Landneminn - 14.10.1892, Blaðsíða 2

Landneminn - 14.10.1892, Blaðsíða 2
"V8 01INVIN vaoiiNViAi mMiiAi iAinNni±3Pns V VJHGVNd3 cíkího Kimj TCiiyj y uaizo iŒriaomri uny.&iyá T^jOq ISUI'BSJCjfjJ tuiiq j ijmBjijiQq So -jn>jB nfæSu jb [nuXiífQ mi INNI3 IHH3AH JV 'uingæS qb jsora 'ranjxoA Qt3 jsora MXSddlMluAH 'VaflllNVIAI -J9- VJjSEN qjjj SNISIAII3H TIIJ.IIVI IffllMI b tunufOAiiQojs jn tpjgfj J9 iiuijjjaj j 'Æ §0 U^O^ •uBjsnB qb tu^A-SacTiuui^ Q9tu juqjou jitggjj) Jð uin^ujg 'jnQBuire>i QtfJi Jð ssatf tfnjq bs iia 'sutsj^iÁj tJQBJjnisuB Jtjjg sjnQits [jf ijqjou BJJ tíCSSii Ifi9q-Bjf9j>i 3o -bqíbjj •(surejunoj\[ >[on(j) nofj-JBpuy 3o (surejuiioj\[ «u!P!>l) tl°&--lT!Q!9ír iumtt!fti[i[-jitfS9AQ.ioii i ?,o (suiBjuttoj^r epiJnx) [IpS-n^pqpíBfiis 3o [[ofi-tsuiquiaj ss9c[ BfnjqinQns ; Í[I°!J Qn -j[o>[ juirauqB njg Stó miijqAj t jn>j}[Ou 80 i\j9 !l[9q-BQ93jj 'JJPIqtj JBd So jgftj 3o Qn -puÁuinp[o buihui 80 bji9ui tiBjfgljs J9 'ju -pujgu jo jnjBpiBQtTBy; utos 'uttutn[;i!i[ njfa[s -Sv\ bij ffj -ireQjou qu sufBA-ífedrauiAV I!í ubuuiis qv. umuiuamrepuni bjj 'uqoijnrBjj ire -uui siiiQtis [i? iJQjou eij piíit9[ v jnjjui OOI um J9 'jtiQn[[H5[0AS 'jtqup bs u9 'uinujBpiB -qubjj ; umjjo>[ Q9tu Buigu ;>i>[9 qbc[ J9 ffBjj -JHttt 119 !ff9fjS BJBJ QH QUJOI[ JIJiC J9 SUISp[[ÁJ Qioqiiji •U5[;J9UtY-Jt1QJ0JsT [[IcTgpQlUI BU,7Í9ASS9d J9 qijjjXj •Bou-suospnjj -9 -cj 'Qipire[ ; ireQJOu jSttgg J9 'nisjiin juuutq iiu.iukT .ii\>[;a ifo ire -UUllS QB SUBOJJ B>[SUB>[IX91U [[[lOl 1.' JlJUI U9 IBQIOU n[}t[ 80 'lIB!)S9A 5)0 utifSUB QB SJBq ujjX^j .oo sjnqsuiRHY' ![[iui y ffrui jn8Si[ qbcJ Qn 'us J9 tiqueuiy ipuejutSatu b ssgtj BQBfSjB »0 ' Jiiijuis8tiiuj.ít[.i9j <)0(;'<;í i]bui -IBfBIJ QH J9 SUISp[[A*J. QI93')g 'OZSI !U'f 'I Q!puB(]Utns-1if![[AJ ; >[>|9H '. ;>[;j BpBtTBQ BQBIH9 -ures Q!q Bpu.fut 'jiipug^s tugs ttu lJ9 'uin -f-II'^í l UH9C[ JH ^19 J9 t3f[iJ-BqOf{tíffjJ •Q.ia^s So tjQi^sjy VaOllNVIAI -(T|>|M uqi!) .19 llll|| •S.H1(«IU!Q11S I!1; U1S9.\ -q.iou i;jj .19 .muugq BUJ9}SJ'8g'B U9 '{ijo>(oj>j 8o[ui .19 unjj 'jnijtii ooí; JU'Í '"Q8 lun .19 xv -uuaq [>Su9[ ti9 'pQtii!>j potn t! jnSutuqgq jn -dæj jg .retitraq nSBtnsœt'B^ •JKCæq-Sgdiuui^w HíuqqQtui íSæjnu iiQirejj ; Jti[[9j urp-gutoqiu -;ssy •(s^bojj jgAijj) ,,.in;B(].reB" Qn[[0>[ njg }iui9ui[n jg ctt>[s mouujoq itiq jjj.íj sure qv Sue8tfl2[S ttliq .19 UlllC>[.[9urei)U1!I Ql! JUQHS Satfiuui^ vjt^i •Sedtuut^w \i% cTdn umdij[S -l!U1H.\.t01S UU1[)UI.I0( UIIOJJ QB \\\ IUUB i Sou itfípsu'jBA jo 'Xedttrut^ bjj juqjou jiqtui gj utn [ijiiijjnSinuu.N.iS tqiq im>[9iuiipun Qy •SU11!A-.o0(T[UUI\\ npuo.uiQiis 1 .nq[9J 80 Q!>[[.ÍJ ÍJIUI QIA W9AUB18UH inB8i{ J9 'ttinutijajui -1.'PU1![.I11Q11S B.IJ [).oU9[ 1! .iiqiut 001 BÍtejuiTU l!QU1!-J-[ : J1!SS9(f .ll!1Z[9l[ tlJ9 tlU!>|[,ÍJ T jy •1![[91 Q1! I>|>[9 JA(I .hqA([ Ut9U .iiimiQ ¦u)su.oO[uííi!S tnq sui9 .11 -pitn 3o uin>||A[ ; uis.iaiis suii| n.io iiioauqois np[pjddti tss8cj •.iiqim \\—f.\ ssocf [)[)i9.iq So Jiquu or uin .19 ssetf [>iíi!9'[ •ttil'B.v-Bqoi) -lUWpI BJJ JU1S9A Jiqmi Of"—00 SJU1S9AQIOU [n tjjsnuQiis b.ij jnSSq mBA-upjdnBQ 'S!