Morgunblaðið - 15.03.1994, Side 2
2 B
MORGUNBLAÐIÐ IÞROTTIR ÞRIÐJUDAGUR 15. MARZ 1994
StokkhQlixujr
SVÍÞJÓÐ
1. jónf 1995
SVISS
16. nóvember1994
TYRKLAND
12. október 1994
Evrópubikarinn
HEIM A
SVÍÞJÓÐ, 7. september 1994
UNGVERJALAND, 11. júnt 1995
SVISS, 16. ágúst 1995
TYRKLAND, 11. október 1995
UNGVERJALAND
11. n6vember1995
Mm
FOLX
\
)
UMARK Smith, markvörður
Crewe Alexandra, sem er efst í 3.
deild ensku knattspymunnar, var
rekinn af velli í Darlington á laug-
ardag eftir aðeins 19 sekúndur. Þetta
er met í ensku knattspymunni, en
Ambrose Brown, markvörður
Wrexham, átti fyrra metið — fékk
að sjá rauða spjaldið eftir 20 sekúnd-
ur í Hull í 3. deild á jóladag 1936.
■ LEV Yashin verðlaunin verða
veitt í fyrsta sinn á heimsmeistara-
keppninni í knattspyrnunni í sumar.
Þau fær besti markvörður keppninn-
ar, en Sovétmaðurinn Yashin var
sem kunnugt er einn besti markvörð-
ur allra tíma.
■ STJÖRNULIÐ verður einnig
valið í fyrsta sinn og sér Alþjóða
knattspymusambandið, FIFA, um
kjörið.
■ Skemmtilegasta liðið verður
sérstaklega verðlaunað. Tekið verður
mið af viðbrögðum áhorfenda með
frekari uppbyggingu og útbreiðslu
íþróttarinnar í huga.
■ BESTI leikmaður keppninnar
fær gullbolta, sá næst besti silfur-
boita og þriðji í röðinni fær brons-
bolta. Sem fyrr fær markakóngurinn
gullskó, næst markahæsti maðurinn
silfurskó og sá þriðji bronsskó.
■ FJÖGUR efstu liðin fá 32 verð-
launapeninga hvert.
■ PRÚÐASTA liðið fær sérstök
verðlaun eftir úrslitaleikinn og allir
leikmenn þess. gullpeninga til vitnis
um prúðmennskuna.
■ ÖKSANA Bayul, ólympíumeist-
ari í listhlaupi á skautum frá Úkra-
ínu, ver ekki titil sinn á heimsmeist-
aramótinu, sem hefst í Japan á
sunnudag. Engin skýring var gefin
á fjarveru hennar, en talið er að hún
sé meidd í baki.
■ NANCY Kerrigan, silfurhafi frá
Ólympíuleikunum í Lillehammer,
verður heldur ekki með og er landa
hennar, Tonya Harding, nú talin
sigurstranglegust.
■ YEKA TERINA Podkopayeva
frá Rússlandi varði titilinn í 1.500
m hlaupi kvenna á Evrópumeistara-
mótinu innanhúss í París um helg-
ina. Hún er fyrsti íþróttamaðurinn,
sem er eldri en 40 ára, til að sigra
á EM.
■ YORDANKA Donkova frá
Búlgaríu, sem verður 33 ára í sept-
ember, sigraði í 60 m grindahlaupi
í þriðja sinn á EM. Hún setti fjögur
heimsmet úti 1986 og sigraði á
Ólympíuleikunum í Seoul 1988.
V0R
Um miðja öldina voru íslenskir
frjálsíþróttamenn í sviðs-
Ijósinu á alþjóða stórmótum og
unnu til glæstra verðlauna. Sagt
hefur verið að þá hafi
verið íslenskt vor í íþrótt-
inni. Forkólfar frjáls-
íþrótta hafa boðað nýtt
íslenskt vor og Pétur
Guðmundsson gaf tóninn
í París um helgina, þegar
hann varð í þriðja sæti í
kúluvarpi á Evrópumeistaramót-
ínu innanhúss. Pétur er langt því
frá að vera nýgræðingur í íþrótt-
inni, en hann er enn eitt dæmi
þess að það er engin hraðleið á
toppinn. Margir hafa kynnst því
af eigin raun, en íslenskir fijáls-
íþróttamenn hafa ekki komist á
verðlaunapall á Evrópumeistara-
móti innanhúss siðan Hreinn
Halldórsson sigraði í kúluvarpi
1977.
