Lögberg - 21.12.1899, Qupperneq 5

LÖQBERG', FlMMTUDAGINN 21. DESEMBER 1899.
þeir vildu koma honnm til valda.
þaö, aö þessi skoðun hefur verið bú-
in aö ná all-mikilli útbreiðslu með-
al viss hluta kjósendanna, hefur
vafalaust stutt að þvf, aö draga fylgi
frá stjórninni í þessum ný-afstöðnu
kosn-ngum.
Ef maöur athugar atkvæðamun-
inn í hinum ýmsu kjördæmum, þá
sést undir eins að meiri hluti þeirra
afturhaldsmanna, sem kosningu
náöu, er tiltölulega lftill. í tveimur
kjördæmum (í Souris og Brandon)
er munurinn að eins átta atkvæði.
Fjórtán þingmanna-efni náðu kosn-
ingu með 60 atkvæöa meirihluta og
þaöan aí minna, og af þeim fjórtán
eru ellefu þingmannaefniafturhalds-
ilokksins. Leiðtogi afturhaldsflokks-
ins, Mr. Hugh J. Macdonald, er einn
1 þessari tölu.
það mun óhætt að fullyrða aö
sum kjördæmin, sem afturhalds-
menn unnu í þessurn kosningum,
heföu kosiö fylgismann stjórnarinn-
ar ef ekki hefði veiiö beitt hinum
svívirÖilegustu brögöum. En svo er
nú ekki vist, aö afturhaldsmenn séu
búnir aö vinna þessi kjördæmi að
fullu og öllu. Kosningu sumra þess-
ara gæðinga verður vafalaust mót-
mælt. Veröi það gert, þá er ekkert
líklegra en að piltar þessir velti úr
sætum sinum og að þingmanna-efni
frjálslynda flokksins, í þessum kjör-
dæmum, komist svo að eftir alt
saman.
Stri9s-da|(bók.
13. des. (miðv.d.).—Brezk her-
sveit, undir forustu Metcalfs ofursta,
átti orustu við eina af umsáturs-
hersveitum Búanna, rétt fyrir utan
bæinn Ladysmith, á sunnudaginn
var og vann sigur. það er sagt, að
Búarnir hafi látiö fjölda manna í
þessum bardaga, en hversu marga
vita menn enn ekki meö vissu. Af
Bretum féllu tólf, fjörutíu og fjórir
særöust og sex voru handteknir.
14. des. (fimtud.).—Methuen
hershöföingi háði stórorustu við Bú-
ana, í nánd viÖ Magersfo ntein, á
mánudaginn var. Bardaginn stóð
yfir í fimtán klukkutíma og lauk
þanuig, að brezki herinn varð að
láta síga undan. Búarnir höföu
rniklu meira lið í þessari orustu en
Bretar, og þaö þykir hreint furöa
að brezki herinn skyldi ekki bíða
fullkominn ósigur. Um 450 særð-
ust og féllu af brezka liöinu í bar-
daganum. A meðal hinna föllnu
voru þeir Wonchofn hershöfðingi,
markgreifinn af Winchester og
Pownham ofursti.
15. des. (föstud.).—Sú fregu er
nú send úr einu landi í annað, aö
Buller hershöfðingi hafi nýlega
handtekið þúsundir af herliði Bú-
anna í nánd við Ladysmith. Fregn-
in kom ekki í gegnum hermála-
deildina brezku, og er þess vegna
ekki álitin áreiðanleg.—French hers-
höföingi átti nýlega orustu við her-
deild af liði Búanna og vann sigur.
Búarnir voru um 1800 að tölu, mistu
nær 40 manna. Skýrslur yfir fallna
og særða af liði Breta, í orustunum
á sunnudaginn og mánudaginn var,
segja þá tölu miklu hærri en hún
var sögð fyrst, eöa sem sé alls 832
manna, og þar á meðal eru sagðir að
vera allmargir æðri og lægri her-
foringjar.
16. des. (laugard.).—Búarnir
réðust á herlið Breta við Tugela-
fljót í gær. Buller hershöfðingi var
sjálfur fyrir brezka liðinu, en næstir
honum að hervöldum voru þeir hers-
höfðingjarnir Hart og Hillyard.