>[[.fj -Bq0}IUBJ5 1I1UUII Jll.oí)I[ 1!S1![>|l!U')1!A- 1!S89CJ .IB -Itqq !: (19 Ít9JAI •|[B')[BQ9U1 QH 'tll!Q!9Jq iitqniioj? JUA 80 uBíiuiq mq;ui 093 ntn hsbj>[ -l!U11!AtlQO)S UlUlqSI) UIOA ISS9(T 1![)1IA(U Slll! -ures [if iQauq ti9 '.o^s jijA*[ njOAq .in uioa g IAC1 QB 1[[1! l!J9.o .19 'B«B3[SPUB] BU?9A UIOA .lll.TÍof) 80 S1H9 fll BfJ[ UfOAllQOfS OA') ;SS9cJ UIIfBA-BqOIIIlBf^ BJJ JUfS9AQ.l()U ,oO .IUQ.IOU .111 -Sáq ufBA-sisoSedtuut^ •suispiiAj ubuui qn J9 SO UfBA-rÍ9(l!UU[y\\ UBfS9A JUAJ .U1[TUI 0!) —2f7 SJllQHS [!f UQJOU BJJ JllSíiq ufBA-liqO) -prefí •sti!S!>ii,íf uiiutit njg suisitjba [Qjoqjp^ JH JBftqq l U9 J!9j\[ ¦tui!>HAj u[qiui Jtfje sjiiQtis ijf i.iQ.iou ií.ij ju8Si[ íío (jiqjiu 09 iiilt .19 8S9cJ pp!9.Kl-|l!Qi)iu Tio pgnoj 1! atlfjut 00!; uiti jo) fSJajfS .19 uiBA-.riodiuiu^w •ufBA -SlSOSedttlUI^ S0 UfBA-BqOfJUBJtJ 'ufHA-Sod -!U"!AV íBUJðtí tifsjæfs utq 11 jg So Qjasfs tj[jB !>[>I9 ISS9(| lo>i njBq uinfiii!.iquji;[ bjj Ji!QSa![ -jb[j J[>[Bg •(uin[o>joui) uinio>juii jb iuuXjSo nj9 (ut>JJ9TTrepUB[ JJJÁJ jnfS9A !pul!p[Bt[TTIBJJB So) JB(J U9 'SS9C[ IIIJ0qjnf89AQnS I BIU9U nui ->[[^j t jBtipttnj uug i>[>[9 njg jntxreuBtog; •ji\tu!9SbSo>[s -jofs jnS9[iti!pu9o q;a jn>[9f sutsiiq.íj ttin ->[J0Ul>[BfJt1fSnB B JAC[ S9[UBUtig[!f [>[>[9 J9 tss9c[ qjájSo>js ujj -iv jnQjou jbc[ So uin -IIQfj-^'Q!9?! ! uBQBtf jnfsoA 3o ufOA-sisoSgd -tuui\\ So -Bqofuinj\[So ŒfBASodiuutj^ sgjg.vq -tttn suispijAj Bin[qjnQjou j jnSo>[8JOfS bs jg; -jnQjgAnjof otf U9 'sutst>[[/Cj jiubcI_ tpuB -XBA-IS QIA IQjnqilBtireS J [[[fjf QBfJAQUB J9 JBUtl[Z.I9A [II QtAQJOq I JBunSos [!f JllSo>[S -jofg •ppto.iq v jifdt>[s iun[im oas jbqb^s -inns ;i[9q iibc[ njg So nua3JcTsjB[>[æ[ bqo V Blljg B[j9.\q So UfBAnQOfS BfSBlira SO ff|9 fjg.vq fsnejjBSutujjgfuBpun So bCSuu^iuu !1I9(].reSo>[g -Buijf uumiafs So uSugf ran BJJBC[ 8!f,(9USp[9 SO nSlIJQJlS >[11B 'jBQ.IOS -nsnq i;i jojs nSou uuunSo>[S So Bui9AJ9Ai[ tSo>[S JB Tf[9q 11.19 B[Bf QB QHJOq jgA TI9 'mi5>[[Á\j j tunQofs uuisui^ v. nff9f{8 i.istiBf -Sp>[S JH JH>[B[f JU0f8[[l! [If QBJJAQni! tl.I9 QBcJ •ffOfj J>[>[9 .19 Q11C[ QB 'utn [TlflA QUOC[ Bf9S 11.19 JtSnuun>[ ui9s j^gcf tig 'jpugiffg^s fstre[ -So>[S Q!1![B fUU9TU[B J9 !>HAJ-Bq01HIBJ\[ •U'o.reuqfBra '{05{ 'jnSoíjg ¦B(10fIUBJ\[ JB JllfSlll! QIA Jll>191 .19 jac[ f>[j[ '!pti9[Bq ffÁ.i3 'q!.vi:a jSo>[s g[8 QB Q!1![B .19 1UU9UI[B UI9S U9 'jllQBlUIB>[o 111S9TU QB J9 UII9 UI9S 'ltlBA-SgdlUUJW tIB)slli: jija'j jnSSq .19 'sujsi^ii.íj tfiqq bs uuj -I!>I8UBi)Tin -nu .19 i:ui9AJ9At{ nSutsX{ ijB8S9q" j ¦sins!>nÁ"j Bfnjq-stpu9[ff9fjs y '"s "B -9 ¦([ '.11: -SlI9ScT!>I8 -B.o9[11.I9A .itó'lK) 119 UUI>|[AJ J 11.19 JB l.UaUIIS JBSJBPI •„BIBq.tBC" JIJAJ BIU9U ;>[>19 v.<\ So Jtif9Ai:p[iis itupinu jijdg So QJf BSuiuSu J BITI9U 'fjl lHnujHII QB BUI9U !>1>[9 qbcJ utiq jg isnBTBfoqum ug 'SueS -[1! i:S9[BU BJ BUI ll[SUU9Jq>[[B>[ [[f UJ9fS>[[B>[ ujj -utngfs-sifB^ Tun^jttig QBtf J9 So tira -unufOA uiBJjQ9tu So uiuuni[9qi!Qa3i[ tnnnins i BU1911 Qilj[ J9 jBQJ9Si!Stiq [[1 ipfjr) ¦uin -QPis uinsui^ i! jbc[ iz;punj bjbt[ 'Jipui[ BQ9 'jBQa:-nt[0 í tifBA ujqdnBCj qia pugjS ; jn -TU'BU-nT[0U!9fS So í SUfBA-SgdlUUI^W SO BUfBA B.IJ!9C[ !IÍ!UI V 'uU1!SB[>[BUfBA-S!S0g9cTlUUTjW So -BqOf!UBJ\[ QtA [)U9JS T JtlTUi:tIf[BS Bf[9f BUI UUIJJJAJ J BUIBU BJBUUB [BQ9J\[ 'jBfæq-Sgd -IIIU^W 3o SUISUfBA IJIIIU V. JBQnBfJ [S9AJBJ B fSBj jniæquin jBttQgquin ug jjáj ioq u^qbj ;>[>[9 JtlQJ9A jac[ v, So 'ji:qb>jjbui J[1 pjBfS i3bj jijX; hiijj Qi:d pj qb jb tun>ji9i3nQjo jb jbjbjs 'ntufofjS jit qbc[ BQæ.iq qb b QB[j.