Ármann á Alþingi - 01.01.1830, Síða 3

V
og minwt .gcfnit fyvir nýúngcí og Fcupfíaðoglinguv; cn
©nurttð lét cg »eva á@eltjavn«rn efi, afl>vu'a6 ctjl)it;v;
«6i cí> þaö munöi ucva citts t 3ol«nöi cins 03 aitnavjiaöarþar
fcm bovgir cvu bygöav af útlenöum mamtum, þá ueflitar máls
iö fyvfi t ívtitgttm Jxrv, og bveiöiji þaöait út Icitgva, og It'fa
ntynti mig aö cg ftcföi l;cyvt marga fcgja aö fuo utrri, ctt
6 i g l; u a t u v leitöti á it 0 v ö u r I a tt ö i fyrir mcr, af þoí aö
l>av oar maöur lifaitöi fcm cg þaföi mer fyriv augum þcgar
eg lc’t Sigþoat tala, og cg lyfii íjomtm,
Swofcm cg r>ona aö þcr, elffuöu og Ijeiöruöu
I a it ö a r, tnuitiö ttú faititftrvafi um, aö cg Ijcfi citganucgitt fari
iö í mamwirötngav f tilliti til fjóröúngamta, fuo mil’iö áitg^
rar tttig þaö cf þcfsi misffilmitgur þcfr tálntaö fyrivttriinu,
og tilgángi vorum. Dcrö cg þot aö biöja þá forláte fcm cg
Famt «ö I;afa þnciylaö á þcfou, og biöja þá aö crfa þaö
ecfi uiö ntig, þot’ mc’r l;cft þá oröiö þaö ówrum.
vtú Fomum ocv tilannave árgángoins og cv þanns intt;
þalö þctta. „
1) 3 nng á tt g tt r, cv fegir fvá þni cr mcnn funöufí á
ÍÍIþtitgi,og rtröalírmaitns, famitt af 25«löuitti Hrinavo;
fyiti. lilgángv vccöu þcfoavav cv fyrfF, aö bcra fvamt’utrmöir
forfcövanua og mannFofíi ogatgjovfi þeivva famait uiö uova,
og þavmrfF «ö Iciöa mottnum fyrir fjónir, aö þcivva trtlan
fc’ cigi rctt fctn þalöa, «ö á foritolöum þafi ueviö mciri tócöttv;
fcrlö emt á uovum öogttm, þcf8ucgna íjcfi cg tcFiö fticFioForit
úr btfFtiþO «$annef«r 5 initsfoitar yppavliga riti um
„nta.itnfcccFun cf þallcerum á3oIaitÖi</ogerþaö
aö ftitna bIf.JTtil23. I>ó I;cfi cg ccFi tcFiö þaö olóúngio orörétt,
af þni cg tóF ccFi allt og tóF liFa miFiö «f þot’ fcm cr aö finna
t fFýrtjtgargveittum t bifFupftito riti, fttntfFaöar Ijcfi cg og
bcett itocFvtt wió. 3I£tlum »ér «ö þaö mcgi fjá af vteött þcfo;
ari, aó miFió uaitti ofe á v>ió forfcöttv vora, og It’Fa Ijitt, aö
cf uc’r þcföttm þcirta I;ug 03 anöa, þá tttuuöi Ianö vovt t«Fa