Tíminn - 28.06.1969, Side 5

LA15<JARJ>i*G*JR 28. JUNI 1969.
1 IMINN
NÚ EM EK REfÐ !
Guðriöur B. Helgadóttir
sfcrilfiar:
sttaom yfckiur á hóHjm,
rajðamenn ísland's í daig!
Hg teendi fram'an í yfckur
báíSaan honzkuni míinuan, og
wiaMegit. vaeri a® toúar fylgdiu!
Þíð 'hafrð brugðizt skyldumi
jfckiar algi}öiifega og Iteiltlt þjcVð-
fna út i ógömigur sem iliMarrt er
úr. Og cíf þáð, bregoið efcki við,
bú þegiar og snúi'ð tii baifca, ber
að brimda ykifcur fiyirir björg,
fá iþjióðÍTiini aðma fioryisttiu oig
teíðia bamla afitiur á rétita braiuit.
baf íð s'óað Æé ilaindismanmia
í eiiniafcisverða hlmfi ag toenmið
swo aiflMeysi mm, iþó stia@;reyn'd-
ir sýni, áð a'Idrei hefir aifllia-
tnagm verið meira ef arðinu'm
héfði verilð réitltil'ega varið og
af hagsými.
Samt svikizt þið um að end-
wrnýja sfcipaflotann og aðlaga
nútúnatækm.
Þið semjið af ofcifcur tend oikfc
ar umdir eifllendöm. hier, þjkjð-
imm-i alri tfl .ævar'amdi svívirðu
og tjtómis.
Þiið bjióðið fljandið út tíl sfór-
iðjrn fiyrfr Saegsfia hugsanlegt
verð!
Stóriðju, sem leggur i'amddnoi
á ihterðar drápsfclyifijar í stouidá-
bögguun erlllemdis, en gefiur líit-
ið f eðra Wönd. Erlendir auð-
'hirmiigiar hiinða igmóðanm og sjá
t*m aið fcom'a honum beimt úr
lámdí.
Þið betttið ölton brögðmm lil
áð dmepa miður (Menzfcan iðnað
og 'afbviminufiyniirt'æ'fci, þó emigurn
æhti að veria það ljösara en
jfcbtír, áð stóriiðj'a torefsit mjög
Stéts maiBm'afil'a eða hamd'afil's.
Em þáð dfcal vera ódýrt! Og þá
vierlður áð umdirbúa jarðvegimm
með aitvimmiuiltej'si. Það hefiir
tekizt svo vél áð nú gengur
fiólfc afbvinimil'aiuist þúsuinduim
saman, um hábj arg'ræðistiim-
anm, það sem etóki hefiir þá þeg
ar filúið liand. Þetta að miiklu
ieyti ónuimda iiamd, er býr yfir
ótalbmörfcuðuim mögufleifciumi
aðeinis ef þjóðimmi er gert
frjálst og fiært áð smúa sér að
vertoefnum þess og véllferð.
Það er þó sárasta raunin og
alvarlegasta áð ykkur hefir á
skönunum tíma tekizt áð sýna
fótki fram á, livað fyrirlitlegir
íslendingar geta orðið og au-
virðilegir, þegar þeir glata sínu
þjóðarstolti og' ættjai'ðarást,
humdfiilaitir og afvelta uindiir hæl
og svipu herraþjóðar, sean
krefist æ omeiri fiórna og undir-
gefmi!
Þebtia fióik filýr iamd í hópuim,
til þess að þui'fia efcki að horf'a
upp á stmán og niðurlægimigu
simmiar eigim þjóðar, og af frum
Stæðri sjálfshjiairgarhvöt, er
geriir uppreisn gegn tálbúnu
abvinmufl'ej'isi og efnaihagsörðuig-
lteitouim, í lamidi, sem er með
hæstiu löndman heimis hvað
smertir tekjuöf.Iun, mjðað við
fiélfcsfjölda, em getur efcfci
greibt þeiim sem v>in<na bafcd
brotniu erfiðuistu verfcim, fcauþ
tiil lífsviðu'rværts!
íslamd má efcki missa þetta
fólk af simiii mammifæð. Veifc-
efmim fcaila alflis staðar að og við
viljum fá að vinna íslandi allt!
.Iá, ég skora jkkur á hólm!
Þið ha'fið sjlMfiir, lfflgt mér í
hiendur vopnim:
Frjött lamd, em ónminið og
óv'ii’fcjað að milkilru leyti, ótæm-
a-ndi orfculindir ogN auðs, í
hæfra maiuia hönduin, en smáð
og ein'Skisvirt; á uppboði meðal
útsmiogimaia toaupsýsluan anina,
óvarið, svívirt og einskismetið
af ykkur, foiTáðamönnum þjóð-
arinnar. — Ykkar, sem hefir
verið falin forsjá og fjárráð
landsins á allt öðrum grund-
velli og forsendum, og því ó-
merkir að öllum ykkar gjörð-
um, án nýrra kosninga og þjóð-
aratkvæðis.
