Norðri - 31.01.1859, Page 8

8
Nýupptekin fjármörk í Tjörncs brepp í Jungeyjars.
Sti'ifrifaí) hægra, tveir bitar fran.an vinstra. Brm. J.13.Y.
Ingvaldur Jónasson í Saltvík.
Tveir bitar framan hægra, sýlt Tinstra.
Jakob Jónsson á fxirYaldstöbn
Blabstýft aptan, biti fr. hægra, sýlt, bifri aptan vinstra,
Arni Bjaruason Húsavík.
Einu sinni voru bjón sem kom stirt saman.
Konan var n esti svarkur, en bóndinn meiniaus
og einfaldiir, og ljet ekkert til sín taka. Ilann
var líka hjátrúarfullur og hræSslugjarn. Eitt
kviild kom bóndi seint heim svo konunui líka&i
ilia. Hugsabi hún sjer þá ab bræba hann, svo
hann væri ekki optar ab þessu næturgöltri; sveip-
abi um sig grárri blæju, og beib hans úti. þegar
bóndi kom, gekk hún móti honuni. Ilann grun-
abi hvab vera mundi, tók hug í sig — aldrei
þessu vant — og sagbi vib vofuna: rMig gildir
einu hvort þú ert góbur eba illur andi; ef þú
ert góbur, gjörirbu mjer ekkert mein; og þó þú
sjert Satan sjálfur, hlífistu vib ntig fyrir venzla
sakir, því jeg á hana systur þína.
Hersliöf ingi nokkur var sptirbur ab því,
livab hann hefbi unnib sjer til frægbar í seinustu
orustu er hann háíi. „Jeg hjó fótinn af ein-
am' sagbi hann. rJ>ví hjóstu ekki heldur af hon-
um höfubib?“ sögbu hinir. þá svarabi hershöib-
inginn: „J>ab var búib ab því ábur“.
Greifi nokkur f Englandi var á ferb og reib
fram hjá presti, þar sem hann stób og sagbi
vinnumönnura sínum fyrir vcrki. J>eir voru ab
rybja og ieggja veg. „þjer gjörib vel, sagbi
greifinn vib prest, ab gjöra veginn greibari fyr-
ir oss; en þó er þetta nú ekki vegurinn sem
liggur til Paradísar“. BNei, herra minn!“ sagbi
prestur; „ef þessi vegttr lægi til Paradísar, mundi
jeg ekki hafa fundib ybur á honum“'
Bóndi nokkur Iá fyrir daubanum, og var prest-
urinn hjá honum til ab hughreysta hann. „Lát
þig ekki hryggja, vinur minn!“ sagbi prestur“, ab
skilja vib þcnna heim; þab er fagnabarefni fyrjr
þig ab komast í eilífa sælu; strax f dag muntu
verba borinn af englum í fabm Abrahams.“ „01
þab glebur mig“, sagbi sjúklingurinn,“ ab verba
borinn, því ef vegurinn er langur og ervibur
kæmist jeg þangab aldrei á fæti, jeg er svo
mátíft»rinn.“
Einu sinni rjebi höfbingi gjer vagnmann, og
setti þab mebal annars á vib hann ab liann, yrbi
ab vera vib húslestur tijá sjer ú hverju kvöldi.
„þab hefur mjer aldrei verib gjöit ab skyidu
fyrr, „sagbi vagnmaburiiut, „J>ó vil jeg ei neita
ybur um þessa aukaþjónustu, ef þjer bætib fyrir
þab dálitlu vib kaupib mitt.“
Einu sinni var Lobvík 16. Frakkakonungur á
ferb í Normandí. þar kvab bóndi einn vísu fyrir
hann. Konungur lofabi vísuna, og spurbi liverr hefbi
kennthonum hana Kennt mjer hana ? sagbi bóndi,
„Jeg hefi gjört hana sjálftir.“ „Hefirbu gjört hana
sjálfur? — Hún er prýbilega ort. Aptur!“ „Apt-
ur! sagbi bóndi, hvab þýbir þab!“ „þú skalt kveba
hana aptur“ sagbi konungur “ „þab skal jeg gjöra.“
þegar bóndi var búinn ab því, gaf konungur hon-
um nokkra gullpeninga. Bóndi hneigbi sig og tók
vifc meb annari hendi, en rjetti hina fram og
sagbi: „aptur!“ Konungur hló ab og föruneyii
hans, þóiti bragbib laglegt og gaf bónda aptur
nokkra gullpeninga.
Keisarinn í Japan átti einu sinni stríb vib
nágranna sína, Jtá dreymdi hann undarfegan
draum, er hann sagbi hirbmönnum sfnum og hers-
höfkingjum. Enginn gat þýtt drauminn ; en einn
þeirra sagbi: „Mebal hermanna yí ar er dáti, sem
kann ab þýba drauma.“ Keisari ljet kalla hann
til sín og spurbi, hvort þab væri satt ab hann kynni
ab þýba drauma. Dátinn kvað svo vera. „þá
skaltu þýba draum minn.“ sagbi keisari. „Mig
dreymdi ab jeg sá þrjár mýs. Var ein þeirra stór
og feit; önnur var skinhorub, en hin þribja var
blind.“ Ðátinn færbist undan ab þýba drauminn,
því hann kveib fyrir, ab keisarinn mundi reib-
ast sjer. En keisarinn sagbi þab skyldi aldrei
verba. þá sagbi dátinn: „Feita músinn þýbir
embætismenn Ybar hátignar, magra músin hermenn
ybar, en blinda músin ybur sjálfan,“ Keisarinn
hló ab þcssari kátlegu þýbíngu, fann ab mikib var
hæft í því sem maburinn sagbi, og borgabi honum
rfkmannlega.
Eigandi og ábyrgðarmaður Sveinn Skúlason.
Preoub í preutsuiibjunnl á Akureyrt, af H Li Igasynt.