Morgunblaðið - 14.05.1924, Qupperneq 2

MORGUNBLAHI

Höfum nú f^nipliggjandi
LOAN’S er langútbreiddasía .,LIHIMEN'T“
í keiim, og þúsundir manna reiCa sig á hannu
Kitar strax og linar verki. Er borinn á án
nímings. Seldur í öllum lyfjabúöum. — Ná-
kvæmar notkunarreglur fylgja hverri flösku,
Högginn Melis,
Strausykur,
Kandís,
Florsykur,
Sveskjur,
purkuð Bpli,
Bakaramarmelade,
S nnep ,Colmans‘
Línsterkja ,Colmans‘,
Sardínur,
Rúgmjöl,
Hálfsigtimjöl,
Hveiti, ,Cream of Manitoba/
do. „Oak“,
do. „Kærnemel“ , -
Haframjöl,
Hrísgrjón,
Hrísmjöl,
Kartöflumjöl,
Heilar Baunir.
Imi írsitell
óperusöngkona
heldur bljómleika þá, sem fre3tað
var á sunnudaginn, í kvöld kl.
7 í Nýja B o, með aðstoð frú
Signe Bonnevie.
Aðgöngumiðar verða seldir í
dag í bókaverslunum S’gfúsar Ey-
mundssonar og ísafoldar.
Þaksaum — Þakpappa — Þakjárn UHarbalIa
Krystalsápu — ICAFFI*
n
pz

=; j
Ullargarn
allir litir, komu með
Gullfoasi. Sama verð og
áður.
• ¥öv*uViúsið. |
----T
FYRIRLIGGJANDI
Hessian,
Pokarf
Ullarballar9
Mottur9
Bindigarn,
Saumgarn.
L. Anöersen.
Hafna’st'æti 16. Sími 642.
■^■■■■■■■■■■■^■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■i
Hafið þjer
reynt þurkaða
BANANA
úr
Kjöttollurinn
og Helgi Valtýsson.
Konur!
íi'ffm (vifamin&r)
a r u nctuó i „&mára“-
xmjörlikió. ~~ zfiiéjié
þvi ávalt um þaö
Fedara-sápan
er hreinasta teg
urðarmeCal fyrii
hörundið, því húr
ver blettum, frekn
um, hrukkum og
"A rauðtun hðrnnd*
V. * Mt. Fæst alstaða?
Aðalumboðsmenn:
B. Kjartamuon & Oo.
ÍAugaveg 15. Beykj»TÍk
Herra Helgi Valtýsson hefir
nokkra undanfarna daga haldið
opnum undirdjúpum sálar sinnar,
og látið rigna yfir mig ým'slegu
góðgæti af sínum alkunna rit-
hætti.
Auðvitað á 'hr. II. V. engan
rjett til að honum sje svarað, eft-
ir þeim rökum og rithætti, sem
hann leyfir sjer að nota, ekki
einu sinni í þessu máli, heldur
ávalt, þegar hann stingur niður
penna til að skr'fa um eitthvert
mál, því annaðhvort er, að hr. H.
V. hefir ekki vit á nokkru máli
eða þá-að hann ritar aðeins um
þau mál, sem hann hefir enga
þekkingu á.
T:1 þess að losna við að þurfa
að rökræða málið á lagalegum eða
þj óðrj ettar f r æðile gum grundvelli,
þá þyrlar hr. H. V. upp moldviðri
miklu af tilvitnunum, sem haun
veit að allur fjöld'nn af lesend-
um hans hefir ekkert tækifæri
til að sannprófa. Honum tekst þó
ekki betur en svo, að. hann lendir
sjálfur í „náttmyrkri“ og „haf-
villum“ og „snýst nú alt í hring“
í höfði hans, þótt allir aðrir, sem
heilhrigða dómgreind hafa sjái í
gegnum þetta moldviðri alt sam-
an og viti, hver tilgangurinn er.
Til þess nú ennfremur að leiðá
hugi manna frá efninu, reynir hr.
H. V. að fá menn til að trúa því,
að jeg hafi ráðist á sig „all-ill-
gjarnlega“ (Vísi 5. maí) „með sví-
virðilegum ummælum og loðnum
dylgjum“ (Morgunbl. 6. maí) o.
s. frv. pessi ummæli legg jeg ó-
hræddur undir dóm allra þeirra,
sem lásu greinar mínar í Morgun-
blaðinu frá 15. og 17. f. mán., en
ekki undir dóm hr. H. V., því
hans dómi mun jeg hvorki hlýta
í þessu máli nje öðrum.