(q UU9 J9 [>I>I9 QB 'QBd U9 'ffOS l3BS J9 QpiJBf •ipiIBJSJ-BMíI I o"9J>[tH BJJ JIlfSnBQJOU fftlfS -jo 'itiiBA-SgdjttutjW J n[^9 ? titpunj jbS9cí J9 [Xfs utnjpfS[[B j buibu-ujbp •qi:uuti>i Q!fj[ J9 IQS3AS QBtf f[[B JBtf 'jlllipullj Y^fi jætf 98 UU9 ocj 'jipunSoiuijBut JBSUlX JB -uSjpj jgfs ; i:jBij TUiipui>j;j qb .tæcj qb 'jii -Sgjp juqjou J9 sufBA-SgdiuuijW Jnpugjfs ran Bl'398 QB 30 .19 BlUBg -JB JHfSnB JBC[ BUf9A -.ií).\q iiii!pti9j\!q ; ja tureq So sui9 stSunpjO S89d JJQBfjllfSUB V BUUl!>JJBUI>J1!f UBUUI UQJpf ; efs jnuijBui qb 'j;jA"j qbj BjgS bui ffæq -p U9 'tiu!>[jAj ; bq;ao njg jnuiyuuijBjAX •SU[St>JJAJ !JQBf.UlfS9A BJJ jnjJUt 008—OIIT' iSjiSBQæS njjp b un9d JB tuuÁjSt) HJ9 pd 'BqoiiuBj\[ j umjo>j jb 9fs Qifjj nu iiij u;.j •luniinuipu bjj fftijj tug nBd ut9s 'l:UI|lSu9J1!S9A Q[A QBQUtl J9 BUUBIO>J QJ9A í(-pá oOO'ó) Giiinof SJBjjop oe'í—fií *[*£} Pias 1QJ9A lUJO>I QB 30 XBJfS IQB[.lÁq Bf>J9fBIO>I QB IQJ.ÍJISJ8 iac[ Q9ut >[JÁ)S nuiSB[ajJBfni;.i(]u.icf [)f[9A .19 'B(]0f!UBJ\[ J BIIIU.tpffSS!>lIAJ QjA !.olll -uures ituæA>[ures 'QiifjÁq iure.tjuji;f Bf>[9iBio>[ 3(1 1t1BjqiIJT!f QHSUBC[ QJOS[[U} J11QJ9A (3681) JBUinS ->J1SæiI BUTIII9US U9 '!fj<9USpi9 IU9S iqsuXei Jjf t:S9[[!i! [ biu9u 'tiQjpf .111 utjbjS Qt.i9A —9— -tupfis bjj jiijsj^>is jt;uo>[siuBg 'tuunjijg JB •qsnq c;j fiofj BfOijBg j So tutinj^g ji: igq -snq jrj jgX BSgjijftj jba BfOS9iiutj\[ t tre -J9>jscTdn-tf!9Aq jtiQgtu qb jiuÆs 'ranp[pfQ9tu tttnip utraq; uinQBq QB 'p,88I í!f S88T ?JJ iuttfiqBuijf bjb 6 ? tunf>[tj nsuiÁ tttnutq 1 if!9.vq jb Bunjg>[scTdn [i;q9ui jju^s J9 'b[sjá>[S >[J[8 Uigj "J9 OAS QB B>JtJ BUÁS UOlSltjqSBjW 1 JBUutJBUJpffS jnjsjÁ>ig •uinttnf>itJBpiiB>j 1 pupi!f!9Aq iifsiltupsjofjj pilU9>IJnQtA fUU9ttl -jb n.ig uj>jjj-Bfo>jB(j 3o -Bfos9uu;j\[ -Jifjgus gB-ttjSQjgjtuBJj So tuiosjpfjj QB.vq Bqofitrejij tjjæu fj9>j>[9 fSButo>[ n>[jj9iuy j aipu(){ -[fp.vq itfzgg -i>[!9[uubs jiiqjs qb iStg J9 QBCJ U9 'jbSjO 9>JSBIU fSBU^S Bff9cJ -f8t>I>l9d IJf J9 'sutSjniBJ IQBjgftJ njQO 11J>J>I0U I U9 'fsiiBfiBQjnqB !Jf9q.reSuipti9 3o n>[jj9tuy 1 Bin[qsptiB[ iunj>[iui njfBQjA ujbC umjQp um -J>[>[OU J U9 IJBIUBSJpfjJ B[Bf QB QUJpq jgÁ J9 tnn.tnS9AQ.rej' •tpuðq JBUtuuiiffBU jb Qniqfti Q15JJÁJ .19 SS9C[ j[x •up?|a>.i.iMf'j?i!A>| So ii«l'>l.l.i.lll'»l« J9 'uinfæq t So tfii uini[9AS ; [Qæq 'utnuBp[pfj n[s.tæjuiBJj [;f v Bfsígjf JI9tf UI9S 'QBcJ •UtlBpfpfj JJJAJ S9AIUIUJA1B tU98 BJJ[9d llJSQ!9JttIBJJ B [>[>[9 BfS^9Jf So Biij9 mjHngjSirejo cuuiq uinj>[>[Oti v bu;s uoa -jBQjfutBjj iíjjjo BfSS.Íq uugtu-BqofiuBj^; • ^æ.i.re JJ5[U5[ ''B f^jXm^y •uuiufpA UBStqo "ÍW ^0 ouBftio 'g^jg; 'uo.inj-j 'joijgdng b *9 •C[ 'BJJsXg UUUIUUfpAJpfS V 3o SUI9 BS91llJpf -[!1 uiuiiupui uinS.tpmujBf jti So ntiq ub>j;{ B QtipUHfS UjQJOA IJ93A 'suubui OOO'OT '1PU •t!-I^J 3\UJ>[ Uin Ql.lB .UlSoAlUUHAIB JllSllQplS QU9A B19.3 qb jijæ Bqof!\tBj\[ 1 inuigjd ranunufOA -jctfS ; u\q u!Q!9Ai>jsg qb ii[S9s ujg.iS ujjgd ; uugtiuQæj.ij •rattuBuiji Q9ui iqijib fSæAjt ->j!tu Q!QJO So JU19S ntt!>ii.íj j íQigA^jst^ •llttl>J[ÁJ J JBQBfS[B UjæU 30 J9 JJ9[ -sui9fSjnS,n jnfaiSy •nutpu9[ff9f[S b jbqiijs -4- 'l'zSgjq ttBJ9>jsddn jb -Sgq 'jiidjj>iBpin>is jbShqjo j uiiiQæisinn3ujJ>j uinjip jipun jtpttgj 3o Biojdj)jB[S isja sutg JUQJ9A 'uU!Jn>[B-[1!9At[ BUI9tt fSB[QA"fS QB QIA jnjgq fJ9>j>i9 ut9S '[fptu B jnidii 'bs QB U9 'BlIlU9>IsdcTn-IfI9Aq If.