Ármann - 28.02.1918, Blaðsíða 7
A R M A II II
Yrci Þa o±a uppsAeron
tu'xriu*, eoa .rtini. 10/' tonn. Betur
aö
1-etta fyrlrt^ki lanaöist vel
Ullarvsrð.
IIu ef’tir aranótin ‘neí'ur
verö fvrir slöastiióiö á:
L016, eða
50 -
ui.l
, og hefir Þaö Þo
^íioió aí I.
J.lcO.*.
auimm
af II. fl. ull. j’lestir kaunnenn horga. I.
og II. f 1 kr. _ £, 9' >:i 10. II j & Kaupf elaginu
er ullin 5 aururc. fcferri, eöa I, fl. ull kr.
pr.' kíló. íetta. viröist nú i f.ljótu "bragöi
en "Safnast Þegar saman kemur’1, og a allri
lögð var inn 1 Vík síöastliðið vor, munu Þ
noma í’u.llum tvexm Þúsundum króna.
M. P.
verið uppkveöið ullar-
oröið aðeins hasrra en
fl.. ull, og
■>r»
fi. ull neð
og B jfi.rna. K
3,15 og II,
enginn stór
hvítu vorullinni.
essir 5 avxrar
25 aui;
,10 lcg
artanssyni
fl, kr.2,SC
verðmunur,
•, scn
kílói
I G O I
Pað var lið.iö a áaginn - klukk&n var orðin tvð. Sið iík&m.lega
viðfangseíoai -lagsins var alveg Þrotiö. Togga Þótti Þqss vegna' tíni
hvíla Sig, on fann jafnfrant til Þess hve inniloga
lai& andann starfa - auðvitað ser til gagno og hags-
til k.ominn
hann Þraöi
muna. liann' f lyiti sei m jl'o L unun
1 run 'Lt sitt. Hann gaut au.gunum
Þykku n tó'baks log út úr o. ■ r-\-r’í; J - \ ^ .
Þrisv ar í nef iö, Að Því hú .rra fekk
st er ilrninn af Mosrósinni . fór a5
verulega að finna til væröar og Þr;-ginda,
gga dr-aunkendur
g hallaöi
.'furlitlð ut undan sér,
ser síðan ofur rólega
Coggi rér í oina pípu.
Leggja un herhergið, fór
- Loks fsrrðist
..loga upp
spýtti
tók
‘á' fyr-
hann
lir To-
heim„ Þar
r/efnhöfgi -. er f&roði hngounina inn
serstak&n
vrfcan aö gátu e’-tlci nað til áð t-rufla hann. llú
sa Toggi sýn; - - hann sa altari f jamalagyðjunnar alÞaki.ð gylt-
um s'fcöfum -, ur v :ru að m.1ns ia kost i alin a lengd hver . líu varö Togg.
a&vegg nisaa.
var
alt
einu íra nvirfir r:
..ja r einu sig-
ur-hrosi, Því að Þarna sá hann einmitt malaðar eintómar lausnir a
erfiðustu viöfangsefnum sinum, Ilú leið Togga vel, og hann i.e.o hver-
ja lausnina a fœtúr annari, og Þeð af svo miklu kappi að alnn svif
tastraum ILagði ut faá honum ðllum; en hvaöa skrsmbií - Haim fékk
alt 1 oinu óÞccgindi yfir höfuöið , svo aö stafirnir vxröu a? minni og
minni^ og loks urðu Þeir ekkki. stærri an títupf jónslt&usar. - ,:Eg
vil fa gleraugu; ” hrópaði Toggi. "Gleraugui - Gleraugu! - G-leraugu
Eeyriö Þiö Það ekki? Eg er aö hiðja u:a gleraugu” - JÚ loksins var
komiö meö gömul gleraug’a, on Þvi miöur vantaci algerloga á Þau
aöra spöngina og helmingim af hinni, en um önnur gleraugu var ekli
að tala, Þvi Þetta voru Þau einu er Þar voru fyrir hendi. PÚ fór
Toggi að hisa v.io að festa a sig gleraugun, en Þaö gekk fremur sé-
int, Þvi hvernig sem-hann reyndi &ö kreista og kreppa ‘brotnu spön-
gina, gat hann ekki fengiö gleraugun til að sitja föst á nefinu. -
"Gleraugun erú ónytw oskraöi Tog^i og kastaði Þoim langt í hurtu.
i.ú sfcundaði Toggi að altarinu, fell á kné og hað f j ármúlagyð juna