Lögberg - 30.11.1899, Side 5

LÖQBERQ, FIMMTUDAGINN 30 NOVEMBER 1899.
5
arstjórar síSustu tvö ár í stað Mr.
Andrews. það er annars ekki mik-
ill uppsláttur fyrir hina íslenzku
vini Mr. Andrews, hvað hann festir
ólíkleg ósannindi upp, þar sem hann
veit að þeir hljóta að lesa þau, í því
skyni að þeir þeir trúi þeim.
Mr. Andrews segist hafa verið
verkalýðnum svo vænn síðan hann
varð borgarstjóri, að hann eigi skil-
ið að njóta þess nú. Vúr þykjumst
vera því sæmilega vel kunnugir
hvað Mr. Andrews hefur gert sem
borgarstjóri, og getum ekki munað
eftir neinu, sem hann eigi sérlegar
þakkir skilið fyrir. Hann vitaskuld
gaf sig fram og lét talsvert til sín
taka þegar trésmiðirnir gerðu verk-
fallið í vor, og það er líklegt að
smiðirnir liefðu haft sitt fram ef
Mr. Andrews befði látið málið af-
skiftalaust. Sé slikt sérlcga þakk-
arvert, þá finst oss betur við eigandi
að þakklætið og viðurkenningin
kæmi einhversstaðar annarsstaðar
frá heldur en frá verkalýðnum.
I Hiðasta sinni
fyrir næstu fylkis-kosningar minn-
um vér nú íslendinga á fyrirheit
það, sem Mr. Macdonald hefur gefið
þeim flokki manna hér í fylkinu, er
æfinlega líta niður fyrir sig á alla
þá, sem ekki eru af brezku bergi
brotnir. Vér höfum gert oss far
um að gera íslendingum það
skiljanlegt, að í þessu efni er ekkert
spaug á ferðum ; að komist Mr.Mac-
donald til valda, þá verður heill
skari íslendinga — sjálfsagt meiri
hluti þeirra — sem missir atkvæðis-
rétt §inn og fær hann aldrei aftur.
Vér berum það traust til landa
vorra, hvar sem þeir eru í fylkinu,
að þeir gæti þcss, þegar þeir greiða
atkvæði við í hönd farandi kosn-
ingar, að stuðla ekki að því með at-
kvæði sinu, að þeir fái aldrei framar
að njóta þess heiðurs og þeirra
hlunninda að taka tilhlyðilegan þátt
í opinberum landsmálum.
íslendingar eru ekki liafðir í
mjög miklum hávegum hér í land-
inu á meðal enskumælandi manna.
J)að eru stundum tcngd fremur ó-
geðsleg lýsingarorð framan við orð-
ið Icelander á vörum þeirra sem á
oss minnast, og aumingja litlu ís-
lenzku börnin fella margt tárið, í
umgengninni við börn enska fólks-
ins, fyrir smánaryrðin er þau verða
að þola um Jýóðflokk sinn. Dál'tið
er þó þetta að breytast til hins betra
þó hægt fari; en ef vér verðum með
lögum settir skör neðar í mannfé-
laginu heldur en hinir ensku, þá
hverfur alt aftur í gamla horfið.
Nei, þá verðum vér fyrirlitlegri í
augum Bretanna heldur en nokkru
sinni áður.
Hafa menn veitt því nokkra
eftirtekt hvernig Mr. Macdonald og
afturhaldsmenn yfirleitt tala um
Galicíumenn og Doukhobors? Dett-
ur nokkrum manni í hug, að jafn-
svívirðilega og fyrirlitlega hefði
verið um þá talað ef þeir ættu at-
kvæði í Manitoba við þessar kosn-
ingar er í hönd fara? Nei, engum
hugsandi manni dettur neitt slikt í
hug. það er talað svona um þá af
því þeir hafa engan atkvæðisrótt og
Mr. Macdonald er þv( ekkert upp á
þá kominn. Komist Mr. Macdonald
til valda, þá verður talað nákvæm-
lega eins um vorn þjóðflokk. þá
verða litlu íslenzku börnin ekki öf-
unasverð af því að umgangast ensku
börnin á götunum — annarsstaðar
verður þá ekki um samneyti slíkra
flokka að ræða.