Í9[ ll[[p BQ9 nj[Bt[ QB [3S9[iQÁ9 fsojj jnfæu jbuu[9 BQ9 'jn>jjn(f So ifiq '[9[[Sbi{ pd 'jnff9[jujBf jnpugfs BfS39Af -fjOAtj Jtijgq ui9s 'ipupq bs qb 'jnjgq So jn -f9q QBd BJÁ>JS QB IIBUlBSUlBUtS JBfJJB J9 UB -JSUA"9fJ •[UUnf>[JÁ*jn>IB fUIBJJUJBf f>ja3JJBfj>llA>I Bptinfs qb BjSgnddgq gfs qbc[ qb ttnQo>js Bd b 1SBJIBJ QB JtSjBUI IU9 pcj -JB UtUIO>Jp SjOlU uui Bjjjgtf lujgjBuiisSnqmn [bqb fSBSjjpfs jnQjg.v So 'qb jBd fzos So BqofjuBjAX J!f nng BjBq Bssotf j;i J9 'Bjjiod itifgjBunsSnquui -JBQB QU9A B>j;j Jg9IJ [1!9Aq Bf>[93J Qy •Bjraui uinpunfs '•qsnq 'Ptf 99 l\% M) [QfujBf qb jnSgA QifigAq-nqof -ttrej^ -pd 09 J9 'ranunf>[ijBpuBa; 3p bpbubq ; s[9qsnq!f!9Aq pSuÁ"c[ u[Q9A>[b3q[ ti9 'q^Soa [>[>[9 U9 'f[ætU BS9[nftl9A J9 'BpunS9fUJ0>[ bjbuub BQ9 'S!ft9Aq [9qBng -ssgtf pSuAdsiujg jg suisiftðAq ifæSB uin jnffOA uuig; •ran -pUllS9f!f!9Aq (iJBUJj) IJB>JBJ tUUIQQ QBptlBjq -p 3o jBitunjiiffBU ranp[QA jb ftuiU9>[sp fsaq [»IKjl PW[ J[f!9q J9) !Í19AI[ BqOflUBJf Bff9C[ IU9S BS9[JBIUBJJ OAS 'lfI9At[ QBllUB fJU>[>[OU UO JUp[91[ 'tpiIB[Sua; B UIllUlQB>[JBUIlf!9Aq B 'iiipund QBjpunq 'BJigut sfttgo Qj—oi JnStigS B(jOftuBj\[ bjj [f!9Aq Bfzgq qb 'b Bpttgq ug QBUUB [>J>I9 JJBtf '9fS OAS QB UHl fSBJæjtltlB qb i;x 'Bjfgqstujg — BJfgq Stuuig jnpjgtj 'sjhibj Qjæjs iuug93 jb ranfxoA qb is9ui B(JOf!tIBJ\I J QJfJOAlJ J9 SUJ9 QB I5J>ja -n>JJJ -gtuy j iptiBjiftg.vq iuqo nj>j>jou ; uo jnpjgq UBIUBSJpfjJ J9 Bq0flUBJ\[ J UUUllSgAQJBf QB buubs juj8J^>jSJBiijpffS JBSS9cJ '(-qsnq |(5X jg.C) iuutu>[9 jb S[9t[snq OS tt9 tuuttti .inpjgq IJjqBUIIf BUtBS B JBA BqOfIUBJ\[ J UBJ9>JSddu JBQ9III QB 'lUI.ÍS 'lI!qBUIJf BtllBS B BpBUBQ 1 nj9>jsddn!fi9Aq-jBQ9m jgA" BAVBffQ J tuui ?//-/". —10— Lálendið skógivaxna, en vestur og norðvestur frá bícmnii liggur sljettlendið liið mikla, sem óðfluga er að byggjast. Þessar þrjár aðal- ujipsprettur framleiða nýjar og nýjar og allar til samans hljóta þœr að leiða sífeldan og sívaxandi verzlana og viðskipta straum til Wirinipeg. Vm íramf'ór bcejarins má 0% dæma, að nokkru leyti að minnsta kosti, af því sem fram hefur komið. Árið 1871 voru íbtíar bæjarins 225, árið 1881 6,500, árið 1891 25,000 (í apríl 1892 30,000). Á þessu 20 ára tímabili hefur verð skattgildra eigna stígið úr S200,000 í rúmlega S20 milj(3nir, árs-verzlun bæj'irmanna stigið úr $150,000 í $40 miljónir, húsatal bæjarins stigið úr 40 í rúmlega 6,000 og allt að sama skajpi. í bœnum eru nú yfir 500 verzlunarhús, um 60 verkstæði, um 30 kirkjur og yfir 20 skólahús. Gangstjettir með fram húsum (frá 2 til 20 fet á breidd) eru samtals um 130 mílur á lengd, upphœkkuð strœti um 100 mílur og brúlögð stræti um 10 mílur. LTm 80 rafmagnsliós lýsa strætin að nceturlagi (frá sólsetri til sólaruppkomu). í bœnum eru um 8 mílur af strætasporvegi, en íyrir lok yfirstaiidandi árs verða að aukj byggðar 16 mílur af ragmagnssporvegi. Lög- giltir bankar eru 11 í bcenum og er samlagður höfuðstóll þeirra yfir $32 milj. og samlagður viðlagasjóður þeirra yfir $10 milj. Islendingar eru um 3,000 í bænum og eiga þeir um 20 verzlanir, að ótöldum mjólkursölu- mönnum, sem eru margir. Margir Islend- ingar vinna nú orðið á verksmiðjum og við verzlanir, en langflestir hafa þeir þó atvinnu við vanalega daglaunavinnu. WINNIPEG er auðfundinn