Morgunblaðið - 03.08.2001, Page 6

SALVÖR Gissurardóttir viðskiptafræðingur starfar hjáforsætisráðuneytinu sem sérfræðingur í málefnumupplýsingasamfélagsins, hún er formaður í stjórn
Menningarnets Íslands og hefur umsjón með námskeiðinu
Nám og kennsla á Netinu hjá Kennaraháskólanum: „Ég er
að reyna að finna einhver verkfæri til náms- og glósutækni.
Vefleiðararnir eru auðveldasta verkfæri sem ég veit um,
enn þá.“
Salvör bloggar.
Ný tegund af fjölmiðlum
„Af hverju blogga ég? Aðalskýringin er að ég gat það.
Fyrsta mars fékk ég sítengingu heima hjá mér, ég er líka
sítengd í vinnunni og þannig í sambandi við Netið nánast
allan sólarhringinn. Þá verður bloggið mjög þægilegt og
fjölnota tæki. En þetta er svo nýstárlegt að maður þarf eig-
inlega að vaða blint í sjóinn og vaða í nokkra mánuði til að
sjá hvernig það getur gagnast.“
Salvör hefur vaðið víða:
„Ég safna til dæmis viðurnefnum og hef einn leiðara und-
ir þau. Þegar ég heyri nýtt viðurnefni færi ég það inn en
þar líður oft langt á milli.
Ég er forvitin að sjá hvort manneskja getur notað blogg
til að hafa yfirsýn yfir nám sitt, haldið dagbók yfir eigin
lærdóm og talast á við sjálfa sig. En almennt heillar bloggið
mig líka sem ný tegund af fjölmiðlum – fjölradda fjölmiðill.
Ég hef séð tilraunir til hópvinnu í bloggi en mér hafa ekki
þótt þær sannfærandi. Hins vegar kallast oft höfundar hver
á við annan, hver gegnum sinn leiðara, og þar er kannski
kominn vísir að nýju fyrirkomulagi hópastarfs.“
Þeir sem hafa ekkert að segja
„Ég byrjaði að prófa þetta í desember en svo hef ég
bloggað tiltölulega sleitulaust frá því í apríl.
Ég held áreiðanlega tuttugu aðskilin blogg. Ég er ekki að
skrifa fyrir neinn hóp og pæli ekkert í lesanda. Einhverjir
leggja kapp á að fá sem flestar heimsóknir og trekkja til
dæmis að með klámmyndum. Raunar hafa sumir engin
mörk fyrir hversu langt þeir eiga að ganga til að ná athygli
og margir textarnir eru nauðaómerkilegir. En það eiga ekki
bara þeir sem hafa eitthvað að segja að einangra orðræð-
una.“
Er ekki tímafrekt að blogga?
„Jú, þetta kostar mig ofboðslegan tíma. Það er alltaf
tímafrekt að skrifa og orða hugsun sína og þar sem ég er
ekki að vinna að bók eða þess háttar myndi ég ekki skrifa
þessa texta ef ekki væri fyrir bloggið. Ef ég hins vegar væri
að safna efni í bók eða annað stórt verkefni held ég að
bloggið gæti sparað mér tíma, því ég gæti haft allt á
ákveðnum stað – og það safnast allt sjálfkrafa í tímaröð.
En trúlega er það vegna þess hvað þetta er tímafrekt
sem fólk endist stutt – flestir vefleiðarar gefa upp öndina
nokkrum mánuðum eftir stofnun. Þú lifir hluta af félagslífi
þínu þarna, kunningjahópar myndast og fara síðan hver í
sína áttina.“
Ekki eilíft
Helsti gallinn við bloggið virðist samofinn stærsta kost-
inum – textarnir eru geymdir í nettengdum tölvum sem not-
andinn hvorki sér né veit hvar eru. Þeir eru ekki til á prenti,
ekki nema höfundurinn sjálfur sé svo forsjáll að prenta út
eintak af hverri færslu. „Maður getur ekki treyst því að
þjónustan sé eilíf. Í dag veita margir vefir bloggþjónustu
endurgjaldslaust en slík þjónusta er eiginlega dæmd til að
heimta gjöld fyrr eða síðar, nú eða leggja upp laupana.“
Leifur dó ungur.
Ég held áfram að rannsaka ættarsöguna og
safna frásögnum og minnisatriðum um ættingja.
Ég er að klára niðjatalið fyrir ættarmótið sem á
að vera á morgun. Um einn frænda minn segir:
Leifur, dó ungur.
Í gærkvöldi heimsótti ég eina frænku mína og
hún sagði mér söguna af örlögum Leifs. Hann
þótti afar efnilegur og var í sjóliðsforingjanámi í
Kaupmannahöfn. Mun hafa verið að búa sig und-
ir að koma heim til Íslands og taka við skóla-
stjórn í Stýrimannaskólanum í Reykjavík að
námi loknu. Einn daginn fór hann í æfingaflug
með öðrum nemanda yfir Kaupmannahöfn. Flug-
vélin var lítil og opin og þeir eru lausir í sæt-
unum. Flugvélin flýgur yfir Kaupmannahöfn og
hún hvolfist eða hlekkist þannig á að þeir detta
úr sætum sínum og hrapa til jarðar og látast
samstundis. Flugvélin flýgur áfram mannlaus.
http://www.ismennt.is/not/salvor/meinhorn/
Þarf að vaða
blint í sjóinn
Morgunblaðið/Billi
Salvör Gissurardóttir er sítengd, heima og heiman.
