Austri - 09.02.1907, Side 3

NR. 5
AUSTRI
19
fæst við
verzlun 0, Wathnes erfingja
og kostar 27 krónur tonnið.
Óviðjafnanlegt eldsneyti, hitamikið, drjúgt og sótar ekkert frá sér.
Prá Pðllandi.
J>areð föngum er hrúgað saman í
fargelsunum á Póllandi langt fram
yfir það sem húsrúm leytir, svo til
stórvandræða horfir, |>á hefir lacd-
stjónnn J»ar ákveðið|3ð ranns»ka skyldi
einu sinni á hverjum mnnnði málefni
jjeirra manna, er hnepptir hafa verið
í fangelsi án dóms og laga.
Pr4ðsaniir borgarar myrtir
á almannaíæri í Odessa að tilhlutun
stjórnarinnar,og er ástæðaD til þessara
níðingsverka sú, að hamla frjálslyrdum
ijósendum frá pví að greiða atkvæði
við Dnmakosningarnar.
Jenny Blicker Clansen,
skáldkonan danska, er látin.
Prá Þýzkalandi.
pmgko’ ningarnaiar á jpýzkalandi eru
nú að öllu afstaðnar og hafa s*)sia-
listar i þeim bardaga misst 36 þing-
sæti alls til annara flokka.
Keisaranum og Bulow kanslara tekið
með ónmræðilegum fagnaðarlátum af
Berlínarbúam. — .Ríkiskanslarinn
tilkynnir að hann muni leggja til að
herbúnaður verði aukinn bæði til lands
og sjávar, og skattar auknir!
Sira Jön þorláksson
á fóreyjrrmýri er lltinu.
Nýtt botnvörpuskíp
hefir verið keypt hingað fyrir 90 þús.
krönur. Eigendur þess eru: Jes
Ziemsen kaupmaður, Hjalti Jónsson
skipsljóri og fl.
Skílnaðarveizln
liélclu um 3o Hcraðsbúar Halidóri Vii-
hjálmssyni skóiastjóra s. 1. miðvikudag að
Breiðavaði i he’ðurs-og þakklætisskyni fyrir
starfa hans héreystra. Halldór fer núsuður
með Oeresi
#
Yilji menn viðhaldagöðri heilsn,
ættu menn að neyta
Rínalífselixírs
Vottorð.
Konunni minni, sem í mörg
ár befir þjáðst af tæringu og
leitað margra lækna, hefirbatn-
að til muna af því að neyta að
staðaldri Kína-lífs-elixir Walde-
mars Petersens og eg vona að
hún verði albataj ef hún heldur
áfram að take elixírinn inn,
Jrlundastað á Sjálandi.
J. O Amorsen.
Mig langar til að skýra frá
því opinberlega, að eptir að eg
hafði tekið inn úr nokkurum
glösum af Kína-lífs-elixír frá
Waldemai Petersen. Friðriks-
höfn fcr mér til muna að batna
brjóstþyngsli og svefnleysi, er
eg hafði þjáðst mjög af undan-
farið.
Holmdrup pr. Sveadborg
P. Rasmusen.
sjálfseignarbóudi.
Kína-lífs-elixirinn fæst hjá
flestum kaupmönnum á Islandi.
Læknisvottorð.
Eg hefi eptir beiðni re.vnt við 2.
sjúklinga mína Kína-lifs-elixír 3,
þann, er Waldemar Petersen 4.
býr til og hefi á ýmsan hétt
orðið var við bætandi áhrif,
Eptir aö eg liefi fengið vit-
neskju um samsetning Elixírsins,
get eg lýst yfir því( að jurta-
efni þau. sem í hann eru notuð,
eru beinlinis gagnleg og á eng-
an hátt skaðleg.
Caracas) Venezuela 3. feb. 1905.
J. 0. Luciani
Dr. med.
Heimtið stranglega ekta Kína
lífselixír frá Waldemar Peter-
sen. Hann fæst hvarvetna á 2
kr. flaskan.
Varið yðar á eptirlíkingnm.
Óskilaíé
í Beruneshreppi haustið 1906.
1. Hvítur lambgeldingur, mark: sneitt
apt. biti fr. hægra, biti apt.
vinstra.
Hvíthyrut gimbur, ómörkuð.
Hvítur lambhrútur ómarkaður.
Hvítur lambhrútur ómaikaður.
Beruueshreppi 16. jan. 1907.
Sigurðnr Jönsson
(oddviti.)
Talsíminn
þeir hæjarbúar er vilja fá sér tal-
símatæki h komandi sumri snúi sér
íil Priðriks Gíslasonar, fyrir 20. þ.m
Seyðisfirði 8. febr. 1907.
Stjórn talsímafélagsins.
Jfp#? Seit óskilafé í Hlíðarhreppi
haustið 19 06. 1, Mörauð iambgimbur^
mark: Sneitt a. h. Stúfrifað biti fr.
v, 2. Hvítur lambhr., mark: Stýft h.
biti fr. v. Hlíðarbreppi 5, ]an. 1907
Jón Eiríkston.
