Vestri - 14.05.1910, Blaðsíða 2

TIO
V É S T R I
2 8. tbL
Skólar landsins ættu að reyna
sem bezt að létta þeirri nefnd
ómakið.
Höskuldur.
„Einn eftir drattar...
Það er óneitanlega leiðinlegt
fyrir »Dag« garminn, að hann
skuli standa eins aftarlega í
,ísafoldar‘lestinni og hatan verður
að gera — að honum þar skuli
vera skipað aftast allra, eiga þar
sama staðinn og halinn, skottið
og sterturinn á dýrunum.
Þó er það nokkur bót í máli
fyrir hann, að náttúran hefir
hagað því þannig, að hann
virðist vera gersneyddur allri
sómatilfinningu, og því alveg
meðvitundarlaus um afstöðu sína
þar. Mun sú ástæða til þess, að
hann skorti vit til þess að skilja
það, að halinn er fortjald aftur-
end.i skepnanna, og að hlutverk
hans hefir nú um hríð verið
nokkuð svipað hlutverki þessara
lima.
Vera má, að níska náttúrunnar
á skilningstjársjóðum ,Dags‘ hafi
átt sinn þátt í því, að honum var
tylt þarna í lestina; ekkert er
hægt að segja um það með
vissu, því að þótt náttúran hafi
verið spör við hann á þessa
gáfu, þá hefir hún þó verið enn
sparari á sumar aðrar. Verður
því ekkert sagt um það með
vissu, hver tegund af kostarírð
»Dags< hefir aflað honum stöð-
unnar — hvort það er ein eða
fleiri eða allar samanlagðar. —
Það skiftir heldur ekki miklu
máli, þar sem kunnugir tullyrða,
að hann sé eins og skapaður til
þess að gegna þessu starfi.
Og eitt er víst, að hvað sem
um þetta kann að verða sagt,
þá er nú »Dagur< þarna og
gegnir þar sínu ákveðna kalli
og virðist prýðilega ánægður
með hlutskifti sitt.
Það er og jafnvíst, að lands-
málavit hans er at dæmalaust
skornum skamti, svona sauðar-
vit eða laklega það þó. — Og
til þess að sýna að hér sé tarið
nákvæmlega rétt í sakirnar, þá
skal þess getið, at því að blaðið
mun í fárra höndum, að í vetur
barðist »Dagur< eins og afltóra
hans leytði með aukaþingi. í
næstsíðasta snepli, sem merktur
var 52 A(!!), kvað hann svo á,
að það framferði sitt hefði verið
»pólitísk stigamenska< og væru
þeir sannkallaðir pólitískir stiga-
menn, sem fylgdu dæmi sfnu.
Aukaþing yrði til þess eins, að
»taglhnýta< oss við Dani, meiri
hlutinn núverandi væri ótrúr
ráðherranum, mundi svíkja hann
o, s. frv.
Grein þessi er, eins og raunar
flest, sem staðið hefir í »Degi<,
hugsanakrákustígur og andlegur
vanskapnaður, sem enginn getur
fylgt eða skilið. 1
Enda er það ekki meining vor
að fara að rökræða þetta efni við
»D ,g<. Það hefir áður veríð
reynt, en þá varð munnsöfnuður
blaðsins svo strákslegur, að vér
urðum að hætta við og gátum
því áminningu, sem það hefír
minst sfðan. Rök vill »Dagur<
ekki sjá, en gífuryrði og rósamál
er aðalfæða hans.
Sá kostur tylgir því greinum
»Dags<, að þær eru alt of vit-
lausar til þess, að minsta hætta
sé á því, að nokkrum verði það
á að blekkjast af vitleysum hans,
og blaðið ber það stöðugt með
sér, að það fer með ósatt mál.
Það segist koma út vikulega,
en það er þó viðburður, ef þetta
eina atriði reynist ekki, eins og
flest annað sem í blaðinu stendur,
ósannindi. — Vikur og mánuðir
líða án þess að »Dagur< sjáist.
