Lögberg - 24.09.1892, Page 3

LÖGBERG LAU• ARDAGINN 24. SEPTEMBER 1892
verzlunarsamninga, nemur og ógrynn-
um.
Lað hefur ekki lieldur dulizt
öðrum Jajóðum, að verzlun Bandaríkj-
anna hefur verið að ankast og hve
örðug þau hafa orðið í samkeppninni
einmitt fyrir þessa verzlunarsamn-
inga. Brezkum verzUnarblöðum og
viðskiptafjelögum hefur orðið í ineira
lagi tíðrætt uin þetta atriði. Board
of trade á Englandi hefur skorað i
stjórnina þar að nefna menn í nefnd
til þess að hugleiða, i lirarn hátt bezt
verði unaið i móti verzlunar-yfirgangi
Bandarikjanna — „the commercial
crusade of the United States“ er þar
kölluð viðskipta-stefna repúblíkanska-
flokksin*. Á fundi sem haldinn var
í síðastliðnum inárzmánuði af öllum
„Chambers of Commer«e“ á Stórbreta-
landi, var þi haldið fram af forseta
fundarins, að verzlun landsins við
hin svo kölluðu latínsku lönd í Ame-
ríku hefði minnkað á síðasta ári um
23,750,000 pund sterling, og að það
væri beinlínis að kenna viðskiptasamn-
ingom Bandaríkjanna — þam hefðu
nið undir sig viðskiptum þeim sem
Bretar hefðu misst. Kn bezta sönn-
unin fyrir þeirri afarmiklu þýðingu,
sem þessi nyja viðskipta-stafna Banda-
ríkjanna hefur, er ef til vill sú, eias
og líka Harrison forseti bendir á í
brjefi sínu, sem hann ritaði til þess að
lýsa yfir þrí að hann þægi forseta-
tilnefning repúblíkanska flokksins, að
Stórbretaland og Spánn hafa neyðzt
til að gera viðskiptasamninga við
Bandaríkin fyrir hönd nýlendna sinna
í Vesturindíum, og að Þýzkaland og
Austurríki hafa gefið Bandaríkjum mik-
ilsvarðandi verzlunar-hlunnindi fyrir
að mega flytja sykur sitt ótollað inn í
landið.
Þess regna er það óneitanlega
nokkuð kynlegt, þegar demókratarnir
eru að halda því fram, að Bandaríkin
sjeu með tolllögum sínum að útiloka
sig frá liaimsmarkaðnum. Mundu
keppinautar þeirra á lieimsmarkaðnurn
una slfkri íitilokun svo illa? Mundu
þeir ekki taka það með stillingu og
þolinmaeði, þó að Bandaríkin liættu að
keppa við þá?
Og svo að síðastu fáeinar tölur
viðvíkjandi því, hvernig verzlun laads-
ins í heild sinni hefur gengið síðan
þessi nýju tolllög öðluðust gildi. Yerz-
un Bandaríkjanna við önnur lönd
hefur aukizt um meira en 400 millí-
Ónir dollara fram yfir það sem hún
hefur.verið að meðaltali síðustu 10
árin á undan og um meira en 210
millíónir frá því sem hún nam árið
1890, næsta árið á undan McKinley-
lögunum. Engin þjóð í heiminum
getur sýnt aðrar eins verzlunarfram-
farir. Og þær benda sannarlega ekki
í þá áttina, að brýn þörf sje á að
breyta til stórkostlega með viðskipta-
mál iandsins.