Brezka herliðið var í þann veginn
að fara yfir fljótiö, þegar hersveitir
Búanna komu þar aö. og hófst þá
þegar hin grimmasta orusta. Bret-
ar fóru halloka í bardaganum, mistu
ellefu fallbissur og létu fjölda
manna. Buller hershöfðingi varð
að láta undan síga, til þess aö forða
sér og liði sínu frá aö bíða algeröan
ósigur. Fregnin um þessar ófarir
Bullers þykja stór tíðindi og ill í
London. Menn höfðu vonað, aö
hann mundi fljótlega geta sigrast á
Búunum, en sú von sýnist að hafa
algerlega brugðist.—Hermálastjórn-
in brezka hefur sent út herboð aö
nýju og hygst að auka enn meira
herafla sinn i Suöur-Afríku.
18. des. (mánud.). — Skýrsla
Bullers hershöfðingja yfir fallna og
særða í orustuuni viö Tugela-fljót
sýnir, að 87 hafa fallið, 667 særst
og 343 hafa hortið og hafa þeir, eða
ef til vill flestir þeirra, verið hund-
teknir. — Brezka stjóruin hefur af-
ráðið að taka æðstu hervöldin í S.-
Atríku af Buller hershöfðingja og
fa þau Roberts lávarði í hendur.
Kitchener Lávarður, sá er getið hef-
ur sér mesta frægðina I Soudan-
landinu, á að verða aðstoðarmaður
hans og næstur honum að völdum.
Buller verður látinn halda aðal her-
stjórninni í Natal, en tapar yfir-
herstjórninni, eins og áður er sagt.
— Roberts lávarður er i meiri met-
um hjá brezku þjóðinni en nokkur
annar núlifandi hershöfðingi og
hyggja menn, að hann muni áreið-
anlega bera gæfu til að sigrast á
Búunum fyiir fult og alt áður langt
líður.
19. des. (þriðjud.).—Roberts lá-
varður leggur af stað frá Englandi
til Suður-Afrfku næstkomandi laug-
ardag og Kitchener hershöfðingi
byrjar ferð sína frá Cairo á Egypta-
landi sama dag.— það er nú sagt, að
Buller hafi komist með her sinn yfir
um Tugela-fljót, en hafi þó mætt all-
harðri mótspyrnu áður af hendí Bú-
anna. — Allstór hersveit úr brezka
hernum á Indlandi er um það bil að
leggja af stað frá Bombay og á hún
að sigla sem hraðast til Suður-
Afríku.—Brezka stjórnin hefur nú
afráðið að þyggja aðra herdeildina
til frá sambandsstjórn Canada, og
leggur sú herdeild að öllum líkind-
um af stað frá Halifax, N. S., að hér
um bil tveirn vikum liðnum.
Taugar
sem eru veiktar og 1|., I llí
fir lagi færðar af ”1 • •• •
ofmikilli áieynslu f'jigco,r!
og preytu, ecdúr- vlluM! N
SVTÆ: Serve F«»d.
„Taugar'. Or ið taugar hefir
stórmikla þýðing fyrir tugi þúsunda
af konum sem eru aÖAum b&ráttu Iffs-
ins fyrir tilverunniog af preytu vegna
heimilisstarfanna, á hraða ferð til
grafarinnar.
Höfuðverkur, sem orsakast af
taugaveiklun, meltingarlrtysi, önug-
ly ndi 1 geðsmunum á daginn og preytu
á nóttunni, verkir um allan lfkamann,
ýms r ajfikdómar sem eru einkenui-
legir fyrir konur, framtaksleyd og
deyfð, og geðveiki að meira eða minna
leyti-
E>etta eru sjúkdómseinkenni, sem
konur kannast við sem hafa veikar og
ÓDytar taugar. Þetta eru sjúkdóms-
einkenni sem hverfa með öllu með pvt
að brúka Dr. A. W. Chases Nerke
Food.
Dr. A. W. Chases Nerve Food
endurnærir og færir nýtt lífsefni í
blóðið, styrkir og nærir taugarnar,
færir Dýtt lffsmagn í ta igakerfiö, fyll
ir llkamann með rýju lffsafli og frfjar
marga konu frá sjúkdómum sem stafa
af veikluðum og óoýtum tangum.
