Lesbók Morgunblaðsins - 05.10.1947, Blaðsíða 3

LESBÓK MORGUNBLADSINS
295
Dr. Helgi Pjeturss
ÍSLENSK FRAMTÍÐ
Húsgögn úr aluminium eru Ijett og
falleg.
ið 1 20 ár fói'U undirstöðurnar að
bila og var því kent um að turninn
væri of þungur. Seinna var svo
byggður nýr turn úr aluminium, ná-
kvæmlega eins og sá fyrri að ytra
útliti. Og það þarf glöggt auga til
þess að sjá það hvar mætist steinn-
og aluminium.
Vegna einangrunarhæíileika sinna
c-r aluminium notað í frystiklefa,
kæliskápa, isvjelar og kælara.
Aluminium þarf að vera blandað
sjerstökum efnum, eftir því til hvers
það á að notast. Úr hreinu alumin-
ium er nú varla smíðað annað en
pottar og pönnur.
Vegna þess hvað það er ljett, er
það notað með góðum árangri til að
ljetta störf manna. Nú er t.d. farið
að búa til mjólkurkassa úr þvi og
verða þeir miklu auðveldari í meðför •
um en trjekassar. Einnig er farið að
smíða úr því tunnur og löng dælu-
sköft. Á einum stað eru smíðaðir
aluminium sleðar. Á öðrum stað ut-
anborðshreyflar. Svo koma slökkvi-
liðsstigar og slöngur, ljettibátar, reið-
hjól o.s.frv.
Á sýningu, sem nýlega var haldin
i Quebec, vóru stigar, handsláttuvjel-
ar, myndavjelastólar, flöskuhettur,
skeiðar, hurðarhandföng, skrár, lam
ir, rafleiðslur, eldhússkápar, svelgir.
I.
ÞAÐ ætti að mega gera sjer glæsi-
legar vonir um framtíð þjóðar þar
sem hinn uppvaxandi æskulýður er
eins efnilegur og hjer. En ekki litist
mjer þó á íslenska framtíð, ef ein-
göngu eða mestmegnis ætti að byggja
hana á þorski og síld. Þar verður
fleira að koma til. ísland ætti, t.d.
að geta orðið ferðamannaland svo að
um munaði. En að vísu mundi þuría
miklu til að kosta, áður en það gæti
orðið. Vegir þyrítu að vera nógir og
góðir, og eins gistihús. Jcg minnist
þess — og eru nú að vísu all-mörg ár
síðan —- að jeg heyröi ensksn lávarð,
sem á íslandi hafði verið, segja að
hann hefði ekki í því landi getað
íengið neitt að borða. Með þessu átti
hann auðvitað við það, að hann hefði
ekki í ferð sinni hjer, getað fongið
þann mat, sem honum líkaoi. Mátti á
honum vel skilja, ao til íslands
mundi hann ekki oftar koma, enda
hefur hann það ckki gert. Jeg efast
nú að vísu ekki um það, að síðan sá
maður var hier á ferð, hafa orðið all-
miklar umbætur á möguleikunum til
að taka vel á móti gestum, sem vanir
raímagnsvjelar, gluggadragtjöld og
ótal margt annað smíðað úr alumin-
ium.
Fólk heldur að tinpappír eða silfur-
pappír sje í umbúðum um vindlinga,
súkkulaði og þess háttar, en það er
nú aluminium-pappír.
Aluminium málning (brons) er n ';
mikið notað til þess að mála brýr og
er einkennilega falleg, líkust fínni
hrímstorku.
Þá er og aluminium notað í ýmis
lækningalyf.------
eru góðum rúmum og góðum mat. En
þó tel jeg víst að enn muni talsverð
framför þurfa hjer að verða í þeim
efnum, áður vel sje.
II.
Það, sem meira ríöur á en allt
annað, ef hjer á að geta orðið „far-
sælda frón“, er að við getum fengið
guðina í lið með oss, þessa guði, sem
forfeður vorir sögðu svo fávíslega
skilið við, árið 1000. En afleiðingar
þeirrar fávisku fóru þó ekki að koma
fram til fulls fyr en h.b. 3 öldum síð-
ar, þegar hin íslenska framsókn, sem
m.a. hafði leitt til svo merkilegra tíð-
inda, sem stofnun alþingis var, fór
alveg úr liði. Er hjer nú að vísu dá-
lítið gamansamlega að orði komist,
því að ekki er jeg að óska eftir neinni
endurreisn hinnar fornu heiðni. En
það er ckki þýðingarlaust að skilja,
að alltof langt hefur verið farið i þvi
að forsmá vor fornu fræði. Má í því
sambandi minna á, hvernig einn af
frægustu norrænufræðingum Norð-
manna, prófessor Sophus Bugge,
hjelt því íram, að allt það sem merki-
legast heíur verið í hinum forna nor-
ræna átrúnaði, sje að rekja til áhrifa
frá kristinni trú. Og þá fyrst og
fremst trú á Baldur hinn góða. Ekk-
crt vopn er nefnt, sem Baldur hafi
notað, ekkert, sem svari til Gungnis,
Óðins eða Mjöllnis Þórs, enda átti
hann aldrei í vígaferlum. Og í sögu
Baldurs kemur á stórmerkilegan hátt
fram trúin á, að dauðinn geti sigraður
orðið. Verður sú saga ennþá merki-
legri, þegar þess er gætt, hvað það
var sem kom í veg fyrir að sá sigur
gæti orðið unninn. Mistilteinninn,
sem varð Baidri að bana — en blindur
sá sem skaut — er jurt, sem ekki