Au'ðuig fiskimið og nærtadc.
En úr sér gengánn skipakost.
Ryðbi'unnin toga.raisfcrifli í stað
nýrra, sem aðstæður og allir
krefjast.
Ón'oluð frystifliús, aitvinnu-
l'au'st fóik! lflla nýtt affliaverð-
mæti! Alfls staðar hni'gmun og
niðuiilægimig, hvar seun auga er
liitið! Óstjórin oig sikipiul'a'gsleysi
á öflfluim sviiðuan.
Lamdfiiótta fiólfc, se»n íslamd
mó ðfcki missa, að ógleymd'jin
þeim ætbajTÓtuim, sem engin
óstjörn 'htefuir nofcikurn rétt til
að sh'ta.
Atvinmuiflauist slkóllafóflfc i
hUindraðatali, sem vill fá verk-
efrni í hendur, en er meinað
það, af sifcaimmnsými og hugsjóna
snauðri stjórm, er hregst s'kyldu
silnmi á því sviiðii sem ö'ðrum og
bregður þainmi'g fiæti fyrir
fijöl'dia æsfcufióilifcs, er þar af lei'ð
andi Ibefir efltki efmi á að koste
sig tii fu'amhal'disn'áms.
Atvimm'jlaust verlfcafóflfc í þús
umdabaflii, um hósumarið! Hvað
mumdi þá þegar vetrar að?
Sundrað, kjankilaiust. og niður-
drepið af marigemduirtelkmumi
geiiigigfiéilimgujn, fcauips'amwriings
siviifcum og biiaslkd mieð þess
hag. Þoramdi engum að treysta
framár í simmi forusbu, eða
standa samam um fcröfur sóiniar
og tojör. Uppspainað mieð blefcfc-
ingum, fcenmfflndii bændum um
stighæfcfcandi verðlag lífsnauð-
synlegrar temdfoúnaðarvönu,
sem hækkar þó aðeins vegna
rangrar stjórnaastefnu í efna-
hagsmálum, verðbólgu og til-
kostnaðar. En örfáar prósentur
renua til bænda, við hverja
Þaö eru líka till fijöMia mörg
riaananíslemzk og rótgróin samn-
grund, eða farkosti, framvegis.
vera íslendinga^ ,á igle^izlú'i
liækkun og langt. „irá' þyí dil
jöfnunar þeirri k'járasljíéi^ingu,
sem af lienni 'ieiðir' hverju
SÍIIIIÍ.
Bændur óg verkafólfc', Senn.
ættu að standa saman sem einn
maður í órofa heild, vegna ó-
óaðskiljaulegra hagsmunamála,
sfculu, eftir ýikifca'r pófliitífc, IMf-
ast uun nalk'iö beinjð í ræsimiu
fyrir utam, á nieðam þeir stóru
lofca að sér og snæða rúfllu-
steilkima:
Reymdar eru nú bændua- efcki
nveð á yfcfcar firamtiðairáætl'un.
Það gæti or'ðið ykifcur of hættu-
•llegt að eigia í toö®gi vdð stótit.
sem ennþá trúir á Iandið og
þjóðiua, og 'fcymmi ef till vill að
læðia - inm hjá flleii'uim lúm'SÍk-
uim grurn um, að þrátit fyrir allf
væri það aðalsmerki fslendinga
fyrr og síðar, og eina von, ef
við ætlúm að lialda áfram að
imdi, sem bærndur þefclkja vel,
og eru manma vísiastir til að
toenma öðnum mteðam miofcfcur
villl 'iærfflí Eitt af þeiim boðorð-.
um er að ,,du@a eða drepast“.
Og „oft hefiur verið þörf; em
nú er niauð'Syn“ að leggja si'g
aflflam ínaan tifl ;,ivd®reisna'r“ efna
lraig og ænu ísltemzflcu þjóðar-
mnar.
I
Þangað tifl þið hiafið. Slegið
öll þessj vopn úr hendi mér,
og 'gert mig ómentoa afllra þess-
ara orða — með staðreyndum,
— því ég tek ekki mark á orða-
flaumi og blekkingum,' það ger
t ir héldu'E -emgiininv.seúB. á. hooafir .
eða hfliýðir, — stouiluð þið lydd-
úr toeilta og hvers rnanins níðing
ar, óafliamdi' oig ólferjlamidii og ó-
friðhteflgir hvar semi þið sjáizt
eðia dvtefl'jizt!
Og ég særi alla þá er eimþá
liafa samvizku og betri vitund
að vinna íslandi allt!!!
12. júmí 1969.
Gúðríöur B. Helgadóttir
' Austurlilíð.
^lllliSíllllllltllllll!lllllllllllllllllllllll!lllllllllllllllllll!llllll!lllllllllllllllllll1lllllllllllillllllllll(llllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll!l!llllllll!IIIIIIIIIIIIIIU=
— Eg ætla ekki að drepa þig, herra
lögga, nema ég þurfi.