Dr. A. W. Chases Nerve Fo< d
læknar œeð pvf að byggja upp í stað-
ÍDn fyrir pað sem er orðið eyttogslit-
ið, gerir lfkamann holdugan og hör
undið áferðarfagurt, og gerir andlitið
sem áður var fölt og óhraustlegt,
heilbrigðislegt og vel útlítandi.
Kostar 5§ cents askjan Fæst
hja öllum lyfsölum og hjá Edmanson
Bates & Co., Toronto.
I>ar eð ég hef tekið eftir pvf, að
legsteinar þeir, er íslendingar kaupa
bjá enskutalandi mönnum, eru f flest-
um tilfellum mjög klaufalega úr garði
gerðir hvað snertir stafsctninguna á
nöfnum, versam o.s.frv., þá býðst ég
undirakrifaður til að útvega löndum
mínum legsteina, og fullvissa þá uro,
að ég get selt þá með jafn góðura
kjörum, að minsta kosti, eins og nokk
ur annar maður f Manitoba.
A. S- Babpal.
Norðvesturhorni Rosj ave. og NeDast.
ALMANAK
fyrir árið
1900.
FYBICIDE:
Almanakið er nú fullprentað og verð-
ur það til sölu hjá öllum þeim, sem að
undanfömu hafa haft þaðtil útsölu, fyr-
ir jðlin.
Kostar 25 rent,
Inuiliald þess er:
Tímatalið fyrir árið 1900.
Dagatafla fyrir árið 1901.
Valurinn, saga þýdd af J. K.
Savn til landwjCmssögu Islendinoa í
Vksturheimi :
Tildrög að íslenskijni útíiutuingi til
Vesturheims — ísienskur útnutn-
ingur byrjar— Stutt ferðasaga hinna
fyrstu vesturfara frá íslandi — Æfi-
söguúgrip hinna fyrstu vesturfara
með myndum—Landnámið á Wash- í
ington-ey., Eftir Arna Ouðmundun.
Lananám fslendinga í Muskoka, í
Ontario og tildrög að því. Eftir .1«
geir F. Baldvinsson.
Þáttur fslendinga í Nýja Skotlandi.
Eftir Siffvrð j. Jóhannesson.
Landnám Íslendingai Múuiesota, með
mynd »f fyrsta landnámsmannin-
um,Gunnl. Péturssyni og konu hans.
Telegraffinn
Líf verkamannanna.
Riktnannlegar gjafir.
Ymislegt.
Helztu viðburðir og mannalát meðal Is-
lendinga í Vesturheimi.
Almanakið er lOð hlaðsíður af les-
máli og prentað með smáu letri.
Þeir sem eigi ná til útsölumanna
minna, ættu að senda pantanir sínar
til míu. Þeir, sem senda borgun fyrir 4
eintök, fá það 5. í kaupbætir.
ólafur S. Thorgeirsson,
P. O. Box 1292, Winnipeg, Man.
I.O.F.
- STÚKAN ,,ÍSAFOLD“
Nr. IO48, heldur fundi fjórSa
(4. þriSjud. hvers mán. — Emhættlsmenn r.ru:
C R.—S. Sigurjonsson. 609 Ross ave,
P.C.R. —S- Thorson, Cor Ellice og Young,
V.C-R-—Chr Breckman, 526 Ross ave,
R-S.—J. Einarsson, 44 Winnipegave,
F.S.—í-'tefan Sveinsson,yyy Ross ave,
Tveas.—Gisli Olafsson, 171 King str,
Phys:—Dr. Ó. Stephenscn, jöj Rossave.
Allir meðl. hafa fría lækn’shjdlp-
— Duft úr kem*
ískum samaetn-
ingi, herra elds-
ina. Sé duftinu kaatrð f eldinn, þá
slokkDar hann atrax. Slekkur vafa-
laust allan van&legan eld. Skemmir
ekkeit. Skilur ekki einu ainni eftir
blett. Hættulauat fyrir alla nema
eldinn. Slökkvilið, en ekki prufuvél.
