Morgunblaðið - 05.06.1925, Page 2

2
MORGUNBLAÐIÐ
IteBM X
Höfum fyrirliggjandi:
Melís, högginn.
Laukur.
Strausykur. Epli, þurkuð.
Florsykur. Ferskjur.
Kandíssykur. Baunir.
1 Kaffi. Sagogrjón.
Exportkaffi. Hrísgrjón.
] ' Kakao. HrísmjöL
1 Súkkulaði, „Consum“. Kartöflumjöl.
do. „Husholdning“ Maismjöl.
do. „Vanille“. Mais, heill.
[ do. „Isafold“. Rúgmjöl.
r Rúsínur. Hálfsigtimjöl.
The. Hveiti, margar teg.
Kanel, heill.
Hænsnafóðrið blandaða i. Sóda. Krystalsápui
Hðfum ftil sölu nokkrar
Kolauppskipunarkörfur
Stserð fimm hundruð Ibs.
O. Johnson Gt Kaaber.
A. & Wl. Smith, Limited,
Aberdeen, Skotland.
Fiskdamperej*'r og störste Saltfiskköbmand i Stor-
britanien.
Korrespondance paa dansk.
Kol Kol.
; Bestu kol handa skipum (B. S. Y. A. Kol) selja á Austurlandi;
Stefán P. Jakobsson, Fáskrúðsfirði.
Marteinn porsteinsson sama stað.
Hermann porsteinsson, Seyðisfirði.
Kolin afhent á Seyðisfirði, við Bæjarbryggjuna (Garðars-
bryggjan.) —
Fljót og greið afhending. —
Verð samkepnisfært.
gjiiiimiiiiimiiiiimiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiinnn%
DOWS
PORT VI N
^nmmmmmmmmmminmiiimmimiiiiiiiimiiiiiimiiim
SI mari
24 verslnnin.
23 PoúUen,
27 Fossberg.
Klapparstíg 29.
pslniilir
ö
J
Hinar velþektu
saumavjelar
frá
Frister & Rossman
eru nú komnar aftur bæði stígnar og handanúnar.
KuBn5kór
fallegar og ódýrar gerðir
nýkomnar
GO.
12 manna
postulínsmatarstell, i falleg og
sterk, kosta aðeins kr. 130,00 í
versl. „pörf,“ Hverfisgötu 56,
sími 1137. Höfum fengið lítið
„parti“ af skálum, margar stærð-
ir og til margra hluta nytsamar.
Kosta frá 0,35 aura stykkið.
Heilbrigðistíðinði.
Frjettir.
Vikuna 24. til 30. maí.
pessa viku dvaldi jeg í Vest-
mannaeyjum. Þar var heilsufar
óvenju gott.
Svo er og hjer a bæ, segir hjer-
aðslæknir. pó er kvefsóttinni ekki
lokið.
Yfirleitt gott heilsufar allsstað-
ar, þar sem til hefir spurst.
G. B.
Hættan af fhigunum.
Niðurl.
Því miður slitnaði mín góða
grein um hættuna af flugunum
úr lestinni, og lenti í pólitík og
frjettum Morgunhl. Veit jeg því
ógjörla, hvort menn hafá veitt
henni eftirtekt. Var þar sagt frá
vmsu um húsaflugu og maðka-
flugu, hver hætta stafaði af þess-
um óþverralegu kvikindum og
hvaðan þau væru runnin.
pó hjer sje sjaldan minst á
flugurnar, er þeim gefinn mikill
gaumur í útlöndum og margvís-
legar ráðstafanir gerðar til þess
að útrýma þeim. Menn vita, að
þær eru bæði óþrifalegar og hættu
legar, bera berklaveiki, taugaveiki
og fleiri kvilla milli manna, og
þykja því hvergi í húsum hæfar.
En hverjum ráðum er svo beitt
gegn þessum vargi?
Ráðin við flugunum. Aðallega
eru það tvö ráð, sem að haldi
koma: að gjöra flugunum sem
erfiðast að auka kyn sitt, og að
hindra þær frá þvií að komast
inn í húsin.
Mest og best grynna menn á
flugnamergðinni með því að sjá
um, að enginn ábnrður eða óhroði
safnist fyrir umhverfis hús eða
nálægt þeim. Flugurnar verpa
eggjum sínum í alt slíkt skarn, og
eru ótrúlega fljótar að fjölga,
þar sem nóg er af því. í erlendum
borgum eru því gefnar strangar
reglur um meðferð alls hiisdýra-
áhurðar. Hann skal geymdur í
þjettum gryfjum eða ílátum með
svo þjettu loki, að flugur komist
ekki ií hann, og sltulu ílátin tæmd
tvisvar í viku á sumrin, en einu-
sinni haust og vor. Fluttur skal
hann burtu í lokuðum vögnum.
í Ameríku er lögð 40 dollara sekt
við, ef út af þessu er brugðið.
pessar reglur myndu þykja
strangar hjer á landi, og líklega
eru þær óþarflega strangar, vegna
þess, hve loftslag er hjer kaldara.
Hitt er aftur einfalt mál og auð-
skilið, að allur jarðvegurinn um-
hverfis hús vor og milli þeirra á
að vera laus við alt sorp og ó-
þverra, áburðargryfjur þjettar og
lokaðar, kamrar með svo þjettri
gerð, að flugur hafi ekki greiðan
aðgang að saurnum. Langbest eru
auðvitað vatnssalerni. pau eru
einu salernin, sem henta vel í
kauptúnum, og eru jafnvel farin
að ryðja sjer til rúms í sveita-
bæjum.