staður á uppdrættinum, því þar koma saman í hvirf- ingu allar þær járnbrautir, sem sýndar eru. Skammt norður þaðan, á vestur bakka Eauðár, er WEST SELKIRK — annar fjöl- mennastur íslendinga-bær í Manitoba. — BRANDON (133 mílur frá Winnipeg) er og auðfundinn staður meðfram hinni annari jarn- braut fyrir sunnan Manitoba-vatn og beint í norðvestur frá Glenboro. —15— í ýmsar áttir og þverskera livert annaö hjer og þar. Sundurslitnu strykin sýna, að braut- in er ekki byggö, en að hún á að liggja eins og sýnt er. Lega fullgerðra járnbrauta er nákvæmlega sýnd á hverri ferh.mílu. Hinir smátt tölustafir í grend við vagn- stöðvar meðfram járnbrautttnum sýna hæð þess og þess blettsins yfir sjávarmál. Þann- ig þýðir talan 733 við Winnipeg, að bær- inn er hafinn 733 fet yfir sjávarmál. Islenzku nýlendurnar eru sýndar á uppdrættinum með rauðum skell- um og nafn hverrar fyrir sig með hvítu letri. XJm þær þarf þess vegna ekki meira að í-egja. Aðeins má geta þess, að Vatnsdals- nýlendan, sem svo er nefnd á uppdro:ttiiuim, er optar nefnd Qu'AppelIe-nýlenda, eptirdaln- um, sem hun er í. Þess má og gela að rauða skellan norður af Argyle-nýlendunni sýnir litla íslenzka nýlendu — nokktirskonar út- jaðar Argyle.nýlendunnar. flöfuðstaður fylkisins. Winnipeg er höfnðstaður Manitoba-fylkis og er ef til vill mannflest byggð íslendinga í Vesturheimi. Bterinn stendur á vesturbakka Rauöár heggjarnegin við Assiniboine-ána, er þar fellur í Rauðá, um 60 mílur norður frá landamerkjum Bandaríkja og um 40 mílur suður frá Winnipeg-vatni. Bo-jarstœðið er rúmlega 20 ferhyrningsmílur að flatarmáli og er yfir höfuð mýrlend sljetta ndér skóglaus. Upprunalega var bœrinn verzíunarstöð Hud- eon Bay fjelagsins og hjet Fort Garry til þess 1870 að Manitoba gekk í fylkjasamband ('anada; var þá nafninu breytt í Winnipeg. Allir, temskyn þykjast bera á slíka hluti, spá því, að Winnipeg eigi mikla framtíð fyrir hondum. Margt bendir og á að það sje rjett álitið. Með lítílli aðgerð mágera Ráuðá gkip- genga niður að vatni og er þá fengin óslitin skipaleið um eða yflr 1,000 rnílur norðvestur um land. í 100 mílna fjarliegð frá bænum til atisturs byrjar hið víðáttu mikla málmland, —14— LAND, er tekur við 40 mílur norður frá Winnipeg, á vesturströnd Winnipeg-vatns. — ÁLPTAVATNS-NÝLENDAN, er tekur við um 70 míhir norðvestttr frá Winnipeg, og sem liggur 6—12 mílur austur frá Maui- toba-vatni og 25—30 mílur vestur frá Nýja íslandi. — ARGYLE-NÝLENDAN, er tekur við um 95 mílttr suðvestur frá Winnipeg. Fjórðu íslenzku nýlenduna í fylkinu er nú verið að stofna nálægt vesturtakmörk- um fylkisins og 80—90 mílttr vesttir frá Argyle-nýlendunni. Af uvjjidrætti þeim af fylkinu, sem er annarsvegar á ork þessari og sem sýnir allan suðurhluta fylkisins — þann hlutann sem hyggður er enn — en ekki nærri allt fylkið, geta inenn glöggt sjeð hvar íslenzku íiýlendurnar liggj'a og afstöðu þeirra frá Winnipeg. Landmæling. Laudið er mælt í tvenns konar fer- hyrninga, eins og uppdrátturinn sýnir. Hver og einn stóri ferhyrningurinn sýnir 36 fer- hyrningsmílna svæði — (i mílur á hvern veg, sem nefnt er Townthip. Litlu ferhyrn- ingarnir sýna hverja eina ferhyrningsmílu fyrir sig, en í ferhyrningsmílu eru 640 ekr- ur er aptur skiptast í 4 HoTflestead-bújaxdlr og er hver þeirra því 160 