DREKI
— Nú ertu bundinn og keflaður og
Iíður árciðanlega vel í kjallaranum.
— Nú, þegar hinn göl'ugi lögreglu-
stjóri er týndur, þá veröur nú lýðurinn
fyrst hræddur.
Hvað?
Eitthvað kom fyrir Max og Bud.
— Hvað meinarðu með EITTHVAÐ, — Ég veit það ekki. Þeir bara duttu
itiöur þegjandi og hljóðalaust.
— Hvað þá
iiinilllllliillllllllll)lllllllllllllllllllll!lllllll!lllllllilllll!!llllll!l!l!ll!llllllllllllllllllllllllllllllllllll>lllllllllll!lllllllll!llllllllllllllllllllllllllllllllllll!lll!!ll!l!r
A VlÐAVANGI
Erum við ekki sjálf-
stæðir?
Bjarni Einarsson bæjarstjóri
gerði sjálfstæðisbaráttu Biafra,
að umlalsefni í ræðu á Akur-
eyri 17. júní. Hann sagði m.a.t
„Öll þekkjum við eitthva'ð
til stríðsius í Biafra,
þar sem gáfuð þjóð sagði sig
úr Iögum við öfundsjúka ná-
graiuia sína. Landamæri Afríku
rikja voru í upphafi drcgin af
Evrópubúum, og víða hefur
komið í ljós, eins og í Blafra,
að þau heuta ekki. Vi'ð höfum
sýnt þessu íóiki samú'ð' i heíju
legri baráttu þess fj’rir rétti,
sem við teljuin sjálfsagðan. og
íslerzkur almenningur hefur
veitt því mikinn fjárstvrk og
íslenzka pjóðkirkjan skipulegg
úr hjálparstarf. íslenzkir flug-
menn léggja sig í lífshættu í
hjálparslarfiua.
Nú bifur scndimaður þessa
fólks lt-Hað til rikisstjómar
vorrar og beðið um viðurkenn
ingu á stjórn sinni. Víðmkenn
ingin'rnuidi verða fóJki þessa
ómetanlegur styrkur og e.t.v.
verða til þ’ ss, að vzusar aðrat
ríkisstjórnir viðurkenndu
stjórn Biafra, En íslenzkir ráð
herra geta ekki tekið svo
veigamikla ákvöðun á eigin
spýtur. Á þessu sviði sem
öðrum, þarf að samræma uían
ríkisstefnu íslendinga stefnu
Norðurlandaþjó'ðanua og ann-
arra þjóða, sem taldar eru hafa
meira vit á utanríkismálum en
fslendingarf"
Island og Biafra
Ennfremur sagði Bjarni:
„Milljónir maiuia berjast fyrir
sjálfsákvörðunarrétti. Þeir
vilja vera sjálfstæðir eius og
við. f. fyrsta skipti í sögunni
hefðu fslendingar getað tekið
forustuna og e. t. v. ráðið úr-
- slitum í þessu frelsismáli. En
brast kjarkinn? Biaframa'ður
inn sag'ði í sjónvarpi, að hend
ur íslendinga væru bundnar!
Hvaðan koma þau bönd? ís-
lenzkir ráðherrar, nú viljum
við sjá, að við séum sjálfstæð
þjóð. Er ekki hægt aö viður
kenna stjórn Biafra? íslcnzka
þjóðin viU það.“
í þessu máli fara ráðamenn
þjóöarinnar áreiðanlega ekki
að vilja meirihluta þjóðarinn-
ar. Á 25 ára afmæli íslcnzka
lýðveldisins hafa þeir gleymt
því. livers virði það var okkur
og raunar forsenda þess að við
stofnuðum til lýðveldis á Þing
völlum 17. júní 1944 að erlcnd
ríki viðurkenndu sjálfstæðisyf-
irlýsingu okkar. Þa'ð' hefur ver
ið hin opinbera afsta'ða ís-
lenzkra ríkisstjórna fram til
þessarar stjóruar, að fslending
ar styðji sjálfsákvöröunarrétt
þjó'ðar til að stjónia sjálf sín
um málum og varðveita tungu
sína og mciiningu. Það er ein-
mitt um það að tefla í Biafra,
en cfitalegir hagsmunir stór-
Mclda mæla þar gegn, sjálfsagt
vegna meira og minna óraun
liæfs mats eigenda fjánuagns,
sem þarna ráða ferðinni. Hér
hafa íslendingar því tækifæri
til að rétta bágstaddri þjóð
hjálparhönd en um lcið legðu
þeir áherzlu á sinn eigin vilja
til að vera sjálfstæð' og óháð
þjóð í sinu landi og ekki komi
til mála að lúta vilja stórvelda,
þégár um sjálfsákvör'ðunarrétt
er að tefla.
Annað dæmi
Aunað dæmi uin breyttan
Frfflinhald á bls. 15