Morgunblaðið - 08.07.1927, Blaðsíða 2

1
HORCÍTTNBLAÐTÐ
1)) INi^mHi^nHi
Höfum fyrirliggjandi:
Þakjárn No. 24. og 26.
24 þumlunga og 30 þumlunga breytt.
Allar lengdir.
Veröiö er mjög lágt
Bilaakstnr.
Sem stendur fyrirliggjandi hjer
á staðnum 1 Nash »ADVANCED
SIX« 7 farþega Touring.
Gjörið svo vel að leita nánari
upplýsinga hjá mjer.
Sigurþör Jönsson,
Aðalstr.
Nýtft! Nýftft!
Fiskfars —Fiskibollur, Fiskikökur
— Buðingar — Sósur —
Búið til daglega.
Augusfta Kolbeinsson,
Fi9kimat8ger ð.
Hverfi8götu 57. Sími 2212.
Hiðursoðnar vðrur
eru fjölbreyttar, góðar og hvergi
eins ódýrar, og hjá
Kaupfjelagi Borgfirðinga
Laugaveg 20 A. Sími 514.
Sparið qeniuga!
Kaupið Nolels skorna
neftóbak
í J/2 og i/m kg. lóðuðum
blikkdósum.
Fæst í öllum verslunum.
Stórt úrval af
hunðaphandföngum og
hurðarskrém
hjá
Ludvig Storr, Sírrii 333
Æpfb
úgætar á aðeiDs 15.75.
%//
// '«/
Nýkomið:
Drengjahúfur
Reiðbuxup,
Sokkap í úrvali.

Bíll keyrði á brú, bíll keyrði á
hjólhest, bíll keyrði á mann, bíil
/keyrði yfir barn, bílf keyrði út af
vegi. Slysin eru orðin ör og það
fleíri en tekið er eftir, sem betur
fer valda þau ekki öll mannskaða.
Hvað veldur þessum slysum? verð-
ur mörgum á að spyrja. Svarið er
á reiðum höndum hjá þeim næsta.
Stýrisbúnaður bilaði, bíllinn ljet
ekki af stjórn, hjólhestur var
öfugu megin á veginum, barnið
hljóp fyrir bílinn. Þeir keyra vel
íslensku bílstjórarnir. Þeir keyra
thart, þeir hafa enga ábyrgðartil-
finningu. Þannig varð einum far-
þega að orði, er hann steig út úr
bílnum á reiðvellinum, með svita-
dropana á enninu eftir áreynsluna
að halda sjer í sætinu.
Hver er sú breyting sem er að
gerast á bílaakstrinum ? Er mönnum
Iþað ljóst, að sá liraði sem bílar nú
orðið aka með, er orsök að flest-
öllum slysum. Hraðinn er alger-
lega óleyfilegur og það er lífs-
háski, ekki einungis fyrir þá, sem
sitja í bílnum, heldur einnig fyrir
þá sem mæta þeim.
Það kannast flest allir bæjarbú-
ar við þann' liraða, sem bílar nota
nú orðið, bæði af eigin reynslu, við
að keyra í bílunum, þar sem auð-
velt er öllum að lesa ál Jiraðamæi-
irinn, sem oft mun svara 70—80
kilometra hraða, en venjulega 50
—60 lulómetra á þolanleguin vegi
utan Eeykjavíkur — og af þeirri
sjón að sjá bílana þjóta eftir veg-
inum með ryJtstrókinn fleiri 100
kilometra á eftir sjer. Áð lteyra
með þessum hraða er ef til vill af-
sakanlegt fyrir bílstjórana ef þeir
eru einir í bílunum og enginn er á
vegi þeirra. Það er síður en svo,
að bílarnir hægi á sjer svo noltkru
nemi, þegar þeir fara fram hjá
gangandi eða ríðandi fóilti, sem er
þó þeirra skylda, samkvæmt bíl-
lögum, sem eru ströng hvað þetta
snertir. Iðulega kemnr það fyrir að
bílar keyri öfugu megin á vegin-
um og víkja ekki fyr en nokltrir
metrar eru á milli þeirra og þess
sem Jtemur á móti þeim. Hjeu það
tveir bílar, sem mætast Jtemur það
oft fyrir að sá bíll, sem er í rjetti
(sínum, verður að bremsa til |>ess
Jáf) forðast árekstur.
BíJafjöldinn er orðinn miltill
bjer í Reyltjavílt, hátt á fimta
hundrað. Yagnarnir ern stórir og
þungir, sltriðið á þeim er þungt
og þeir eru erfiðir í beygjum og
sje hraðinn of miJtill, fara j)eir út
af veginum. Siíltt Jtemur helst fyr-
ir óvana bílstjóra, en þeir virðast
vera margir. Að nota handbremsu
virðast sumir bílstjórar eklti
kunna, þó þeir Jtallist ekki óvanir,
það er, að hafa heyrt í 2 ár.
