Vestri - 14.05.1910, Blaðsíða 3

28. tbL
V E S T R I.
iu
Þurrabúðarnienn — sjómenn.
Smjöilíki frá „Köbenhavns Margarinefabrik“
er ólitað og ber með sér að í því eru að eins góð og hrein efni.
Biðjið kaupmenn um það. Jafnast á við gott smjör.
Pantanir sendist til forðabúrsins á Akureyri eða beint til
verksmiðjunnar í Kaupmannahöfn.
Gjaldfrestur gefinn áreiðanlegum kaupendum, er kaupa tals-
vert í einu.
Jón Stefánsson,
Akureyrl.
Brauns verzlun, Hamhurg.

leoooooðootjoooooocxxaoaxaoooooexxaootxaootxsoooooocz;
f Gufubrætt MEÐALALÝSI f
og annað L-Y-S-I kaupir undirritaður, eða annast sölu á
því með hæzta gangverði.
Reikningsskil og borgun þegar eptir ruóttöku.
Areiðanleg viðskipti.
Karl Aarsæther,
Aalesund, Norge.
*»oooaoooooooooooooooooooooooaoooooooooei$»oot»ootl
KOMJNGL. HIRÐYERKSMIÐJA
BRÆBDRNIR CLOETTA
mæla með sínum viðurkendu SJÓKÓLAÐE-TEGUNDUM, sera
eingöngu eru búnar til úr
finasta kakaó, sykri og- vanille.
Ennfremur KAKAÓPÚLVER af beztu tegund. — Agælir
vitnisburðir frá efnafræðisransóknastofum.
Nýkomið fyrir'hátíðina:
KARLMANNAALFATNABIR úr sérlega rönduðn efni frá kr.
24,50—40,00. Einhnept og tvíhnept Jakkaföt. Feiknamikið úrval
at Fermingarfötum at öllum stærðum. Karlmannan»rfatnaður
allskonar, t. d. karlmannaskyrtur trá 2,00. Karlmannasokkar frá
0,45. Harðir Hattar á 3.80, 4.50, 7,00. Linir Hattar frá 2,40—
3,25. Enskar Húfur frá 1,00. Sluufur. Slifsl. Flibbar. Kragar.
Manchetter. Pcysur úr ull frá 3,50. Ferðajakkar. Yfirhafnlr.
Karlmannastígvél úr boxcalf. Slltstígyél. Regnkápur frá 15,00.
Erfiðisföt allskonar, þrælsterk.
Mikið úrTal! Lægst verð!
F ermingargjafir
svo sem: Saumavélar, úr, úrfestar, hálsfestar, brjústnálar,
Manchetthnappar, skúfhúlkar, STuntuefni, margar teg., slifsi,
silkitau 0. fl. 0. fl.
Yeizlun Guðríðar Árnadóttur.
Skandinavisk Exportkaffe
Eldgamla Isafold
anbcfalcs.
F. Hjort & Co.,
Köbenhavn K._____
bst Reyniö
boxcalfsvertuna „S U n“, og þá
notið þér ekki aðra skósvertu.
Fæst hjákaupmönnumáíslandi.
Buchs Farvefabrik,
Köbenhavn.
Reynid
Gerpúlverið „Fermenta"
og þér munuð sannfærast um,
að betra Gerpúlver finst ekki á
heimsmarkaðinum.
Buchs Fabrlkkcr,
Köbenhavn.
Júh. Þorsteineaion
kaupir brúkuð
íslsnzk frímerki
fyrir hátt Terð.
Martinus Jeppesen,
klædskeri
Hafnarstreeti 3 (hús tíuðr. Arnad.)
leysir aila sauma fljótt og vel af
hendi. — Góðum og fjölbreyttum
FATAEFN U M úr að velja.
Ljósmyndastofa
mmaa Björns Pálssonar mm
er opin á hverjum virkum degi
frá kl. 8—7, og á helgum dög-
um frá kl. H—2Va-
Aðra tíma dags er engan þar
að hitta.
„Den norske Fiskegarnsfabrik“,
Christiania,
vekur eptirtekt á hinum alkunnu
netum, síldarnótum og herpinót-
um sínum.
Umboðsm. f. ísland og Færeyjar:
Hr. Lauritz Jcnsen,
Enghaveplads Nr. 11, Kbhavn.
Utgefendur: Nokkrir Veetfirðingar.
Abyrgðarmaður og afgreiðelumaður:
Arni Sveinsson, Silfurgötu 7.
Prentsmiðja Vosttirðinga
r
úrsmíðavinnustofu S. Ei-
ríkssonar fæst til ferm-
ingargjafa: Úrval af
Úruni fyrir herra og dömur, þar
á meðal heimsfrægu úrin Omega,
úrfestar, ai mbönd, brjústnálar,
steinhringar, ,Petch‘ 0. m fl.
Alt af beztu tegund og hvergi
eins ódýrt.
