Ármann - 28.02.1918, Page 2

Á R M A N N
QJ-iíGÖNGUVÁNDRíZDIN, AFLEIÐING ÞEIRRA 00 SxN'GÖNGUBÁT
Frarcja.
S>: ðanir ?nargra nanna 11111 Þaó hvaö valdi Því aö landhunaöurinn
or :ivo bfcgfara, cg hverra raöuia helst siculi heitt, til Þeso aö auha
og eí’la Þann atvinnuveg, virist vera mjög á reiki ennÞa. ^Sunir
kaota oiculdinni á landiö, aö raö se ekki nógu gott, aörir sla sku-
ldinni á unga fólkiö, aö Þaö fclist fra skemtanaleysinu í sveitun-
uri, skitverkum og fjósaverkum, sem eru sanfara rcktun landsins, og
hinir aö ]?aö vanti fé - peninga Þessar ástaöur geta natturlega
voriö góöar cg gildar, aö Því leyti og Þær viö eiga. #
Aö kasta skuldinni á landiö, - Þ.e. jarðirnar, sem menn húa a
eins og eg hefi heyrt surna hundur gjöra, Þaö eotti ekki neinun aö 4
leyfast. Það er hc.öi sýnt og sannað aö landiö or gott, seu annars
nckkur rraktarskilyröi fyrir hendi, sem cg er víöast hvar. Þótt eg
ekki íctli nér hér aö syna Þaö meö tölum, Þa vita Þó flest allir -hu
andi monn, og margir fleiri, hvaö vel rcktuö tún gefa mikiö tööu -
fall, góöir iaröeplagaröar mikla uppskoru, aö ógleymdum uppistööu-
og aveitu-engjunun, og hve víöa híc-gt or aö koma Þeim viö.
Ummunga fólkiö hefi eg getiö áöur.
Aö oss hafi rantað fe - peninga - til viöreisnar landhunaöin-
un, er aö mörgu lwyti rétt, en peningar eru ekki framleiðsia.held-
ur ver-ömectir um alt Þaö er gengur kaupum cg sölum. Þaö sem aö- efn-
in skapar er framleiöslan. Þar sem aö landkcstir ern nógu góöir og
góðar saicgöngur samfai-a hagnytingu mannlegra hsfileika - andlegra
og líkaml.egra - Þar skapast efnin, og Þangað streymir féö - viö-
skiftamiöillinn - svo aö segja ósjalfratt.
Því meiri sem framleiöslukostnaöurinn (Þar meö talinn flutn-
ingsk.) er móts viö söluverö hlutanna, sem framleiddir eru,Því ni-
nni er ávinningurinn, og öfugt Því minni sem hann er. En Þar eem
nu aö orsök alls verös (\rerögildi hlutanna) er haö mannlegun vilja
- framhrðx cg eftirspurn - Þa loiöir af sjalfu sor, aö Þaú «r fram s
leiöslukostnaðurinn einn, a hverjum staö uem er, sem rcsöur Því, hv A
ort Þaö horgar sig eöa borgar sig ekki aö rokta jöröina. En Þetta
hefur ef til vill, vilt margan, og komiö honum til aö kacta ckuld-
j.nni a landiö, eins cg eg gat um aöur.
Iíversu gott sem landiö kann aö vera, sem rækta og hyggja má,
séu sangöngurnar í ólagi, veröur Þaö lítt hyggilegt sokum Þoss aö
Þar er framleiöslukostnaðurinn svc mikill, aö hann étur upp alt Þaö
verö, sem fest fyrir vörurnar cg framleiddar eru.- Þaö horgar sig
ckki aö rckta landiö -.
í öörum lönduia hafa Því samgöngurnar ráð.iö mestu um hyggingu
landanna. T.a.m. or svo sagt, aö jarnhrautirnar í Ameríku, ctm sem
myndað hafa hccina og Þorpin langt inn í Xandinu, r aó flutn.ingkoo-
tnaöur kornsins til markaöar hafi myndaö stóran hring í landinu,
hring, sem táknar takmörkun fyrir kornyrkju. Angar járnhrautánna
eru sins og goislar í hringnum; fyrir utan hann Þrífst engin kcrn-
yrkja, af Því aö flutningurinn til markaöar étur upp alt kornverö-
;r
t
t