Gjallarhorn - 17.07.1903, Side 3

Nr. 22
GJALLARHORN.
87
landsins, Bjarna Sæmundsson, sem ætlar að
ferðast einn mánaðartíma með »Thor« og
vinna í sameitiingu með þeim vísindamönnum,
sem eru með skipinu. Væri óskandi, að þeim
fjelögum auðnaðist að afla sjer ýmsra upplýs-
ínga fyrir þetta nauðsynjamál, sem þeir vinna
að með miklum dugnaði.
Þá ættu og allir sjómenn að hafa nákvæmar
gætur á ef kolar veiðast, sem merktir eru á
þann hátt, sem nefnt er hjer að framan. í
sumar á að senda þá til »Thor«, en eptirleiðis
hefur mag. Johs. Schmidt hugsað sjer að semja
við sýslumenn landsins um að þeir veittu mót-
tóku fyrir stna hönd þvt, sem þannig kynni
að finnast.
Skreitnin í „Norðurlandi“.
Jeg sá af hendingu hjer um daginn eitt
eintak af »Norðurlandi«, þar sem sagt er frá
kosningunni hjer í kjördæminu o. fl. í grein
þessari er ekki haft sjerlega mikið við sann-
leikann í sumum atriðum og lítur ekki út fyrir,
að það ætli að komast í móð hjá blaðinu.
Meðal annars er sagt í greininni að Ólafs-
firðingar hafi lagt svo að sjer að sækja kjör-
fund, að nokkrir þeirra hafi farið gangandi
yfir fjallgarðinn, og einn hafi komizt fyrir Múl-
ann með lífshættu. Sannleikurinn er, að tveir
menn fóru yfir fjallið en hinir sjóveg. Var þá
svo gott veður á sjó, að þrjár kýr voru fluttar
á fiskibátum sama dag af Dalvík og á Óláfs-
fjörð og má af því marka, hve lífshættan hefur
verið mikil, sem blaðið nefnir.
Ólafsfirðingur.
Úr heimahögum.
-ÍJ-CSKÍ-
I f. m. sáu skipverjar á »Springeren« —
e'gn Asgeirsverzlunar á ísafirði — franska
skonnortu sigla á kútter austur og fram af
Horni. Kúttarinn sökk án þess mönnum eða
nokkru væri bjargað af honum. Skonnortan
sigldi áfram til hafs og gjörði enga tilraun að
bjarga. Skipverjar á »Springeren« þekktu ekki
kútter þenna og vita engin deili á honum;
ekki gátu þeir heldur náð nafni af skonnort-
unni.
Allir, sem ætla að senda ull til
Noregs til tóskapar, ættu að
senda hana til Hillevaag
ullarverksmiðju við Stafang-
ur, þvf frá henni fær maður
failega og haldgóða dúka og fljóta
afgreiðslu.
Snúið yður því sem fyrst til um-
boðsmanna verksmiðjunnar, sem eru:
kaupmaður Jón St- Schewing
Oddeyri
og verzlunarstjóri St. SigurÖSSOn
Akureyri.
Súr saft, rnjög góð í Gránubúð.
ÁGÆTT SALTKJÖT FÆST í
GRÁNUBÚÐ.
Jœderens
ullarverksmiðjur
minna á sig. Uniboðsmaður
við Eyjafjörð er Kristján
Quðmundsson verzlunar-
maður á Oddeyri.
Nýkomnar vörur í verzlun mína í
Strandgötu 15.
Gjörið svo vel og lítið inn og skoðið
varninginn og verðið á honum.
Scheving.
Gufuskipið
,Krysfal‘
sendi jeg til Oddeyrar um 22. júlí og
tekur joað saltfisk og aðrar vörur, sem
menn óska, til Bergen og Stavanger.
Sömuleiðis ef menn vilja senda ull eða
aðrar vörur til Kaupmannahafnar, pá
verða pær sendar áfratn með „Egil",
sem á að hitta ./Krystal" í Bergen og
Stavanger 10,—12. ágúst.
Menn snúi sjer til afgreiðslumanns
okkar hjer, herra konsúls J. V. Hav-
steens á Oddeyri, sem gefur allar nán-
ari upplýsingar.
p. t. Oddeyri 7. júlí 1903.
pr. O. Wathnes Arv. Aktieselskab.
. Fr. WathneTÚ)
feiðrudum vidskifta-
7/ mönnum Carl JCöepf-
ners verzlunar gefst
hér með til vitundar; að
verhunin borgar ekki fram-
vegis vexti af innieign við
áramót.
Joh. Christensen.
A hvítasunnudag síðastliðinn sá Jakob Ja-
kobsson skipstjóri á kútter »Fremad« — e'gn
Snorra kaupm, Jónssonar á Oddeyri — kúffort
á reki tram af Högri á Hornströndum. Ósjói
vai þa svo hann gat ekki náð því, en skömmu
síðar kom hann inn á Aðalvík og sá þar ný-
rekið kúffort, er honum virtist vera það sama
°g hann hafði sjeð frammi. Var það blámálað
með kassaloki og fjögra pd. færi krossbundið
um það. Ekkert var í því annað en kæfa. —
Lr ætlun mar'gra að það hafi verið eign Árna
^ aage er var farþegi mcð »Oak« og ætlaði
t'l ísafjarðar.
i
„Gjallarhorn“
kennir að minnsta kosti út annanhvorn
‘■k'g, 24 arkir um árið. Verð árgangs
i.8o, borgist fyrir 31. des. Auglýsinj
teknar fyrir kr. r.oo-,.20 þml. á fyrs
og u. 0.80—1.00 þml. annarstaðar í I
Mikill afsiáttur —alit að 40%-er gefim
sem auglýsa mikið.