Með virðingu.
Skúli K. Skúlason.
Hér með er skorað á alla
þá, sem um lengri tíma hafa látið
liggja hjá mér muni, er þeir hafa
beðið fyrir til aðgerðar, eða inn-
rammaðar myndir, að vitja þeirra
fyrir 30. júní næstk. — Að öðrum
kosti verða munirnir seldir við
opinbert uppboð.
ísafirði, 28. apríl 1910.
Jön Sn. Árnason.
Hjá undirrituðum fást herbergi
til leigu, hvort heldur er fyrir
einhleypa eða fjölskyldur.
ísafirði, Sundstræti 29.
Cr. Snorri Björnsson.
lll
— ,.0, heitir hann Múmú?“ mælti hefðarfrú*
in. „Það er ijómandi nafn.“
— „Já, það er Jjómandi nafn,“ svaraði hor-
bergisþernan. — „Flýttu þér, Stefún!“
Stefán, sem var stór og sterkur drengur, og
átti að heita heimilissveinn, hljóp sem fætur tog-
uðu ofan í garðinn og ætlaði að taka Múmú;en
hún laumaðist með mestu lipurð út úr höndunum
á honum og tók sprettinn með rófuna upp í loft-
ið, eins fljótt og hún gat, til Garassims, sem var
í þeim svifum að bjástra við tunnu og velta henni
inn í eldhúsið, og fór hann svo léttilega með
tunnura, að það var ems og hún væri ekki þyngri
en krakkatrumba. Stefán var alveg á hælunum
á hundinum og ætlaði að grípa í hann þar sem
hann var á milli fótanna á húsbónda sínum, en
þessi snarlegi rakki vildi ekki láta ókunnugan
ffiann ná í sig; hann hoppaði í allar áttir og
laumaðist alt af undan honum. Garassim horfði
hrosandi á þenna skemtilega sjónleik. Loksins
stóð Stefán upp, rétti úr sér og gaf honum
skyndilega bendingu um það, að hefðarfrúin vildi
fá að sjá hundinn. Það kom eitthvert fát á Gar-
assim, en hann kallaði samt á Múmú, tók hana
112
Upp af gólfinu og fékk Stefáni hsna. Hann bar
hvolpinn inn í biðsalinn og lét hann niður á
skrautgólflð. Hefðarfrúin fór að reyna að lokka
Múmú til sín. En Múmú, sem aldrei hafði séð
svona skrautlegt herbergi á æfi sinni, varð dauð-
hrædd og hljóp út að dyrunum. Fór þá Stefán,
með allri röggsemi, að sneypa hana og hræða,
svo að hún kom aftur frá dyrunum og skreiddist
fast inn að veggnum, og þar stóó hún titrandi
og skjálfandi.
— „Múmú, kom, kom, Múmú greyið, komdu
hingað til húsbændanna þinna!“ kaliaði hefðar-
frúin, — „komdu nú hingað, kvikindis fíflið þitt
— þú þarft ekkert að hræðast.“
— „Komdu, Múmú, komdu hingað til frúar-
innar,“ endurtóku herbergisþernurnar, — „komdu,
greyið litla!“
En Múmú leit stúrin alt í kring um sig og
fór hvergi.
— „Gefið henni eitthvað að sleikja,“ sagði
hefðarfrúin. „Af hverju vill ekki þessi kvikind-
is-kjáni koma til húsbænda sinna! Yið hvað er
hún hrædd?“
— „Hún kann ekki eiginlega við sig enn þá‘“
113
mælti ein af herhergisþernunum aumingjalega og
ems og með einhverjum sætleiks-málrómi.
Stefín kom með dálftið af mjólk í undirskál
og setti hana fram fyrir Múmú. En hún þefaði
ekki einu sinni af henni; hún titraði öll og skalf
og skimaði dauðhrædd alt í kring um sig.
— „0, asna-kvikindið þitt.,“ mælti. hefðarfrú-
in, fór til hundsins, beygði sig niður og ætlaði
að fara að klappa honum; en Múmú sneri upp
á »ig og 8kók á sér höfuðið og fitjaði upp á
trjmið. — En sú náðuga frú kipti snarlcga að
sér hendinni.
Það varð dauðaþögn í stofuimi. Múmú fór
að smá-ýlfra, rétt eins og hún væri að barma
sér eða vildi biðja fyrirgefnmgar. Hefðarfrúin
hafði gengið nokkur skref til hliðar og ygldi nú
brýrnar. Hún varð hrædd af því að tíkin hafði
alt í einu hreyft sig.
— „Guð sé oss uæstur!" æptu allar herberg-
isstúlkurnar í einu, — „hún hefir þo ekki bitið
yður? Drottinn komi til! Ouð. ó, guð hjálpi
okkur!“
En Múmú hafði nú reyndar aldrei á æfi sinni
bitið nokkurn mann.