— Hjer læt jeg þá staðar numið,
enda býst jeg við, að yður muni þykja
nóg komið, hr. ritstjóri. Jeg hef
ekki skrifað þessa greiu af því að jeg
þykiat færari um það en aðrir skoðana-
bræður mínir, heldur af því að enginn
þeirra lætur neitt til sín heyra í ís-
lenzku blöðunum. £>ar á móti hefur
á hinum síðari árum mátt sjá þar
nóg frá hinni hliðinni. t>að liggnr
við, að þeir sem ekkert hafa
haft fyrir sjer annað en Winnipeg-
blöðin íslenzku viðvíkjandi Banda-
ríkjapólitík hafi haft ástæðu til að
astla, að repúblíkaaarnir væru þeir
aumustu grasasnar í heiminum, haf-
andi ekki vit á neinu, og auk þess
fantar, sem liugsuðu mestum að sjúga
fólkið út. Því er sannarlega ekki
svo varið. Stjórnmálame«n þeir sem
repúblíkanski flokkurínn hefur fyrir
sig að b«ita eru vafalaust eins færir
menn og lýðhollir eins og nokkrir
aðrir menn í heiminum. Enda ætti
ekki að þurfa annað en líta á fram-
farir þær sem orðið hafa í landinu
undir stjórn þess flokks, sem hefur
verið við stýrið svo að segja samfleytt
um meira en þrjá áratugi, til þess að
sannfærast um, að eitthvað hefur ann-
að vakað fyrir flokknum heldur en
aulaskapur sá, sem|honum hefur við og
við verið borinn á brýn í blöðun-
um nyrðra.
Með því að jeg geng að því vísu,
hr. ritstjóri, að þjer synjið mjer ekki
um prentun þessarar greinar, þakka
jeg Lögbergi fyrirfram fyrir gest-
risnina
BÆJAR-L0D1R
---Á----
ROSS OG JEMIMA STRÆTUM
Núna rjett sem stendur hef jeg
á boðstólum ágætar lóðir á ofan-
nefndum strætum fyrir lægra verð
og með lengri gjaldfresti en nokk-
urstaðar þar í grennd. Næsta sum
ar á að leggja Electric sporvegi
eptir Nena stræti, og þá auðvitað
stíga allar eignir, þar nálægt, í
verði. Kaupið þessvegna lóðir nú
á meðan þær eru ódýrar.
Jeg hef ennfremur til sölu lóð-
ir og hús í öllum pörtum bæjar
ins. Menn snúi sjer til
/S'. ,/. J6h*mnesson 710 Ross Str.
eða á officið 357 Main Str. til
C. H. ENDERTON,
F R A M Ú R S K A R A N D I
K J 0 R Iv A U P.
Vjer erurn nýbúnir að kaupa
211,0011 pnil af
TILBÚNU MÁLI
I könnum,
sem vjer seljum fyrir IIELMINGI
MINNA EN INNKAUPS PRÍS-
INN ER.
Vjer megum til að selja það allt
á 20 dögum.
1
345 Main Street.
TILBOÐ FRÁ KENNARA
um að kenna á Kjarnaskóla í Nýja
íslaridi, frá I. nóvember 1892 til 1
marz 1893, verður tekið til greina af
undirskrifaðum til aíðasta september
næstk.
Sveinn Kristjánsson
Húsavík P. O. Man.
HAUSTID 1892.
Hauit og vetrar klieða byrgðir vorar
eru þetta haust fullkomnar og þær
langbettd og fallegustu í borginni.
Vjar akulum með ánasgju leggja
til hliðar fataefni er mena velja sjej
áður em fallegustu tegundirnar eru
uppgengar.
Geo. Clente,
480 MAIN ST.
Nyfengnar
VORVORUR
KJÓLADÚKAR,
MUSLIN,
CASHMERES,
REGNKÁPUR,
REGNHLÍFAR ETC.
H U S M U N I R.
FOÐURLJEREPT, BORÐDÚKAR, TEPPI, ÞURKUR, ÞURKUEFNI.
iii I Hl'
LJuSMYNDARAR.
Eptirmenn Best & Co.
Þeir hafa nú gert ljósmynda stofur
sínar enn stærri og skrautlegri en
áður og eru reiðubúnir að taka á-
gætustn miyndir bæði fljétt og bil-
lega.
Baldwin & Blondal
207 Sixth Ave., N., Winnipeg.
$ vT-vík'ÚL
SKEADDARI
312 MAIN STR.
Andspænis N. P. Hotelinu.
Býr til eptir máli yfirfrakka og
föt úr fallegasta „Worsteds“, skotsku
vaðmáli og „Serges“.