Vorið á alþjóða vettvangi í
handboltanum hefur varað f ára-
tug og er athyglivert að kjarninn,
sem hefur haldið merkinu á lofti
nánast allan tímann, er enn í
sviðsljósinu. Sigurður Sveinsson
er vinsælasti handknattleiksmað-
ur landsins og eru bundnar mikl-
ar vonir við hann í heimsmeist-
arakeppninni að ári. Alfreð Gísia-
son hefur komið KA lengra en
félagið hefur áður kynnst í hand-
boltanum, Atli Hilmarsson hefur
meiðst meira en gengur og ger-
ist, en tvíeflist við hvert áfallið,
og Kristján Arason sýndi í bikar-
úrslitunum á dögunum hvað hann
er mikilvægur fyrir lið sitt. Betri
fyrirmynd, innan sem utan vall-
ar, er vandfundin.
Islendingar hafa ekki verið
hátt skrifaðir í borðtennis, en þar
er vor eins og víðar. Guðmundur
E. Stephensen, ungur ófermdur
strákur í grunnskóla, hefur vakið
mikla athygli og sá til þess að
Svíar riðu ekki feitum hesti frá
keppni í Laugardalshöll um helg-
ina. Drengurinn hefur sýnt að
hann á mikla möguleika á að ná
mun lengra en fyrirrennararnir,
en nægur tími er til stefnu og
vert er að hafa í huga að þolin-
mæði er dyggð.
Það leiðir hugann að þolfími,
sem er tiltölulega ný keppnis-
grein á íslandi en þeim mun vin-
sælli sem liður í almennri líkams-
rækt almennings. Þar er vor, en
á toppnum situr Magnús Schev-
ing, nýbakaður Evrópumeistari,
sem hefur sett stefnuna á heims-
meistaratitilinn í næsta mánuði.
Reykjavíkurmótið í knatt-
spymu er vorboði og það liefst
annaðkvöld. Knattspyrna er vin-
sælasta íþróttagrein landsins eins
og víðast hvar annars staðar og
því er meira en að segja það að
komast í fremstu röð. Engu að
síður hafa íslenskir knattspymu-
menn skarað framúr í Evrópu,
sem undirstrikar að með réttu
hugarfari, sjálfsaga og skipu-
lögðum og markvissum æfíngum
má ná langt.
Mikil gróska er í íslensku
íþróttalífi og með tímanum leiðir
hún af sér afreksmenn. Afrekin
að undanförnu benda til þess að
fyrir höndum sé langt og ánægju-
legt vor á hinum ýmsu sviðum
íþróttanna, þó útlitið úr stofu-
glugganum bendi ekki beint til
að vorjafndægur sé á sunnudag.
Steinþór
Guðbjartsson
Gróska og glæstir
sigrar ryðja grýtta
brautina á toppinn
Hvers vegna er Skagamaðurinn JÓN ÞÓR ÞÓRÐARSON að spila körfuknattleik?
Egersvostór
ogsterkur
SKAGAMENN hafa svo sannarlega komið á óvart í úrvalsdeild-
inni í körfuknattleik. Fæstir áttu von á þvi' í haust þegar flaut-
að var til leiks að „fótboltabærinn" Akranes myndi eiga lið
sem ætti mikla möguleika á að komast f úrslitakeppnina. En
Skagamenn hafa sýnt að þeir eiga heima í úrvalsdeildinni og
eru ákveðnir f að komast f úrslitakeppnina, strax á fyrsta ári
sfnu í deildinni.