Sé einhverjum íslendingum
sama um það, hvað þá sjálfa snertir,
hvort þeir hafa fullkomin borgara-
leg réttindi eða ekki, og sé þeim
sama um það, hvort íslendingar, sem
þeim eru vandalausir, missa atkvæð-
isréttinn eða ekki, þá hugsi þeir til
barnanna sinna og verji heiður þjóð-
flokks síns fyrir þau.
Vér efumst ekki um það, að
þessa síðustu daga verður með ein-
hverjum uppspunnum ósannindum
reynt að hafa íslendinga góða fram
yfir kosningarnar. Mr. Macdonald
verður látinn skrifa bróf og þræta
fyrir alt, eða éta alt það ofan í sig,
sem hann hefur sagt — honum er
við brugðið fyrir að geta það — eða
hann verður látinn lofa að segja af
sér ef stjórn hans sýni sig í því að
standa við það sem hann hefur lof-
að — liann hefur áður gert lík lof-
orð. Engum slíkum ósanninda-
bréfum, eða staðhæfingum, eða lof-
orðum getur Lögberg svarað í tíma,
og í því skyni hefur það verið dreg-
ið fram á síðustu dagana að svara
Lögbergi í máli þessu. En vér get-
um að því leyti svarað þeim fyrir-
fram, að alt, hvert einasta orð, sem
Lögberg hefur sagt snertandi mál
þetta, er satt, og öll mótmæli gegn
því eru ósannindi, vísvitandi upp-
spunnin ósannindi til þess að narra
út, ljúga út atkvæði frá íslending-
um handa þingmannaefnum aftur-
lialdsflokksins. þeim dylst það ekki,
mönnum Macdonalds, að hann kemst
ekki til valda ef allir íslendingar
greiða atkvæði með frjálslynda
íioknum. þess vegna verður að
hafa úti allar árar; þess vegna veið-
ur alt það notað síðustu dagana, sem
nokkur von er til að hafi minstu
þýðingu, án nokkurs tillits til þess
hvort það er satt eða ósatt.
Séu nokkrir þeir til á meðal ís-
lendinga í Winnipeg, sem draga
minsta efa á, að það, sem Lögberg
hefur sagt um mál þetta, sé satt,
öllum þeim mönnum tilkynnum vér
hér með, að í byggingunni á suð-
austurh. á Willíam Ave. & Nena
Str„ er Mr. Macdonalds eigið blað
(The Morning Telegram) við hend-
ina. þangað er öllum heimilt að
koma til þess að sjá með eigin aug-
um hvað Mr. Macdonald sagði um
útlendingana og hvort Lögberg hef-
ur mishermt eitt einasta orð í því
máli.
íslendingar! í hamingjunnar
bænum látið ekki þetta verða í síð-
asta skifti sem þjóðflokkur vor fær
að hafa atkvæði í landsmálum !
Heyrnarlau%i or- licyrnarkljói.
Vórihöfam óteljandl vottoró nm þaó. ad vor ad-
ferd sé hin eina ‘sem læknar. Eyrnalokur læknas.
strax. Vér rannsökum fyúkdóma-lýsingar fríttt
Utanúskrift: Ludvig Hörck, eyrnalæknir, 136
W123rd. Str., New York.
EFTIRTEKTAVERD
AUCLYSINC.
nú sei ég hesta-aktygi
og uxa-aktygi »g ait ak-
tygjum viðvíkjanlii, ódýrara en
nokkru sinni &ður.
Ég legg &h9r7.lu & [>að að leysa
verk mitt vel af hendi 011 ak-
tygi mín eru handsauuiuð og £tr
vönduðu efni.
Ég hef allskonar ki.stur og
handtöskur, alt mjög ódýrt.
Komið og sjáið hvað ég hef og
hvað ódýrt ég sel ftður en þér
kaupið annarsstaðar.
Ég panta prjónavélar og sel
pær & 1(8.00. Prjónavélar mfnar
eru nú brúkaðar víða bér I Se!
kirk og reynast ágætloga.
