Höfuðstaðurinn - 25.01.1917, Side 4

liOrUÐSTAÐURINN
Frh. bæjarfaétta frá 1. síðu.
Enskt beitiskip
kom hingað i gærmorgun.
Reginn,
mótorbátur, sem gengið hefir frá
ísafirði, kom hér inn í gærkvöidi
með bilaða véi. Hrepti hann storm
mikinn, og varð báturinn að nota
segi tii hjálpar sér hingað inn.
Are
Uutningaskip Elfasar Stefánss.,
kom í morgnn frá Englandi eft-
ir fjögra daga ferð.
Priðbjörn Aðalsteinsson
símritari er skipaður loftskeyta-
stöðvarstjóri hér í Reykjavík. —
Siglir Friðbjörn hið bráðasta að
fullkomna sig í starfi sínu.
Frh. skeytanna frá 1. síðu.
Hiutafjársöfnunin handa Eimskipafélagi íslands gengur hið
ákjðsanlegasta hér. Hafa þeir tekið 5000 króna hluti hver: Ragnar
Ólafsson kaupm., Kristinn Ólafsson kaupm., Björn Líndal cand., Otto
Tulinlus kaupm. og Pétur Pétursson kaupm., en Hallgr. Davíðsson verzl-
unarstjóri keypti 1000 króna hlut og aðrir minna.
Stubbasirtz
— óvanalega gott og ódýrt —
nýkomið til
Kristfnar J. Hagbarð,
Laugaeg 24 C.
Norðurland mun vera eina blaðið á iandinu, sem nú hefir fulla
einurð á að finna að gerðnm landsstjórnarinnar, enda sér það á þessa
dagana.
f Krisiján Nikulásson lógregluþjónn andaðist að heiraili
sínu hér 17. þ. m. Hann var fæddur 1857. Hafði hann verið hér
lögregluþjónn bæjarins síðan það starf var stofnað eða full 25 ár (frá
18. des. 1891). Meðal barna hans, er JaVob yfirprentari og hraðsetjari
í Rún. |
t Hafliðl Þorkelsson, einn af elztu borgurum þessa bæjar, •
er ný dáinn, Hann var sjómaður um Iangt skeið.
Skorið neftóbak
vindlar alls konar, cigarettur og
alls konar sælgæti, hvergi betra en
hjá
Kristfnu J. Hagbarð.
Eldspítur
fást
Kristján Linnet,
yfirráttarmálaflutningsmaöur, er
settur sýslumaður í Mýra- og
Borgarfjarðarsýslu.
Þorstefnn Oíslason
ritstj. er fimtugur á morgun.
Kaupirðu góðan hlut þá mundu
hvar þú fékst hannl *+
Sjóföt best og ódýrust.
Trowldoppur. — Trowlbuxur.
Veiðarfærl alskonar.
Liverpool.
Hálftunna af KRYDDSÍLD til
sölu nú þegar. Uppl. á Lauga-
vegi 46.
Vinnuskyrta fundin. Vitjist í
prentsm. P. P. C
Útgefandi Þ. Þ. Clementz.
Prentsmiðja Þ. Þ. Clementz, 1917
Maveriiun Sigurjéns Péturssonar
Símar 137 & 543.
Hafi.arstræti 16.
Simnefni: N ET
Mótorbátar
frá Sandgerði liggja hér nokkrír i
vegna storma, og bíða byrjar. ;
Sykurskortur
hefir verið hér um tíma meðal
almennings, hvítisykur víða í bæn- \
um lftt fáanlegur, en púðursykur '
hefir fengist, en er nú því nær ’ hænsnafóðrjð góða W
uppgenginn, víðast hvar.
£a\\mor
Ingólfur
fer tii Borgarness á laugardaginn
með norðan- og vestanpóst.
Jóns Hjartarsonar & Co,
Fósturdóttirln. 39
VI.
Klukkan var búín að slá átta, iogaði giatt á
marmara-arninum, og enn svaf greifinn.