160
birtu yfir það sem hulið var í mnstu fylgsaum sálar hans, sá blossi
kom ekki í dag og nú einmitt óskaði hún svo heht að fá að ejá
hann. Hvað sem henni hefir fundizt vera falið í því leiptri — og
einhvern grun hlaat hin stórláta kona að hafa haft, áður en hún fór
á fucd mannsins síns — þá lét hann hana ekki fá að hrósa þeim
sigri að sjá það aptur, né komast að sannleikanum, svo hún stóð
þarna uppí með tóman efa. H'ð kvennlega hugboð hennar hafði
elski verið í neinum efa er hún mætti hinu eldheita augnaráði Ulrichs
Hartmanns í skóginum og þá hafði skelfingin gripið hana, er húo sá
hvernig ástatt var fyrir houum. En þá hafðí hún samt verið stillt
og einbeitt, þó hún væn í hinni mestu hættu stödd. Ea hér, þar
sem hún var óhult, titraði húu af geðshræringu, dokku augun, sem
hún vænti alls af, voru einsog lokuð bök fyrir henni og sa mt mundi
hún hafa viljað leggja lít sitt í splurnar til að tá að vita sannleik-
ann.
„þú ættir ekki að gjöra mér svona örðugt að vera kyr.“ Efinn,
sem kvaldi hana, kom i ljós í málrómnuaa, dramhið og eptirlátssemin
berðust í huga hennar. „Eg átti ( miklu striði við sjálfa mig, áður
en eg för í. fund binn, þú veizt það, Arthur, og ættir því að hlífa
mér“
Orðin voru töluð næstum því í bænarróm. En Arthur var nú
orðinn svo æstur, að hann tók ekki eptir því. Ofsinn og gremjan
voru svo rík í huga hans að hann misskildi. orð hennar og svaraði
gremjulega:
„Eg efast ekki um að dóttir Windegs baróns leggi mjög míkið
í só’urnar, or hún getur fengið sig til að bera hið illa þokkaða ótigna
nafn í þrjár vikur ennþá og að dvelja lengur á heimili þess manns,
er hún fyrirlítur svo mjög, þó henni standi fvelsið til boða þegar í
stað. Eg hefi einu sinni mátt heyra, hve hrœðilega þungt þér féll
hvorttveggja. þessvegna veit eg að þú hlýtur að taka þér nærri tilboð
þitt.“
„þú berð mér á brýn samtalið sem við áttúm kvgldið sem við
komnm hingað“, sagði Eugenie lágt. „Eg — var buin að gleyma
því.“
Nú leiptruðu augu hans loksins, en það var ekki sá blossi, sem
157
„Eg vissi sannailega ekki hvað eg átti að gjöra. þetta er í fyrsta
sinni sem tignarírúin kemur hingað.“
þetta var aðeins afsökun og engin pnnur meining frá þjóns;n3
hendi. En Engenie sneri sör undan: og ákúrur þær, er Arthur
ætlaði að demba yfir þjónino, urðu að engu. þjónninn hafði rétt
að mæla: þetta var sannarlega í fyrsta sinn, er tignarfrúin steig
fæti sínum inn í herbergi mannsins síns, Hjónin hiitust einungis í
skrautsalnum, borðstofunni, eða í samkvæmissalnum! Yar þvi ekkí
kyD, þó þjónustufóikinu þœtti þetta tíðindura sæta,
Arthur benti þjóninum að fara hurtu og gekk sí’an ásamt konu
sinni inn í vinnustofu sína.
„Mig langaði til að tala við þig“, sagði Eugenie hljóðlega.
„Eg er reiðubúinn að hlusta á mál þitt“. Hann lét hurðina
aptur og dró fram hægindastól, er hann benti konu sjnni að setjast
í. Hann var nú búinn vð jafna sig og andsvör hans og hreifingar
voru hægar og stilltar, eins og það væri framandi kona er hann
vildi sýna virðingu.
„Yiítu ekki setjast niður“, spurði Arthur.
„Nei, eg ætla ekki að tefja lengi fyrir þér“. Framkoma hinnar
ungu konu lýsti bæði angist og ráðaleysi og nom það kynl8ga fyrir,
þar sera hún var vpn að vera svo einörð í pllu. Ef til vill fannst
henni hún vera ókunnug á þessum stað og átti því erfitt með að
byrja samtalið. Aithur gjörði henni heldur ekki léttara fyrir, haa«
stóð þegjandi og þungbúinu við skrifborðið og beið þess að hún tæki
til máls.
„Eaðir minn hefir sagt mér frá samtali ykkar i dag“ sagði hún
loks, „og sömuleiðis frá ákvörðun ykkar.“
„Eg bjðst við því og einmitt þess vegna — fyrirgefðu, Eugenic
— þá varð eg fyrst forviða er eg kom auga á þig hér. Eg hélt að
þú værir að búa þig undir burtferðina".
pessi orð áttu að gjöra að engu geðshræringu þá er hanD ekl
hafði getað dulið£ er hann sá hana, og virtust þau hafa tilætluð áhrif:
Eptir litla stund svaraði Eugenie: „J>ú hafðir strax í dag sagt
vinnuiólkinu frá burtför minni“.
„J4, eg hélt það vera eptir þfnu geði, og þaraðauki fannst mér