Morgunblaðið - 04.02.1916, Page 4

4
MORGUNBLAÐIÐ
Fyrir kanpmenn:
Cfyivers
ávalt fyrirliggjandi, hjá
G. Eiríkss, Reijkjavík.
Einkasala fyrir ísland.
Húsnæði
Þriggja herbergja ibúð með eldhúsi óskast 14.
maí eða fyr.
Upplýsingar í
Brauns verzlun.
Þrátt fyrir
ófrið
og dýrtíð
heimta allir
Special Suníipe Gigaíettur.
Bezt að anglýsa i Morgnnblaðinu.
niðursoðnu jarðarber
og
Fruit Salad
DOGMENN
Sveinn Bjðrnsson yfird.lögm.
Fríklrkjuveg 19 (Staðastað). Simi 202.
Skrifstofutími kl. io—2 og 4—6.
Sjálfur við kl. 11—12 og 4—6.
Eggert Claeasen, yfirréttarmála-
fiutningsmaður Pósthússtr. 17.
Vsnjulega htima 10—11 og 4—5. Sfmi 16.
Jón AsbjörnsHon yfird.lögm,
Hverfisgötu 45 (hús Matth. Einars-
sonar læknis, uppi). Sími 435.
Heima kl. 1—2 og 5—6 síðd.
Guðm. Olafsson yfirdómslðgm.
Miðstr. 8. Simi 488.
Heima kl. 6—8.
Skúli Thoroddsen alþm. og
Skúli S. Thoroddsen
yfirréttarm álaflutningsmaður,
Vonarstræti 12. Viðtalstími kl. 10
—11 f. h. og 5—6 e. h. Hittastá
helgidögum kl. 6—8 e. h. Sími 278.
Alt sem að greftrun lýtur:
Likkistur og Líkklæði
bezt hjá
Matthíasi Matthíassyní.
Þeir, sem kaupa hjá honum kistuna,
fá skrautábreiðu lánaða ókeypis.
Sími 497.
Duglegur og hreinlegur dreng-
ur, sem vill læra bakaraiðn, getur
komist að í bakaríinu á Laugav. 42.
Í4. mat
í vor, óskast til leigu 2—4 herberg
og eldhús.
Astráður Hannesson ísafold
vísar á.
VÁT^YGGINGAÍf
Vátryggið tafarlaust gegn eldi,
vörur og húsmuni hjá The Brithish
Dominion General Insurance Co. Ltd.
Aðalumboðsm. G. Gíslason.
Brunatryggingar,
sjó- og stríðsvátryggingar.
O. Johnson & Kaaber.
A. V. Tulinius
Miðstræti 6. Talsími 254.
Brunatrygging — Sæábyrgð.
Stríðsvatrygging.
Skrifstofutími 10—n og 12—3.
Det kgL octr. Brandassnrance Co.
Kaupmannahðfn
vátryggir: huw, húsgögn, allS-
konar vöruforða 0. s. frv. gegn
eldsvoða fyrir lægsta iðgjald.
Heimakl, 8—12 f. h. og 2—8 e. h
i Austurstr. 1 (Búð L. Nielsen).
_____________N. B. Nielsen.
Garl Finsen Laugaveg 37, (uppi)
Brunatrygglngar.
Heima 6 */«—7 V«- Talsimi 331-
jNiðursoðið kjðt
frá Beauvais
þykir bezt á ferðalagi.
Geysir
Export-kaffi
er bezt.
Aðalumboðsmenn:
0. Johnson & Kaaber
Angela.
Eftir Georgie Sheldon.
29 (Framh.)
Hann var önnum kafin frá morgni
til kvölds í nokkura daga eftir það,
og Salome sá hann varla nema á
kvöldin, og þá virtist hann svo þreytt-
ur og djúpt hugsandi að hún áleit
ekki fært að vekja aftur máls á æfi-
sögu sinni — en reyndi að skemta
honum með söng og lestri.
— Segðu mér frá móður þinni og
systur, sagði hún við mann sinn
kvöld nokkurt, er leið nær komu
þeirra. Hana langaði að vita eitt-
hvað ákveðið um þær, en af því
Jiún varð þess vör að hann vildi sem
minst tala, hafði hún ekki vakið máls
i þessu fyrri.
EinkenDÍlegar svipbreytingar komu
fram í andliti læknisins er kona hans
bað hann þessa.