Lætur sijj aldrei, hvar sem það er
ffeymt. Ekkert sv-m úr lagi getur
gengið. Bara duft í opinni plpu. Það
hvorki haiðnsr, frýs, ú’dnar, ryðgar
né springur í loft upp. Hættulaust
að borðs þ»ð oty anda því að sér.
Mörg slökkvilið hæla þvl og brúka
það. Varist eftirstælirgar, sem ekki
eru úr kemískum efnum. Eitt Fyri-
cide slekkur rneiri eld en þ tr skamt-
ar af nokkru öðru slökkviefni. Þýd-
ingarmikil aujlýsing; —Við fyllum
kostnaðarlau-1 allar Fyricide-pipur,
Sím brúkað hefur verið úr við reglur
legan eldsbruna, ef skýralur eru gefn
ar um það, bvernig efnið hafi hepnast,
og okkur leyft að nota þær til aug-
lýsinga. Verð Í3 pipan. Ó iýrara í
stóikaupum. Áreiðanlegur, efna-
fræðislegur samsetn'ngur. The Fyri
oide Company, New York, eru aðal-
eigeDdurnir. Mr. Stefán Oddleifsson
hefur tekið að sér umboðssölu á með-
al íslendinga.
M. L. ADAMS,
General Agent.
268 Portsge ave., Winnipeg.
EF J>JRB HAFID ASTHMA
áív skriflð 088 svo yðnr v§rði fwnt ír'tt sýnls-
horn <tf Swediih Asthma Cnre. þAD BACTIR
þEGAR AET ANNAD BREGZT.
Collins Bros. Med. Co. Dep. 8, St Loult, Mo.
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXS
* HEIDRUDU SKIFTAVINIR!
x
X
x
x
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
Um leið og við þökkum yður fyrir mikil og g6ð viðskiftt eg
öskum eftir framhaldi á því, þá grípum við tælcifœrið til
að segja frá, að við erum nýbúnir að fá inn og höfum á
reiðum höndum rojög vandaðar birgðir af jóla varningi af
öllum tegundum. sem of mikið yrði upp að telja. Að eins
viljum við minna yður á hið mikla upplag sem við höfum af
Albums, Toilet-Cases, Myndarömm
um, Gullstássi, Klukkum, Ilmvatni,
Sápu, Hljódfærum, Brjostsykri
og umfram alt gleymið ekki bðrnunum, því við liöfum full-
komnasta og hezta upplag af barnagullum, sem sést hefur í
þessum hæ. Allar þessar vörur pg margarfleiri, em keypt-
ar i Chicago fyrir peninga út i könd, og við látnni skifta-
vini okkar njóta þess afsláttar sem fæst þegar þannig er
keypt. — Okkar „mottó“ er: Lítill öródi otí fi.jót um
■NETNiNG. — Æskfandi eftir verzlun yðar, erum vér með
virðing yðar einlægir,
EDINBURG, N. D.
e Ðmxararl'te.
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
261
yður. Eg bið yftur um aÖ tala víð hana sem fyrst,
því hún fyrirverður sig fyrir að hafa sagt frá ást sinni
til yðar, jafnvel þó hún gerði það til þess að frelsa
lif yðar. Það er erfitt fyrir unga stúlku, að segja frá
ást sinni að fyrrabragði”.
Ég hallaði bakinu upp að klettaveggnum með-
fram veginum og horfði á Kortes.
„Flýtið yður að tjá henni ást yðar, lávarður
rainn1*, sagði hann ennfremur. „Það má vera, að hún
geti sér tiJ, að þér elskið hana, en hún mun skamtn-
ast sin fyrir ást sina á yður, þ&ngað til þér segið
henni sjálfur að þér elskið hana. Leitið að benni—
finnið hana tafarlaust.**
Ég var búinn að gleyina sigri mínum yfir Con-
stantine og fegurð eyjarinnar; ég vissi að ég leit
niður fyrir mig, til að þurfa ekki að horfa 1 augu
Kortesar. En óg ypti öxlum og sagði skeytingar-
leysislega:
„Það v&r einungis vingj&rnlegt bragð, sem lafði
Phroso gerði til að frelsa l(f mitt, þegar hún sagðist
elska mig. Hún elskar mig ekki 1 r&un og veru.