S. Thompson,
SELKIRK, MAN.
Næstu dyr við Lisgar House.
Til Islendingra vestan
Manitoba-vai ns.
Vér leyfum oss bér með allra vin-
samlegast að benda yður & pað, ar
vér höfum keypt úra-verzlun Mr. B’.
W. Vickers, f baenum GLdstone, og
höfum & boðstólum allsk mar gull-
stáss, svo sem úr, klukkur, gullhringa,
silfurvöru o. s. frv.
Allar vörur pessar Feljurn vér
með óvanalega l&gu verði.
Vér vonum að f>ér verzlið við
oss p>egar pér komið til bæHrins.
Virðingarfyllst,
Cladstor)e Jewe’ry Co.
J. B. Thobi.kifson, MauaF 3r.
BIÐJIÐ UM
EDDY’S
HUS-, HROSSA-, GOLF. OG STO-
BUSTA
Þeir^eudast BETUR en nokkrir aðrir, sem boðnir eru, og eru viðurkendir af
öllum, sem brúka pá, vera öllum öðrumjbetri.
REGLUR VID LANDTÖKU.
Af öllum sectionum með jafnri tölu, sem tilheyrasambandsstjórn-
inni í Manitoba og Norðvesturlandinu, uema 8 og 26, geta fjölskyldu-
feður og karlmenn 18 ára gamlir eða eldri, tekið sjer 160 ekrur fyrir
heimilisrjettarland, pað er að segja, sje landið ekki áður tekið,eða sett
til síðu af stjórninni til viðartekju eða einhvers annars.
INNRITUN.
Menn n eiga skrifa sig fyrir landinu & peirri landskrifstofu, sem
næst liggur landinu, sem tekið er. Með leyfi innanrfkis-ráðherrans,
eða innflutninga-umboðsmannsins í Winnipeg, geta menn gefið öði-
um umboð til pess að skrifa sig fyrir landi. Innritunargjaldið er fílC,
og hafi landið áður verið tekið parf að borga $5 eða |(10 umfram fyrir
sjerstakan kostnað, sem pvf er samfara.
HEIMILISRJETTARSKYLDUR.
Samkvæmt nú gildandi lögum verða menn að uppfylla beúnilis-
rjettarskyldur sínar með 3 ára ábúð og yrking landsins, og má land-
neminn ekki vera lengur frá landinu en 6 mánuði á ári hverju, án sier-
staks leyfis frá innanríkis-ráðherranum, ella fyrirgerir hann rjetti sín-
um til landsins.
BEIÐNI UM EIGNARBRJF
ætti að vera gerð strax eptir að 3 árin eru liðin, annaðhvort hjá næsta
umboðsmanni eða hjá peim sem sendur er til pess að skoða hvað unn-
ið hefur verið á landinu. Sex mánuðum áður verður maður pó að
hafa kunngert Dominion Lands umboðsmanninum f Ottawa p«ð, að
hann ætli sjer að biðja ura eignarrjettinn. Biðji maður umhoðsmann
pann, sem kemur til að skoða landið, um eignarrjett, til pess að taka
af sjer ómak, pá verður hann um leið að afhendaslfkum umboðam. $5.
LEIÐBEININGAR.
Nýkomnir innflytjendur f&, & innflytjenda skrifstofunni f Winni-
peg ■» á öllum Dominion Lands skrifstofum innan Mauitoba og Norð-
vestui sndsin, leiðbeiningar um pað hvar lönd eru ótekin, og allir, sem
& pessum skrifstofum vinna, veita mnflytjendum, kostnaðar laust, leiö-
beiningar og hj&lp til pess að n& í lönd sem peim eru geðfeld; enn
fremur allar upplýsingar viðvíkjandi timbur, kola og námalögum. All-
ar slfkar reglugjörðir geta peir fengið par gefins, einnig geta menn
fengið reglugjörðina um stjórnarlönd innan járnbrautarbeltisits í
British Columbia, með pvf að snúa sjer brjeflega til ritara irnaDrlkis-
deildarinnar í Ottawa, innflytjenda-umboðsmannsins í Winnipeg eða
til einhverra af Dominion Lands umboðsmönnum í Manitoba eða Norð-
vesturlandinu.