Halda sumir að hið þekta ann
ríki ritstjórans valdi því, enda
ekki svo auðvelt tyrir einn að
fylla annað eins blað og »Dagur<
er. En þá ætti blaðið að breyta
þessu og segja að það kæmi út
»endrum og eins<, til þess að
losna við að fara stöðugt með
ósannindi.
At þessum ástæðum höfum
vér leitt hjá oss að mestu að
svara »Degi«, þrátt fyrir það
þótt blaðið hafi þjáðst af síteldri
ófriðaróværð. Oss hefir ekki
tundist það gustuk að fara að
amast við honum, þótt hann sé
alt af að breyta skoðunum. —
»Dagurinn< er svo sjaldséður
gestur, að enginn getur fengið
sig til þess að hnýta í hann þá
sjaldan hann er róltær. Hann
hefir því fengið sömu einkarétt
indin og »ísafjarðarpósturinn«
sál. hafði, að mega segja alla
skapaða hluti óáreittur. Fiestir
loka hann úti og veita rausi
hans enga eftirtekt, en þó finnast
fáeinir kunningjar ritstjórans, er
hata gert það f gustukaskyni að
lána honum hús. Hafa sumir
þeirra dægrastyttingu at því í
skammdeginu og á löngum vetr-
arkvöldum að henda garaan að
vitleysum hans og gorti.
Enginn at þessum kunningjum
ritstjóra »Dagsins< hefir víst
getað varist hlátri, er þeir lásu
hina hátíðlegu yfirlýsingu blaðs
ins um það, að það ætlaði sér
aldrei að tstyðja að pólitiskri
stigamensku í landinu<. Allir
fundu það, að þarna mátaði
blaðið froskana — að enginn
froskur gat blásið sig svona út
—, því að það var trá öndverðri
æfi blaðsins kunnugt, að það
gat hvorki slult né hrundið
nokkru málefni. — Blaðið er
pólitískt núll, sem sífelt snýst
um sína eigin vitleysu, og er
alkunnugt fyrir pólitíska »dellu<
og lausung.
En því höfum vér nú minst
»Dagsins< með línum þessum,
að það er afmælisdagur blaðsins I
í dag. En skylt þykir oss að I
Gulrófnaíræ
fæst, hjá Hannesi' Jónssyni,
Smiðjugötu 5.
minnast blaðsins á jatn hátíð-
legum degi, þar sem oss þykir
ekki ólfklegt, að »Dagur muni
á sínum tíma verða þeirrar
sæmdar aðnjótandi, að hreppa
verðlaun fyrir það að vera
lélegasta saurblaðið, sem nokkurn
tíma hefir sézt á prenti, ef
einhver kynni að verða til þess
að gefa fé í því skyni.
Teljum vér að »Dagur< hafi
gert sig maklegan þessarar
heiðursgjafar, og er það þó enn
ótalið, sem að sjálfsögðu'verður
þungt á metunum, er dæma
skal um verðleika blaðsins., —
Það eru netnilega 14 mánuðir í
árinu hjá honum, en ekki nema
12 mánuðir í ári hjá öllum
öðrum. Hefir hann því tveimur
tnánuðum lengri tíma til starfa
síns ár hvert en nokkurt annað
saurblað heimsins.
En þótt svo geti farið, að
»Dagur< eigi sæmd þessa í
vændum, þá hefir þó enginn
orðið til þess að senda honum
afmælisgjöt nema »Hreggviður<
— sá sem var með »lí(slygina«
í »Deginum«. — Kvað því hafa
ráðið andlegur skyldleiki hans
við blaðið og það líka, að eng
inn vildi þiggja gjöfina nema
»Dagur<. Er þetta og vel til
fallið, þar sem hann ætti að vera
sjálfkjörinn oddviti nefndarinnar,
sem úthlutar saurblaðaverðlaun-
unum. Er hann og starfsmaður
»Dagsins« og því nákunnugur
sanngirniskrötu blaðsins til verð
launanna. -
Vér skulum svo ekki segja
fleira um veslings >Dag«, en að
eins benda blaðinu á það, að
næst þegar það ter að þjást af
ófriðaróværð er því bezt að gæta
þess áður en það skratar margt,
hvað frámunalega margir högg*
staðir eru á því sjáltu og að það
situr illa á því að setja sig á
háan hest á meðan það getur
ekki komið út nema með höppum
og glöppum og er jafn lítið og
auðvirðilegt og það nú er. Er
Og bezt fyrir það að spara sér
stór orð um »taglhnýtingar« á
meðan það sjalft verður að gera
sér að góðu að vera hnýtt aftan
í þá öftustu í lestmni.
