Ivnifi, sykur, liveiti. Alt sem til bökunar þarf,
J3pli, appelsínur, vínber.
Hangikjöt og kæfa
og ekki má gleyma
saltkjötinu víðfræga.
Ennfremur: inikið aí sselg-æti,
glanspappír,
ker*ti, stór og smá, o. m. m. fl.
Vörurnar sendar kaupendum heim, ef óskað er:
&
Talsími 353.
fæst hjá
Vér viljum vekja athvgli heiðraðra bæjarbúa á þessu:
IVýtt nautakj öt, véllryst. Dilkakj <>t, hið besta í
bænum. Hang-ikjöt ágætt, verkað að sveitasið. Œtjtipur.
Spaðsaltað sauöakjöt. Winarpylsur. Medister-
pylsur. Saxaö kjöt, blandað og óblandað. Itiilln-.
pylsur, soðnar og ósoðnar. Spegepylsur. Cervelat-
pylsur. Rjúmabússmjör. Tölg". Kæfa.
I dósnm (heimasoðið):
Karbonade. Steilz. Kjöt. Kæta, að ógleymdu
kjötseyöinu sem ómissandi er í sósir* og kraftsúpur.
JVýtt grísakjöt verður til í byrjun næstu viku. Þeir sem
enn eiga eftir að senda pantanir sínar, eru beðnir að gera það
sem fyrst, meðan birðirnar endast.
.AJlir vilja góðan Jólamat, því er besta ráðið að leita i
Matardeildina i Hafnarstræti
Sími 311.
minningar í raunastundum lífs-
ins, þá er það ekki síður bam-
ingja fyrir hvert það félag, sem
getur litið með ánægju og brosi
til fortíðarinnar, þegar það hefir
beðið ósigur í baráttunni fyrir
sigrinum.
Þetta félag getur sannarlega
litið til fortíðarinnar með gleði.
Það hefir átt marga hamingju-
daga — marga frægðar- og sig-
urdaga — marga baráttudaga.
Það hefir blessast og blómgast
ár frá ári og aldrei verið blóm-
legra en í ár. Það hefir átt og
á enn marga ágætis drengi, sem
hafa rétt því ljúfa hjálparhönd
í baráttunni fyrir gœfu þess og
heiðri.
Við höfum unnið marga og
mikla sigra á vígvelli knatt-
spyrnunnar. Við notuiy æsku-
daga vora rétt — notum þá okk-
ur til heilla í framtíðinni, því
sú iþrótt, sem við iðkum innan
þessa félags, hún eykur kraft
okkar, þor og dug og gerir okk-
ur því léttara fyrir í baráttunni
fyrir tilverunni.
Allar þessar minningar gefa
okkur bjartar og fagrar fram-
tíðarvonir — færa okkur nýtt
líf — nýtt fjör — nýjar sigur-
uonir, því fortiðin sýnir að við
getum sigrað ef við leggjum alla
vora krafta til þess að vinna
að heill og heiðri þessa félags.
Árið sem nú er að líða, hefir
fært okkur ósigur. Við höfum
beðið ósigur á knattspyrnu-vig-
vellinum, en sá ósigur á að vera
til þess að skerpa okkur — hann
á að auka áhuga og framsókn
okkar og við eigum að kapp-
kosta að bregta ósigrinum í sig-
ur. — Við hvern ósigur eigum
við að harðna og aldrei víkja
fyr en við stöndum með sigur-
skjöld frægðarinnar í höndum
okkar. — Við megum aldrei gef-
ast upp — aldrei hopa, — aldrei
láta hugfallast, þó ekki leiki alt-
af gæfan við okkur, því slíkt
sæmir engum Islendingi, — því
það eru ekki íslensku lítilmenn-
in og svikararnir sem hafið hafa
íslensku þjóðina til frægðar og
virðingar, — það eru íslensku
afburða-mikilmennin, — menn-
irnir sem þorðu að berjast fyrir
sigri, heill og gœfu þessarar þjóð-
ar, — mennirnir sem fórnuðu
öllu lífi sínu til gagns og heilla
fyrir fósturjörð sína, — menn-
irnir sem aldrei viku.
Við megum ekki gerast ætt-
lerar feðra vorra, — við eigum
að feta í fótspor þessara manna
og hafa þá okkur til fyrir-
myndar i baráttunni fyrir gæfu
og sigri þessa félags.
Látum islenzka drengskapinn
og íslenzku þaautsegjuna vera
efst á vorum framtíðarskildi.
Við getum sagt eins og Belgíu
konungur sagði er hann var
spurður hvernig honum litist nú
á sitt ástkæra fósturland í öll-
um þess raunum. Hann svar-
aði með þessum fáu en þó til-
komumiklu orðum: »Belgareru
sigraðir en ekki dauðir«. —
Sama getum við sagt, við höf-
um verið sigraðir en við erum
ekki dauðir, og eg skora á ykk-
ur alla að sýna það, að við er-
um aldrei betur lifandi en nú
eftir ósigurinn — og sýnuin það
i verkinu á komandi sumri er
við leggjum aftur út i knatt-
spyrnu-bardagann, að vér erum
engin vesalmenni, sein falla í
kaun við hverja raun — held-
ur herðum framsóknina uns við
sigrum að lokum. Og eg vil
skora á þá, hverjir sem það
verða er valdir verða fram á
vígvöllinn í sumar, að hafa það
hugfast, að það er mikil ábyrgð,
sem á þeim hvílir, því á herðar
þeirra leggur félagið allan sinn
heiður og undir þeirra frammi-
stöðu er sigurinn kominn. Fé-
lagið krefst þess, að þeir geri
skgldu sína og meira getur eng-
inn heimtað. En skylda þeirra
er að berjast með íjöri, list og
áhuga og fyrr falla örinagna
niður en vikja eða soikja, — og
engin taki slíkt vandaverk á
herðar nema hann sé þess full-
viss að geta uppfylt slikar kröf-
Epl i,
Vtnber, yíppelsínur
best í
JSlýhöfn.
Juleark
og allskonar glanspappír í jóla-
tréspoka er komið í
Pappírs & ritfangaversl.
Laugaveg 19.
ur, og sem betur fer á félag vort
marga, er þær geta uppfylt.
í sumar vantaði að eins herslu-
muninn — en það var nóg. —
Þann mun verðum við að afla
okkur á komandi vori. Þrátt
fyrir allan ósigur er þetta ár
samt eitt af blessunarríkustu ár-
uin félagsins, því við fengum í
sumargjöf vorblóm, sem við eig-
um að hlúa að og láta þrosk-
ast, og vorblómin eru þessir ungu
og snjöllu æskumenn, sem við
höfum hér á meðal okkar í
kvöld — þeir eru framtiðarmenn-
irnir — okkar — hamingju-
mennirnir sem við byggjum ali-
ar okkar fegurstu sigur- og
framtíðar vonir á, því »ef æsk-
an réltir þér örfandi liönd Þ®
ert þú á framtíðarvegiir. Þetta
eru mennirnir, sem eiga að taka
við merkinu er aldurinn kallar
okkur þá eldri burt. Okkur er