Sem betur fer eigum við marga
góða bílstjóra, sem lteyra meS
gætni og þeim ábyrgðartilfinning-
um sem staða þeirra ltrefur.
Ungum bílstjórum þyJtir gaman
að Jteyra hart, þeim finst sport í
hraðanum, en sá liraði Jiefir oft
orðið þeim dýrkeyptur.
j Hjer í Reyltjavílt er lögreglubíil,
væri ekki heppilegt að liann færi
viltulega ferðir eftir jtjóðveginum
og skrifaði niður þá seku, bæði þá
sem keyra ósæmilega hart, þá er
lteyra öfugu megin á veginum, j)á
fsem fæla hesta fyrir mönuum og
þá sem ekki vilja víkja og lofa
(öðrum að ltomast fram lijá.
Jeg vænti Jjess, að það verði
.fleiri en jeg sem láta álit sitt í
Jjósi viðvíkjandi j^essti máli, áður
en of mörg alvarJeg sJys ltoma
fyrir, og að það sje Itrafa allra
landsmanna að lögreglan geri sitt
ítrast til þess að hafa liendur í
Jiári hinna brotlegu bílstjóra.
St.
„dauðir og gleymdir menn“ í hu„-
um yltltar lieima —, því ræltilegar
gleymdir sem Jengur dveljum er-
lendis og því fjær sem við erum
ættjörðinni! — Hvar sem við erum
og livert sem við förum á hnettin-
um, er ísland í oss. Sú mynd þarfn
ast altaf næringar heiman að og
má ekki dofna í sltugga tómlætis!
„Gleymið okkur ekki".
Tuttugu og fimrn ára; stúdentum
barst frá einum af bekkjarbræðr-
um þeirra, Vilhjálmi ritstjóra Fin-
sen í Osló ávarp, sem er gott dæmi
þess, livaða tilfinningar Islending-
ar erlendis bera í brjósti og hvers
jmir þarfnast. — Þar segir:
A — Eitt vil jeg leggja ykkur á
hjarta: — Gleymið eltki okltur,
sem forlögin bafa búið bás erlend-
is. Við erum engu síður góðir ís-
lendingar fyrir það. Jeg hygg, að
jeg tali fyrir munn okkar allra,
er jeg segi, að ef við ættum að
svara í einlægni þeirri spumingu,
þvort við vildum, flytjast heim, ef
við ættum þess ltost, þá yrði svar-
ið aðeins á einn veg. Við förum
mikils á mis landarnir sem erlend-
is búum, ef til vill meira en þið
hinir vitið eða getið gert yltltur
skiljanlegt í fljótu þragði. Þegar
við vitum, að nú er vorið að koma
yfir Island með farfuglakvalti um
bjartar lognnætur, bláminn fær-
ist yfir fjöllin og firðir og vötn
litast gylt af sólarlaginu — þá er
hugurinn allur heima liversu vel
sem oltltur annars ltann að líða
meðal framandi þjóða. Þá grípur
okkur þrá, sem helst mætti líltja
við þann söknuð, sem ástfanginn
skólapiltur finnur við að vera skil-
jnn frá „bestu og fegurstu stúlk-
unni í heimi.“ — Þessi nagandi
og sípínandi heimþrá, -sem enginn
íslendingur erlendis ltemst hjá og
ekkert þýðir að berjast gegn. —
Þráiri er ekki bundin við neinu
stað, — bara heim, heim til Fróns,
til ástvinanna, til skógarlausu
fjallarina, vatnanna, farfuglaltvaks
ins, sólarlagsins — „bestu og feg-
urstu stúlkunnar á Islandi." Þessi
tilfinning er okkar eign, landanna
erlendis, bana höfum við fram yfir
yltkur, og þótt hún píni okltur,
þá er hún sæl, nærandi, styrltjandi.
v # -J
])roskandi, svo sem hver annar
söknuður! — — Gleymið okltur
ekki, j.ótt við sjeum fjarverandi!
— Við vinnum landi voru alt jjað
gagn sem við getum og reynum
eftir mætti að vera landi voru til
sóma. Veitið okkur örvandi stuðn-
ing til framhalds starfi okltar með
áframhaldandi vináttu ykkar,
bygða á fögrum endurminningum
æskuáranna og skólaverunnar. —
Látið engan oltltar, landanna, sem
erlendis búum og störfum m. a. að
aukinni þekkingu erlendra þjóða á
Islandi og íslandsmálum, geta haft
ástæðn til að óttast, áð við sjeum
Hainiirsknr
| jainaðarm»ðnr.