JAMES A. SMART,
Deputy Minister of the Interior.
N. B.—Auk lands pess, sem menn geta íengið gefins, og átt er við
í reglugjörðinni hjer að ofan, p& eru púsnndir ekra af bezta landi,sem
hægt er eð fátil leigu eða kaups hjá jámbrautarfjelögum og ýmsum
öðrum félögum og einstaklingum.
241
Stæðu til að fremja níðihgsverkið, og að hann hefði
notað hina hamslausu vitleysu eyjarbúa til pess að
koma fram augnamiði sjálfs sín. Það var nú aug-
ljóst, hvert augnamið hans hafði verið. Þetta skýrði
hvers vegna hann hafði framið glapinn, og sýndi
enn fremur, að pað hafði vcrið full ástæða fyrir ótta
peim og vantrausti, sem kona hans lét í ljósi í fyrsta
skiftið, sem ég átti tal við hana f litla húsinu uppi í
hæðinni. En Francesca leit burt frá manni sínum
strax og hún var búin að skjóta pessari banvænu ör
sinni, tók f höndina á Phroso og stóð [ egjandi.
Kortes virtist nú takast á hecdur að vera leið-
togi, með pegjandi sarapykki hinna—pví Phrosi gaf
ekkert teikn—hann leit framan í landa sína, sein
stóðu í kringum hann, til pess að lesa úrskurð máls-
ios út úr andlitum peirra. Hann fann par leiðbein-
inguna og sampykkið, sem hann var að leita að.
„Við megum ekki aflffa nakkuru mann á messu
hins heilaga Tryphons“, sagði Kortes.
Það var auðvelt að lesa dóminn úr pessum orð-
ura, prátt fyrir pað hve óbein pau voru. Eyjarbúar
skildu hvað Kortes var að fara, og sampyktu dómiun
með djúpri og harðncskjulegri suðu; kvennfólkiö
fylgdi dæmi karlmannanna, og svipur pess varð há-
tfðlegur og pað fölnaði í andliti; sökudólgurinn
skildi glögt hinn óbeina d&uðadóm sinn, og hálf hné
nú niður I höndum inannanna, sem öllu fremur héldu
honum nú uppi en héldu honum sem fanga. „Ekki
ennan dag, heldur & morgun“, sagöi Kortes. Rödd
239
daginn. En pvínær á sama augnablikinu áem áliyggj-
urnar útaf mínu eigin lffi hættu (pað er hlutur sem
hræðilega hætt er við að algerlega fylli huga raanns),
p& fór ég að hugsa um vini mfna, sem ég vissi ekki
hvað um hefði orðið; fór að hugsa um Phroso, sem
hefíi sagt—ég vissi varla hvað hún hafði sagt.
Skyndilega hóf hin sterka raust Kcrtesar sig
hátt upp yfir hina lágu suðu og hótunaryrði pyrp-
ingarinnar, og hann sagði:
,.Og hvað skal segja um pennan mann; hvað á
að gera við hann, sem ég held hér, við hann Coti-
stantine Stephanopoulos? Þvf haDn hefur aðhafst
alt sem hÍDn útlendi maður hefur lýst yfir að hann
hafi gert sig sekan I: hann hefur dregið lafði Euphro-
syne á tálar; hann hefur sj&lfur játað að hann hafi
drepið gamla lávarðinu, prátt fyrir af hann vissi vol
að gamli lávarðurinn hafði látið undan.“
Kona Constantine’s sneri sér skyudilega að
Kortes og sagði:
„Drap hann gamla lávarðinn? Ilann sagði œér
að pað hefði verið Spiro, sem hefði stungið hacn 1
hitanum og ryskingunum“,
„Já, Spiro eða Vlacho, eða hver annar, scm hon*
um datt í bug“, sagði Kortes og ypti öxlum. „Þkð
var enginn hörgull á lygum I munni hsns“.
En gamla gremjan var enn ekki alveg horfin
pví einn eða tveir menn í pyrpingunni sögðu í
nöldrandi róm:
„Gaiuli lávarðurinu seldi eyua“.