Hann selur billegar en flestir
skraddarar í borginni.
Hann ábyrgist að fötin fari
s»ins vel og unnt er.
Handa karlmonnum.
Skirtur, skrautgerðar með silki einnig ullarskirtur og bvít
Regatta og Oxford nærföt.
Hanskar, uppihöld, slipsi, sokkar eg vasaklútar.
WaVC. BELL,
288 MAIN STREET.
Beint a moti N. P. Hotellinu.
VIÐ SELJUM
CEDRUS
GIMMA-STOLPA
•j erstaklega ódýrt.
Einnig allskonar
TIMBUR.
SJERSTÖK SALA
á
Ameríkanskri, þurri
3álxxxi't*d.
á horninu á
Princess og Logan strætum,
WlNNIFEe-
Solentifíc Amcrican
Agency for
CAVEAT8,
. T3AOE MARKS.
OESIQN PATBNTS
OOPVRIQHT8, eto.
FQ£LT?2rm*í'lon *od free Handbook wriu to
MUNN * CO.. Broadway, Nltw York.
Oldest bureau for decurtn* patenta ln America.
Eyery pateut taJceu out by u» is brought before
tne publio by a notice given free of charge in tho
.fcirntifií Jjraeriaa
Larsest cireulatton of any scientlllc paper in tbe
world. Splendldly illuatrated. No intolligent
man should be without. it. Wecfcly, $3.00 a
Fear; $1.50 Blx montb8. Addreaa aáZNN & CO*.
UBLI8HER8.861 Broadway, New Whc.
P. BRAULT & C0.
VÍNFAN8A 0« VINIJI.A INNFLYTJENDUm
hafa ílutt að 513 Main Str., á
móti City Hall.
Þeir hafa þær beztu tegundir og
lægstu prísa.
A. G. MORCAN,
Ætlast sve til að þjer fáið hjá honum
góðan og sterkan skófatnað, á mjög
lvo vægum prís. Spyrjið eptir gömu-
skórm á $1.75 úr améríkönsku „Kid“
með mjög mjúkum sólnm. Einnig
dömuskóm á il.00 úr „Lid“ búnir til
Canada.
412 Nlain St., - NJclntyr* Block.
OLE SIMONSON
mælir með sínu nýja
Scandinavian Ilotel
710 Main Str.
Fæði $1,00 á dag.
467
Blómmusterinu; eða, ef jeg fæ ekki að sjá það, þá
muni eptirkomendum mínum auðnast það.
Enn er eitt, sem jeg ætla mjer að leggja mikla
áherzlu á, og það er það, að útiloka gertamlega út-
lendinga frá Zu-Vendis. Annars er ekki líklegt, að
nokkur þeirra komisthingað nokkurn tíma, en ef þeir
skyldu samt s.m áður koma, þá l»t jeg þá fyrirfram
vita það, að þeim verður vísað styztu leiðina út úr
landinu. Jeg segi j'etta ekki af neinni ógestrisni,
lieldmr vegna þess að jeg er sannfærðnr um, að það
sje heilög skylda, sem á mjer iivíli, að varðveita fyrir
þessa þjóð, s«m í heild sinni er lireinikilin og göfug-
lynd,þá blessun sem samfara mr tiltölulega litilli þjóð-
menntun. Ilvcrnig mundi fara tim alian minnhramsta
her, mf einhvmr framtakssamur fantur færi að ráðast á
liamn með fallbi»sum, og Martini-Henry* bissum. Jeg
get ekki sjoð, að púður, telegrafar, gufa, dagblöð,
ko*ningarrjettur fyr‘r aR*i °- s- frv., 0• s' frv• liafi
gert mannkynið oinu lióti sælla en það var áður, og
jeg er sannfærðnr um að því liefur verið mikið illt
*»imfara. Mjer dettur ekki í hug að láta af h*ndi
þetta yndulega land og láta það verða sumdurtwtt og
um það rifizt af spekúlöntum, ferðalöngum, stjórn-
inálamönnum og kennurmii, sem imundu koma sjer
álíka vel saman, ein* og mönnunum kom saman við
Babeleturninn, álíka vel eins og þessum hræðilegu ill-
yrmum, sem rifu sundur og börðust um hræið af villi-
svaninum í dalnum, sem liggur að ánni, er rennur
niðrí í jörðinni; og jeg ætla mjer ekki lieldur að
466
út úr höfðinu á *jer. Nýlepþa. hefur í huga
eina eða tvær ungar stúlkur handa honum, einkum
dóttur Nöstu (sem var ekkjumaður); hún er mjög
fríð sýnum og tíguleg, en hún hefur of mikið af
undirferlistilhneigingum og drambi föður síns til
þess að mjer geðjist að henni.