I Alj)ýðublaðinu (28. júní) er
einhver, sem ltallar sig hafnfirslt-
an jafnaðarmann, að tala um „6-
þrosltaðan ungling1 ‘ sem viltadreng
bjá íhaldinu á líosningafundinum
í Hafnarfirði. Þetta finst mjer
ltoma úr hörðustu átt.
Engir hafa, gengið lengra í því
,en jafnaðarmenn, að nota óþroslt-
, aða unglinga í pólitísltu augna-
; miði,' enda er það hávær ltrafa
þeirra, að ltosningarjettur og Itjör-
1 gengi miðist við 21 ár — og máske
,enn minni árafjölda, ef það feng-
ist.
! Við, sem á þessum fmidi vorum,
.vissum það, að allur þorri kjósenda
])ar hallaðist á sveif með fram-
bjóðendum Ihaldsflokksins, Birni
Kristjánssyni og Ólafi Thors. Að
vísu vorunoltkrir hávaðasamir jafn
aðarmenn fram við dyrnar, en
flestir þeirra munu hafa verið
„óþrosltaðir ungiingar.1 ‘
j Það er leiðinlegt að vita til ]>ess
hvað þessi hafnfirski jafnaðarmað-
ur hefir viltið langt frá vegi sann-
jeikans í frásögn sinni af þessum
fundi. Er lionum það eitt til af-
/söltnnar að hann hafi eltlti skilið
„hvað fram fór á fundinum. En
mjer þykir leiðinlegt til þess að
,vita, að maður, sem þykist diafa
,góðan málstað, eins og þessi hafu-
,firski jafnaðarmaður, skuli eklti
hafa þorað að láta nafn síns getið
við greinina.
| Jeg get ekki óskað honum ánn-
ars betra, en að honum megi takast
að fylgja betur sannleiltannm fram
i jvegis, en liann hefir gert í þetta
sinn.
! Steinn K. Steindórsson.
11 !íffi Slil
í Hafnarfirði til leigu nú
þeear eða síðar.
Upplýsingar á skrifstofu
Landstjörnunnar og hjá
Jóni Kaupm. Matthíesen í
H.ifnarfirði.
Regnhlifar
riýkomnar, mikið og fallegt
úrval.
Mjög ódýpft.
Marteinn EinarssonSGo.
00E
300
Kvensokkar

519
eru nú ltomnir aftur, og verð-
ið er ])að sama og áður, að-
jj eins 2,80 parið. — Feikna
u margar aðrar tegundir á boð
stólum, bæði fyrir börn og
fullorðna.
Komið ! Sltoðið ! Kaupið !
00C=1C

Vanille-ís,
lce> cream-Soda,
Mocca-is,
Súkkulaði-ia.
Hvern
eigum uið að kjita ?
1 Víst er það, að eklti þyrftum
við reykvískir ltjósendnr, að vera
í Vandræðum með að ltjósa nú á
morgun, því úr svo mörgn og
margvíslegu er að velja. En nú
langar mig til að spyrja þig, ltarl
og kona, hver af framhjóðendun-
um þjer finnist verðnr þess sjer-
staklega, að sitja á þingi, sem
trúnaðarmaður fyrir þennan b:e,
fyrir þig og mig.
Jeg er ekki í neinum vafa um
]>að, að þan öll, sem á B-listanum
eru, eru hvert öðru hæfar.a til
þingsetu fyrir höfuðstaðinn. En j)ó
vil jeg sjerstaklega víkja að ein-
um manninum á listannm. — Við
þekkjum liann allir, alþýðumenn,
og það að góðu einu. Það er Jón
Ólafsson.
Hann er nú húinn að eiga heima
hjer í höfuðstað landsins í mörg
ár, og gætt síns starfs með miltl-
um dugnaði og framsýni, og er
nú orðinn á síðari áratugum ein
hin mesta máttarstoð þessa hæjar-
fjelags.
Svaladrykknr,
sá besti ljúf-
fengasti og ó-
dýrasti, er sá
gosdrykkur,
_ sem ftam-
leiddur er úr
limonaðipúl-
veri frá
JEfnagerðinni.
Verðið aðeins 15 aura. — Fæst
hjá öllum kaupmönnum.
si
Kemisk verksmiðja.
Simi 1755.
mmsamsttBmm
Jón Ólafsson hefir hina mestu
þeltkfngu á öllu er að sjávarút-
gerð lýtur. Ennfremur veit jeg
jiað fyrir víst, að hann ann og vill
landbúnaði vorum alt hið besta,
og yfir liöfuð öllum framfaramál-
um þjóðar vorrar,
Kjósendur góðir! Lítið á fyrir-
tælti j)au, sem hann stjórnar, og
sjáið livemig lionum hefir farist
sú stjórn úr hendi.
Sameinumst öll um B-listann á
morgun og sýnum að við kunn-
um að velja fulltrúa oltkar á þing.
A.lþýðumaður úr vesturhænum.