DAGLEGT LÍF
6 B FÖSTUDAGUR 3. ÁGÚST 2001 MORGUNBLAÐIÐ
Himnaríki
Sálfræðingar segja að persónulegar
dagbækur vinni bæði gegn þunglyndi
og kvefi. En af hverju skyldi fólk
halda dagbækur á Netinu – leyfa al-
þjóð að fylgjast með hversdagslífi sínu
og hugrenningum? Einmitt það gera
tugir Íslendinga. Haukur Már Helga-
son skoðaði hina nýju annála sem virð-
ast greiða leiðina frá fjölmiðlun til „al-
miðlunar“ – þegar öllu er miðlað. – EÐA FRAMTÍÐ FJÖLMIÐLUNAR?
HANN er trúlega nafntogaðasti hjúkrunarfræðingurlandsins og þó er erfitt að hafa uppi á fullu nafni hans –anarkistinn, mannvinurinn og pönkarinn Sigurður
Harðarson hefur bloggað á slóðinni helviti.com/punknurse, síð-
an í maí. Hann er söngvari í elstu starfandi pönkhljómsveit
landsins, Forgarði helvítis.
„Hljómsveitin keypti slóðina helviti.com. Það eru tveir tölvu-
kallar í hljómsveitinni og þeir bentu mér á möguleikann að
blogga. Ég er ánægður með það, ég skylda mig til að pæla og
skrifa eitthvað á hverjum degi og það hvetur mann til að hugsa.“
Sigurði virðist þó sem margir bloggarar skrifi texta sína svo
til hugsunarlaust. „Ég er löngu hættur að lesa annarra blogg.
Það eru undarlega margir sem láta frá sér innihaldslaust þvað-
ur.“
Sænskir pönkarar sukka
Siggi birtir hugleiðingar sínar víðar en á Pönkhjúkkunni. „Ég
skrifa vikulega dálka á harðkjarnavefinn dordingull.com og ég
skrifa í sænskt pönkblað um hvernig fari saman að vera pönkari
og að vera edrú. Það er mikið sukk á sænsku pönkurunum. Síð-
an skrifa ég stundum greinar um hjúkrun í Moggann.“
Siggi segir fleira vera á döfinni. Vefurinn andspyrna.net er í
vinnslu, upplýsingavefur um anarkisma. „Þarna verða grund-
vallaratriði anarkisma tíunduð, meðal annars til að leiðrétta al-
gengar ranghugmyndir. En ég held það verði engin sífelld um-
ræða á vefnum, það er ekki virkur anarkismi að hanga á
Netinu.“
Góðir og vondir netmiðlar
„Múrinn, Kreml og Madaman, mikið til leiðast mér þessir vef-
ir. Fólkið á bak við þá er það sem heitir kurteisir uppreisn-
arseggir. Ég er náttúrulega pönkari finnst gott og gaman að
ganga fram af fólki. Á mínum eigin vef get ég haldið úti mínum
eigin skoðunum. Og ef maður gerir það almennilega spyrst það
út. Ég heyri frá fólki sem les það sem ég skrifa, og það verður
frekari hvatning.“
Siggi segist fylgjast vel með atburðum á indymedia.net,
fréttavef sem mótmælahópar víða um heiminn halda úti. „Þetta
eru fréttir frá fólkinu sem hefur mótmælt hernaði, skuldum
þriðja heimsins, umhverfisspjöllum og fleiru á fundum alþjóð-
legra valdhafa. Í stóru fjölmiðlunum fær maður oft þá mynd að
þessir mótmælendur séu bara óeirðaseggir, krakkar sem leiðist
og ákveða að vera með læti. Til allrar hamingju fær maður þó
stundum að heyra af málstað mótmælenda. – Í Lesbókinni var
til dæmis þýdd grein um daginn sem hét „Lýðræðið lyktar af
táragasi,“ – hún fjallaði um ofbeldi lögreglunnar gegn mótmæl-
endum í Quebec, atburði sem fjölmiðlar þögðu nánast í hel. En á
indymedia er maður öruggur um að heyra hlið mótmælend-
anna.“
Siggi minnist á fundinn sem Atlantshafsbandalagið mun
halda hér á Íslandi á næsta ári. „Þá er von á mótmælum. Ég hef
verið í sambandi við einhverja með tölvupósti og er að fara að
Skylda mig
til að skrifa
Morgunblaðið/Billi
Merki anarkisma flúrað á húð Sigurðar Harðarsonar.
Sigurður bloggar til að brýna hugsun sína.
22. júní 2001
„Bloggi
ð heillar
mig sem
ný tegu
nd af fjö
lmiðlum
.“
VEFLEIÐARI: VEFSÍÐA ÞAR SEM NOTANDI BIRT-
LÍF, ÞJÓÐMÁL EÐA KÖKUUPPSKRIFTIR. BLOGG:
SKRIFA PISTIL Á VEFLEIÐARANN SINN. Á SLÓÐ-