Strangur utanhússþrifnaður er
þá besta og sjálfsagðasta ráðið
gegn flugunum.
Erlendis verja menn flugum að
komast inn í húsin með því að
hafa þjettar vírgrindur fyrir öll-
um gluggum, sem opnaðir eru.
Yírnetið er oftast iir látúnsvír,
rajög smágjört, og svo þjett, að
flugur komast ekki gegnum það.
Netið er þá venjulega spent á
grannan innri glugga, sem er
látinn aftur meðan ytri glugginn
stendur opinn. A sama hátt er
allajafna tniið um allar útidyr. J
Hurðir eru þá tvennar, litilmfðin
og hurð með fluguþjettu neti. — j
Hjer er nauðsynin að vísu ekki
eins riík og í suðrænu löndunum,!
því þar flvtur mývargur oft hinar ^
skæðustu sóttir. Eigi að síður J
mættu þessi ráð koma oss að
gagni. Ef flugur leita sjerstak-
lega inn um einhvern glugga, ætti
að setja hentugt vírnet fyrir
hann.
Tjörnin hjerna í Reykjavík er
mikil flugnaparadís, og svo er
oftast um alla stöðupolla, þó
smærri sjeu. Á bæjarstæðum kaup-
túna eiga hvergi að vera óþrifa-
tjarnir eða stöðupollar; en úr
hinu get jeg ekki skorið, hversu
hentast væri að fara með Tjörn-
ina í Reykjavík. Yerulegar endur-
bætur á henni fást tæpast nema
með allmiklum aðgerðum.
G. H.
Landhreinsunin og konurnar
pó seint sje vil jeg þakka frú
Guðrúnu Björnsdóttur fyrir grein
hennar í Morgbl. Hún sýndi bæði
áhuga hennar á því, að lúsaplág-
unni ljetti af okkur og þá sjald-
gæfu dygð, og þora hispurslaust
að segja mönnum til syndanna.
Hún er ætað virðingarverð.
Frú Guðrún lieldur að íslensku
konurnar vanti viljann til þess
að útrýma lúsinni á heimilum
sínum, og telur það eitt duga, að
læknastjett landsins sje skylduð
til þess að rannsaka hvert heim-
ili, og gera óyggjandi ráðstafanir
til þess að allri lús sje útrýmt.
Jeg lít þó öðruvísi á þetta mál
en frúin. Jeg veit það að vísu,
að víða er pottur hrotinn, en eftir
minni reynslu fer því fjærri,
að íslensku húsmæðurnar vanti
viljann til þess að hafa heimili
sín svo hreinleg og sómasamleg
er þær hafa vit á, og geta kom-
ist yfir. Á minni æfi hefir alt
hreinlæti aukist stórkostléga. Jeg
man fyrst eftir moldargólfunum,
síðan timburgólfum, sem skarn-
ið var pjakkað af með grasa-
járninu á undan stórhátíðum,
gólfum, sem þvegin voru eitt sinn
í viku og síðast daglega, og auk
þess öll baðstofan hvítþvegin oft-
Flóra íslands
2 útgafa, fæst á
Afgp. Morgunblaðsins.
ar á ári. Og það er áreiðanlega
kvenfólkið, sem hefir mest og
best unnið að þessum framförum,
og það með eigin höndum. Utan
húss, þar sem kom til karlmann-
anna kasta, hafa framfarirnar
verið miklu minni.
pað kann nú að vera, að meira
hafi verið lmgsað um gólfþvott-
inn en lúsina á sjálfu fólkinu, e°
annars er tæplega, að vænta, þvi
það er ekki langt síðan farið var
að líta á lús sem óþrifakvilla og
vanvirðu. Jeg held, að konurnar
sjeu nú farnar að skilja þetta
og jeg tel ekkert líklegra, en að
nú verði lúsunum sagt stríð á
hendur líkt og öðrum óþrifnaði.
Ef konurnar vinna ekki að þess-
ari landhreinsun, þá kemur hún
seint frá okkur karlmönnunum-
Annars er þetta ekki allskostar
auðvelt mál við að eiga. Gamla
fólkið er flest ófúst á að breyta
sinni venju og jafnvel þeirri að
vera lúsugt. pað þarf bæði lag og
góðan vilja til þess að koma öllo
þessu í framkvæmd. Ljettast væri
það, ef heilar sveitir væru teknar
fyrir í einu lagi, svo lúsin flytt-
ist ekki aftur næsta daginn af
nágrannabæjunum.
Ekki teldi jeg það eftir lækn-
um, að skoða öll heimili og standa
fyrir landlireinsuninni, en vald
hafa þeir þó ekki til þess að minO»
hyggju. En það er ekki nóg að
koma á heimili, skoða menn °S
gefa fyrirskipanir. pað þarf »ð
vaka yfir heimilinu næstu vik-
urnar o*j slíkt geta læknar tæp-
ast.
.Teg held því, að fylgi kven-
anna og leiðbeiningar frá lækn-
um verði það sem drýgst dregur.
En annars er lúsin dauðadæmd-
Hún hverfur með vaxandi menn-
ingu, þó seiglíf sje.
G. H.
Landsspítalanefndin nýja.
I hana hafa verið slcipaðii':
Ingibjörg H. Bjarnason, Guðm-
Hannesson, Guðm. Thoroddsen og
Jón ITj. Sigurðsson. Er þegar
farið að vinna að fullnaðarupp-
dráttum, en að svo stöddu verð-
ur ekki sagt live snemma er auðið
að byrja á byggingunni. í síð-
asta lagi ætti það að verða meS
haustinu.