Fjórum sinnum í grein sinni
krefst hr. H. V. „rjettlætis“ fyrir
norsku þjóð:na, og er honum það
auðvitaS velkomið; en mjer er
ekki kunnugt um, að hún hafi
verið neinu ranglæti beitt, og er
því einskis að krefjast; en jafn-
framt þessum kröfum sínum fyrir
hönd Norðmanna, getur hr. H.
V. ekki látið vera að svívirða ein-
hvem, og eru það nú Pjóðverjar,
sem fá vHnisburðinn: „að þeir
hafí þrásinnis gengið svo langt, að
lífi og limum landsmanna, er hafa
vildu hendur í hári þeirra, hafi
verið hætta bújn og jafnvel fjör-
tjóni“. pettíi er mjer ókunnugt
um, og er það því eitt af þeim
svívirðingum, sem H. V. á eftir
að sanna. Hjer telnr því hr. H.
V. að Norðmenn eigi nokkuð í
„sjóði“ lijá okkur, og myndihann
varla lirtelja, að sá varasjóður
væri þurausinn, en jeg býst ekki
við að inneign’n sje eins mikil og
hr. H. V. heldur, því oft hefir
lífi og limum landsmanna hjer
verið teflt í tvísýnu, stundum þeg-
ar þurft hefir að koma á friði
Norðanlands um síldartímann.
Hr. Ólafur Thórs hefir í Morg-
unblaðinu 3. þ. m. tekið hr. H. V.
á knje sjer og kent honum staf-
róf rökfræðinnar, og sannar hann
þar alt, er hann segir, með eigin
orðum Helga. og norsku blaðanna, >
sem hr. H. V. er í langan tíma, hú-
inn að reyna að afsanna; get jeg
því leitt hjá mjer þá hlið málsins;
en í þess stað vil jeg benda les-
endum Morgunbl. á hr. H. V. í
öðru hliðstæðu dæmi, sem er Spán
arsamningurinn árið 1922. Hr. H.
V. skr'faði mikið um það mál,
svo sem hann hefir jafnan gert í
þeim málum, sem hann hefir ekk-
ert vit á.
par segir hr. H. V. (Vísir 1.
mars 1922): „Mundi eigi cðli-
lega sú veíða, raunin á, að spönsk
alþýða heimtaði tollinn lækkaðan
á ísl. og norskum fiski, sem þeir
geta eigi án verið til lengdar!
pegar öllu er á botninn hvolft,
kemur þá tollur þessi þyngst nið-
ur á kaupendunum“.
parna kemst hr. H. V. að þeirri
niðurstöðu að neitendur horgi
tollinn mestan eða allan, og var
þó þá ólíku saman að jafna, þar
sem ísl. fiskur var í „hæsta toll-
flokki“, en önnur stór fiskfram-
leiðslu ríki höfðu mikið lægri toll.
Bn þegar Norðmenn eiga í hlut,1
þá er öllu snúið við; seljendur,
(þ- e. við), verða að hera allan|
tollinn eða verða af viðskiftun-'
um. Annars er það merkilegt, að
hr. H. V. skyldi ekki koma til
hugar að benda löndum sínum á
að selja kjötið til Bandaríkja N.-
Ameríku, eins og hann benti þeim
á að selja fiskinn þangað (Vísi
'19. apríl 1922), en það var ekki
lækkun á kjöttollinum, sem var
áðalatriðið hjá hr. H. V., heldur
eftirgjöf á fiskiveiðalöggjöf:nní
íslensku.
Um leið vildi jeg gefa norsku
þjóðinni það heilræði — af því
mjer er hlýtt til hennar frekar en
annara — að láta ekki H. V. vera
að skrifa um sameiginleg áhuga-
mál Norðmanna og íslendinga,
því það er eingöngu til þess að
gera þau tortryggileg heima á ís-
landi.
Nú er þetta umrædda mál lík-
lega húið að fá þann endir, sem
því er ætlaður; og þó ekkert ann-
að . sje uppi látið ennþá en að
Norðmenn hafi ekkert fengið eft-
irgefið, þá er samt eins og maður
hafi á tilfinningunni að svole'ðis
sje samkomulagið, að H. V. eða
hans skoðanabræður mættu vel
við una, er smásaxast á sjálf-
stæðislimi íslensku þjóðarinnar.