Jón Þór er 22 ára nemandi við
Fjölbrautaskóla Vesturlands
á Akranesi, fótboltabænum
mikla. Hann segist ætla í fram-
mmmm^m haldsnám, en veit
Eftir ekki ennþá hvað
Skúla Unnar það verður, en
Sveinsson „maður verður að
stefna á að verða eitthvað nógu
flott,“ segir hann. En hvernig
stendur á að menn úr fótbolta-
bænum eru farnir að eiga við
körfubolta?
„Ég er í körfubolta af því ég
er svo stór og sterkur,“ segir Jón
Þór glottandi en hann er 174
sentimetrar á hæð og þykir það
ekki mikið þegar körfuknatt-
leiksmaður er annars vegar.
„Ef ég tala í alvöru þá var ég
í fótboltanum, fæddist eiginlega
með takkaskó á löppunum og var
í fótboltanum fram eftir öllu. Síð-
an álpuðumst við nokkrir félag-
arnir til að fara að leika okkur
í körfu og einhvern veginn kvikn-
aði áhuginn.“
Er ekki erfitt að vera körfu-
knattleikmaður í bæ þar sem
menn hafa talið að lífið snérist
um knattspyrnu?
„Nei, þetta hefur breyst rosa-
lega mikið. Þegar ég var að byrja
þá var maður talinn eitthvað
ruglaður að vera að „dripla“
körfubolta um allt á Skaganum,
en núna er þetta allt annað. Það
eru komin körfuspjöld á annað
hvert hús í bænum og áhuginn
er mikill. Fólkið í bænum er líka
komið inní leikinn og stemmning-
in á leikjum heima er góð. Það
sagði einn við mig um daginn
eftir leik við Njarðvík eða Kefla-
vík að hann hefði ekki upplifað
svona mikla stemmningu á
íþróttaleik, nema ef vera skyldi á
leiknum við Feyenoord í sumar.
Menn fínna fyrir svipuðu and-
rúmslofti og í fótboltanum."
Ert þú af fótboltaættum?
„Nei, en ég er þó skyldur tví-
burunum Amari og Bjarka. Við
vorum mikið saman, bæði í fót-
Morgunblaðið/Bjarni
Jón Þór Þórðarson segir Skagamenn komna í úrvalsdeildina til að vera.
Þeir taki einn leik fyrir í einu því ennþá sé markmiðið að halda sér í deildinni.
bolta og badminton, og eigum
reyndar sama afmælisdag, en ég
er ári eldri. Ég er eiginlega viss
um að ef ég væri jafngamall þeim
þá væri ég ennþá í fótboltanum.
Það gekk svo vel hjá þeirra ár-
gangi og það var rosalega gaman
þegar ég var með þeim í flokki,
en það var bara annað hvert ár.
Það var því bara gaman annað
hvert ár hjá mér.“
Bjóstu við því að þið kæmust í
úrslitakeppnina?
„Nei, ég átti alls ekki von á
því. Ég fór með ívari [Ásgríms-
syni þjálfara] á kynningarfund
fyrir mótið og þar var okkur spáð
falli. Maður var nú hálf niðurlútur
eftir þann fund, en ég væri alveg
til í að hafa svoleiðis fund núna.
Annars var markmiðið að halda
sér í deildinni og það er enn
markmið okkar þó svo við séum
að nálgast úrslitakeppnina. Við
tökum einn leik fyrir í einu og
ég held að við séum búnir að
sýna að við eigum heima í úrvals-
deildinni og það er enginn spurn-
ing að við erum komnir til að
vera.“
Nú eru nokkuð margir að-
komumenn í liðinu. Ertu ekkert
hræddur um að þegar þeir fara
hrynji allt hjá ykkur?
„Nei, eiginlega ekki. Aðkomu-
mennirnir eiga að sjálfsögðu stór-
an þátt í að okkur hefur gengið
svona vel og ég held að þeir séu
ánægðir með að vera áSkaganum
og leika með okkur. Ég held að
það hrynji ekkert þó þeir hætti,
því það eru örugglega margir sem
vilja spila fyrir Skagann og það
kemur maður í manns stað.“