— Móðir mín er snotur, tíguleg
kona, rúmlega fimtug, en engum
getur dottið í hug sem sér hana að
hún sé komin yfir fertugt. Hún á kyn
sitt að rekja til fornar aðalsættar og
er stolt af, enda á hún miklum
vinsældum að fagna meðal heldra
fólksins hér í borginni og er ein af
leiðtogum félagsins Kvöldstjaman.
Systir mín er ef til vi!l öllu fegri
tigulegri og drambsamari en móðir
mín. —
Salome setti hljóða við þessa stuttu
en ils boðandi mannlýsing, því hún
hafði aldrei heyrt mann sinn tala
með þvílíkum kuldabreim i röddinni.
— Vita þær? — — tók Salome
til máls feimnislega.
— Að eg er giftur, — jú eg sendi
þeim símskeyti sama kvöldið og við
giftum okkur, svo skrifaði eg föður
mínum nokkrar línur seinna, svar-
aði hann.
— Hefur þú fengið bréf frá fólki
þínu síðan?, spurði hún hikandi.
— Nei ekki í sambandi við þetta.
— Hvernig hyggur þúaðþærmuni
taka þessum fréttum? Ætli þær vilji
viðurkenna mig sem jafnoka sinn?
spurðihún áhyggjufull, og færði sig
dálítið nær manni sínum, sem vildi
hún ósjálfrátt leita verndar hjá hon-
um gegn einhverri hulinni hættu.
Winthrup læknir varð seinn til
svars. Hann hafði frá því fyrsta
vitað það, að ættingjar sinir mundu
ekki verða ánægðir yfir hinni óvæntu
og æfintýralegu giftiugu hans. Og
einmitt samfærðist hann enn betur
um þetta er hanu fekk ekkert svar
upp á bréf sitt eða símskeyti.
Hann grunaði það fastlega, að móð-
ir sín og systir væru nú að flytja
heim, einungis til að ávíta hann
fyrir skjótræði hans, ef þeim findist
hann hefði valið sér konu er ekki
væri þeim, eða þeirra göfuga félags-
skap samboðiu. Því fyrir mörgum
árum, hafði alt önnur verið útvalin
honum til handa.
— True segðu mér, heldurðu að
þær verði ánægðar með það, að þú
ert giftur? spurði Salome aftur, er
maður hennar hummaði svarið fram
af sér.
— Eg vona það hjartað mitt, svar-
aði hann blíðlega og klappaði henni
á kinnina.
En það var síður en svo, að henni
findist hún geta fyllilega reitt sig á
það — óljóst hugboð sagði henni
að við heimkomu þessara kvenna
mundi sorgarský draga fyrir ham-
ingjusól hennar eða hún jafnvel
gengi þá til viðar og hún kveið komu
þeirra ósegjanlega.
Hún lét samt ekki á neinu bera,
hún vilái ekki láta mann sinn verða
þess varan að hún kviði fyrir að
hitta vini hans eða ættingja.
Og geigur hennar óx fremur en
dvínaði næst morgun er maður henn-
ar fór að spvrja um birgðir hennar
í klæðabúrinu.
Hann brosti er hún nefndi fyrir
honum það sem hún átti þar. Þetta
má eigi svo búið vera hjartað mitt,
sagði hann. Við verðum að fara
strax í dag og velja eitthvað hæfi-
legra og betra fyrir frú Winthrup
Að loknum morgunverði ók Wint'
hrup læknir ásamt konu sinn til
fullkomnustu og þektustu klajða*
verslana borgarinnar, og stór ino-
kaup voru gerð, sem furðu drjúg
viðbót í klæðabúr Salome.
Agætir búningar, borðar og hanzk-
ar og ótal fleira, var keypt, ásarot
fágætum skrautgripum úr gulli og
gimsteinum.
— Er nú nokkuð annað hjartað
mitt sem þú manst eftir?, spurði
Winthrnp læknir er þau gengu dt
úr einni búðinni.
— Spurðu mig ekki þessu, Tfu®
læknir, svaraði Salome og roðuað1
við. Mér ofbýður hve miklu
hefur eytt handa mér.
— Salome, sagði maður henrisf
alvarlega, gerðu það fyrir mig a.
tala ekki eða hugsa þannig. 9fr^!
eg þig ekki meðeiganda að öllu
mínum eigum er eg dró Þen°a,
hring á hönd þér. Alt sem o?
heyrir til er einnig þitt, hjartað mi g
og þú gjörir mér helst til geðs &e
því að birgja þig að öllu Þvl
kona í þinni stöðú þarfnast.