ekrur. Lögá- kveðið brautarstæði 66 feta breitt (í eldri mælingum hvervetna 99 feta breitt og gildir það allvíða í Manitoba)erá austurjaðri hverr- ar lerhyrningsmílu frá norðri til suðurs og á suðurjaðri hverrar ferhyrningsmílu frá austri til vesturs. (í hjeruðunum vestur af Manitoba er mælingin hin sania, nema hvað brautarstæði frá austri til vesturs eru þar með 2 mílna mjllibili). Hver litli ferhyrn- ingurinn, sem sýndur er á uppdrættinum, er þessvegna sem svarar brautarstæðinu stærri en 1 ferhyrningsmíla. Hinir miklu mislitu'flákar á uppdrætti inum sýna umdæmi hinna sjerstijku svoitar- stjórna, þannig að h\er sveit er sýnd með sérstökum lit, og nafn sveitarinnar sýnt nieð stóru letri. Jáinhrautirnar eru sýndar með hinum feitu, svörtu strykum, er liggja í bugðum —13— Menntun. Stjórn fylkisins lætur sjer annt um nieniit- un alþýðu, og erti forelilrar skyldir til að senda börn sín á alþýðuskólana, Akveðinn tíma á hverju ári, írá þvi þau eru 5 ára og til þess þau eru 16 ára gömtil. Fylk- inu er skipt í alþýðn-skólahjeruð jafnótt og byggðin gorir það mögulegt. Fr svo tilætlað að ekkert skólahjerað sje meira en ó ferhyrningsmílur að stærð, þó ekki sje þeirri ákvörðun stranglega frantfylgt á nieðan byggð er mjög gysin. Tekjttliðir al- þýðuskólanna eru 3. Fyrtti liðurinn er sá, að Sitmbandsstjórnin í Canada hefur upp- haflega sett til síðu lifjánrfa hverja ferhyrn- ingsmílu af landi í Vestur-Canada til arðs alþýðuskúhiiniin. Skólaland þetfea má ekki selja fyrr en það er komið í mikið verö fyrir þjetta byggð umliverfis það, og er þá selt hæstbjóðanda við opinhert ttpphoð. Aanar liðurinn er fjárveittng úr fylkissjóði á hverju ari (sem stendur er sú ujqihæð í Manitoba $ 120,000,00). Þriðji liðtirinn er skólaskaUurinn, sem ásamt öðrum sköttum, er lagður á sveitarbúa. Alþýðuskóhtrnir í Manitoba eru nú sem stendur 11111 700 talsins. Hærri skólar eru og margir í fylkinu, flestir í Winnipeg. Þar er og kominn á fót háskóli, þótt enn sje hann í smáum stíl. Háskólastofnuninni hefur sambands- Stjórnin gefið 150,000 ekrur afúrvals landii sern enn er óntimið í fylkinu, og háskóla- stjórninni gefið í valtl að velja landið þar sem henni þykir álitlegast. Trúarbrögð. Ríkiskyrkja er engin í Canada. Allir trúarbragðaflokkar hafa þessvegna fullkom- inn rjett til að flytja og útbreiða kenning sína hvar seni vill innan takmarka rík- isins. Islenzkar nýlendur. Þœr eni þrjár í Manitoba. NÝJA í —12— búið til. Hvað gæði snertir má geta þess, að bæði ostttr og smjör frá þessutn verk- stæðnm hefur fengið hæztit verðlaun á öll- tini helztu iðnaðarsýningum í Canada. Fólksfjölgun. A fyrsta áratug fylkisins, 1871 til 1881, nam fólksfjölgunin 37,032, eíi á hinum öðr- um áratug nam fjölgunin 92,182 — nokkuð yfir 9,000 á ári hverju að meðaltali. Maiin- talsskýrslurnar, teknar 6. Apríl 1891, sýna fólkstöluna í Manitoba þannig: Árið 1871 .............................. 25,228 — 1881 .............................. 