Eitað 12. maí 1910.
H ö r ð u r.
Raum, gufuskip með salt til Eúíd-
borgarverzlUDar, kom hingað 10. þ. m.
Með því kom Guðmundur Björnsson
verzlunarmaður.
Eljan kom hingað 12. þ. m., og
er ófarin enn.
Prospero kom hingað í gærkvöld
og fór aftur í morgun.
Messa verður engin hér á ísafirði
á morgun, heldur á Hóli í Bolungur-
vík. En á annan hvítasunnudag verð-
ur messað hér.
Innilegt þaJddœti mitt til allra
skólabarna með ósk um bjarta og
blessunarrika framtíð.
Ykkar einlægur
Bjarni Jónsson.
Þing var rofið í Danmörku
um miðjan síðasta mánuð og efnt
til nýrra kosninga; eiga þær að
fara fram 20. þ. m. Kosninga-
baráttan er hin harðasta; stjórn-
armenn og jafnaðarmenn eru í
algerðu kosningasambandi, — og
endurbótaflokkurinn, hægrimenn
og miðlunarmenn hafa einnig
samband sín á milli.
Þjóðvcrjar hafa í vetur verið
að undirbúa för til norðurheim-
skautsins; var það Zeppefin loft-
siglingamaður, er fekkst við út-
búnað foftfars sins. — En í lok
siðasta mánaðar vildi það óhapp
til, að loftfarið eyðilagðist. — áð
sjálfsögðu verður byrjað á nýjan
leik.
Franskt skip strandaði 30.
f. m. nálægt Selvogi syðra. Það
var á leið til Reykjavíkur með
salt og ýmsan annan varning til
franskra fiskiskipa. — Mannbjörg
varð.
Professor B. M. Olsen hefir
nýlega verið kosinn heiðursfélagi
í Kgl. dan3ka vísindafelaginu.
210 k r ó n u r hefir síra Geir
Sæmundsson á Akureyri sent til
síra Þorv. Jónssonar hór, til út-
býtingar meðal þeirra, sem biðu
tjón við snjóflóðin hér vestra í
vetur. — Fé þetta er ágóði af
samsöng, er síra Geir ásamt fleiri
Akureyringum gekkst fyrir í þessu
skyni, og haldinn var á sumar-
ardaginn fyrsta.
Það er drengilega við brugðið.
Ólaf'ur Ct. Eyjólf'sson verzlun-
arskólastjóri er nú hér í bænum
til þess að ransaka og líta eftir í
Útbúi Landsbankans. Hann kom
með „Raum“ 10. þ. m.
Barnaskólanum hér á ísafirði
var sagt upp í dag. Fjöldi manna
viðstaddur. Um 170 börn höíðu
tekið próf.
Skólastjóri Bjarni Jónsson cand.
theol. hélt ræðu.
Að henni lokinni sungu böinin
kvæði, sem J.árus Thorarensen
hafði ort og var kveðja frá börn-
unum til skólastjórans, sem nú er
á föruin til dómkirkjuprestsembættis
síns í Reykjavik. Síðan afhenti
efsti drengurinn í skólanum honum
gjöf frá börnunum og unglinga-
skólanemendunum; var gjöfin gull-
hringur forkunnarfagur.
Síðan mælti D. Sch. Thorsteins-
son læknir nokkur orð til Bjarna
fyrir hönd skólanefndarinnar og
barnanna; sömul. Sigurjón Jónsson
kennari fyrir hönd sína og hinna
samkennaranna.
Bjarni Jónsson hefir verið ein-
staklega vel látinn og má segja
að hann hafi -verið sanngjarn og
mildur skólastjóri.