Þetta var bara klókinda-bragð af henni. Það var mér
mjög mikil hjálp og þungt aö gera það, og óg skal
þakka henni hjartanlega fyrir það“.
„Það var ekkert bragð af henni“, sagði Kortes.
„Þér vitiB að það var ekkert bragð. Var ekki hljóm-
ur hinnar sönnu ástar f sérhverju orði hennar? Skín
ekki ástin út úr auguin hennar þeg&r hún er hjá
jður—bvað rnest þegar hún vill okki horfa á yður?“
264
ráði hans, Ég vildi ekki horfa fram&n ( hann. Ég
rétti úr mér, eins mikið og ég gat, og setti upp minn
drembilegasta svip. Ef hann bara hefði séð hvað
smár ég var útlits innvortis á þessu augnabliki!
„Það er nóg komið af þessu tali, Kortes**, sagði
ég með herralegum svip. „Ég efast ekki um að til-
gangur yðar hafi verið góður, en þór gleymið þeirri
lotningu, sem ég á heimtingu á frá yður“.
Hann lét sér ekki verða hið minsta bylt við þessi
orð m(n; og ég álft að hann hafi séð dt)kkuð af sann-
leikanum — en ekki hann allan — þvf hann sagði:
„Þér hafið komið henni til að elska yður; þ&ð skeður
ekki nema að karlmaðurinn hjálpi t:l þess á einhvern
hátt sjálfur**.
„Verða stúlkur þá aldrei ástfangnar án þess
karlmenn komi þeim til þess?“ sagði ég háðslega.
„Það má a era, að það eigi sér stað með sumar
þeirra, en alls ekki með hana“, svaraði hann ein-
beittlega.
Hann sagði ekki meira; ég kinkaði kolli til hans
og hélt leiðar minnar. Hann hneigði sig ofurlftið,
en stóð kyr f sömu sporum og horfði á eftir mér. Ég
fann, að augu hans hvfldu á mér eftir að við skildum.
Mér var alt ann&ð en rótt innanbrjósts. Maður
þessi hafði auðmýkt mig niður til jarðar. Ég vonaði
f vonleysi að Kortes. hefði rangt fyrir sér; en svo
fylgdi þvf sú óviðráðanlega mótsögn við sjálfan mig,
að hjarta mitt heimtaði að gleðj&st. yfir þvf að hann
hefði rétt að mæla. Rótt eða r&ngt, rangt eðff réttf
257
að hegna fólkinu í Neopalia. Og þá Vát Varia lik*
legt, að jafnvel slfkt væri raikilsvert f augum nianni
sem hafði átt við veruleg stórmál að fást um dagans,
og sem var ( hinni núver&ndi stöðu sinni meira vegna
þess að hann hafði mist hylli, heldur en það að hún
væri samboðin hans alkunnu hæfilegleikum. Með
þetta í huganum var ég að virða fyrir mér andlit hans,
þar sem hann sat þegjandi og reykti.
Jæja, maðurinn er mjög mannlegur, og hátt-
atandandi trenn eru oft eon mannlegri en aðrir menn.
Þvf þegar Mouraki sá að við vorum einir, eftir að
hann hafði lokið við að reykja sfgarettu sfna og
fleygt stúfnum frá sér, þá sagöi hann við mig, auð-
sjáanlega til að gefa mér sam&ndregið yfirlit yfir
hugs&nir sínar, sem fmyndunarafl mitt hafði gert avo
háfleygar:
„Já, ég er ekki viss um, að ég hafi nokkurn
tfma á æii minni séð fallegri stúlku'*.
Það var einungis eitf hæfilegt svar til við þessu,
enda kom ég með það og s&gði:
„Ég segi hið sarna, yðar tign.“
En mér geðjaðist ekki að augn&ráði Mouraki’s;
ánægjan, sem var í huga mfnum útaf þvl að vinir
mfnir voru nú óhultir, yfir að hafa sjálfur aloppið úr
dauðans groipum, og yfir þvf að hið illa-notaða vald
Constantine’s á eynni var brotið á bak aftur, ánægj-
an yfir öllu þessu, segi ég, hvarf úr huga rnfnum þar
sem ég sat þarna og horfði á hið óútgrundanlega
audlit og slæglega bros landstjiJraiJs. Hv*ö