Af sjálfum mjer er það að segja, að j«g veit
naumast, hvar jeg ætti að byrja, ef jeg færi að akýra
frá mínum gerðum, og þess vegna er bezt, að jeg
skýri alls ekkert frá þeim, og láti mjer nægja að
segj*> *ð mj*r hefur gengið mjög vel í minni skríti-
legu konungsatöðu — *annast að segja betur en j*g
liafði nokkurn rj*tt til að búast við. En vitaskuld
feller ekki allt í ljúfa löð, og mjer þýkir mjög þung
ábyrgðin, sem jeg hef tekið mjer á herðar. Samt
sem áður vona jeg, að mjer muni takast með tíman-
um að koma nokkru góðu til leiðar, og jeg ætla að
verja lífi mínu til að fá tveim atriðum framgengt;
annað er það, að sameina hina ýmsu flokka, sem Zu-
Vendi-þjóðin skiptist í, koma þeim undir eina öfluga
sambandssjórn; liitt er það, að draga úr valdi klerka-
stjettarinnar. Hin fyrri af þessum endurbótmm mun,
ef henni verður framgengt, fyrirbyggja borgarastrið-
in, sem öld eptir öld hafa eytt landið og gert svo
mikið tjón; og hin síðarnefnda mun, auk þess sem
hún ryður úr vegi mikilli pólitfskri hættu, greiða
veginn fyrir innleiðeiu liinnar sönnu trúar, í »tað
þessarar vitlamsu sólartilbeiðslu. Jeg vona að fá að
sjá skuggann af krossi Krists falla_á gullþakið á
463
les það som Quatermain liefur ritað mun geta sjálfur
gert sjer grein fyrir liinum fjrnefnda af göllum
þessum; en samt ætla jeg að bæta við einu einasta
dæmi því tii skýringar. •
Eins og lesarinn sjálfsagt man, talar Quatermain
mjög opt um sjálfan sig sem huglítinn mann, þar
sem sannleikurinn var aptur á móti sá, að hann var
frámunalega djarfur maður, jafnvel þótt hann væri
mjög gætinn, og, það sem meira var, honum varð
aldrei ráðafátt. Eptir því sem hann segir söguna af
bardaganum miikia í »karðinu, þai sem liann fjekk
sár það er að lokum leiddi hann til ban&, mundu
menn, a»tla að það liefði verið af hendingu einni, að
hann fjekk höggið í orustunnh Sannleikarinn var
samt *em áður sá, að liann særðist í mjög vasklegri
tilraun til að frelsa líf Goods, tilraun, sem lieppnaðist
ágætlega, og að lokum kostaði hann sjálfan lífið.
Good var fallinn til jarðar, og einn af hálendingum
Nösta var að því kominn að vinna á honum. t>á
fleygði Quatermain sjer ofan á Good, tók sjálfur við
höggina, »em hinum hafði verið aetlað, stóð svo á
fætur og drap hálendinginn.
Að því er afbrýðissemi hans snertir, þá mun liún
v»rða mönnum ljós af einu dæmi, sem jeg set hjer
til að rjettlæta sjálfan mig og Nýlepþu. Lesarinn
minnist þess ef til vill, að Quatermain gefur það í
skyn á *inum eða tveimnr stöðum, að jeg liafi ekki
getað farið þvers fótar fyrir Nýlepþu, og að við höf-
um bæði skipt okkur fremur lítið af honum. Auð-