62,260 — 1891 .............................154,442 Aðrar framfarir. Að ÍFádregÍnni framfor í akuryrkju og kvikfjárrækt a síðustu árum hafa allar aðr- arframfarir, járnbrautabygging, iðnaðr, verzl- mi o. s. frv., verið að sama skapi og fram- förin í því, er folksfjölgun snertir, og í sumum greinum enda meiri. Járnhrautir t. d. voru samtals 150 mílur í Manitoba ár- ið 1881, en árið 1891 voru þær orðnar 1,520 míhir í fylkinu. Sje Vestur-Canada allt tek- ið til greina hefur mílnatal járnbratitanna á 10 ára tímabilinu aukist utn 4,000 míl- ur. Að telja ujip iðnaðarstofnanir, verzlanir o. þ. h. og sýna vöxt þeirra og fjölgun á ofangreindu tímabili, yrði oflangt mál, enda hefur það enga verttlega þýðingu. Samgöngur eru yfir höí'uð greiðar í fylkinu. Járiibraut- irnar eru vitaskuld aðal-þjóðvegirnir og ak- brautir eru nálega allstaðar góðar, útbúnar af náttúrunni. Skóglítil og þur grassljetta myndar sem sje brúklega akbraut til þess byggðin er orðin þjett og efni nóg til að byggja lögákveðnar akbrautir. Póstflutning- ur er gerður svo greiður seni mögulegt er og ný póstafgrciðshihus stofnuð svo fljótt, sem tiltækilegt er í hverri ný-byggð. Sem stendur eru rjett ttm 500 póstafgreiðsluhus í Manitoba. —11 — almennt gerist á meðal tt'uii á Islandi. Ar og lækir og tjarnir og smávötn eru nærri hvervetna, svo eiigiim hörgull er á vatni fyrir búpeninginn, og skógarbeltin, þar sem þau eru til, eru ákjósanlegasta hlíf fyrir hjörðina fyrir sólarhitanum á sumruin og jeljaköstitm og kuklanæðingum vor og haust. Kvikfjárræktin er og komin vel á veg, og þó ekki nema skanimt í samanburði við hveitiræktina, því að, eins og áður er getið um, nálega allir innflytjendttr ljetu fyrst framan af allt sitt vit í hveitiræktina. Greini- legar skýrslur yfir töiu búpenings í Mani- toba eru ekki við hendina, en samkvæmt áætlun fylkisstjórnarinnar og sveitastjórna, er búpeningstalan i'ill í iylkinu frá 360 til 380,000. 8je lægri talan tekin til' hliðsjón- ar skiptist hún þannig: Nautpeningur alls um 228,000, hestar um 64,000, sauð.je um 35,000 og svín 11111 34,000. Aí lifandi joen- ingi í Manitoba er sauðfjar og svínarækt- un sem stendur hin arðsamasta. Af hvort- tvéggja þarf enn að sækja til aniiara hjer- aða í landinu fttlla þrjá fjórðu hltita af öllu því sauða- og svínakjöti, er fylkið og Vest- ur-Canada í heild sinni útheimtir til fæðis íhúuimm. Til þessara fjárkaupa ganga mikl- ir peningar á ári hverju, en sem engin þörf er á og sem ekki yrði til lengdar, ef fram- takssamir meim tækust í fang að stunda þessa grein kvikfjárræktarinnar fremr annari. Osta- og smjörgerðarhús eru nii orðin 30 talsins í Manitoba og að meðtölduni þeim í lijeriiðuuum vestur af Manitoba, eru þau talsins 36 á Vesttir- Canada-sljettunum, þar af 25 ostgerðarhús og 11 sinjörgerðarhtis. Arið 1886 voru ost- gerðarhúsin samtals 3 í þessum hluta lands- ins og þá var ekkert smjörgerðarhús til. Síðan hefttr talan attkist þetta, og er sú framför ujijirunalega mest að þakka fram- göngu þýzks bónda, fyrverandi fylkisþingm. Wagner, er aldrei heftir þreyzt a aö sýna l'ram á mögulegleika þessarar greinar btin- ftðarins. Á síðastl. sumri voru btiiu til 600,000 jmnd af osti og 200,000 pund af smjöri á þesstim :!