Mjer dettur í hug í þessu sam-
handi atriði, sem fyrir kom íyrir
mörgum árum á hinu forna Al-
þing:: íslendingurinn pórarinn
Nefjólfsson, launaður landráða-
maður Noregskonungsins, Ólafs
helga, kemur fram með ýms glæsi
leg boð frá hendi Noregskonungs,
undir yfirskini *hinnar alkunnu
norsku frændsemi, og eins og oft
vill verða voru rnargir þess fýs-
andi áð taka vináttu konungsins
og láta í staðinn eitthvað af sjálf-
stæði landsins. En Binai’ pveræing
ur fjekk því afstýrt á síðustu
stundu; „en hitt“, sagði Binar,
„kalla ek vel falllt, at memi sendi
konungi vingjafir, þeir er þat
vilja, hauka eða hesta, tjöld eða
segl, eða aðra þá hluti, er sendi-
legir eru; er því þá vel varit, ef
v'nátta kemur í mót.“
Væri nú vel, ef við gætum losn-
að við ágengni frænda vorra með
eins ljettu móti og var á dqgum
Ólafs helga, og væri vel, ef Al-
þingi eða stjórn hefði ein'hverjar
þær gjafir að bjóða, sem við gæt'
um að meinalausu mist, en Norð-
menn vildu þyggja, og dettur
mjer >á helst í hug, að við afsöl-
nm okkur hr-. Helga Valtýssyni
og gefum hann Norðmönnum.
Annars er það ekkert nýtt,
■heldur hefir verið svo um mörg
ár, að mjer hefir jafnan flogið
pórarinn Nefjólfsson í hug, þá
er jeg hefi heyrt hr. H. V. getið,
og er mjer þó ókunnugt um nokk-
ur ættartengsl Þar í milli.
Ýmsar smellnar og skáldlegar
setningar finnast innan um þess-
ar ritsmíðar hr. H. V., þótt öðrum
en 'honum sjálfum sjeu þær ekki
auðskildar. Hafnarfjörð kallar
hann t. d. „furðustrandir íslenskr-
ar löggjafar“; í kröfum Norð-
roanna finnum hann „insta eðli
lífs og hvata hins norræna kyn-
stofns“ o. s. frv. o. s. frv.
Öfgar og útúrsnúninga hr. H.
V. nenni jeg ekki að elta frekar,
og má hann nú gjaman snúast um
sjálfan sig eins lengi og hann vill.
En ekki mun jeg svara honnm
frekar en nú hefi jeg gert með
línum þessum.
Kristján Bergsson.
-------o-------—
HITT OG M5TTA.
Djörf kona.
Ensk stúlka, mrs. M. Naylor, hefir
fengið mikið orð á sig fyrir hug-
rekki. Hún hefir lagt fyrir sig jaf'n-
99Gullfoss“
fer hjeðan í dag ldukkan 6 síðdeg-
is til Vestfjarða. Farsaðlar sækist
fyrir kl. 12 í dág.
Vörur afhendist fyrir sama
tíma.
Skipið fer hjeðan 22. maí til
Austfjarða, Bergen og Kanp-
mannahafnar.
99Lagav*foss<c
fer hj'eðan um næstu helgi til
Bretlands og Kaupmannahafnar.
Auglýsing.
2—3 skrifstofulierhergi á ágæt-
um stað eru til leigu frá 1. jtjní
næstkomandi.
Upplýsingar á skrifstofu Jóns
Ásbjörnssonar og Sveinbjarnar
Jónssonar, Hafnarstræti 16.
flllir Della
og koma með
auglýsingar
sínará auglýs
inga8krifatof-
una í Austur-
stræti 17 uppi
S i m an
24 wei*slunlnf
23 Poulsen,
27 Fossbepg.
Allur útbúnaður’ til
gufuvjela og mótora.
heldnr því fram, að hún muni á end-
annm bera mikið úr býtum. Nú síðasfc
hefir hún tekið sjer fyrir hendnr að
rannsaka flakið af spanska „gullskip-
inn“ svonefnda, sem sökk úti fyrir
Skotlandsströnd 1588. Br hún komin
þangað með alt sitt fylgdarlið, og
hefir nokkrum sinnum kafað niður að
flakinu, og ákveðið legu þess, telur
hún engum vafa bundið að ná megi
fjársjóðnnm, en til smjörs er að vinn*
en ekki flauta, því sagan segir, að í
skipinu hafi verið 30 miljónir gyllina-
/