Hægt og hljóðiega, næstum sem andi væri,
læddist greifafrúin á fætur. Fór í dýrindis
morgunkjól, sem fór henni vel. lauk hægtupp
tjatddyrunum og smeygði sérút fyrir oglædd-
ist nú upp vindustigann, sem iá til herbergis
húsjómfrúarinnar. Hún opnaði þar dyrnar, og
titraði af geðshræringu.
— Ó, hún er lifandi og er kát og hress,
litla fósturdóttirin mín, sagði nú greifafrúin
hugumgiöö, er hún sá barnið sprikia hlæjandi
og hjalandi í kjöltu Elísu. Og hún lautniður
og klappaði því hægt á vangann.
— Nei, nei, Elísa, þú skalt ekki standa á
fætur. Morgunkveðja þfn er mér eins kærkom-
in fyrir því. Þú mátt ekki hreyfa þig. Sittu
bara kyr, Eiísa, og Iofaðu barninu að sprikla
I kjöltu þinni. — Hún er svo glöð og góð.
Seinna getur þú klætt hana vei. Eg skai segja
þér það, að strax þegar gestirnir eru farnir,
skal hún verða borin tii greifans, Jakobs greifa
og Axels. Og þá vil eg að hún, litli auming-
inn, geti verið svo ásjáieg, sem kosiur er á.
Svo kvaddi greifafrúin aftur og fór. Hún
< 40
fiýtti sér niður stigann og komst til herbergis
síns án þess maður hennar losaði svefninn við
umganginn.
* *
*
Að morgunverði loknum, fóru gestirnir á
burt og greifinn sat enn inni í gestasalnum.
— Farðu ekki burt frá mér, Georgfna mín
góða, sagði greifinn við konu sína, er hún
stóð upp og vildi ganga brott.
— Eg kem undir eins aftur, svaraði hún.
Eg ætia aðeins að sækja gest, sem kom hing-
að í gærkvöld, og viidi ekki iáta nafns sfns
getiö. Það er lítil stúlka. Eg ætla að sækja
hana og sýna þér hana. Hún óskar þess heitt
og inniiega að finna náð fyrir augum Borgen-
skjölds greifa.
Um ieið ög greifafrúin sagði þetta, leit hún
til manns síns ástúðlega og brosti engilblítt.
— Hvað er um að vera? Eg skil þig alls
ekkil
— Eg skal nú bæta úr því og gera þér
það skiljanlegt, og — eg er hárviss um það
— aö þú, sem ætíð ert svo góðhjartaöur,
tekur vel á móti litla ferðalangnum.
— Þú gerir m<g forvitinn, vina mín, svar-
41
aði greifínn og það var eins og einhver skuggi
færðist yfir svip hnns.
Greifafrúin hneigði sig til hans ástúðlega og
skundaði út úr salnum, og kom að vörmu
spori aftur með barnið á handlegg sér og var
ekki trútt um að hún titraði, er hún hélt því
uppi til að sýna greifanum.
— Hvað á þetta að þýða? spurði greifinn,
og forvitni og óánægja börðust um völdin í
buga hans.
— Það þýðir það, að ef þú, sem ert hér
æðstaráð, hefir ekkert á móti því, þá tökum
við þetta fööur- og móðurlausa barn að okk-
ur og ölum það upp sem fósturbarn okkar,
sagði greifafrúin auðmjúk og biðjandi. Og ef
þú Ieyfir, skal eg skýra frá, hvernig barnið er
hingað komið og hvernig ástatt er um það,
og þegar eg hefi gert það, er eg viss um að
þú lætur ekkl þessa litlu mannveru, sem lítur
á þig bljúgum og fðgrum bænaraugum, aftur
frá þér og uppfyllir um leiö heitustu ósk
mfna.
— Ætlar þú sjálf að íþyngja þér, með því
að taka að þér þetta barn? svaraði greifinn
meö aðalsdrambi miklu.
— Eg tel mér það engan byrðarauka, og
ef eg þreytist, þá kemur Elísa mér til hjálpar