(> verkstæðum, og hvert' pund hefur verið selt jafnótt og það hefur verið —10— menn mátt kaupa aðfluttar kartöttur. Bænd- ur gefa sjer ekki tíma til að rækta þær og álíta þær líka ágóða minni en hveiti, en þegar ölltt er á botninn hvolft, er óvíst að svo sje. Kartöflu-ujijiskeran er venjulega um 200 bush. af ekrunni, eti verð þeirra á ýmsu stigi, frá 20 til 50 og 60 eents bush. og enda meira, ef markaðttr er nærri. Mólunarmylnur og kornhlöður. Fyrir" 10 árum síðan voru mölunarmyln- ur í Manitoba fáar og smáar — möluðii all- ar til samans 700 tunnur á dag — og korn- hlöður engar, að utidanteknum nokkrum ó- merkileguni vöruhúsum, er hveiti og korn- matur var geymdtir í. Haustið 1891 voru niölunarmylnurnar orðnar 38 talsins í i'ylk- inu og mala þær til samans 5,565 tiiniuir mjöls á hverjnm degi. Af þeim eru 4 hafra- mjölsmylnur, er mala samtals 250 tuiiimr af haframjöli á dag; hinar allar eru hveiti- mylnur. Kornhlöðurnar í Manitoba haustið 1891 tóku samtals um 5 milj. bush. af hveiti. — í Vestur Canada (f'rá Sujierior vatni að austan til klettafjalla að vestan) eru möl- unarmylnurnar samtals 49 og mala á degi hverjum 8,450 ttinnur injöls. Kornhlöðtiru- ar á sama svæði haustið 1891 tóku satutals 10—12 milj. bush. af hveiti. Kvikfjárrækt. Það segir sig sjalft, að á þessum miklu sljettnm hlýttir að vera gott gripaland, bæði bithagi og engi. Þar sem jarðvegurinn fram- leiðir allar korntegundir í ríkum mæli, þar hlýttir hann og að framleiða nægtir af grasi fyrir búpening nianna. Það gerir hanu líka áreiðanlega. A mýrlendi hvervetna ve.v gras- ið þjettara og nær meiri þroska en nienn á Islandi geta gert sjer greinilega hugmynd um. Á hálendinu er grasið smærra, en að undanteknum hæstu hólum og hæðum, er það yfir hclV.ð þjettara og þroskaiueira en —9— Hvorttveggja, akuryrkjan og kvikfjar- ræktin, hefur og gengið áfram með stór- stigum á síðasta áratug, í Manitoba. Fyrr en eptir 1881 gat ekki nein stór framfór í hveiti og kornrækt átt sjer stað. Þá fyrst, en fyrri ekki, var byrjað á járnbraut- arbyggingu vestan Rauðár, og undir járn- brautarbyggingunni er að miklu leyti kom- in framför í akuryrkju og ýfir höfuð inn- flutningur landnema. í þessum víðáttumikla landgeimi eru járnbrautirnar forkólfar allra framfara. Þær leggja á undan út í óbyggð- irnar, landneminn leggur í slóðina og fylg- ir fast á eptir, og næstir honum ganga handverksmenn, verzlunarmenn og svo koll af kolli aðrir, til þess byggðin er fullger og kauptún og bæir rtsa upp með í'árra niílna millibili meðfram járnbrautunum. A þennan hátt færist byggðin allt af lengra vestur ognorðvestur, alt eftir því hvar ogmeð hve mikltim hraða að járnbrautirnar eru byggðar. Samlðgð uppskera korntegunda í Mani- toba hef'tir ankist tim fttllar 40 milj. btish. á síðasta áratttg. Árið 1881 var hún samtals rúmlega 2 niilj. busli., en á síðastl. ári (1891) 43—15 niilj. Á síðustn þi'emur ár- unum hef'ur framhlaupið í þessari grein verið mest. Árið 1887 var koriitegiinduni sáð í 663,764 ekrur (ekra af landi er tæplega 35 faðmar— er 209 fet — á hvern veg) í Mani- toba, en árið 1891 var koriitegtinclum sáð í 1,314,700 ekrtir. Viðaukinn á 3 áruni er því 651,000 ekrur. Með öðrum orðum, rækt- að ekratal í Manitoba hefwr nærri því tvö- faldast á siðastliðnum þremur arttm. Auk þessa er sem stendur 22 til 25,000 ekrum aí landi í Manitoba varið til kart öflu ræktunar og annara garðávaxta Sem stendur er sú atvinnngrein ekki stunduð líkt því eins mikið og þýrfti, er s;ezt bezt á því, að til skainms tíma haia Manito

x

Landneminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Landneminn
https://timarit.is/publication/138

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.